João 4
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NAA
1 Dan me se xcaj Jesucristó cuentá se vaa cuchiꞌ nana̱ rihaan nij síí fariseo se vaa doj a̱ vaa nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Juan, ne̱ noco̱o doj nij yuvii̱ cataꞌ ne quiꞌyaj Jesucristó rihaan nij yuvii̱ cataꞌ ne quiꞌyaj Juan a.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Tza̱j ne̱ nuveé maꞌa̱n Jesucristó me síí cutaꞌ ne man nij yuvii̱ maꞌ. Ma̱a̱n nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ cutaꞌ ne man nij yuvii̱ a.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Dan me se xcaj Jesucristó cuentá se vaa cuchiꞌ nana̱ yoꞌ rihaan nij síí fariseo, ga̱a ne̱ cavii soꞌ estadó Judea caꞌanj soꞌ estadó Galilea a.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 ꞌO̱ se ya̱ cache̱n soꞌ estadó Samaria yoꞌ,
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 ne̱ cuchiꞌ soꞌ tuꞌva yoꞌo̱ chumanꞌ na̱j estadó Samaria, ne̱ Sicar cuꞌna̱j chumanꞌ yoꞌ a. Dan me se nichru̱nꞌ naj chumanꞌ yoꞌ tuꞌva yoꞌóó rqué síí cuꞌna̱j Jacob rihaan taꞌníí soꞌ síí cuꞌna̱j José ga̱a naá,
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 ne̱ tuꞌva chumanꞌ yoꞌ nuû yoꞌo̱ na yuꞌuj quiꞌyaj síí cuꞌna̱j Jacob ga̱a naá a. Dan me se xeꞌ man Jesucristó cheꞌé yan cachéé uxrá soꞌ caꞌnaꞌ soꞌ chumanꞌ yoꞌ, ne̱ cheꞌé dan caꞌanj cane̱ soꞌ tuꞌva na yuꞌuj yoꞌ, ne̱ caxu̱j me yoꞌ a.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Dan me se caꞌnaꞌ ꞌo̱ chana̱ samaritana na yuꞌuj quiri̱i̱ noꞌ na, ne̱ cataj Jesucristó rihaan chana̱ yoꞌ a:
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Ne̱ taj va̱j nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó nicunꞌ ga̱ soꞌ ga̱a̱ maꞌ. ꞌO̱ se caꞌanj nij soꞌ chumanꞌ quira̱a̱n nij soꞌ se chá a.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Veé dan, ne̱ cataj chana̱ samaritana yoꞌ rihaan Jesucristó a:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan noꞌ a:
10 Jesus respondeu:
11 Ga̱a ne̱ cataj chana̱ rihaan Jesucristó a:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Dan me se xi̱i níꞌ síí cuꞌna̱j Jacob roꞌ, soꞌ me síí coꞌo na nu̱u̱ na yuꞌuj nihánj, ne̱ veé dan me coꞌo taꞌníí soꞌ do̱ꞌ, daán soꞌ xcuu do̱ꞌ, ne̱ rqué soꞌ na nihánj coꞌo̱ núj a. Ne̱ si̱j sa̱ꞌ doj rihaan soꞌ mé so̱ꞌ, rá so̱ꞌ naꞌ ―taj chana̱ yoꞌ rihaan Jesucristó a.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan noꞌ:
13 Jesus respondeu:
14 Tza̱j ne̱ síí coꞌo̱ na rque̱ ꞌu̱nj nihánj me se daj chiha̱a̱ míj se̱ canacoo̱ uún soꞌ na yoꞌ a̱ maꞌ. Ase vaa rej veꞌé uxrá avii na roꞌ, da̱nj ga̱a̱ nimán soꞌ, ne̱ cu̱nuû uxrá se lu̱j nimán soꞌ, ne̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ soꞌ ga̱ Diose̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, quiꞌya̱j na rque̱j ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan chana̱ yoꞌ a.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ne̱ cataj chana̱ rihaan soꞌ:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ne̱ cataj Jesucristó rihaan noꞌ a:
16 Jesus disse:
17 Ne̱ cataj chana̱ rihaan soꞌ:
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 ꞌO̱ se asi̱j rque̱ me se quisíj ya̱ ꞌu̱nꞌ snóꞌo xcaj so̱ꞌ, tza̱j ne̱ tanáj so̱ꞌ man nij soꞌ, ne̱ ya̱j nihánj me se nica̱j so̱ꞌ man ꞌó soꞌ, tza̱j ne̱ nuveé ni̱ca̱ so̱ꞌ me soꞌ maꞌ. Cheꞌé dan ya̱ uxrá caꞌmii so̱ꞌ ei ―taj Jesucristó no chana̱ yoꞌ a.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ne̱ cataj chana̱ rihaan soꞌ:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Dan me se xi̱i núj roꞌ, quinaꞌvíj nij soꞌ xráá quij nihánj, tza̱j ne̱ soj si̱j israelitá taj se vaa o̱rúnꞌ chumanꞌ Jerusalén me rej no̱ xcúún níꞌ naꞌvi̱j níꞌ rihaan Diose̱, taj soj ado̱nj ―taj chana̱ yoꞌ rihaan Jesucristó a.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan chana̱ a:
21 Jesus respondeu:
22 Dan me se ne neꞌen nij soj man síí naꞌvíj soj rihaan maꞌ. Tza̱j ne̱ xa̱ꞌ núj si̱j israelitá, tza̱j ne̱ neꞌen núj man síí naꞌvíj núj rihaan a. ꞌO̱ se núj si̱j israelitá me nij síí quiꞌya̱j quinani̱i̱ yuvii̱ rihaan sayuun a.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tza̱j ne̱ vaa güii, ne̱ nij síí naꞌvíj sa̱ꞌ rihaan Rej níꞌ Diose̱ roꞌ, gu̱un ina̱nj rá nij soꞌ naꞌvi̱j nij soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ me rej maꞌa̱n va̱j nij soꞌ naꞌvi̱j ya̱ nij soꞌ rihaan Diose̱ na̱nj ado̱nj. Ne̱ cuano̱ nihánj me a̱j guun cheꞌe̱ yuvii̱ quiꞌyaj yuvii̱ da̱nj ado̱nj. ꞌO̱ se me ndoꞌo rá Rej níꞌ Diose̱ naꞌvi̱j ya̱ yuvii̱ rihaan soꞌ ei.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Dan me se me maꞌa̱n rej va̱j níꞌ nicunꞌ Diose̱, ne̱ cheꞌé dan níꞌ si̱j naꞌvíj rihaan Diose̱ roꞌ, me maꞌa̱n rej mán níꞌ, ne̱ no̱ xcúún níꞌ gu̱un niha̱ꞌ rá níꞌ naꞌvi̱j ya̱ níꞌ rihaan soꞌ ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan chana̱ yoꞌ a.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ga̱a ne̱ cataj chana̱ rihaan Jesucristó a:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ga̱a ne̱ canica̱j Jesucristó cataj Jesucristó rihaan noꞌ, ne̱:
26 Então Jesus disse:
27 Veé dan, ne̱ nu̱ꞌ ꞌnaꞌ nique nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó, ne̱ caráyaꞌa̱nj nij soꞌ se vaa caꞌmii Jesucristó ga̱ chana̱ yoꞌ a. Tza̱j ne̱ a̱ ꞌó nij soꞌ ne xna̱ꞌanj man soꞌ da̱j quiꞌyaj soꞌ do̱ꞌ, me cheꞌé caꞌmii soꞌ ga̱ chana̱ yoꞌ do̱ꞌ a̱ maꞌ.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ga̱a ne̱ tanáj chana̱ se‑sihu̱u̱ chana̱, ne̱ cavii chana̱ quinanꞌ chana̱ chumanꞌ, ga̱a ne̱ cataj chana̱ rihaan nij yuvii̱ ma̱n chumanꞌ a:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 ―Caꞌa̱nj níꞌ, ne̱ queneꞌe̱n soj ꞌo̱ snóꞌo síí cataj xnaꞌanj rihanj cheꞌé nu̱ꞌ se vaa quiꞌyáj ga̱a rque̱ á. Nuveé si̱j caꞌnéé Diose̱ ti̱nanii man níꞌ rihaan sayuun me soꞌ, rá soj naꞌ ―taj chana̱ rihaan nij snóꞌo ma̱n chumanꞌ yoꞌ a.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Ga̱a ne̱ curiha̱nj nij soꞌ chumanꞌ, ne̱ caꞌnaꞌ nij soꞌ rihaan Jesucristó a.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Dan me se ga̱a caꞌmii chana̱ ga̱ nij síí ma̱n chumanꞌ yoꞌ, ne̱ guun cheꞌe̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó rquee̱ nij soꞌ chraa man Jesucristó, cataj nij soꞌ:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Tza̱j ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
32 Mas ele lhes disse:
33 Ga̱a ne̱ xnáꞌanj nij soꞌ man tuviꞌ nij soꞌ, cataj nij soꞌ:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij soꞌ a:
34 Jesus lhes declarou:
35 Se̱ guun cata̱j soj se vaa cache̱n yoꞌó caꞌa̱nj yavii, ga̱a ne̱ quiri̱i̱ níꞌ naa̱, cata̱j soj maꞌ. Ma̱a̱n se cuano̱ nihánj cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj rihaan soj se vaa na̱xcaj soj rihaan soj, ni̱ꞌyaj soj nij yuvii̱, se vaa ase vaa naa̱ ꞌnúú trigó vaa nij yuvii̱, ne̱ catzi̱i̱ ndoꞌo vaa naa̱ ꞌnúú trigó yoꞌ, cachij yoꞌ, ne̱ cuano̱ nihánj me se no̱ xcúún níꞌ quiri̱i̱ níꞌ ꞌnúú trigó yoꞌ ado̱nj. Dan me se a̱j guun cheꞌe̱
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Diose̱ na̱ruꞌvee Diose̱ rihaan nij síí rii naa̱ yoꞌ, ne̱ naquiꞌyaj chre̱ꞌ ndoꞌo nij soꞌ man nij síí ca̱yáán ga̱ Diose̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, ne̱ rej riha̱a̱n gu̱un niha̱ꞌ rá síí cunô naa̱ ga̱ síí rii naa̱ ado̱nj.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 ꞌO̱ se ya̱ uxrá vaa nana̱ nihánj se vaa ino̱ vaa síí cunô naa̱ ga̱ síí rii naa̱,
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 ne̱ a̱j caꞌnéé ꞌu̱nj man soj quiri̱i̱ soj naa̱ rej ne quiꞌya̱j suun soj maꞌ. Yoꞌó yuvii̱ me nij síí quiꞌyaj suun naa̱ yoꞌ ga̱a rque̱, ne̱ catúj soj quiꞌyaj suun soj ga̱ nij soꞌ ado̱nj ―taj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Dan me se cheꞌé se nataꞌ chana̱ yoꞌ rihaan nij yuvii̱ samaritana ma̱n chumanꞌ yoꞌ se vaa cataj xnaꞌanj Jesucristó rihaan noꞌ nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj noꞌ ga̱a rque̱ roꞌ, cheꞌé dan me cuchumán rá queꞌe̱e̱ nij yuvii̱ ma̱n chumanꞌ yoꞌ niꞌya̱j nij yuvii̱ man Jesucristó a.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Dan me se cuchiꞌ nij síí ma̱n chumanꞌ yoꞌ rihaan Jesucristó, ne̱ cachíín niꞌya̱j uxrá nij soꞌ rihaan soꞌ se vaa cara̱nꞌ soꞌ do̱j tucuá nij soꞌ, ne̱ cheꞌé dan vi̱j güii quináj soꞌ chumanꞌ yoꞌ a.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ne̱ guun ri̱i̱ doj nij síí cuchumán rá cuno se‑na̱na̱ Jesucristó a.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ne̱ nij yuvii̱ amán rá niꞌya̱j man Jesucristó roꞌ, cataj nij soꞌ rihaan chana̱ yoꞌ a:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Dan me se quisíj vi̱j güii caranꞌ Jesucristó chumanꞌ yoꞌ, ga̱a ne̱ cavii soꞌ caꞌanj soꞌ estadó Galilea a.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Dan me se maꞌa̱n Jesucristó me síí cataj xnaꞌanj se vaa nij síí ma̱n chiháán ꞌo̱ síí aꞌmii natáj se‑na̱na̱ Diose̱ me se ne aráj cochro̱j nij síí man maꞌa̱n dan rihaan soꞌ maꞌ.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ga̱a caꞌnaꞌ Jesucristó estadó Galilea, ga̱a ne̱ veꞌé uxrá caꞌmii nij síí ma̱n estadó yoꞌ cheꞌé suun sa̱ꞌ noco̱o quiꞌyaj soꞌ chaꞌanj canuû chumanꞌ Jerusalén a. ꞌO̱ se maꞌa̱n nij soꞌ caꞌanj chaꞌanj yoꞌ a.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Dan me se caꞌanj uún soꞌ chumanꞌ Caná chumanꞌ na̱j estadó Galilea a. Chumanꞌ yoꞌ me chumanꞌ naquiꞌyaj soꞌ na vinó man na u̱u̱n ga̱a rque̱ a. Ne̱ chumanꞌ Capernaum roꞌ, ne yoꞌo̱ síí nica̱j suun rihaan rey a. Ne̱ canó chiꞌii̱ man taꞌníí soꞌ ꞌo̱ snóꞌo cunii a.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Dan me se cuchiꞌ nana̱ rihaan síí nica̱j suun yoꞌ se vaa cavii Jesucristó estadó Judea caꞌnaꞌ Jesucristó estadó Galilea, ga̱a ne̱ caꞌanj soꞌ cuchiꞌ soꞌ rihaan Jesucristó, ne̱ cachíín niꞌya̱j uxrá soꞌ rihaan Jesucristó se vaa caꞌa̱nj Jesucristó quiꞌya̱j conoꞌó Jesucristó man taꞌníí soꞌ a. Dan me se da̱j doj cavi̱ꞌ taꞌníí soꞌ, taj soꞌ a.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan soꞌ a:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ga̱a ne̱ cataj síí nica̱j suun yoꞌ rihaan Jesucristó a:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ne̱ cataj Jesucristó rihaan soꞌ a:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Veé dan, ne̱ tiha̱j nanꞌ soꞌ chrej, ne̱ caꞌanj cara̱nꞌ nij se‑mo̱zó soꞌ man soꞌ, ne̱ cataj xnaꞌanj nij yoꞌ rihaan soꞌ se vaa a̱j nahuun sa̱ꞌ taꞌníí soꞌ na̱nj ado̱nj.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Veé dan, ne̱ xnáꞌanj soꞌ man nij mozó yoꞌ:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Cheꞌé dan me xcaj snóꞌo yoꞌ cuentá se vaa ma̱a̱n orá cataj xnaꞌanj Jesucristó rihaan soꞌ se vaa nahuun sa̱ꞌ taꞌníí soꞌ roꞌ, ma̱a̱n orá dan me nahuun sa̱ꞌ ya̱ taꞌníí soꞌ a. Ga̱a ne̱ cuchumán rá nij tucua̱ soꞌ se vaa si̱j caꞌnéé Diose̱ me Jesucristó a.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Dan me se quisíj vi̱j suun sa̱ꞌ noco̱o quiꞌyaj Jesucristó ga̱a quisíj cavii soꞌ estadó Judea caꞌanj soꞌ estadó Galilea a.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.