João 6

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Veé dan, ne̱ cavii Jesucristó caꞌanj Jesucristó rej xco̱ na lacuaná cuꞌna̱j Galilea a. Tiberias cuꞌna̱j yoꞌó se‑chuvi̱i na lacuaná yoꞌ a.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Dan me se ri̱i̱ uxrá yuvii̱ canocoꞌ rej xco̱ soꞌ, cheꞌé yan a̱j queneꞌen nij yuvii̱ nu̱ꞌ nij suun sa̱ꞌ noco̱o quiꞌyaj suun Jesucristó, se vaa nahuun sa̱ꞌ ndoꞌo síí ranꞌ, quiꞌyaj soꞌ a.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Dan me se cavii soꞌ raa̱ quij, ne̱ caꞌanj cane̱ soꞌ rihaan yoꞌóó ga̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ,
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 ne̱ dan me se da̱j doj güii achiin ca̱nuû chaꞌanj pascuá chaꞌanj navij rá nij yuvii̱ israelitá a.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Dan me se naxca̱j Jesucristó rihaan Jesucristó, ne̱ queneꞌen soꞌ se vaa caꞌnaꞌ ndoꞌo yuvii̱ rihaan soꞌ, ne̱ cataj soꞌ rihaan síí cuꞌna̱j Felipé a:
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Da̱nj caꞌmii soꞌ rihaan síí cuꞌna̱j Felipé, cheꞌé se me rá soꞌ queneꞌe̱n soꞌ da̱j cata̱j síí cuꞌna̱j Felipé a. Tza̱j ne̱ a̱j neꞌen soꞌ da̱j quiꞌya̱j maꞌa̱n soꞌ na̱nj ado̱nj.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Dan me se cataj síí cuꞌna̱j Felipé rihaan Jesucristó:
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Dan me se ꞌo̱ síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ síí cuꞌna̱j Andrés tinúú síí cuꞌna̱j Simón Pedró me soꞌ a. Cataj soꞌ rihaan Jesucristó a:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 ―Nihánj me nicu̱nꞌ ꞌo̱ xnii, ne̱ nica̱j xnii nihánj ꞌu̱nꞌ gue̱e̱ rachrúún ꞌnúú cebada, ne̱ vi̱j gue̱e̱ xcuaj nica̱j soꞌ, tza̱j ne̱ asa̱ꞌ caꞌve̱e quisi̱j do̱j tzinꞌ nihánj cha̱ taranꞌ nij yuvii̱ nihánj ga̱ ―taj síí cuꞌna̱j Andrés yoꞌ a.
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó:
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Dan me se quitaꞌaa Jesucristó rachrúún, ne̱ nagoꞌ soꞌ graciá rihaan Diose̱, ne̱ cuxraꞌ taꞌa̱j soꞌ rachrúún caxríj soꞌ ston nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ roꞌ, rqué nij soꞌ cha̱ taranꞌ nij síí ne̱ rihaan coj chri̱nꞌ yoꞌ a. Ne̱ ase vaa quiꞌyaj soꞌ ga̱ rachrúún roꞌ, da̱nj quiꞌyaj uún soꞌ ga̱ nee̱ xcuaj yoꞌ, rqué soꞌ nu̱ꞌ se vaa me rá nij yuvii̱ cha̱ nij yuvii̱ yoꞌ a.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Ga̱a quisíj caraa rque nij yuvii̱, ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a:
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Cheꞌé dan naquiꞌyaj chre̱ꞌ nij soꞌ nu̱ꞌ se quináj tuꞌva nij yuvii̱, ne̱ caraa cunu̱ꞌ chuvi̱j ya̱ scaa, quiꞌyaj nij xcoꞌ nii rachrúún quináj tuꞌva nij yuvii̱ ga̱a quisíj chá nij yuvii̱ yoꞌ ꞌu̱nꞌ rachrúún yoꞌ na̱nj ado̱nj.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Dan me se ga̱a queneꞌen nij snóꞌo suun sa̱ꞌ noco̱o quiꞌyaj suun Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ:
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Tza̱j ne̱ a̱j neꞌen Jesucristó se vaa caꞌna̱ꞌ nij soꞌ, ne̱ qui̱taꞌaa nij soꞌ man soꞌ, ne̱ cune̱ꞌ nij soꞌ man Jesucristó gu̱un soꞌ síí nica̱j suun rey gu̱un chij rihaan nij soꞌ, ne̱ cheꞌé dan naxuun soꞌ man soꞌ, ne̱ cavii uún o̱rúnꞌ soꞌ caꞌanj soꞌ quij a.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Dan me se rej tiꞌnuu, ne̱ nanij nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó tuꞌva na lacuaná,
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 ga̱a ne̱ catúj nij soꞌ rihoo, ga̱a ne̱ cavii nij soꞌ caꞌanj nij soꞌ chumanꞌ Capernaum a. Dan me se quisíj guun rmi̱ꞌ rihaan na lacuaná yoꞌ, ne̱ ataa nama̱n Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Ne̱ cavii nana̱ yuva̱a̱, ne̱ uxrá nariꞌ nucuaj ndoꞌo na lacuaná yoꞌ,
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 ne̱ dan me se ꞌu̱nꞌ kilómetro caꞌanj nij soꞌ, ga̱a ne̱ queneꞌen nij soꞌ se vaa chéé Jesucristó rihaan na ꞌnaꞌ soꞌ, ne̱ ga̱a quinichrunꞌ soꞌ rihaan rihoo yoꞌ, ne̱ cuchuꞌviꞌ nij soꞌ a.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Tza̱j ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Cheꞌé dan guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ, ne̱ nu̱ꞌ catúj Jesucristó rá rihoo, ne̱ nu̱ꞌ cuchiꞌ rihoo tuꞌva na lacuaná rej va̱j nij soꞌ a.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Dan me se yoꞌó güii me se queneꞌen nij yuvii̱ quináj rej xco̱ na lacuaná yoꞌ se vaa taj va̱j yoꞌó rihoo chéé rihaan na rej yoꞌ, ma̱a̱n se o̱ruun rihoo catúj nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó ga̱a caꞌanj nij soꞌ a. Tza̱j ne̱ ne catu̱u̱ Jesucristó rá rihoo yoꞌ ga̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, niꞌya̱j nij yuvii̱ a. Cheꞌé dan ne queneꞌe̱n uxrá nij yuvii̱ me rej caꞌanj Jesucristó a.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Tza̱j ne̱ caꞌnaꞌ do̱j rihoo cavii chumanꞌ Tiberias tuꞌva na lacuaná nichru̱nꞌ rej nagoꞌ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ graciá rihaan Diose̱ cheꞌé rachrúún ne̱ chá nij yuvii̱ rachrúún yoꞌ a.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Cheꞌé dan ga̱a queneꞌen nij yuvii̱ se vaa taj va̱j Jesucristó ga̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ chéé ga̱ nij soꞌ, ga̱a ne̱ catúj nij yuvii̱ rque nij rihoo yoꞌ, ne̱ caꞌanj nij yuvii̱ chumanꞌ Capernaum, nanoꞌ nij yuvii̱ man Jesucristó a.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Dan me se nariꞌ nij soꞌ man Jesucristó chumanꞌ Capernaum, ga̱a ne̱ xnáꞌanj nij soꞌ man soꞌ, cataj nij soꞌ:
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 “Se̱ guun quiꞌya̱j suun soj cheꞌé ina̱nj se cha̱ soj maꞌ. ꞌO̱ se vaa güii, ne̱ quinavi̱j nu̱ꞌ nij rasu̱u̱n yoꞌ na̱nj ado̱nj. Cheꞌé dan quiꞌya̱j suun soj cheꞌé se vaa quiꞌya̱j cavi̱i̱ sa̱ꞌ nimán soj, ga̱a ne̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ ya̱ nimán soj nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ei. ꞌU̱nj si̱j caꞌnéé Diose̱ ni̱caj yuꞌunj man yuvii̱ me síí rque̱ se sa̱ꞌ yoꞌ rihaan soj ei. ꞌO̱ se Réj Diose̱ me síí cataj se vaa caꞌve̱e qui̱ꞌyáj da̱nj cheꞌé soj ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij yuvii̱ a.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Cheꞌé dan cataj nij yuvii̱ rihaan soꞌ a:
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij yuvii̱:
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Cheꞌé dan cataj nij yuvii̱ rihaan soꞌ a:
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Dan me se quiꞌyaj Diose̱ suun sa̱ꞌ noco̱o ga̱a naá, ne̱ xi̱i níꞌ me se chá nij soꞌ se cuꞌna̱j maná ga̱a chéé nij soꞌ rej tacaan, quiꞌyaj Diose̱ ga̱a naá, ne̱ dan me se danj Diose̱ taj se vaa nanij se chá rihaan nij soꞌ, quiꞌyaj Diose̱, ne̱ chá nij soꞌ se chá nanij rej xta̱ꞌ ado̱nj ―taj nij soꞌ rihaan Jesucristó a.
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Cheꞌé dan cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 ꞌO̱ se se chá rqué Réj Diose̱ rihaan soj mé ꞌu̱nj si̱j cavii rej xta̱ꞌ, ne̱ ꞌu̱nj me síí rqué se vaa caꞌve̱e ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ ya̱ soj si̱j ma̱n rihaan chumii̱ nihánj nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij yuvii̱ a.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Cheꞌé dan cataj nij yuvii̱ rihaan Jesucristó a:
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij yuvii̱ a:
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Tza̱j ne̱ a̱j cataj ꞌu̱nj rihaan soj se vaa nda̱ꞌ se queneꞌen soj manj, tza̱j ne̱ ne cuchuma̱n rá soj ni̱ꞌyaj soj manj a̱ maꞌ.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Xa̱ꞌ nij síí rqué Réj Diose̱ manj, tza̱j ne̱ caꞌna̱ꞌ nij soꞌ rihanj, ne̱ veꞌé caꞌmi̱i̱ ꞌu̱nj ga̱ nij soꞌ, ne̱ xa̱ꞌ nij síí ꞌnaꞌ rihanj, tza̱j ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ quiriꞌíj yaníj ꞌu̱nj man nij soꞌ maꞌ.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Dan me se caꞌnáꞌ ꞌu̱nj rihaan chumii̱ nihánj, tza̱j ne̱ se̱ guun qui̱ꞌyáá ꞌu̱nj nda̱a vaa me rá ma̱ꞌanj qui̱ꞌyáj maꞌ. Tana̱nj cheꞌé rej qui̱ꞌyáá ꞌu̱nj se vaa me rá Diose̱ síí caꞌnéé mán ꞌu̱nj qui̱ꞌyáá ꞌu̱nj roꞌ, cheꞌé dan nanij ꞌu̱nj rihaan chumii̱ nihánj ado̱nj.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ne̱ nihánj me se vaa me rá Diose̱ qui̱ꞌyáj ei. Dan me se naꞌvej uxrá rá Diose̱ caꞌa̱nj niꞌya̱ a̱ ꞌó nij síí rqué soꞌ manj maꞌ. Dan me se me rá Diose̱ cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún taranꞌ nij soꞌ, qui̱ꞌyáj, asa̱ꞌ quisíj güii caꞌa̱nj niꞌya̱ chumii̱ nihánj ado̱nj.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 ꞌO̱ se nihánj me se vaa me rá Réj Diose̱ ei. Me rá soꞌ yoꞌo̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ taranꞌ nij síí amán rá niꞌya̱j manj nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ga̱ soꞌ, ne̱ ꞌu̱nj me síí quiꞌya̱j cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún nij soꞌ asa̱ꞌ quisíj güii caꞌa̱nj niꞌya̱ chumii̱ nihánj ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij yuvii̱ a.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Dan me se, cheꞌé se cataj Jesucristó se vaa maꞌa̱n soꞌ me se chá nanij rej xta̱ꞌ rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ cheꞌé dan caꞌmii nij síí uun chij rihaan nij yuvii̱ israelitá nana̱ nij niꞌya̱j nij soꞌ man Jesucristó,
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 cataj nij soꞌ:
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Dan me se caꞌnéé Réj Diose̱ manj, ne̱ a̱ ꞌó yuvii̱ se̱ caꞌvee caꞌna̱ꞌ rihanj sese nuveé Réj Diose̱ quiꞌya̱j caꞌna̱ꞌ soꞌ rihanj a. Ne̱ xa̱ꞌ síí ꞌnaꞌ rihanj, tza̱j ne̱ cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún soꞌ qui̱ꞌyáj asa̱ꞌ quisíj güii caꞌa̱nj niꞌya̱ chumii̱ nihánj ado̱nj.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Dan me se vaa ꞌo̱ síí nataꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ cachrón nana̱ nihánj rihaan yanj ga̱a naá a: “Ne̱ maꞌa̱n Diose̱ tu̱cuꞌyón man taranꞌ nij soꞌ ado̱nj”, taj síí nataꞌ yoꞌ a. Dan me se taranꞌ nij síí uno rihaan Réj ne̱ nariꞌ se‑na̱na̱ Réj me síí ꞌnaꞌ rihanj ei.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Taj va̱j yoꞌó síí queneꞌen man Réj a̱ maꞌ. Tza̱j ne̱ o̱rúnꞌ ꞌu̱nj me síí queneꞌen man soꞌ, cheꞌé se si̱j cavii rihaan soꞌ mej ado̱nj.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 “Ya̱ ya̱ cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj rihaan soj cuano̱ se vaa síí amán rá niꞌya̱j manj me se yoꞌo̱ ca̱yáán soꞌ ga̱ Diose̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ei.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Dan me se ase vaa iꞌna̱ꞌ nee̱ man soj ꞌyaj se chá soj roꞌ, da̱nj ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ nimán soj qui̱ꞌyáá ꞌu̱nj ado̱nj.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Xa̱ꞌ xi̱i soj síí ma̱n ga̱a naá, tza̱j ne̱ chá nij soꞌ se cuꞌna̱j maná ga̱a chéé nij soꞌ rej tacaan, ga̱a ne̱ caviꞌ nij soꞌ,
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 tza̱j ne̱ vaa ꞌu̱nj nihánj, ne̱ ase vaa se chá cuꞌna̱j maná cavii rej xta̱ꞌ nanij rihaan xi̱i soj vaa ꞌu̱nj, ne̱ sese cha̱ soj mán ꞌu̱nj ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ caviꞌ nimán soj maꞌ.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Dan me se ꞌu̱nj me se chá vaa iꞌna̱ꞌ ya̱ nanij rej xta̱ꞌ, ne̱ sese cha̱ yoꞌo̱ soꞌ man se chá nanij rej xta̱ꞌ nihánj, ne̱ yoꞌo̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ soꞌ ei. Tza̱j ne̱ se chá rqué ꞌu̱nj cha̱ yuvii̱ roꞌ, nee̱ manj me yoꞌ ei. Ne̱ yoꞌ me quiꞌyáj, ga̱a ne̱ caꞌve̱e ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ ya̱ cunuda̱nj soj si̱j ma̱n rihaan chumii̱ nihánj ei ―taj Jesucristó rihaan nij síí uun chij rihaan nij yuvii̱ israelitá a.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Dan me se nuchruj ra̱a̱ ndoꞌo nij síí uun chij yoꞌ ga̱ tuviꞌ nij soꞌ, ne̱ xnáꞌanj nij soꞌ man tuviꞌ nij soꞌ, ne̱:
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Cheꞌé dan cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Tza̱j ne̱ síí chá nee̱ manj ne̱ coꞌo ton manj me se yoꞌo̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ soꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, ne̱ asa̱ꞌ quisíj güii caꞌa̱nj niꞌya̱ chumii̱ nihánj, ne̱ cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún soꞌ, qui̱ꞌyáj ado̱nj.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Xa̱ꞌ nee̱ manj, tza̱j ne̱ nee̱ chá ya̱ ya̱ me yoꞌ, ne̱ ton manj me se na coꞌo ya̱ me yoꞌ ei.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ne̱ síí chá nee̱ manj ne̱ coꞌo ton manj me se yoꞌo̱ ca̱yáán soꞌ ga̱ ꞌu̱nj, ne̱ yoꞌo̱ ca̱yáán ꞌu̱nj ga̱ soꞌ chugua̱nj.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Ase vaa vaa iꞌna̱ꞌ Réé ꞌu̱nj síí caꞌnéé mán ꞌu̱nj rihaan chumii̱ nihánj roꞌ, da̱nj vaa vaa iꞌna̱ꞌ ꞌu̱nj, ꞌyaj Réé ꞌu̱nj a. Ne̱ xa̱ꞌ síí chá mán ꞌu̱nj, tza̱j ne̱ yoꞌo̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ nimán soꞌ, qui̱ꞌyáá ꞌu̱nj a.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 ꞌU̱nj nihánj me se se chá ꞌnaꞌ rej xta̱ꞌ nanij rihaan yoꞌóó nihánj mé ꞌu̱nj ei. Tza̱j ne̱ ino̱ uxrá vaa ꞌu̱nj ga̱ se cuꞌna̱j maná chá xi̱i soj ga̱a naá ei. ꞌO̱ se caviꞌ cunuda̱nj nij soꞌ na̱nj á. Tza̱j ne̱ síí chá manj me se yoꞌo̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ nimán soꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ado̱nj.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 ―Nana̱ nihánj me nana̱ tucuꞌyón Jesucristó rihaan nij yuvii̱ cunuu chre̱ꞌ rá veꞌ tucuꞌyón nij síí israelitá se‑tucua̱nj Moisés veꞌ ne̱ chumanꞌ Capernaum a.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Queꞌe̱e̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó cuno nana̱ nihánj nana̱ caꞌmii Jesucristó, ga̱a ne̱ cataj nij soꞌ:
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Queneꞌen maꞌa̱n Jesucristó se vaa nana̱ nij yoꞌ caꞌmii taꞌa̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ:
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Cheꞌé dan sese queneꞌe̱n soj mán ꞌu̱nj si̱j caꞌnéé Diose̱ ni̱caj yuꞌunj man yuvii̱ se vaa cavi̱i̱ uún ꞌu̱nj qui̱nánꞌ ꞌu̱nj rej cayáán ꞌu̱nj asi̱j rque̱, ne̱ da̱j gu̱un rá soj ga̱. ꞌO̱ se doj a̱ gu̱un naꞌa̱j soj cheꞌé se ne cuno̱ soj se‑na̱na̱j chugua̱nj.
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Dan me se Nimán Diose̱ me se vaa ꞌyaj vaa iꞌna̱ꞌ nimán yuvii̱ ei. Tza̱j ne̱ taj se gúnꞌ man nee̱ man yuvii̱ quiꞌya̱j yoꞌ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ yuvii̱ a̱ maꞌ. Xa̱ꞌ nana̱ caꞌmij rihaan soj, tza̱j ne̱ nana̱ cavii Nimán Diose̱ me nana̱ yoꞌ, ne̱ caꞌve̱e ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ nimán soj, quiꞌya̱j se‑na̱na̱j ei.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Tza̱j ne̱ taꞌa̱j soj me síí ne amán rá uno se‑na̱na̱j a̱ man ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Ga̱a ne̱ cataj uún Jesucristó:
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Cheꞌé dan canica̱j queꞌe̱e̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, ne̱ caꞌneꞌ rá nij soꞌ ga̱ suun chéé ga̱ Jesucristó a.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Cheꞌé dan xnáꞌanj Jesucristó man chuvi̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ, cataj soꞌ:
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Ga̱a ne̱ cataj síí cuꞌna̱j Simón Pedró rihaan soꞌ a:
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 ne̱ amán rá núj niꞌya̱j núj mán so̱ꞌ, ne̱ a̱j neꞌen núj se vaa mé so̱ꞌ síí gue̱e̱ síí caꞌnéé maꞌa̱n Diose̱ rihaan chumii̱ nihánj ado̱nj ―taj Simón Pedró rihaan Jesucristó a.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan chuvi̱j nij soꞌ a:
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Nana̱ yoꞌ caꞌmii Jesucristó niꞌya̱j Jesucristó man síí cuꞌna̱j Judas taꞌníí síí cuꞌna̱j Simón Iscariote a. ꞌO̱ se síí cuꞌna̱j Judas yoꞌ, tza̱j ne̱ yoꞌo̱ tuviꞌ chuvi̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó me soꞌ, tza̱j ne̱ me soꞌ síí tacuachén man Jesucristó rihaan nij síí ta̱j riꞌyunj man Jesucristó a.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.