Lucas 4
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT
1 Dan me se naraa Nimán Diose̱ nu̱ꞌ nimán Jesucristó, ga̱a ne̱ cavii Jesucristó tuꞌva chráá cuꞌna̱j Jordán, ne̱ caꞌanj soꞌ, va̱j soꞌ rej tacaan, quiꞌyaj Nimán Diose̱ a.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Ne̱ vi̱j chiha̱a̱ ya̱ güii guun rá síí chre̱e tiha̱ꞌ yuꞌunj síí chre̱e man Jesucristó, cheꞌé rej guun rá soꞌ canoco̱ꞌ Jesucristó man soꞌ a. Ne̱ a̱ ꞌó xcoꞌ chraa ne cha̱ Jesucristó cunu̱ꞌ vi̱j chiha̱a̱ güii maꞌ. Ga̱a quisíj nu̱ꞌ vi̱j chiha̱a̱ güii, ga̱a ne̱ quinaꞌaan ndoꞌo rque Jesucristó a.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ga̱a ne̱ dan me se cataj síí chre̱e rihaan Jesucristó, ne̱:
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan soꞌ, ne̱:
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Ga̱a ne̱ dan me se nica̱j síí chre̱e man Jesucristó cavii soꞌ ꞌo̱ rej xta̱ꞌ ndoꞌo, ga̱a ne̱ tihaa̱n soꞌ man cunuda̱nj nij chumanꞌ na̱j rihaan chumii̱ rihaan Jesucristó rque o̱rúnꞌ orá nii a.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihaan Jesucristó, ne̱:
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Cheꞌé dan sese canicu̱nꞌ ru̱j so̱ꞌ rihanj, ne̱ gu̱un si̱ꞌyáá so̱ꞌ man nu̱ꞌ nihánj, qui̱ꞌyáj ado̱nj. ―Da̱nj cataj síí chre̱e rihaan Jesucristó a.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Ne̱ canica̱j Jesucristó cataj Jesucristó rihaan síí chre̱e:
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Ga̱a ne̱ nica̱j síí chre̱e man Jesucristó caꞌanj soꞌ chumanꞌ Jerusalén, ne̱ tacavii soꞌ man Jesucristó raa̱ nuvií noco̱o,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 ne̱ cataj soꞌ rihaan soꞌ, ne̱:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 “Ca̱ráán raꞌa nij soꞌ mán so̱ꞌ, se̱ gaa na̱nj cano̱ cheꞌé so̱ꞌ yahij maꞌ”. Da̱nj aꞌmii danj Diose̱ ―taj síí chre̱e rihaan Jesucristó ado̱nj.
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan síí chre̱e a:
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Da̱nj quiꞌyaj síí chre̱e, tza̱j ne̱ a̱ doj ne cuchuma̱n rá Jesucristó a̱ man ado̱nj. Ga̱a ne̱ caꞌneꞌ rá síí chre̱e do̱j güii ga̱ Jesucristó a.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Dan me se nanꞌ Jesucristó estadó Galilea, ne̱ yoꞌo̱ racuíj ndoꞌo Nimán Diose̱ man soꞌ, ne̱ cuchiꞌ nana̱ cheꞌé soꞌ rihaan nij yuvii̱ ma̱n nu̱ꞌ nij chumanꞌ na̱j estadó Galilea a.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Caꞌanj Jesucristó daj a̱ nij veꞌ tucuꞌyón nij yuvii̱ israelitá se‑tucua̱nj Moisés, ne̱ tucuꞌyón soꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ man nij yuvii̱, ne̱ veꞌé uxrá caꞌmii taranꞌ nij yuvii̱ cheꞌé soꞌ a.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Ga̱a ne̱ dan me se nucuiꞌ uún Jesucristó chiháán soꞌ chumanꞌ Nazaret rej cachij soꞌ a. Ga̱a quisíj güii naránj rá nij yuvii̱ israelitá, ne̱ catúj soꞌ rá veꞌ tucuꞌyón nij soꞌ se‑tucua̱nj Moisés, ése̱ da̱nj ina̱nj cuꞌyón soꞌ quiꞌya̱j soꞌ a. Ga̱a ne̱ canicunꞌ caya̱ soꞌ naya̱a̱ soꞌ danj Diose̱ rihaan nij yuvii̱ a.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Síí tumé yanj quirii yanj no̱ nana̱ cachrón síí cuꞌna̱j Isaías síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá, ne̱ caxríj soꞌ ston Jesucristó a. Nacuchraꞌ Jesucristó yanj, ne̱ nariꞌ soꞌ rej no̱ nana̱ nihánj a:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “Ya̱nj Nimán Diose̱ ga̱ ꞌu̱nj, ne̱ cheꞌé dan narii Diose̱ manj caꞌa̱nj caꞌmi̱i̱ natáj ꞌu̱nj nana̱ sa̱ꞌ rihaan nij síí nique̱ a. Caꞌnéé Diose̱ manj caꞌmi̱i̱ natáj ꞌu̱nj rihaan nij síí ꞌni̱j tagaꞌ cata̱j ꞌu̱nj se vaa cu̱riha̱nj nij soꞌ cache̱e̱ yu̱u̱n nij soꞌ a. Ne̱ caꞌnéé Diose̱ manj ra̱cuíj ꞌu̱nj man nij síí tuchri̱i naxra̱ꞌ rihaan nij soꞌ, ne̱ caꞌnéé Diose̱ manj ra̱cuíj ꞌu̱nj man nij síí ranꞌ sayuun uún na̱nj á.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Caꞌnéé Diose̱ manj cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj se vaa ya̱j roꞌ, me rá Diose̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ nij síí noco̱ꞌ man soꞌ quiꞌya̱j soꞌ ado̱nj.”
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Nu̱ꞌ nihánj me nana̱ nayaa Jesucristó, ga̱a ne̱ nacué uún soꞌ yanj ne̱ nagoꞌ uún soꞌ man síí tumé yanj, ga̱a ne̱ caꞌanj quita̱j soꞌ chruun xlá a. Tza̱j ne̱ niꞌya̱j uxrá cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rque veꞌ yoꞌ man soꞌ,
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 ne̱ cheꞌé dan caꞌmii uún soꞌ, cataj soꞌ:
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Sa̱ꞌ uxrá caꞌmii Jesucristó, cataj nij yuvii̱, ne̱ caráyaꞌa̱nj nij soꞌ cuno nij soꞌ se vaa veꞌé uxrá vaa nana̱ caꞌmii Jesucristó a. Ga̱a ne̱ dan me se xnáꞌanj nij soꞌ man tuviꞌ nij soꞌ sese nuveé taꞌni̱j José síí ne̱ chiháán níꞌ me soꞌ, xnáꞌanj nij soꞌ man tuviꞌ nij soꞌ a.
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Cheꞌé dan me caꞌmii Jesucristó nana̱ nihánj rihaan nij soꞌ a:
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Tza̱j ne̱ vaa nana̱ nihánj nana̱ cata̱j ma̱ꞌanj rihaan soj uún a: “Xa̱ꞌ síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱, tza̱j ne̱ ne amán rá tuviꞌ soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man soꞌ maꞌ”, me nana̱ taj ꞌu̱nj no soj a.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 ”Dan me se cuno̱ soj caꞌmi̱j á. Neꞌen soj se vaa ga̱a cayáán síí cuꞌna̱j Elías síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá, ne̱ cachén vaꞌnu̱j yoꞌ táá yanéé, ne̱ ne cama̱nꞌ, ne̱ cheꞌé dan guun uxrá xꞌnaa nu̱ꞌ chiháán nij síí israelitá, ne̱ yoꞌ dan me se cayáán queꞌe̱e̱ chana̱ caviꞌ nica̱ chiháán nij síí israelitá a.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Tza̱j ne̱ a̱ ꞌó chana̱ nique̱ cayáán chiháán nij síí israelitá roꞌ, ne caꞌne̱j Diose̱ man Elías rihaan noꞌ, ra̱cuíj soꞌ man noꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se rihaan o̱rúnꞌ chana̱ nique̱ ne̱ chumanꞌ Sarepta chumanꞌ noco̱ꞌ man chumanꞌ Sidón caꞌnéé Diose̱ man Elías, ne̱ nda̱ꞌ se nuveé cha̱na̱ israelitá me noꞌ, tza̱j ne̱ racuíj Elías man noꞌ ado̱nj.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 ”Ne̱ neꞌen soj se vaa queꞌe̱e̱ yuvii̱ quiranꞌ ndoꞌo luj riꞌyuj cayáán chiháán nij síí israelitá ga̱a cayáán síí cuꞌna̱j Eliseo síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá a. Tza̱j ne̱ a̱ ꞌó nij soꞌ ne nahu̱un maꞌ. Ma̱a̱n se o̱rúnꞌ síí cuꞌna̱j Naamán síí cavii rej yaníj cuꞌna̱j Siria nahuun, quiꞌyaj Eliseo ado̱nj. ―Da̱nj cataj Jesucristó rihaan nij síí ma̱n rá veꞌ tucuꞌyón nii se‑tucua̱nj Moisés veꞌ ne̱ chiháán nij soꞌ a.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Cuno nij yuvii̱ nda̱a vaa cavii sa̱ꞌ nij síí ma̱n chumanꞌ yaníj, ne̱ guun xco̱j ruva̱a̱ rá nij soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌmaan rá nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man Jesucristó a.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Naxuma̱a̱n nij soꞌ nica̱j nij soꞌ man Jesucristó caꞌanj nij soꞌ tuꞌva chumanꞌ a. Ne̱ dan me se chumanꞌ yoꞌ roꞌ, naj xráá ꞌo̱ tacaan ruva̱a̱ ndoꞌo a. Ne̱ nica̱j nij soꞌ man Jesucristó caꞌanj nij soꞌ rej ruva̱a̱, ne̱ guun rá nij soꞌ ta̱nij nij soꞌ man Jesucristó rej ruva̱a̱ a.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Tza̱j ne̱ cachén Jesucristó scaꞌnúj nij yuvii̱, ne̱ caꞌanj soꞌ na̱nj ado̱nj.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ga̱a ne̱ caꞌanj Jesucristó chumanꞌ Capernaum chumanꞌ na̱j estadó Galilea, ne̱ güii naránj rá nij yuvii̱ israelitá caꞌanj Jesucristó veꞌ tucuꞌyón nij soꞌ se‑tucua̱nj Moisés, ne̱ tucuꞌyón soꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ man nij yuvii̱ a.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Ne̱ caráyaꞌa̱nj nij yuvii̱ se‑na̱na̱ soꞌ, cheꞌé rej ase vaa aꞌmii ꞌo̱ síí uun chij ndoꞌo roꞌ, da̱nj caꞌmii soꞌ rihaan nij yuvii̱ a.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Ne̱ dan me se yáán ꞌo̱ síí nu̱u̱ nana̱ chre̱e nimán rá veꞌ yoꞌ, ne̱ nucua̱j ndoꞌo caguáj soꞌ, ne̱ cataj soꞌ se vaa:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 ―Me cheꞌé raꞌyunj so̱ꞌ man núj, ga̱ Jesús Nazarenoꞌ. ꞌNáꞌ so̱ꞌ ta̱ríꞌ so̱ꞌ man núj naꞌ. Neꞌenj mán so̱ꞌ se vaa síí gue̱e̱ cavii rihaan Diose̱ mé so̱ꞌ ado̱nj ―taj síí nu̱u̱ nana̱ chre̱e nimán rihaan Jesucristó a.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Ga̱a ne̱ canica̱j Jesucristó caxríj yuva̱a̱ soꞌ man nana̱ chre̱e nu̱u̱ nimán snóꞌo yoꞌ, ne̱ cataj soꞌ:
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ga̱a ne̱ caꞌanj uxrá rá nij yuvii̱, ne̱ xnáꞌanj nij soꞌ man tuviꞌ nij soꞌ, cataj nij soꞌ:
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ga̱a ne̱ cuchiꞌ nana̱ cheꞌé Jesucristó rihaan cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n nichru̱nꞌ chumanꞌ Capernaum yoꞌ a.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Dan me se curiha̱nj Jesucristó rá veꞌ tucuꞌyón nii se‑tucua̱nj Moisés, ne̱ caꞌanj soꞌ tucuá síí cuꞌna̱j Simón a. Ne̱ ranꞌ nii che̱j Simón chiꞌii̱ nacaa yuva̱a̱, ne̱ cheꞌé dan cachíín niꞌya̱j nii rihaan Jesucristó cheꞌé noꞌ a.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ga̱a ne̱ caꞌanj Jesucristó canicunꞌ soꞌ rej tuꞌva yuvéé na̱j noꞌ, ne̱ caꞌneꞌ soꞌ suun rihaan chiꞌii̱ se vaa quixꞌne̱e̱ chiꞌii̱ xráá noꞌ a. Ga̱a ne̱ nu̱ꞌ quixꞌnéj chiꞌii̱ xráá noꞌ, quiꞌyaj Jesucristó a. Ne̱ veé ma̱a̱n orá dan naxaga̱a̱ noꞌ, ne̱ quiꞌyaj chuvi̱i noꞌ cha̱ nij soꞌ na̱nj ado̱nj.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Cataꞌ güii, ne̱ nica̱j nij yuvii̱ cunuda̱nj tuviꞌ nij soꞌ síí ranꞌ, va̱j nij soꞌ rej ne̱ Jesucristó a. Queꞌe̱e̱ ndoꞌo chiꞌii̱ ranꞌ nij soꞌ a. Ne̱ caꞌanj Jesucristó, cutaꞌ soꞌ raꞌa soꞌ raa̱ nda̱a ꞌo̱ ꞌo̱ nij síí ranꞌ, ga̱a ne̱ nahuun taranꞌ nij soꞌ, quiꞌyaj Jesucristó a.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Ne̱ queꞌe̱e̱ nij síí ranꞌ roꞌ, curiha̱nj nana̱ chre̱e nimán uún, ne̱ caguáj nij nana̱ chre̱e yoꞌ, ne̱ cataj nij soꞌ se vaa taꞌníí Diose̱ me Jesucristó a. Tza̱j ne̱ caxríj yuva̱a̱ Jesucristó man nij nana̱ chre̱e, ne̱ ne caꞌve̱j rá Jesucristó caꞌmi̱i̱ nij soꞌ nana̱ vaa da̱nj a. ꞌO̱ se queneꞌen nij soꞌ se vaa si̱j caꞌnéé Diose̱ ti̱nanii man yuvii̱ rihaan sayuun me Jesucristó, ne̱ ne caꞌve̱j rá Jesucristó gu̱un cuentó cheꞌé soꞌ a.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Rej taxre̱j cavii Jesucristó chumanꞌ Capernaum caꞌanj soꞌ rej tacaan a. Ga̱a ne̱ nanoꞌ nij síí ma̱n Capernaum man soꞌ, ne̱ ga̱a nariꞌ nij soꞌ man Jesucristó, ga̱a ne̱ caráán nij soꞌ chrej rihaan Jesucristó, ne̱:
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Tza̱j ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ga̱a ne̱ caꞌneꞌ rá nij soꞌ, ne̱ caꞌanj Jesucristó nu̱ꞌ nij veꞌ tucuꞌyón nij yuvii̱ israelitá se‑tucua̱nj Moisés veꞌ ya̱nj estadó Judea, ne̱ caꞌmii natáj soꞌ nana̱ sa̱ꞌ a.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.