Marcos 5
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs ACF
1 Ga̱a ne̱ caꞌanj nij soꞌ nda̱a níchrej tuꞌva na lacuaná yoꞌ, nda̱a rej ne̱ nij síí ma̱n chumanꞌ Gadara a.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Ne̱ rej yoꞌ me se ta̱j yuꞌuj yuvej rej achinꞌ nii xnangá a. Dan me se nanij Jesucristó ga̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ rque rihoo, ne̱ nu̱ꞌ curiha̱nj ꞌo̱ snóꞌo nu̱u̱ nana̱ chre̱e nimán rque yuꞌuj yuvej yoꞌ, ne̱ cuchiꞌ soꞌ rihaan Jesucristó a.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Ne̱ síí nu̱u̱ nana̱ chre̱e nimán me se cuꞌyón soꞌ cayáán soꞌ rque yuꞌuj yuvej yoꞌ, ne̱ ne caꞌve̱e nu̱míj nij yuvii̱ ma̱n rej yoꞌ agaꞌ ne̱ꞌ man soꞌ a.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 ꞌO̱ se a̱j uun queꞌe̱e̱ ndoꞌo numíj nij yuvii̱ neꞌ do̱ꞌ, agaꞌ ne̱ꞌ do̱ꞌ, man soꞌ, tza̱j ne̱ cuxraꞌ soꞌ agaꞌ ne̱ꞌ, ne̱ caꞌneꞌ soꞌ neꞌ do̱ꞌ, ne̱ a̱ ꞌó yuvii̱ taj quisíj naquiꞌyaj cama̱nj man soꞌ a.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ne̱ niga̱nj me se nuvi̱i niga̱nꞌ cayáán soꞌ rque nij yuꞌuj yuvej do̱ꞌ, vaj soꞌ xráá quij do̱ꞌ, ne̱ caguáj ndoꞌo soꞌ, ne̱ nica̱j soꞌ yahij siha̱a̱ caꞌneꞌ ndoꞌo soꞌ nee̱ man maꞌa̱n soꞌ uún a.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Dan me se ga̱a queneꞌen soꞌ man Jesucristó se vaa ga̱nꞌ uxrá vaj Jesucristó, ne̱ cunánj soꞌ nda̱a rej va̱j Jesucristó, ne̱ naꞌvíj soꞌ rihaan Jesucristó,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 ne̱ nucua̱j ndoꞌo caguáj soꞌ rihaan Jesucristó, ne̱ cataj soꞌ:
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Da̱nj caꞌmii soꞌ rihaan Jesucristó cheꞌé se a̱j cataj Jesucristó rihaan soꞌ se vaa: “Rihaan so̱ꞌ na̱na̱ chre̱e nu̱u̱ nimán síí nihánj cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj se vaa cu̱riha̱nj so̱ꞌ nimán síí nihánj á”, taj Jesucristó, tza̱j ne̱ ne gu̱un rá nana̱ chre̱e cu̱riha̱nj soꞌ maꞌ.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Ga̱a ne̱ xnáꞌanj Jesucristó man nana̱ chre̱e, ne̱ cataj soꞌ:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ne̱ cachíín niꞌya̱j nij nana̱ chre̱e yoꞌ rihaan Jesucristó se vaa se̱ caꞌnéé Jesucristó man nij nana̱ chre̱e nda̱a yoꞌó rej yaníj maꞌ.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Dan me se rej tacaan rej nicu̱nꞌ nij soꞌ me se chéé ꞌo̱ xꞌneꞌ noco̱o xcáá, chá nij xoꞌ coj,
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 ga̱a ne̱ cachíín niꞌya̱j nij nana̱ chre̱e rihaan Jesucristó, cataj nij soꞌ:
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ga̱a ne̱ caꞌvej rá Jesucristó quiꞌya̱j nij soꞌ da̱nj, ga̱a ne̱ curiha̱nj nij soꞌ nimán snóꞌo yoꞌ, ga̱a ne̱ catúj nij soꞌ nimán nij xcáá, ne̱ dan me se ruva̱a̱ uxrá tacaan nicu̱nꞌ tuꞌva na lacuaná rej va̱j nij xcáá yoꞌ, ne̱ ga̱a catúj nij nana̱ chre̱e yoꞌ nimán nij xcáá yoꞌ, ga̱a ne̱ cunánj ndoꞌo nij xoꞌ, caꞌanj nij xoꞌ, ne̱ veé da̱nj vaj nij xoꞌ, ne̱ quinij nij xoꞌ rque na, ne̱ canó xráá nij xoꞌ na̱nj ado̱nj. Ne̱ dan me se vi̱j míj xcáá me nij xcáá canó xráá rque na a.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 ”Ne̱ nij síí tumé nij xcáá roꞌ, cunánj nij soꞌ caꞌanj cata̱j xnaꞌanj nij soꞌ rihaan nij yuvii̱ ma̱n chumanꞌ do̱ꞌ, rihaan nij yuvii̱ ma̱n tacaan do̱ꞌ a. Ga̱a ne̱ dan me se caꞌnaꞌ ni̱ꞌyaj nij yuvii̱ se vaa guun, ga̱a ne̱ caꞌnaꞌ nij soꞌ rihaan Jesucristó,
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 ga̱a ne̱ queneꞌen nij soꞌ man síí curiha̱nj nana̱ chre̱e nimán a. A̱j nanuû soꞌ saga̱nꞌ soꞌ, ne̱ dínj ne soꞌ rihaan Jesucristó a. Ne̱ a̱j tiꞌinj se snúú soꞌ, ne̱ nuu sa̱ꞌ soꞌ a. Ga̱a ne̱ cuchuꞌviꞌ ndoꞌo nij yuvii̱ se vaa quiꞌyaj Jesucristó,
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj nij síí queneꞌen yoꞌ rihaan nij yuvii̱ da̱j quiꞌyaj Jesucristó cheꞌé síí nu̱u̱ nana̱ chre̱e nimán do̱ꞌ, ga̱ nij xcáá do̱ꞌ,
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ nij yuvii̱ cachíín niꞌya̱j nij yuvii̱ rihaan Jesucristó se vaa cu̱riha̱nj soꞌ rej ya̱nj nij soꞌ caꞌa̱nj soꞌ rej yaníj a.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 ”Cheꞌé dan cavii Jesucristó rque rihoo chéé rihaan na, ga̱a ne̱ dan me se cachíín niꞌya̱j síí curiha̱nj nana̱ chre̱e nimán rihaan Jesucristó se vaa caꞌve̱j rá Jesucristó caꞌa̱nj soꞌ ga̱ Jesucristó a.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Tza̱j ne̱ ne caꞌve̱j rá Jesucristó caꞌa̱nj soꞌ ga̱ Jesucristó a. Tana̱nj cataj Jesucristó rihaan soꞌ se vaa:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ga̱a ne̱ caꞌanj síí curiha̱nj nana̱ chre̱e nimán, ne̱ guun cheꞌe̱ soꞌ caꞌmii natáj soꞌ rihaan nij yuvii̱ ma̱n rej cuꞌna̱j Chi̱ꞌ Chumanꞌ, ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj Jesucristó cheꞌé soꞌ a. Ne̱ caꞌanj ndoꞌo rá cunuda̱nj nij yuvii̱ cuno se‑na̱na̱ soꞌ a.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Dan me se nu̱u̱ Jesucristó rque rihoo chéé rihaan na, ne̱ caꞌanj uún soꞌ nda̱a níchrej tuꞌva na lacuaná, ga̱a ne̱ cunuu chre̱ꞌ ndoꞌo yuvii̱ rihaan soꞌ, ne̱ va̱j soꞌ tuꞌva na lacuaná a.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ga̱a ne̱ dan me se caꞌnaꞌ yoꞌo̱ nij síí ꞌni̱j raꞌa veꞌ tucuꞌyón nij yuvii̱ israelitá se‑tucua̱nj Moisés, ne̱ Jairo cuꞌna̱j soꞌ a. Dan me se queneꞌen síí cuꞌna̱j Jairo man Jesucristó, ga̱a ne̱ canicunꞌ ru̱j soꞌ rihaan Jesucristó,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 ga̱a ne̱ cachíín niꞌya̱j uxrá soꞌ rihaan Jesucristó, ne̱ dan me se cataj soꞌ se vaa:
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Ga̱a ne̱ caꞌanj Jesucristó ga̱ soꞌ, ne̱ canocoꞌ uxrá yuvii̱ xcó ro̱j soꞌ, ne̱ nda̱a raan maꞌa̱n chrej va̱j yuvii̱ ga̱ nij soꞌ a.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Dan me se scaꞌnúj nij soꞌ vaj ꞌo̱ chana̱ ranꞌ ndoꞌo, ne̱ quisíj chuvi̱j ya̱ yoꞌ xraꞌ ton man noꞌ a.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Ne̱ a̱j quiranꞌ ndoꞌo noꞌ sayuun, quiꞌyaj queꞌe̱e̱ nij doctor, ne̱ a̱j cutunꞌ noꞌ cunuda̱nj saꞌanj vaa rihaan noꞌ, tza̱j ne̱ taj se quiꞌyáꞌ a̱ doj nahuun sa̱ꞌ noꞌ quiꞌyaj nij doctor yoꞌ a̱ maꞌ. Tana̱nj doj a̱ ranꞌ noꞌ na̱nj ado̱nj.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Ga̱a ne̱ a̱j cuchiꞌ nana̱ rihaan noꞌ cheꞌé nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj Jesucristó cheꞌé nij yuvii̱, ne̱ cheꞌé dan caꞌnaꞌ noꞌ scaꞌnúj nij yuvii̱ rej xco̱ Jesucristó, ga̱a ne̱ canó raꞌa noꞌ do̱j tuꞌva saga̱nꞌ soꞌ a.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 ꞌO̱ se guun rá noꞌ se vaa: “Sese cano̱ raꞌaj saga̱nꞌ Jesucristó, ne̱ nahu̱un sa̱ꞌ ꞌu̱nj na̱nj ado̱nj”, guun rá noꞌ a.
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Dan me se síj canó raꞌa noꞌ saga̱nꞌ Jesucristó, ga̱a ne̱ nu̱ꞌ canicunꞌ ton man noꞌ cuaj a. Ne̱ queneꞌen noꞌ se vaa nahuun sa̱ꞌ noꞌ, quiꞌyaj Jesucristó a.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Dan me se nu̱ꞌ canó raꞌa noꞌ saga̱nꞌ Jesucristó, ne̱ nu̱ꞌ xcaj Jesucristó cuentá se vaa nahuun yuvii̱ quiꞌyaj soꞌ a. Cheꞌé dan canica̱j soꞌ, ne̱ xnáꞌanj soꞌ, cataj soꞌ:
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ga̱a ne̱ cataj nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó se vaa:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ga̱a ne̱ canica̱j Jesucristó, ne̱ queneꞌen soꞌ man chana̱ canó raꞌa tuꞌva saga̱nꞌ soꞌ a.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Ne̱ dan me se cuchuꞌviꞌ ndoꞌo noꞌ ne̱ nda̱a riꞌíj man noꞌ, ne̱ a̱j neꞌen noꞌ se vaa nahuun sa̱ꞌ noꞌ a. Ga̱a ne̱ caꞌanj noꞌ, ne̱ canicunꞌ ru̱j noꞌ rihaan Jesucristó, ne̱ cataj ya̱ noꞌ rihaan Jesucristó nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj noꞌ a.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan noꞌ a:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Ataa navi̱j caꞌmii Jesucristó, ne̱ caꞌnaꞌ ꞌo̱ síí cavii tucuá síí cuꞌna̱j Jairo, ne̱ cataj soꞌ rihaan Jairo a:
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Dan me se cuno Jesucristó nana̱ caꞌmii síí caꞌnaꞌ, ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihaan síí cuꞌna̱j Jairo a:
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Dan me se ne caꞌve̱j rá Jesucristó canoco̱ꞌ a̱ doj nij yuvii̱ man soꞌ, ne̱ ma̱a̱n Pedró do̱ꞌ, Jacobo do̱ꞌ, Juan tinúú Jacobo do̱ꞌ, caꞌvej soꞌ canoco̱ꞌ man soꞌ a.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ga̱a ne̱ cuchiꞌ soꞌ rihaan veꞌ tucuá Jairo, ne̱ queneꞌen Jesucristó se vaa taꞌvee uxrá nij yuvii̱ ma̱n rá veꞌ a.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ga̱a ne̱ catúj Jesucristó rá veꞌ, ne̱ cataj soꞌ rihaan nij yuvii̱ a:
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ga̱a ne̱ caꞌngaꞌ naco̱o̱ nij yuvii̱ niꞌya̱j nij yuvii̱ man Jesucristó a. Tza̱j ne̱ quirii Jesucristó man cunuda̱nj nij yuvii̱ xeꞌ, ga̱a ne̱ nica̱j soꞌ man rej chala̱ cunii do̱ꞌ, man nii chala̱ cunii do̱ꞌ, man vaꞌnu̱j nij síí caꞌnaꞌ ga̱ soꞌ do̱ꞌ, ne̱ catúj soꞌ rá cuartó na̱j chala̱ cunii yoꞌ a.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ga̱a ne̱ quitaꞌaa Jesucristó raꞌa chala̱ cunii, ne̱ cataj soꞌ rihaan chala̱ cunii yoꞌ a:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nu̱ꞌ caꞌmii Jesucristó nana̱ dan, ne̱ nu̱ꞌ naxaga̱a̱ chala̱ cunii yoꞌ, chéé noꞌ cuaj a. Nahuun iꞌna̱ꞌ noꞌ a.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ga̱a ne̱ caꞌneꞌ uxrá Jesucristó suun rihaan nij soꞌ a:
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.