João 11
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs BKJ
1 Dan me se vaa ꞌo̱ síí ranꞌ, ne̱ síí cuꞌna̱j Lázaro me soꞌ, ne̱ síí ne̱ chumanꞌ Betania me soꞌ a. Ne̱ chumanꞌ Betania yoꞌ me se chiháán chana̱ cuꞌna̱j Mariá ga̱ chuꞌvij Mariá chana̱ cuꞌna̱j Marta me chumanꞌ Betania yoꞌ a.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ne̱ chana̱ cuꞌna̱j Mariá yoꞌ me se noꞌ me chana̱ caxríj casté gunꞌ da̱j tacóó síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ yuvé raa̱ maꞌa̱n noꞌ tanacoo̱ noꞌ tacóó soꞌ a. Dan me se raꞌvij noꞌ me síí cuꞌna̱j Lázaro síí ranꞌ yoꞌ a.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Dan me se caꞌnéé ro̱j raꞌvij síí cuꞌna̱j Lázaro yoꞌ nana̱ rihaan Jesucristó, cataj ro̱j noꞌ: “Xa̱ꞌ síí ꞌe̱e̱ rá so̱ꞌ man, tza̱j ne̱ ranꞌ soꞌ, a̱ Señor”, vaa nana̱ caꞌnéé ro̱j noꞌ rihaan Jesucristó a.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Dan me se cuchiꞌ nana̱ yoꞌ rihaan Jesucristó, ga̱a ne̱ cataj soꞌ:
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ne̱ Jesucristó me se ꞌe̱e̱ ndoꞌo rá Jesucristó man chana̱ cuꞌna̱j Marta do̱ꞌ, man chuꞌvij noꞌ chana̱ cuꞌna̱j Mariá do̱ꞌ, man síí cuꞌna̱j Lázaro do̱ꞌ a.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Dan me se ga̱a cuno Jesucristó nana̱ se vaa ranꞌ síí cuꞌna̱j Lázaro, ne̱ ne cavi̱i̱ raꞌya̱nj soꞌ caꞌa̱nj soꞌ a̱ maꞌ. ꞌO̱ se guun ra̱a̱n soꞌ yavíj güii rej va̱j soꞌ a.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Dan me se cachén yavíj güii yoꞌ, ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a:
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ga̱a ne̱ cataj nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ rihaan soꞌ a:
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó:
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Tza̱j ne̱ sese cache̱e̱ yoꞌo̱ soꞌ rej nii̱, ne̱ naxru̱ꞌ soꞌ, cheꞌé se taj va̱j yaꞌan chuguu̱n ni̱caj soꞌ ado̱nj ―taj Jesucristó a.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Dan me se quisíj caꞌmii soꞌ da̱nj, ga̱a ne̱ cataj uún soꞌ― Ne̱ xa̱ꞌ tuviꞌ níꞌ síí cuꞌna̱j Lázaro, tza̱j ne̱ otoj soꞌ ei. Tza̱j ne̱ caꞌa̱nj yaj, cheꞌé rej nari̱i̱ ꞌu̱nj nej rihaan soꞌ a ―taj Jesucristó rihaan nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Cheꞌé dan cataj nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ rihaan soꞌ:
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Dan me se nana̱ dan caꞌmii Jesucristó cheꞌé se a̱j caviꞌ síí cuꞌna̱j Lázaro, tza̱j ne̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó me se guun rá nij soꞌ se vaa ya̱ ya̱ otoj u̱u̱n Lázaro, taj Jesucristó, rá nij soꞌ a.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Cheꞌé dan caꞌmii nica̱ Jesucristó rihaan nij soꞌ, cataj soꞌ:
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 ne̱ guun niha̱ꞌ rá ꞌu̱nj se vaa nuvíꞌ ꞌu̱nj ne ga̱ soꞌ ga̱a caviꞌ soꞌ a. ꞌO̱ se cheꞌé se caviꞌ soꞌ roꞌ, cheꞌé dan cuchuma̱n doj rá soj ni̱ꞌyaj soj manj ado̱nj. Tza̱j ne̱ cavi̱i̱ níꞌ caꞌa̱nj níꞌ rej na̱j soꞌ ei ―taj Jesucristó rihaan nij soꞌ a.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Cheꞌé dan cataj síí cuꞌna̱j Tomás Dídimo rihaan yoꞌó nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ Jesucristó:
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Veé dan me se cuchiꞌ Jesucristó chumanꞌ Betania, ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj nii rihaan soꞌ se vaa a̱j quisíj caꞌa̱nj güii cachinꞌ nii man síí cuꞌna̱j Lázaro rque yuꞌuj yuvej a.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Dan me se nichru̱nꞌ naj chumanꞌ Betania ga̱ chumanꞌ Jerusalén, ne̱ o̱rúnꞌ vaꞌnu̱j kilómetro naj chumanꞌ Jerusalén yoꞌ a.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ne̱ a̱j cavii queꞌe̱e̱ nij yuvii̱ israelitá chumanꞌ Jerusalén, ne̱ cuchiꞌ nij soꞌ rihaan chana̱ cuꞌna̱j Marta do̱ꞌ, rihaan chana̱ cuꞌna̱j Mariá do̱ꞌ, cheꞌé rej se̱ nanó rá ro̱j noꞌ, cheꞌé se a̱j caviꞌ raꞌvij ro̱j noꞌ a.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Dan me se ga̱a cuno chana̱ cuꞌna̱j Marta se vaa caꞌnaꞌ Jesucristó, ne̱ curiha̱nj noꞌ nari̱ꞌ tuviꞌ noꞌ ga̱ Jesucristó, tza̱j ne̱ chana̱ cuꞌna̱j Mariá me se quináj noꞌ rá veꞌ yoꞌ a.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Ga̱a ne̱ cataj chana̱ cuꞌna̱j Marta rihaan Jesucristó a:
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tza̱j ne̱ cuano̱ nihánj me se neꞌenj se vaa me maꞌa̱n rasu̱u̱n cachi̱nj so̱ꞌ rihaan Diose̱, ne̱ quiꞌya̱j soꞌ na̱nj á ―taj chana̱ cuꞌna̱j Marta rihaan Jesucristó a.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan noꞌ a:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ga̱a ne̱ cataj chana̱ cuꞌna̱j Marta rihaan soꞌ:
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan noꞌ a:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Cheꞌé se amán rá soꞌ niꞌya̱j soꞌ manj, ne̱ cheꞌé dan vaa iꞌna̱ꞌ nimán soꞌ, ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ caviꞌ nimán soꞌ a̱ maꞌ. Amán rá so̱ꞌ nana̱ nihánj naꞌ ―taj Jesucristó, xnáꞌanj soꞌ man chana̱ cuꞌna̱j Marta yoꞌ a.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ga̱a ne̱ cataj noꞌ:
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Dan me se quisíj caꞌmii noꞌ da̱nj, ga̱a ne̱ caꞌanj noꞌ, ne̱ canacúún yuve̱ noꞌ man chuꞌvij noꞌ chana̱ cuꞌna̱j Mariá, cataj noꞌ:
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Ne̱ ga̱a cuno chana̱ cuꞌna̱j Mariá nana̱ yoꞌ, ga̱a ne̱ raꞌya̱nj cavii noꞌ, ne̱ caꞌanj noꞌ rej nicu̱nꞌ Jesucristó a.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Dan me se ataa catu̱u̱ Jesucristó rque chumanꞌ yoꞌ, ne̱ nicu̱nꞌ soꞌ rej nariꞌ tuviꞌ chana̱ cuꞌna̱j Marta ga̱ soꞌ a.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Dan me se nij yuvii̱ israelitá yuvii̱ cane rá veꞌ nanó cuentó ga̱ chana̱ cuꞌna̱j Mariá me se queneꞌen nij soꞌ se vaa raꞌya̱nj canicunꞌ noꞌ ne̱ curiha̱nj noꞌ xeꞌ, ne̱ canocoꞌ nij soꞌ xcó noꞌ, ne̱ curiha̱nj nij soꞌ xeꞌ a. ꞌO̱ se guun rá nij soꞌ se vaa caꞌa̱nj chana̱ cuꞌna̱j Mariá rihaan yuꞌuj yuvej cheꞌé rej taꞌve̱e noꞌ, rá nij soꞌ a.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Dan me se ga̱a cuchiꞌ chana̱ cuꞌna̱j Mariá rej nicu̱nꞌ Jesucristó, ga̱a ne̱ queneꞌen noꞌ man soꞌ, ga̱a ne̱ canicunꞌ ru̱j noꞌ rihaan Jesucristó, ga̱a ne̱ cataj noꞌ:
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Dan me se queneꞌen Jesucristó se vaa taꞌvee noꞌ, se vaa taꞌvee nij yuvii̱ israelitá caꞌnaꞌ ga̱ noꞌ do̱ꞌ, ga̱a ne̱ quinanó ndoꞌo rá soꞌ,
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 ga̱a ne̱ cataj soꞌ:
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ga̱a ne̱ taꞌvee Jesucristó a.
35 Jesus chorou.
36 Cheꞌé dan cataj nij yuvii̱ israelitá rihaan tuviꞌ nij soꞌ a:
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ga̱a ne̱ taꞌa̱j nij yuvii̱ cataj:
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Dan me se quinanó uún rá Jesucristó, ne̱ cuchiꞌ soꞌ rej cachinꞌ nii man síí cuꞌna̱j Lázaro yoꞌ a. Dan me se yuꞌuj yuvej me yoꞌ, ne̱ caráán yahij rihaan yuꞌuj yoꞌ a.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó:
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan noꞌ a:
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Cheꞌé dan naxuun nij soꞌ yahij yoꞌ a. Ga̱a ne̱ naxca̱j Jesucristó rihaan soꞌ, ne̱ cataj soꞌ:
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 A̱j neꞌenj se vaa niga̱nj unó so̱ꞌ se‑na̱na̱j, tza̱j ne̱ aꞌmij nana̱ nihánj cheꞌé rej cuno̱ nij yuvii̱ nicu̱nꞌ nihánj ga̱j a. ꞌO̱ se me raj cuchuma̱n rá nij yuvii̱ se vaa so̱ꞌ me síí caꞌnéé manj rihaan chumii̱ nihánj na̱nj ado̱nj ―taj Jesucristó, cachíín niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱ a.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Quisíj cataj soꞌ da̱nj, ga̱a ne̱ nucua̱j ndoꞌo caguáj soꞌ, cataj soꞌ:
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ga̱a ne̱ curiha̱nj síí caviꞌ yoꞌ rque yuꞌuj, ne̱ nacutáj yatzíj nu̱ꞌ man soꞌ, ne̱ caráán yatzíj rihaan soꞌ uún a. Ga̱a ne̱ cataj Jesucristó rihaan nij yuvii̱ a:
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Dan me se caꞌnaꞌ nij yuvii̱ israelitá ga̱ chana̱ cuꞌna̱j Mariá yoꞌ, ne̱ queneꞌen nij soꞌ da̱j quiꞌyaj Jesucristó a. Cheꞌé dan cuchumán rá queꞌe̱e̱ nij yuvii̱ se vaa síí caꞌnéé Diose̱ me Jesucristó a.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Tza̱j ne̱ cavii yoꞌó taꞌa̱j nij soꞌ caꞌanj nij soꞌ rihaan nij síí fariseo, ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj nij soꞌ rihaan nij síí fariseo nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj Jesucristó a.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Cheꞌé dan cunuu chre̱ꞌ nij xrej ata̱ suun noco̱o doj do̱ꞌ, nij síí fariseo do̱ꞌ, quiꞌyaj nij soꞌ juntá, ga̱a ne̱ cataj nij soꞌ:
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Sese yoꞌo̱ ta̱náj níꞌ man soꞌ quiꞌya̱j soꞌ da̱nj, ne̱ cuchuma̱n rá cunuda̱nj nij yuvii̱ ni̱ꞌyaj nij yuvii̱ man soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌna̱ꞌ nij tanuu ꞌyaj suun rihaan gobiernó ma̱n Romá, ga̱a ne̱ tiri̱ꞌ nij tanuu man níꞌ do̱ꞌ, man chiháán níꞌ do̱ꞌ, man nu̱ꞌ tuviꞌ níꞌ do̱ꞌ á ―taj nij soꞌ rihaan tuviꞌ nij soꞌ a.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ga̱a ne̱ caꞌmii yoꞌó tuviꞌ nij soꞌ, síí cuꞌna̱j Caifás, ne̱ soꞌ me xrej ata̱ suun noco̱o doj yoꞌ yoꞌ a. Dan me se cataj soꞌ rihaan nij soꞌ a:
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 ꞌO̱ se ataa xca̱j soj cuentá se vaa xa̱ꞌ soj, tza̱j ne̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ doj soj sese cavi̱ꞌ o̱rúnꞌ snóꞌo cheꞌé nij yuvii̱, ga̱a ne̱ veé da̱nj me se̱ quiriꞌ nu̱ꞌ níꞌ si̱j israelitá maꞌ ―taj síí cuꞌna̱j Caifás rihaan yoꞌó nij soꞌ a.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Dan me se nuveé ina̱nj nana̱ cavii raa̱ maꞌa̱n síí cuꞌna̱j Caifás me nana̱ nihánj maꞌ. ꞌO̱ se xrej ata̱ suun noco̱o doj me soꞌ yoꞌ yoꞌ, ne̱ cheꞌé dan maꞌa̱n Diose̱ me síí rqué nana̱ caꞌmii soꞌ, ne̱ cheꞌé dan me ya̱ vaa se‑na̱na̱ soꞌ ga̱a cataj soꞌ se vaa cavi̱ꞌ Jesucristó cheꞌé taranꞌ nij yuvii̱ israelitá yoꞌ a.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ne̱ nuveé ina̱nj cheꞌé nij yuvii̱ israelitá me caviꞌ Jesucristó maꞌ. ꞌO̱ se caviꞌ soꞌ cheꞌé rej naquiꞌya̱j chre̱ꞌ soꞌ man cunuda̱nj nij taꞌníí Diose̱ nij síí ma̱n nu̱ꞌ rihaan chumii̱ nihánj, ga̱a ne̱ cunu̱u tuvi̱ꞌ cunuda̱nj nij soꞌ ado̱nj.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Dan me se ma̱a̱n güii dan me se guun cheꞌe̱ nij síí fariseo do̱ꞌ, nij xrej ata̱ suun noco̱o doj do̱ꞌ, nuchruj ra̱a̱ nij soꞌ da̱j quiꞌya̱j nij soꞌ, ga̱a ne̱ cavi̱ꞌ Jesucristó a.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Cheꞌé dan me ne caꞌve̱e cache̱e̱ ranga̱ꞌ soꞌ estadó Judea maꞌ. Ga̱a ne̱ cavii soꞌ caꞌanj soꞌ tuꞌva rej taj va̱j yuvii̱ mán, ga̱a ne̱ catúj soꞌ yoꞌo̱ chumanꞌ cuꞌna̱j Efraín, ga̱a ne̱ caranꞌ soꞌ chumanꞌ yoꞌ ga̱ nij síí tucuꞌyón se‑na̱na̱ soꞌ a.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Dan me se da̱j doj quisi̱j chaꞌanj pascuá chaꞌanj navij rá nij yuvii̱ israelitá, ne̱ cheꞌé dan cavii nij yuvii̱ ne̱ chumanꞌ leꞌe̱j, ne̱ caꞌanj nij soꞌ chumanꞌ Jerusalén, cheꞌé rej quiꞌya̱j nij soꞌ tucuáán noco̱ꞌ nij soꞌ ne̱ cunu̱u gue̱e̱ nij soꞌ rihaan Diose̱ a.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ga̱a ne̱ nanoꞌ ndoꞌo nij yuvii̱ man Jesucristó a. Dan me se canicunꞌ nij yuvii̱ rá nuvií noco̱o, ne̱ xnáꞌanj nij yuvii̱ man tuviꞌ yuvii̱, cataj nij yuvii̱:
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ne̱ xa̱ꞌ nij xrej ata̱ suun noco̱o doj do̱ꞌ, nij síí fariseo do̱ꞌ, tza̱j ne̱ cataj xnaꞌanj nij soꞌ se vaa sese queneꞌe̱n nij yuvii̱ me rej va̱j Jesucristó, ga̱a ne̱ cata̱j xnaꞌanj nij yuvii̱ rihaan maꞌa̱n nij soꞌ a. ꞌO̱ se guun rá nij soꞌ qui̱taꞌaa nij soꞌ man Jesucristó ado̱nj.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.