Hebreus 9

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Dan me se ga̱a caꞌmii Diose̱ rihaan Moisés asino ya̱a̱n, ne̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ da̱j quiꞌya̱j nij yuvii̱ israelitá ga̱a naꞌvíj nij soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ da̱j ga̱a̱ veꞌ gue̱e̱ cune̱ꞌ nij yuvii̱ israelitá rihaan chumii̱ nihánj a.
1 Ora, a primeira aliança tinha regras para a adoração e também um tabernáculo terreno.
2 Dan me se cuneꞌ nij yuvii̱ israelitá veꞌ ne̱ rihaan tuviꞌ veꞌ, ne̱ rá veꞌ yoꞌ roꞌ, nuû agaꞌ ta̱j agaꞌ yaꞌan do̱ꞌ, chruun mesá cutaꞌ nii rachrúún rihaan Diose̱ do̱ꞌ, ne̱ veꞌ cuꞌna̱j rej gue̱e̱ me veꞌ yoꞌ a.
2 Foi levantado um tabernáculo; na parte da frente, chamada Lugar Santo, estavam o candelabro, a mesa e os pães da Presença.
3 Ne̱ vaa yoꞌo̱ yatzíj cortiná canocoꞌ rej xco̱ rej gue̱e̱ yoꞌ, ne̱ rej xco̱ yatzíj cortiná yoꞌ ne yoꞌó veꞌ cuꞌna̱j rej gue̱e̱ doj a.
3 Por trás do segundo véu havia a parte chamada Santo dos Santos,
4 Ne̱ rá veꞌ rej gue̱e̱ doj yoꞌ nicunꞌ agaꞌ oró míí, ne̱ agaꞌ cacaa squíí rihaan Diose̱ me agaꞌ oró míí tuꞌve̱e̱ ndoꞌo yoꞌ a. Ne̱ vaa se‑chru̱nj Diose̱ chrúún gue̱e̱, ne̱ chrúún quiꞌyaj síí cuꞌna̱j Moisés ga̱a caꞌmii Diose̱ se‑na̱na̱ Diose̱ rihaan soꞌ me yoꞌ a. Ne̱ nu̱ꞌ xráá chrúún yoꞌ nó agaꞌ oró míí a. Ne̱ rque chrúún yoꞌ roꞌ, nuû xruj oró, ne̱ rque xruj oró cunuû se chá cuꞌna̱j maná a. Ne̱ xꞌnúú xruj oró yoꞌ roꞌ, naj xrúún síí cuꞌna̱j Aarón chruun vará, ne̱ chruun xraꞌ maꞌa̱n coj rihaan me yoꞌ, ne̱ xꞌnúú chruun vará yoꞌ roꞌ, naj yahij no̱ se‑na̱na̱ Diose̱ nana̱ guun rá Diose̱ cuno̱ nij síí israelitá a.
4 onde se encontravam o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, totalmente revestida de ouro. Nessa arca estavam o vaso de ouro contendo o maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas da aliança.
5 Ne̱ xráá chrúún gue̱e̱ yoꞌ roꞌ, táá vi̱j agaꞌ, ne̱ ase vaa se‑mo̱zó Diose̱ roꞌ, da̱nj vaa curuviꞌ ro̱j agaꞌ yoꞌ, ne̱ querubines cuꞌna̱j ro̱j agaꞌ yoꞌ a. Dan me se táá ro̱j agaꞌ yoꞌ cheꞌé Diose̱, ne̱ caráán xcóó ro̱j yoꞌ man chrúún gue̱e̱ yoꞌ, ne̱ rej xráá chrúún gue̱e̱ yoꞌ roꞌ, me rej tinavij Diose̱ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱ a. Tza̱j ne̱ se̱ nataj doj cheꞌé rasu̱u̱n yoꞌ cuano̱ a̱ mei.
5 Acima da arca estavam os querubins da Glória, que com sua sombra cobriam a tampa da arca. A respeito dessas coisas não cabe agora falar detalhadamente.
6 Dan me se nu̱ꞌ nij rasu̱u̱n yoꞌ mán rque ro̱j veꞌ yoꞌ a. Ne̱ daj a̱ güii atúj nij xrej rá veꞌ rej gue̱e̱ yoꞌ, ꞌyaj suun nij xrej rihaan Diose̱ cheꞌé nij yuvii̱ a.
6 Estando tudo assim preparado, os sacerdotes entravam regularmente no Lugar Santo do tabernáculo, para exercer o seu ministério.
7 Tza̱j ne̱ rque ꞌó veꞌ rej gue̱e̱ doj yoꞌ roꞌ, o̱rúnꞌ güii rque ꞌo̱ yoꞌ atúj xrej ata̱ suun noco̱o doj rá veꞌ yoꞌ na̱nj ado̱nj. Ne̱ dan me se rej gue̱e̱ doj yoꞌ me se ina̱nj ton nica̱j xrej atúj xrej rej yoꞌ ado̱nj. Ne̱ ton yoꞌ me se yoꞌ me ton cheꞌé cacunꞌ tumé maꞌa̱n xrej do̱ꞌ, cheꞌé cacunꞌ quiꞌyaj nij yuvii̱ ga̱a ne xca̱j nij yuvii̱ cuentá se vaa cacunꞌ me se vaa quiꞌyaj nij soꞌ do̱ꞌ ado̱nj.
7 No entanto, somente o sumo sacerdote entrava no Santo dos Santos, apenas uma vez por ano, e nunca sem apresentar o sangue do sacrifício, que ele oferecia por si mesmo e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Ina̱nj da̱nj vaa tucuáán tihaa̱n Nimán Diose̱ a. Dan me se yoꞌo̱ ne veꞌ cuꞌna̱j rej gue̱e̱ yoꞌ, ne̱ cheꞌé dan ne nó xcúún yuvii̱ catu̱u̱ yuvii̱ rej gue̱e̱ doj yoꞌ maꞌ.
8 Dessa forma, o Espírito Santo estava mostrando que ainda não havia sido manifestado o caminho para o Santo dos Santos enquanto ainda permanecia o primeiro tabernáculo.
9 Ne̱ ase vaa rej gue̱e̱ roꞌ, vaa yoꞌ ya̱j ado̱nj. Dan me se se̱ cunuu sa̱ꞌ ina̱nj yuvii̱ rihaan Diose̱ quiꞌya̱j rej gue̱e̱ yoꞌ maꞌ. Ne̱ yoꞌ ya̱j me se rqué yuvii̱ rasu̱u̱n do̱ꞌ, xcuu caca̱a̱ do̱ꞌ, rihaan Diose̱, tza̱j ne̱ taj se quiꞌyáꞌ cunuu sa̱ꞌ ina̱nj nimán yuvii̱ rihaan Diose̱ quiꞌyaj rasu̱u̱n yoꞌ a̱ maꞌ.
9 Isso é uma ilustração para os nossos dias, indicando que as ofertas e os sacrifícios oferecidos não podiam dar ao adorador uma consciência perfeitamente limpa.
10 Ma̱a̱n se ase vaa tucuáán noco̱ꞌ yuvii̱ cheꞌé se chá yuvii̱ do̱ꞌ, cheꞌé se ꞌo yuvii̱ do̱ꞌ, cheꞌé da̱j ꞌyaj yuvii̱ naꞌyaꞌ yuvii̱ do̱ꞌ, vaa tucuáán cheꞌé rasu̱u̱n rque̱ yuvii̱ rihaan Diose̱ na̱nj á. Dan me se tucuáán noco̱ꞌ yuvii̱ ma̱n ya̱j me tucuáán yoꞌ, ne̱ taj xnaꞌanj nana̱ yoꞌ rihaan yuvii̱ da̱j quiꞌya̱j yuvii̱ ne̱ cunu̱u sa̱ꞌ nee̱ man yuvii̱ rihaan Diose̱ ado̱nj. Tza̱j ne̱ asa̱ꞌ quisíj nariꞌ yuvii̱ tucuáán naca̱ cuchruj Diose̱, ga̱a ne̱ ino̱ uxrá quiꞌya̱j nij yuvii̱ canoco̱ꞌ nij yuvii̱ Diose̱ ei.
10 Eram apenas prescrições que tratavam de comida e bebida e de várias cerimônias de purificação com água; essas ordenanças exteriores foram impostas até o tempo da nova ordem.
11 Dan me se guun Jesucristó xrej ata̱ suun noco̱o doj, ne̱ cavii sa̱ꞌ uxrá níꞌ, quiꞌyaj soꞌ, ne̱ ꞌyaj suun soꞌ yoꞌó rej gue̱e̱, tza̱j ne̱ nuveé ve̱ꞌ cuneꞌ yuvii̱ rihaan chumii̱ nihánj me yoꞌó rej gue̱e̱ yoꞌ maꞌ.
11 Quando Cristo veio como sumo sacerdote dos benefícios agora presentes, ele adentrou o maior e mais perfeito tabernáculo, não feito pelo homem, isto é, não pertencente a esta criação.
12 Ne̱ o̱rúnꞌ u̱u̱n catúj soꞌ rá rej gue̱e̱ yoꞌ, ne̱ yu̱u̱n cheꞌe̱ navij cacunꞌ tumé níꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, quiꞌyaj soꞌ na̱nj ado̱nj. Tza̱j ne̱ nuveé na̱nj ton man tana do̱ꞌ, ton man scúj leꞌe̱j do̱ꞌ, me nica̱j soꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se ton man maꞌa̱n ya̱ soꞌ nica̱j soꞌ ga̱a catúj soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ quiꞌyaj canaán ya̱ soꞌ na̱nj ado̱nj.
12 Não por meio de sangue de bodes e novilhos, mas pelo seu próprio sangue, ele entrou no Santo dos Santos, uma vez por todas, e obteve eterna redenção.
13 Dan me se sese ton man tana do̱ꞌ, ton man scúj toró do̱ꞌ, yaj man nij scúj vacá cacaa do̱ꞌ, tama̱nꞌ xrej man nij yuvii̱, ne̱ cunu̱u sa̱ꞌ nee̱ man nij yuvii̱ yoꞌ rihaan Diose̱,
13 Ora, se o sangue de bodes e touros e as cinzas de uma novilha espalhadas sobre os que estão cerimonialmente impuros os santificam de forma que se tornam exteriormente puros,
14 ga̱a ne̱ táá a̱ ton man Jesucristó, ne̱ sa̱ꞌ doj vaa yoꞌ rihaan nu̱ꞌ nij rasu̱u̱n yoꞌ na̱nj chugua̱nj. Dan me se taj a̱ doj cacunꞌ tumé Jesucristó maꞌ. ꞌO̱ se cayáán Nimán Diose̱ ga̱ soꞌ, ne̱ cheꞌé dan rqué soꞌ man maꞌa̱n soꞌ rihaan Diose̱ chugua̱nj. Cheꞌé dan me doj a̱ cunu̱u sa̱ꞌ nimán níꞌ, quiꞌya̱j ton man Jesucristó, ne̱ quinavi̱j cacunꞌ tumé níꞌ cheꞌé se chiꞌi̱i̱ quiꞌyaj níꞌ asi̱j rque̱ doj a. ꞌO̱ se daj chiha̱a̱ míj se̱ cavii sa̱ꞌ níꞌ, quiꞌya̱j maꞌa̱n níꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se cavi̱ꞌ u̱u̱n níꞌ, quiꞌya̱j maꞌa̱n níꞌ na̱nj ei. Tana̱nj uún, ne̱ taj cheꞌé quiꞌya̱j níꞌ se vaa ꞌyaj níꞌ nu̱ꞌ ꞌnaꞌ mei. Ma̱a̱n se ya̱j roꞌ, quiꞌya̱j níꞌ nu̱ꞌ rasu̱u̱n rej rihaan níꞌ, ne̱ canoco̱ꞌ ina̱nj níꞌ man Diose̱ síí vaa iꞌna̱ꞌ ya̱j ei.
14 quanto mais, então, o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu de forma imaculada a Deus, purificará a nossa consciência de atos que levam à morte, de modo que sirvamos ao Deus vivo!
15 Dan me se Jesucristó me se caviꞌ soꞌ cheꞌé rej queneꞌen soꞌ se vaa ne gu̱un nucua̱j yuvii̱ canoco̱ꞌ nij yuvii̱ nu̱ꞌ tucuáán cataj xnaꞌanj Diose̱ asino ya̱a̱n rihaan síí cuꞌna̱j Moisés chugua̱nj. Cheꞌé dan Jesucristó me síí narqué tucuáán naca̱ cheꞌé níꞌ, cataj xnaꞌanj soꞌ nana̱ naca̱ rihaan níꞌ da̱j quiꞌya̱j níꞌ, cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ rihaan Diose̱ a. Cheꞌé dan níꞌ si̱j canacúún Diose̱ man roꞌ, naca̱j níꞌ nu̱ꞌ se sa̱ꞌ cataj xnaꞌanj Diose̱ se vaa rque̱ soꞌ rihaan níꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ei.
15 Por essa razão, Cristo é o mediador de uma nova aliança para que os que são chamados recebam a promessa da herança eterna, visto que ele morreu como resgate pelas transgressões cometidas sob a primeira aliança.
16 Dan me se sese vaa siꞌyaj yoꞌo̱ soꞌ rasu̱u̱n gu̱un siꞌya̱j yoꞌó yuvii̱, ne̱ asa̱ꞌ caviꞌ soꞌ, ne̱ asino ya̱a̱n cavi̱ꞌ soꞌ, ga̱a ne̱ gu̱un ya̱ rá yuvii̱ se vaa caviꞌ soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌve̱e gu̱un rasu̱u̱n yoꞌ siꞌyaj yoꞌó yuvii̱ yoꞌ ado̱nj.
16 No caso de um testamento, é necessário que comprove a morte daquele que o fez;
17 ꞌO̱ se asa̱ꞌ quisíj caviꞌ yoꞌo̱ soꞌ, ga̱a ne̱ quisi̱j ya̱ nu̱ꞌ se‑na̱na̱ soꞌ cheꞌé siꞌyaj soꞌ ei. Tza̱j ne̱ se̱ guun qui̱taꞌaa yuvii̱ siꞌyaj yoꞌo̱ soꞌ sese ataa cavi̱ꞌ soꞌ mei.
17 pois um testamento só é validado no caso de morte, uma vez que nunca vigora enquanto está vivo aquele que o fez.
18 Cheꞌé dan ga̱a cataj xnaꞌanj Diose̱ asino ya̱a̱n rihaan síí cuꞌna̱j Moisés da̱j quiꞌya̱j nij yuvii̱ israelitá cavi̱i̱ sa̱ꞌ nij soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ vaa xcuu caviꞌ cheꞌé nana̱ yoꞌ nana̱ cataj xnaꞌanj Diose̱, ne̱ dan me se cheꞌé ton cayanj man xcuu yoꞌ roꞌ, cheꞌé dan quisíj ya̱ nu̱ꞌ se‑na̱na̱ Diose̱ cheꞌé nij yuvii̱ yoꞌ ado̱nj.
18 Por isso, nem a primeira aliança foi sancionada sem sangue.
19 Dan me se ga̱a quisíj cataj xnaꞌanj síí cuꞌna̱j Moisés rihaan nij yuvii̱ nu̱ꞌ nana̱ me rá Diose̱ cuno̱ nij yuvii̱, ga̱a ne̱ nica̱j soꞌ ton man scúj leꞌe̱j nica̱j soꞌ na nica̱j soꞌ cachij matzinj cachij mare̱e nica̱j soꞌ coj cuꞌna̱j hisopo nica̱j soꞌ, ga̱a ne̱ tamanꞌ soꞌ ton yoꞌ rihaan yanj no̱ se‑na̱na̱ Diose̱ do̱ꞌ, rihaan taranꞌ nij yuvii̱ do̱ꞌ ado̱nj.
19 Quando Moisés terminou de proclamar todos os mandamentos da Lei a todo o povo, levou sangue de novilhos e de bodes, juntamente com água, lã vermelha e ramos de hissopo, e aspergiu o próprio livro e todo o povo, dizendo:
20 Ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ rihaan nij yuvii̱ a:
20 "Este é o sangue da aliança que Deus ordenou que vocês obedeçam".
21 Ga̱a ne̱ tamanꞌ uún soꞌ ton yoꞌ rihaan veꞌ mantá gue̱e̱ do̱ꞌ, rihaan nu̱ꞌ nij rasu̱u̱n rásuun nij xrej ga̱a naꞌvíj nij xrej rihaan Diose̱ do̱ꞌ a.
21 Da mesma forma, aspergiu com o sangue o tabernáculo e todos os utensílios das suas cerimônias.
22 Dan me se ina̱nj ton me se vaa achiin cheꞌé rej nahu̱un sa̱ꞌ queꞌe̱e̱ uxrá rasu̱u̱n rihaan Diose̱, taj se‑tucua̱nj Moisés a. Ne̱ sese nuviꞌ ton, ne̱ se̱ caráj xꞌnaa Diose̱ ni̱ꞌyaj Diose̱ cacunꞌ tumé yuvii̱ maꞌ.
22 De fato, segundo a Lei, quase todas as coisas são purificadas com sangue, e sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Dan me se xa̱ꞌ nij rasu̱u̱n tamanꞌ Moisés ton rihaan, tza̱j ne̱ ase vaa nij rasu̱u̱n ma̱n rej xta̱ꞌ rej nicu̱nꞌ Diose̱ vaa nij rasu̱u̱n yoꞌ, ne̱ achiin ton cheꞌé rej cunu̱u sa̱ꞌ nij rasu̱u̱n yoꞌ rihaan Diose̱, ne̱ cheꞌé dan aviꞌ xcuu, ꞌyaj Moisés chugua̱nj. Tza̱j ne̱ sa̱ꞌ uxrá doj vaa maꞌa̱n nij rasu̱u̱n ma̱n rej xta̱ꞌ rihaan nij rasu̱u̱n ma̱n rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ cheꞌé dan achiin se sa̱ꞌ doj rihaan ton man xcuu yan cunu̱u sa̱ꞌ nij rasu̱u̱n ma̱n rej xta̱ꞌ rej catu̱u̱ níꞌ rihaan Diose̱ ei.
23 Portanto, era necessário que as cópias das coisas que estão nos céus fossem purificadas com esses sacrifícios, mas as próprias coisas celestiais com sacrifícios superiores.
24 Dan me se maꞌa̱n Jesucristó me síí rqué ton man maꞌa̱n soꞌ, cheꞌé rej cunu̱u sa̱ꞌ nij rasu̱u̱n ma̱n rej xta̱ꞌ cheꞌé níꞌ ei. ꞌO̱ se nuveé re̱j gue̱e̱ nu̱u̱ rá veꞌ cuneꞌ maꞌa̱n yuvii̱ me rej catúj Jesucristó maꞌ. ꞌO̱ se rej gue̱e̱ ma̱n rihaan chumii̱ nihánj roꞌ, ase vaa rej nicu̱nꞌ maꞌa̱n Diose̱ rej xta̱ꞌ vaa yoꞌ, tza̱j ne̱ nuveé ya̱ ya̱ rej nicu̱nꞌ Diose̱ me yoꞌ maꞌ. Tza̱j ne̱ ya̱j me se catúj maꞌa̱n Jesucristó rej xta̱ꞌ yoꞌ, ne̱ cuano̱ nicunꞌ soꞌ rihaan maꞌa̱n Diose̱, ne̱ achíín niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱ cheꞌé níꞌ ado̱nj.
24 Pois Cristo não entrou em santuário feito por homens, uma simples representação do verdadeiro; ele entrou no próprio céu, para agora se apresentar diante de Deus em nosso favor;
25 Tza̱j ne̱ se̱ quiꞌyaj soꞌ nda̱a vaa ꞌyaj nij xrej ata̱ suun noco̱o doj ma̱n rihaan chumii̱ nihánj maꞌ. Nij xrej me se nica̱j nij xrej ton man xcuu atúj nij xrej rá rej gue̱e̱ doj yoꞌ daj a̱ yoꞌ ado̱nj. Tza̱j ne̱ ne cachi̱in niga̱nj rque̱ Jesucristó ton man maꞌa̱n soꞌ rihaan Diose̱ man ado̱nj.
25 não, porém, para se oferecer repetidas vezes à semelhança do sumo sacerdote que entra no Santo dos Santos todos os anos, com sangue alheio.
26 ꞌO̱ se sese vaa cheꞌé quiꞌya̱j soꞌ da̱nj, ne̱ no̱ xcúún soꞌ queꞌe̱e̱ ndoꞌo quira̱nꞌ soꞌ sayuun asi̱j ga̱a quiꞌyaj Diose̱ chumii̱ nihánj nda̱a cuano̱ ado̱nj. Tza̱j ne̱ ya̱j roꞌ, nichru̱nꞌ quinavi̱j chumii̱ nihánj, ne̱ nda̱a ya̱j caꞌnaꞌ Jesucristó rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ o̱rúnꞌ u̱u̱n caviꞌ soꞌ cheꞌé níꞌ, ne̱ navij nu̱ꞌ cacunꞌ tumé níꞌ na̱nj ado̱nj.
26 Se assim fosse, Cristo precisaria sofrer muitas vezes, desde o começo do mundo. Mas agora ele apareceu uma vez por todas no fim dos tempos, para aniquilar o pecado mediante o sacrifício de si mesmo.
27 Dan me se neꞌen níꞌ da̱j quira̱nꞌ ꞌo̱ ꞌo̱ níꞌ si̱j ma̱n rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ dan me se neꞌen níꞌ se vaa o̱rúnꞌ u̱u̱n cavi̱ꞌ ꞌo̱ ꞌo̱ níꞌ, ga̱a ne̱ canicu̱nꞌ níꞌ rihaan Diose̱, ne̱ caꞌne̱ꞌ soꞌ cacunꞌ cheꞌé níꞌ na̱nj ado̱nj.
27 Da mesma forma, como o homem está destinado a morrer uma só vez e depois disso enfrentar o juízo,
28 Ne̱ dan me se cheꞌé se o̱rúnꞌ u̱u̱n caviꞌ Jesucristó, ne̱ tinavij soꞌ cacunꞌ tumé queꞌe̱e̱ yuvii̱ roꞌ, vaa güii caꞌna̱ꞌ uún soꞌ rihaan chumii̱ nihánj ei. Tza̱j ne̱ nuveé cheꞌe̱ rej cavi̱ꞌ uún soꞌ cheꞌé cacunꞌ tumé yuvii̱ me caꞌna̱ꞌ soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se caꞌna̱ꞌ soꞌ, ne̱ níꞌ si̱j naꞌvi̱j ndoꞌo man soꞌ roꞌ, cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ rihaan Diose̱, quiꞌya̱j soꞌ ado̱nj.
28 assim também Cristo foi oferecido em sacrifício uma única vez, para tirar os pecados de muitos; e aparecerá segunda vez, não para tirar o pecado, mas para trazer salvação aos que o aguardam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.