Romanos 5

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dan me se amán rá níꞌ queneꞌen níꞌ Diose̱, ne̱ cheꞌé dan navij cacunꞌ tumé níꞌ, ne̱ cunuu sa̱ꞌ nimán níꞌ rihaan Diose̱, ne̱ cheꞌé dan me ne chuꞌviꞌ níꞌ ya̱j, ne̱ vaa dínj nimán níꞌ cheꞌé Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ ado̱nj. Ne yuva̱a̱ Diose̱ man níꞌ maꞌ.
1 Portanto, uma vez que pela fé fomos declarados justos, temos paz com Deus por causa daquilo que Jesus Cristo, nosso Senhor, fez por nós.
2 Dan me se amán rá níꞌ niꞌya̱j níꞌ man Jesucristó, ne̱ cheꞌé dan cavii sa̱ꞌ uxrá níꞌ, quiꞌyaj Diose̱, ne̱ ya̱j roꞌ, vaa cheꞌé gu̱un niha̱ꞌ ndoꞌo rá níꞌ cata̱j xnaꞌanj níꞌ rihaan yoꞌó yuvii̱ se vaa vaa güii caꞌa̱nj níꞌ ca̱yáán níꞌ rej sa̱ꞌ ndoꞌo rej ya̱nj maꞌa̱n Diose̱ ado̱nj.
2 Foi por meio da fé que Cristo nos concedeu esta graça que agora desfrutamos com segurança e alegria, pois temos a esperança de participar da glória de Deus.
3 Ne̱ vaa cheꞌé gu̱un niha̱ꞌ rá níꞌ cheꞌé sayuun ranꞌ níꞌ, ne̱ dan me se neꞌen níꞌ se vaa cheꞌé sayuun ranꞌ níꞌ me se nariꞌ nucuaj doj nimán níꞌ,
3 Também nos alegramos ao enfrentar dificuldades e provações, pois sabemos que contribuem para desenvolvermos perseverança,
4 ne̱ cheꞌé dan uun niha̱ꞌ rá Diose̱ niꞌya̱j Diose̱ man níꞌ, ne̱ cheꞌé dan uun ya̱ rá níꞌ se vaa vaa güii ca̱yáán níꞌ ga̱ soꞌ a.
4 e a perseverança produz caráter aprovado, e o caráter aprovado fortalece nossa esperança,
5 Cheꞌé dan se̱ guun naꞌa̱j níꞌ maꞌ. ꞌO̱ se rqué Diose̱ Nimán Diose̱ man níꞌ, ne̱ Nimán Diose̱ taj xnaꞌanj rihaan níꞌ se vaa ꞌe̱e̱ rá Diose̱ man níꞌ ado̱nj.
5 e essa esperança não nos decepcionará, pois sabemos quanto Deus nos ama, uma vez que ele nos deu o Espírito Santo para nos encher o coração com seu amor.
6 ꞌO̱ se Jesucristó me se ga̱a ne gu̱un nucua̱j maꞌa̱n níꞌ si̱j ma̱n rihaan chumii̱ nihánj quiꞌya̱j sa̱ꞌ níꞌ do̱ꞌ, ga̱a nuveé si̱j noco̱ꞌ man Diose̱ me níꞌ do̱ꞌ, ne̱ caviꞌ Jesucristó cheꞌé maꞌa̱n níꞌ, ga̱a güii cachrón maꞌa̱n Diose̱ cavi̱ꞌ soꞌ ei.
6 Quando estávamos completamente desamparados, Cristo veio na hora certa e morreu por nós, pecadores.
7 Dan me se taj va̱j yuvii̱ caꞌve̱j rá nayo̱n rihaan tuviꞌ cavi̱ꞌ maꞌ. Caꞌve̱e se síí ne tumé cacunꞌ me tuviꞌ yuvii̱, tza̱j ne̱ se̱ caꞌvej rá yuvii̱ cavi̱ꞌ yuvii̱ cheꞌé soꞌ maꞌ. Caꞌve̱e se nda̱a síí sa̱ꞌ uxrá nimán me tuviꞌ yuvii̱, tza̱j ne̱ do̱j yuvii̱ quisi̱j rá cavi̱ꞌ cheꞌé tuviꞌ na̱nj ado̱nj.
7 É pouco provável que alguém morresse por um justo, embora talvez alguém se dispusesse a morrer por uma pessoa boa.
8 Tza̱j ne̱ ino̱ vaa Diose̱ ga̱ yuvii̱ ei. Dan me se nda̱ꞌ se tumé níꞌ cacunꞌ, tza̱j ne̱ caviꞌ Jesucristó cheꞌé níꞌ, ne̱ nayón soꞌ rihaan níꞌ, quiꞌyaj Diose̱, ne̱ veé dan me se tihaa̱n Diose̱ rihaan níꞌ se vaa ꞌe̱e̱ ndoꞌo rá Diose̱ man níꞌ ado̱nj.
8 Mas Deus nos prova seu grande amor ao enviar Cristo para morrer por nós quando ainda éramos pecadores.
9 Dan me se a̱j cunuu sa̱ꞌ níꞌ rihaan Diose̱ cuano̱, cheꞌé se caviꞌ Jesucristó, ne̱ cheꞌé dan neꞌen níꞌ se vaa a̱ ꞌó güii se̱ caxríj yuva̱a̱ Diose̱ man níꞌ cheꞌé cacunꞌ tumé níꞌ maꞌ. ꞌO̱ se tinanii Jesucristó man níꞌ rihaan sayuun quiꞌya̱j Diose̱ man níꞌ a.
9 E, uma vez que fomos declarados justos por seu sangue, certamente seremos salvos da ira de Deus por meio dele.
10 Dan me se asino ya̱a̱n yuva̱a̱ Diose̱ man cunuda̱nj yuvii̱ cheꞌé cacunꞌ tumé nij yuvii̱, tza̱j ne̱ caꞌnéé Diose̱ taꞌníí Diose̱ cavi̱ꞌ soꞌ cheꞌé yuvii̱, ne̱ guun tuvi̱ꞌ níꞌ ga̱ Diose̱, quiꞌyaj soꞌ a. Ne̱ cunuu iꞌna̱ꞌ uún Jesucristó, ne̱ cheꞌé dan neꞌen níꞌ se vaa ya̱ quinani̱i̱ níꞌ rihaan sayuun asa̱ꞌ caꞌneꞌ Diose̱ cacunꞌ cheꞌé cunuda̱nj yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ nihánj ei.
10 Pois, se quando ainda éramos inimigos de Deus nosso relacionamento com ele foi restaurado pela morte de seu Filho, agora que já estamos reconciliados certamente seremos salvos por sua vida.
11 Ne̱ uun niha̱ꞌ rá níꞌ cata̱j xnaꞌanj níꞌ rihaan tuviꞌ níꞌ cheꞌé se vaa quiꞌyaj Diose̱ cheꞌé níꞌ, ne̱ da̱nj ꞌyaj níꞌ cheꞌé Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ ei. ꞌO̱ se soꞌ me síí quiꞌyaj guun tuvi̱ꞌ níꞌ ga̱ Diose̱ ado̱nj.
11 Agora, portanto, podemos nos alegrar em Deus, com quem fomos reconciliados por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
12 Dan me se o̱rúnꞌ snóꞌo cuꞌna̱j Adán me síí guun ya̱a̱n quiꞌyaj cacunꞌ asino ya̱a̱n, ne̱ dan me se xi̱i cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ me soꞌ, ne̱ quiꞌyaj soꞌ cacunꞌ, ne̱ tanáj soꞌ cacunꞌ rihaan cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱, ne̱ cheꞌé dan ase vaa tumé Adán cacunꞌ roꞌ, da̱nj vaa tumé cunuda̱nj nij yuvii̱ cacunꞌ rihaan Diose̱ a. ꞌO̱ se cheꞌé cacunꞌ quiꞌyaj Adán me se ya̱ guun cheꞌe̱ yuvii̱ quiꞌyaj yuvii̱ cacunꞌ, ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ nij yuvii̱ caviꞌ nimán nij yuvii̱, ne̱ cheꞌé dan nu̱ꞌ ꞌnaꞌ aviꞌ nimán cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ nihánj cuano̱ ado̱nj.
12 Quando Adão pecou, o pecado entrou no mundo, e com ele a morte, que se estendeu a todos, porque todos pecaram.
13 Dan me se asi̱j ataa caꞌmi̱i̱ Diose̱ tucuáán cuchruj Moisés roꞌ, asi̱j da̱nj me quiꞌyaj yuvii̱ cacunꞌ, tza̱j ne̱ taj va̱j se‑tucua̱nj Moisés cuno̱ nij yuvii̱ maꞌ. Cheꞌé dan ne quiꞌya̱j nij yuvii̱ cacunꞌ rihaan se‑tucua̱nj Moisés maꞌ.
13 É fato que as pessoas pecaram antes que a lei fosse concedida, mas, porque ela não existia, seus pecados não foram levados em conta.
14 ꞌO̱ se caviꞌ nimán síí cuꞌna̱j Adán caviꞌ nimán cunuda̱nj tuviꞌ soꞌ caviꞌ nimán, ne̱ nda̱a yuvii̱ ne quiꞌya̱j cacunꞌ nda̱a vaa quiꞌyaj síí cuꞌna̱j Adán roꞌ, nda̱a nimán nij soꞌ caviꞌ ga̱a ataa quina̱j se‑tucua̱nj Moisés ne̱ ga̱a cuchruj Diose̱ se‑tucua̱nj Moisés uún a.
14 Mesmo assim, do tempo de Adão até o de Moisés, todos morreram, incluindo os que não desobedeceram a uma ordem explícita de Deus, como Adão desobedeceu. Na verdade, Adão é um símbolo, uma representação daquele que ainda haveria de vir.
15 Dan me se neꞌen níꞌ se vaa o̱rúnꞌ síí cuꞌna̱j Adán quiꞌyaj cacunꞌ rihaan Diose̱, ne̱ quisíj cacunꞌ yoꞌ tiriꞌ yoꞌ man nimán cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ cuano̱, ne̱ cheꞌé dan nu̱ꞌ ꞌnaꞌ aviꞌ nimán nij yuvii̱ na̱nj ado̱nj. Tza̱j ne̱ doj a̱ nucua̱j Diose̱ rihaan Adán ei. Cheꞌé dan guun ya̱ rá níꞌ se vaa doj a̱ gu̱un nucua̱j Diose̱ ra̱cuíj Diose̱ man me maꞌa̱n yuvii̱, ne̱ doj a̱ caꞌve̱e cavi̱i̱ sa̱ꞌ nij yuvii̱ cheꞌé se lu̱j quiꞌyaj Jesucristó cheꞌé nij soꞌ na̱nj ado̱nj.
15 Mas há uma grande diferença entre o pecado de Adão e a dádiva de Deus. Pois o pecado de um único homem trouxe morte para muitos. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva que veio sobre muitos por meio de um único homem, Jesus Cristo.
16 Dan me se ga̱a quiꞌyaj o̱rúnꞌ síí cuꞌna̱j Adán cacunꞌ, ne̱ quitáá cacunꞌ xráá nij yuvii̱, tza̱j ne̱ ino̱ uxrá vaa se lu̱j quiꞌyaj Jesucristó cheꞌé níꞌ, ne̱ dan me se ga̱a quisíj quiꞌyaj ndoꞌo níꞌ cacunꞌ ne̱ caviꞌ soꞌ cheꞌé níꞌ, ne̱ dan me se güéj cacunꞌ xráá níꞌ, quiꞌyaj soꞌ ado̱nj.
16 E o resultado da dádiva de Deus é bem diferente do resultado do pecado de um único homem, pois enquanto o pecado de Adão levou à condenação, a dádiva de Deus nos possibilita ser declarados justos diante dele, apesar de nossos muitos pecados.
17 ꞌO̱ se neꞌen níꞌ se vaa ga̱a quiꞌyaj o̱rúnꞌ síí cuꞌna̱j Adán cacunꞌ yoꞌ, ne̱ quiranꞌ cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ sayuun se vaa nu̱ꞌ ꞌnaꞌ aviꞌ nimán cunuda̱nj nij yuvii̱ a. Cheꞌé dan níꞌ si̱j cunuu sa̱ꞌ rihaan Diose̱ cheꞌé se lu̱j quiꞌyaj o̱rúnꞌ Jesucristó cheꞌé níꞌ me se doj a̱ neꞌen níꞌ se vaa ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ nimán níꞌ ne̱ gu̱un chij níꞌ rihaan chumii̱ nihánj cheꞌé soꞌ ado̱nj.
17 A morte reinou sobre muitos por meio do pecado de um único homem. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva de justiça, e todos que a recebem reinarão em vida por meio de um único homem, Jesus Cristo.
18 Dan me se cheꞌé o̱rúnꞌ cacunꞌ quiꞌyaj Adán me táá cacunꞌ xráá cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱, tza̱j ne̱ o̱rúnꞌ suun sa̱ꞌ ndoꞌo quiꞌyaj suun Jesucristó, ne̱ cheꞌé dan caꞌve̱e güe̱j cacunꞌ xráá cunuda̱nj nij yuvii̱, quiꞌyaj soꞌ, ne̱ caꞌve̱e yoꞌo̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ nimán nij yuvii̱ a.
18 É verdade que um só pecado de Adão trouxe condenação a todos, mas um só ato de justiça de Cristo removeu a culpa e trouxe vida a todos.
19 Dan me se síí cuꞌna̱j Adán roꞌ, o̱rúnꞌ soꞌ ne caꞌve̱j rá cuno̱ rihaan Diose̱, ne̱ cheꞌé dan queꞌe̱e̱ ndoꞌo yuvii̱ tumé cacunꞌ, tza̱j ne̱ cuno o̱rúnꞌ síí cuꞌna̱j Jesucristó rihaan Diose̱, ne̱ cheꞌé dan cunu̱u sa̱ꞌ queꞌe̱e̱ yuvii̱ rihaan Diose̱ ado̱nj.
19 Por causa da desobediência a Deus de uma só pessoa, muitos se tornaram pecadores. Mas, por causa da obediência de uma só pessoa a Deus, muitos serão declarados justos.
20 Dan me se cataj xnaꞌanj Diose̱ da̱j ga̱a̱ se‑tucua̱nj Moisés rihaan Moisés ga̱a naá, tza̱j ne̱ queneꞌen Diose̱ se vaa síí se̱ cuno rihaan Diose̱ me yuvii̱ ne̱ tana̱nj gu̱un queꞌe̱e̱ doj cacunꞌ quiꞌya̱j yuvii̱ cheꞌé se‑tucua̱nj Moisés a. Dan me se quisíj cataj xnaꞌanj Diose̱ da̱j ga̱a̱ se‑tucua̱nj Moisés rihaan soꞌ, ga̱a ne̱ doj a̱ guun rá yuvii̱ quiꞌya̱j yuvii̱ se chiꞌi̱i̱ á. Tza̱j ne̱ ga̱a xnaꞌanj doj cacunꞌ tumé yuvii̱, ne̱ Diose̱ me síí quirii nimán quiꞌya̱j doj se lu̱j cheꞌé nij yuvii̱, ne̱ dan me se tinavij Diose̱ cacunꞌ tumé nij yuvii̱, ga̱a ne̱ quiꞌyaj canaán se lu̱j yoꞌ rihaan cacunꞌ yoꞌ a.
20 A lei foi concedida para que todos percebessem a gravidade do pecado. Mas, à medida que o pecado aumentou, a graça se tornou ainda maior.
21 Dan me se asino guun chij ndoꞌo cacunꞌ rihaan nimán yuvii̱, ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ yuvii̱ caviꞌ nimán yuvii̱ cheꞌé cacunꞌ, ne̱ quira̱nꞌ nij yuvii̱ sayuun nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj a. Tza̱j ne̱ quiꞌyaj ndoꞌo Diose̱ se lu̱j cheꞌé nij yuvii̱, cheꞌé rej quiꞌya̱j canaán se lu̱j yoꞌ rihaan cacunꞌ, ne̱ gu̱un chij ndoꞌo se lu̱j yoꞌ rihaan nimán nij yuvii̱, ne̱ cheꞌé dan nuu sa̱ꞌ nimán nij yuvii̱ rihaan Diose̱, ne̱ ca̱yáán nij yuvii̱ ga̱ Diose̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj a. Da̱nj quiꞌyaj Diose̱ cheꞌé níꞌ ga̱a caviꞌ Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ rihaan rcutze̱ ado̱nj.
21 Portanto, assim como o pecado reinou sobre todos e os levou à morte, agora reina a graça, que nos declara justos diante de Deus e resulta na vida eterna por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.