Romanos 3
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NTLH
1 A̱ me se caꞌve̱e doj quiꞌya̱j canaán níꞌ si̱j israelitá, rá so̱ꞌ ga̱. Ne̱ a̱ me rasu̱u̱n quiri̱ꞌ níꞌ quiꞌya̱j yan ataꞌ níꞌ taꞌngaꞌ ga̱.
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? Será que ser circuncidado tem algum valor?
2 ꞌO̱ se vaa se uun ya̱ níꞌ si̱j israelitá ei. Dan me se asino cataj xnaꞌanj Diose̱ nu̱ꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan xi̱i níꞌ ga̱a naá, ne̱ nucua̱j rá Diose̱ man níꞌ se vaa cu̱tumé sa̱ꞌ níꞌ se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱ se̱ quiniꞌyón níꞌ man yoꞌ, rá Diose̱ a.
2 Tem, sim, e de muitas maneiras! E a primeira vantagem é que Deus entregou a sua mensagem aos cuidados dos judeus.
3 — ausente —
3 Mas, se alguns não foram fiéis, será que por isso Deus vai ser infiel?
4 — ausente —
4 De modo nenhum! Que Deus continue a ser verdadeiro, mesmo que todas as pessoas sejam mentirosas. Como dizem as Escrituras Sagradas a respeito dele: “Que fique provado que tu tens razão quando falas e que sejas vencedor quando fores julgado.”
5 Vaa taꞌa̱j nij yuvii̱ cata̱j: “Me cheꞌé yuva̱a̱ Diose̱ man níꞌ ga̱a ꞌyaj níꞌ cacunꞌ ga̱. Nese tana̱nj sa̱ꞌ ꞌyaj níꞌ, ga̱a ne̱ caꞌve̱e xca̱j nii cuentá, ga̱a ne̱ queneꞌe̱n nii se vaa níꞌ roꞌ, me síí chiꞌi̱i̱ ne̱ o̱rúnꞌ ra̱a̱ Diose̱ roꞌ, me síí sa̱ꞌ, cata̱j nii a”. Da̱nj cata̱j taꞌa̱j nij yuvii̱,
5 Mas, se as injustiças que cometemos servem para mostrar que Deus age com justiça, o que é que podemos dizer? Que Deus é injusto quando nos castiga? (Eu falo aqui como as pessoas costumam falar.)
6 tza̱j ne̱ ne chiha̱nꞌ uxrá tuꞌva nij soꞌ da̱nj a̱ maꞌ. ꞌO̱ se sa̱ꞌ uxrá vaa ꞌyaj Diose̱ axríj yuva̱a̱ Diose̱ man yuvii̱ tumé cacunꞌ, ne̱ dan me se no̱ xcúún Diose̱ caꞌne̱ꞌ Diose̱ cacunꞌ cheꞌé cunuda̱nj yuvii̱, ne̱ cheꞌé dan no̱ xcúún soꞌ quiꞌya̱j soꞌ sayuun man yuvii̱ quiꞌyaj cacunꞌ ado̱nj.
6 É claro que não! Se Deus não fosse justo, como poderia julgar o mundo?
7 Ne̱ vaa taꞌa̱j nij yuvii̱ cata̱j uún a: “Sese aꞌmii ne̱ ꞌu̱nj, ne̱ sa̱ꞌ ꞌyáj, ga̱a ne̱ doj xca̱j nii cuentá se vaa Diose̱ me síí aꞌmii nana̱ ya̱ a. Sa̱ꞌ uxrá vaa Diose̱, cata̱j nii a. Yuvii̱ roꞌ, me síí aꞌmii ne̱, ne̱ o̱rúnꞌ Diose̱ me síí aꞌmii nana̱ ya̱, cata̱j nii a. Cheꞌé dan me taj cheꞌé cuta̱ꞌ Diose̱ cacunꞌ xráj maꞌ”. Da̱nj aꞌmii uún taꞌa̱j nij yuvii̱,
7 Mas digamos que a minha mentira faz com que a verdade de Deus fique mais clara, aumentando assim a glória dele. Nesse caso, por que é que devo ainda ser condenado como pecador?
8 ne̱ taj uún nij soꞌ, ne̱: “Sa̱ꞌ doj quiꞌya̱j ndoꞌo níꞌ cacunꞌ, ga̱a ne̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ Diose̱ doj, quiꞌya̱j níꞌ á”, taj uún nij yuvii̱ a. Ne̱ aꞌmii nij soꞌ nana̱ nij cheꞌé núj, ne̱ taj nij soꞌ se vaa ꞌo̱ cuya̱a̱n vaa nana̱ aꞌmii núj ga̱ nana̱ aꞌmii nij soꞌ, taj nij soꞌ, aꞌmii ne̱ nij soꞌ a. Veꞌé uxrá quiꞌya̱j Diose̱, sese quiꞌya̱j Diose̱ sayuun man nij síí ne̱ yoꞌ na̱nj ado̱nj.
8 Então por que não dizer: “Façamos o mal para que desse mal venha o bem”? Na verdade alguns têm me caluniado, dizendo que eu afirmo isso. Porém eles serão condenados como merecem.
9 Me nana̱ caꞌmi̱i̱ níꞌ cheꞌé níꞌ si̱j israelitá ga̱. Sa̱ꞌ doj vaa níꞌ rihaan nij yuvii̱ yaníj naꞌ. Taj maꞌ. Ma̱a̱n se a̱j cataj ꞌu̱nj se vaa ꞌo̱ cuya̱a̱n vaa se quij quiꞌyaj níꞌ si̱j israelitá ga̱ se quij quiꞌyaj nij yuvii̱ yaníj, ne̱ cunuda̱nj níꞌ tumé cacunꞌ a.
9 Então será que nós, os judeus, estamos em melhor situação do que os não judeus? De modo nenhum! Já mostrei que todos, judeus e não judeus, estão debaixo do poder do pecado.
10 Ase vaa nana̱ taj ꞌu̱nj roꞌ, da̱nj vaa nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱ a. Taj yoꞌ: “Taj yan vaj a̱ yoꞌó yuvii̱ sa̱ꞌ maꞌ.
10 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Não há uma só pessoa que faça o que é certo;
11 A̱ ꞌó yuvii̱ ne neꞌen da̱j vaa Diose̱ maꞌ. A̱ ꞌó yuvii̱ ne tucuꞌyón da̱j vaa Diose̱ maꞌ.
11 não há ninguém que tenha juízo; não há ninguém que adore a Deus.
12 Tanáj cunuda̱nj yuvii̱ se‑tucua̱nj Diose̱, ne̱ taj se gúnꞌ man nij yuvii̱ a̱ maꞌ. A̱ ꞌó yuvii̱ ne ꞌyaj se sa̱ꞌ maꞌ.
12 Todos se desviaram do caminho certo, todos se perderam. Não há mais ninguém que faça o bem, não há ninguém mesmo.
13 Ase vaa riꞌyuj nee̱ man xnangá na̱j rihaan santó roꞌ, da̱nj vaa riꞌyuj nana̱ aꞌmii nij síí tumé cacunꞌ yoꞌ ado̱nj. ꞌO̱ se nana̱ tihaꞌ yuꞌunj aꞌmii nij soꞌ, ne̱ dan me se ase vaa na xna̱j ma̱n tuꞌva xcuáá roꞌ, da̱nj vaa nana̱ tuꞌva nij soꞌ, ne̱ ꞌyaj chiꞌi̱i̱ nij soꞌ man nimán yuvii̱ ado̱nj.
13 Todos mentem e enganam sem parar. Da língua deles saem mentiras perversas, e dos seus lábios saem palavras de morte, como se fossem veneno de cobra.
14 Dan me se ina̱nj aꞌmii chre̱e nij soꞌ cheꞌé tuviꞌ nij soꞌ a.
14 A boca deles está cheia de terríveis maldições.
15 Chéé nda̱a unánj nij soꞌ ga̱ tacóó nij soꞌ, cheꞌé rej ticavi̱ꞌ nij soꞌ tuviꞌ nij soꞌ a.
15 Eles se apressam para matar.
16 Doj a̱ ráꞌ va̱j nij soꞌ ꞌyaj nij soꞌ sayuun a.
16 Por onde passam, deixam a destruição e a desgraça.
17 Doj a̱ ráꞌ va̱j nij soꞌ, ne̱ unuꞌ nij soꞌ ga̱ tuviꞌ nij soꞌ a. Ne̱ a̱ ꞌó tucuáán sa̱ꞌ ne neꞌen nij soꞌ ni̱caj nij soꞌ maꞌ.
17 Não conhecem o caminho da paz
18 Ne chuꞌviꞌ nij soꞌ quiꞌya̱j Diose̱ sayuun man nij soꞌ maꞌ”. Da̱nj vaa taj danj Diose̱ cheꞌé cunuda̱nj yuvii̱ na̱nj ado̱nj.
18 e não aprenderam a temer a Deus .”
19 Dan me se yuvii̱ noco̱ꞌ se‑tucua̱nj Moisés me níꞌ si̱j israelitá, ne̱ dan me se neꞌen níꞌ se vaa nu̱ꞌ nana̱ yoꞌ nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱ roꞌ, taj xnaꞌanj rihaan níꞌ da̱j vaa maꞌa̱n níꞌ a. Nda̱a síj, ga̱a ne̱ gu̱un naꞌa̱j níꞌ ga̱ yoꞌó nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ queneꞌe̱n cunuda̱nj níꞌ se vaa vaa cheꞌé quiꞌya̱j Diose̱ sayuun man níꞌ na̱nj ado̱nj.
19 Nós sabemos que tudo o que a lei diz é dito para os que vivem debaixo da lei. Isso a fim de que todos parem de se justificar e a fim de que todas as pessoas do mundo fiquem debaixo do julgamento de Deus.
20 ꞌO̱ se taj a̱ yoꞌó yuvii̱ ne quisi̱j quiꞌya̱j nu̱ꞌ nda̱a vaa taj se‑tucua̱nj Moisés, ne̱ cheꞌé dan taj se ꞌyáꞌ cunu̱u sa̱ꞌ a̱ doj yuvii̱ rihaan Diose̱ quiꞌya̱j tucuáán yoꞌ a̱ maꞌ. Ma̱a̱n se nariꞌ yuvii̱ se‑tucua̱nj Moisés, ne̱ xcaj yuvii̱ cuentá se vaa ya̱ ya̱ si̱j tumé cacunꞌ me maꞌa̱n nij yuvii̱ rihaan Diose̱ ei.
20 Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda, porque a lei faz com que as pessoas saibam que são pecadoras.
21 Ne̱ ya̱j me se tihaa̱n Diose̱ rihaan yuvii̱ da̱j quiꞌya̱j soꞌ ne̱ tinavi̱j soꞌ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱ a. Dan me se se̱ cunuu sa̱ꞌ yuvii̱ quiꞌya̱j ina̱nj nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan síí cuꞌna̱j Moisés maꞌ. ꞌO̱ se cataj danj Diose̱ cataj nij síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá cataj se vaa
21 Mas agora Deus já mostrou que o meio pelo qual ele aceita as pessoas não tem nada a ver com lei . A Lei de Moisés e os Profetas dão testemunho do seguinte:
22 cuchuma̱n rá yuvii̱ ni̱ꞌyaj yuvii̱ Jesucristó, ga̱a ne̱ tinavi̱j Diose̱ cacunꞌ cheꞌé nij yuvii̱, ne̱ cunu̱u sa̱ꞌ nij yuvii̱ rihaan Diose̱ a. Taj a̱ ꞌó yuvii̱ ino̱ vaa rihaan Diose̱ maꞌ.
22 Deus aceita as pessoas por meio da fé que elas têm em Jesus Cristo. É assim que ele trata todos os que creem, pois não existe nenhuma diferença entre as pessoas.
23 ꞌO̱ se cunuda̱nj yuvii̱ tumé cacunꞌ na̱nj ado̱nj. Ne quisi̱j uxrá nij yuvii̱ cunu̱u sa̱ꞌ ina̱nj nij yuvii̱ nda̱a vaa Diose̱ a̱ maꞌ.
23 Todos pecaram e estão afastados da presença gloriosa de Deus.
24 ꞌO̱ se ma̱a̱n cheꞌé rej cunuu ꞌe̱e̱ rá Diose̱ man cunuda̱nj yuvii̱ ne̱ quiꞌyaj maꞌa̱n Diose̱ se lu̱j cheꞌé nij yuvii̱ me caꞌvee tinavij Diose̱ cacunꞌ cheꞌé nij yuvii̱ ado̱nj. Dan me se caꞌnéé Diose̱ man Jesucristó rihaan chumii̱, cheꞌé rej caꞌne̱e̱ soꞌ cacunꞌ xráá nij síí amán rá niꞌya̱j man soꞌ,
24 Mas, pela sua graça e sem exigir nada, Deus aceita todos por meio de Cristo Jesus, que os salva. Deus ofereceu Cristo como sacrifício para que, pela sua morte na cruz, Cristo se tornasse o meio de as pessoas receberem o perdão dos seus pecados, pela fé nele. Deus quis mostrar com isso que ele é justo. No passado ele foi paciente e não castigou as pessoas por causa dos seus pecados; mas agora, pelo sacrifício de Cristo, Deus mostra que é justo. Assim ele é justo e aceita os que creem em Jesus.
25 ne̱ dan me se caꞌnéé Diose̱ man Jesucristó nayo̱n Jesucristó rihaan yuvii̱ tumé cacunꞌ, ne̱ cuchuma̱n rá nij síí tumé cacunꞌ se vaa caviꞌ Jesucristó cheꞌé nij soꞌ, ne̱ quinani̱i̱ nij soꞌ rihaan sayuun na̱nj ado̱nj. Dan me se neꞌen níꞌ se vaa tinavij Diose̱ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱, ne̱ xcaj níꞌ cuentá se vaa vaa nica̱ rá Diose̱ ga̱a tinavij Diose̱ cacunꞌ cheꞌé nij yuvii̱ cane ga̱a naá a. Yuvii̱ cane ga̱a naá roꞌ, ne quira̱nꞌ nij soꞌ sayuun cheꞌé cacunꞌ tumé nij soꞌ maꞌ.
25 — ausente —
26 Ma̱a̱n se caráj xꞌnaa Diose̱, ne̱ naꞌvi̱j Diose̱ nda̱a se caviꞌ Jesucristó, ga̱a ne̱ quinavij cacunꞌ cheꞌé nij síí cane ga̱a naá síí amán rá niꞌya̱j man Diose̱ a. Ne̱ xcaj uún níꞌ cuentá se vaa vaa nica̱ rá Diose̱ ga̱a aꞌneꞌ soꞌ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱ ya̱nj rihaan chumii̱ cuano̱ a. Dan me se nica̱ vaa rá Diose̱, ne̱ uun nucua̱j Diose̱ tinavi̱j soꞌ cacunꞌ tumé cunuda̱nj níꞌ si̱j amán rá niꞌya̱j man Jesucristó, ga̱a ne̱ gu̱un níꞌ síí sa̱ꞌ rihaan Diose̱ ado̱nj.
26 — ausente —
27 Se‑tucua̱nj Moisés me se taj se ꞌyaj tucuáán yoꞌ cheꞌé cacunꞌ tumé yuvii̱ maꞌ. Dan me se nuveé cheꞌe̱ suun sa̱ꞌ quiꞌyaj suun níꞌ me navij cacunꞌ xráá níꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se cheꞌé se amán rá níꞌ neꞌen níꞌ Jesucristó, cheꞌé dan navij cacunꞌ tumé níꞌ ado̱nj. Cheꞌé dan se̱ guun cata̱j níꞌ ma̱a̱n cheꞌé se cuno níꞌ nu̱ꞌ nana̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ rihaan Moisés, cheꞌé dan guun níꞌ síí sa̱ꞌ maꞌ. Se̱ caꞌmii níꞌ da̱nj maꞌ. Ma̱a̱n se ina̱nj cheꞌé Jesucristó me quinanii níꞌ rihaan sayuun na̱nj ado̱nj.
27 Será que temos motivo para ficarmos orgulhosos? De modo nenhum! E por que não? Será que é porque obedecemos à lei? Não; não é. É porque cremos em Cristo.
28 Dan me se cuchuma̱n rá yuvii̱ ni̱ꞌyaj yuvii̱ man Jesucristó, ne̱ quinavi̱j cacunꞌ xráá yuvii̱ yoꞌ a. Taj se ꞌyaj ase caꞌvee daj a̱ se lu̱j quiꞌyaj nij yuvii̱ maꞌ. Ma̱a̱n se ina̱nj cheꞌé Jesucristó navij cacunꞌ xráá yuvii̱ na̱nj ado̱nj. Dan me nana̱ guun ya̱ rá níꞌ cuno níꞌ ado̱nj.
28 Assim percebemos que a pessoa é aceita por Deus pela fé e não por fazer o que a lei manda.
29 Ne̱ nuveé se‑Dio̱se̱ ina̱nj níꞌ si̱j israelitá me Diose̱ maꞌ. ꞌO̱ se se‑Dio̱se̱ taranꞌ nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ me Diose̱ na̱nj ado̱nj.
29 Ou será que Deus é somente Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos não judeus? Claro que é!
30 O̱rúnꞌ Diose̱ nicunꞌ, ne̱ sese cuchuma̱n rá nij yuvii̱ israelitá ni̱ꞌyaj nij yuvii̱ Diose̱, ne̱ cata̱j Diose̱ se vaa sa̱ꞌ quiꞌyaj nij soꞌ, ne̱ sese cuchuma̱n rá yuvii̱ yaníj ni̱ꞌyaj nij soꞌ Diose̱, ne̱ cata̱j uún Diose̱ se vaa sa̱ꞌ quiꞌyaj nij soꞌ uún na̱nj ado̱nj.
30 Deus é um só e aceitará os judeus na base da sua fé e também aceitará os não judeus por meio da fé que eles têm.
31 Dan me se a̱j cataj núj se vaa taj se gúnꞌ man nana̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ ga̱a naá, rá soj naꞌ. Daj chiha̱a̱ míj se̱ guun da̱nj rá soj maꞌ. Vaa se gúnꞌ man yoꞌ ei. Vaa cheꞌé ndoꞌo cuchruj Moisés tucuáán caꞌmii Diose̱ cheꞌé níꞌ ei. Ina̱nj da̱nj aꞌmii núj na̱nj ado̱nj.
31 Será que isso quer dizer que, por causa da fé, nós tratamos a lei como se ela não valesse nada? Não; de modo nenhum! Pelo contrário, afirmamos que a lei tem valor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.