Hebreus 6
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs VC
1 Cheꞌé dan se̱ guun rá níꞌ tu̱cuꞌyón uún níꞌ nana̱ a̱j nariꞌ níꞌ ga̱a guun cheꞌe̱ níꞌ canocoꞌ níꞌ man Jesucristó mei. Tza̱j ne̱ yoꞌo̱ tana̱nj gu̱un rá níꞌ nari̱ꞌ níꞌ nana̱ chij doj nana̱ cachi̱in rihaan níꞌ canoco̱ꞌ sa̱ꞌ níꞌ man Jesucristó ei. Dan me se a̱j nariꞌ níꞌ nana̱ se vaa ca̱nica̱j nimán níꞌ ta̱náj níꞌ tucuáán chiꞌi̱i̱ canocoꞌ níꞌ asi̱j rque̱ á. Ne̱ a̱j nariꞌ níꞌ nana̱ se vaa cuchuma̱n rá níꞌ ni̱ꞌyaj níꞌ man Diose̱ ei.
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 Ne̱ a̱j nariꞌ níꞌ nana̱ se vaa cata̱ꞌ ne níꞌ á. Ne̱ a̱j nariꞌ níꞌ nana̱ se vaa cuta̱ꞌ níꞌ raꞌa níꞌ raa̱ tinúú níꞌ ga̱a nagoꞌ níꞌ suun man tinúú níꞌ á. Ne̱ a̱j nariꞌ níꞌ nana̱ se vaa cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún nij síí caviꞌ á. Ne̱ a̱j nariꞌ níꞌ nana̱ se vaa caꞌne̱ꞌ Diose̱ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱ da̱j quira̱nꞌ yuvii̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj á.
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 Dan me se quisíj tucuꞌyón níꞌ nana̱ nihánj, ne̱ cache̱n níꞌ tu̱cuꞌyón níꞌ nana̱ noco̱o doj, sese caꞌve̱j rá Diose̱ quiꞌya̱j níꞌ da̱nj á.
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 ꞌO̱ se sese a̱j xcaj níꞌ cuentá cheꞌé se‑na̱na̱ Diose̱ do̱ꞌ, sese a̱j nica̱j níꞌ nu̱ꞌ nij se sa̱ꞌ rqué Diose̱ rihaan níꞌ do̱ꞌ, sese a̱j cayáán Nimán Diose̱ ga̱ níꞌ do̱ꞌ,
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 sese a̱j nariꞌ níꞌ se vaa taj se‑na̱na̱ Diose̱ cheꞌé níꞌ do̱ꞌ, sese a̱j neꞌen níꞌ suun sa̱ꞌ quiꞌyaj suun Diose̱ naquiꞌyaj sa̱ꞌ Diose̱ chumii̱ nihánj do̱ꞌ,
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 ga̱a ne̱ sese cunu̱u ino̱ nimán níꞌ ne̱ ta̱náj rmaꞌa̱n níꞌ se‑tucua̱nj Jesucristó, ga̱a ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ guun nucua̱j níꞌ ca̱nica̱j uún nimán níꞌ canoco̱ꞌ uún níꞌ chrej sa̱ꞌ a̱ man chugua̱nj. Ma̱a̱n se síí ꞌyaj da̱nj roꞌ, me rá soꞌ cavi̱ꞌ uún taꞌníí Diose̱ rihaan rcutze̱ cheꞌé soꞌ, ne̱ me rá soꞌ caꞌnga̱ꞌ naco̱o̱ yuvii̱ ni̱ꞌyaj yuvii̱ man Jesucristó cheꞌé soꞌ, rá soꞌ ado̱nj. Dan me se nu̱ꞌ yoꞌ me rá níꞌ quira̱nꞌ uún Jesucristó, sese gu̱un rá níꞌ ca̱nica̱j uún nimán níꞌ canoco̱ꞌ uún níꞌ man soꞌ ado̱nj.
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 ꞌO̱ se ase vaa yoꞌóó vaa níꞌ rihaan Diose̱, ne̱ sese amanꞌ uxrá maa̱n rihaan yoꞌóó, ne̱ sese sa̱ꞌ uxrá avii naa̱ do̱ꞌ, cuêj do̱ꞌ, rihaan yoꞌóó yoꞌ cha̱ nij síí quiꞌyaj suun yoꞌóó yoꞌ, ne̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ uxrá yoꞌóó yoꞌ, quiꞌya̱j Diose̱ ei.
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 Tza̱j ne̱ sese quixra̱ꞌ uxrá coj tanj u̱u̱n do̱ꞌ, tanj yaꞌa̱a u̱u̱n do̱ꞌ, rihaan yoꞌóó yoꞌ, ne̱ quira̱nꞌ uxrá yoꞌóó yoꞌ sayuun, quiꞌya̱j Diose̱, ne̱ caca̱a̱ nu̱ꞌ yoꞌóó yoꞌ, quiꞌya̱j Diose̱ na̱nj ei.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 ꞌE̱e̱ rá ꞌu̱nj man soj, tinu̱j, nocoj. Ne̱ nda̱ꞌ se nana̱ nucua̱j caꞌmii ꞌu̱nj rihaan soj nihánj, tza̱j ne̱ guun ya̱ rá ꞌu̱nj se vaa sa̱ꞌ uxrá quiꞌya̱j soj, ne̱ ya̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ soj, quiꞌya̱j Diose̱ ei.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 ꞌO̱ se nuveé si̱j chiꞌi̱i̱ me Diose̱ maꞌ. Si̱j vaa nica̱ rá me Diose̱, ne̱ yoꞌo̱ cu̱nuû rá Diose̱ taranꞌ nij suun sa̱ꞌ quiꞌyaj suun soj ga̱a canocoꞌ soj man soꞌ ei. Ne̱ yoꞌo̱ cu̱nuû rá Diose̱ se vaa aranꞌ uxrá rá soj cuno̱ soj nana̱ aꞌmii Diose̱ na̱nj chugua̱nj. Dan me se quiꞌyaj suun uxrá soj racuíj soj man nij síí sa̱ꞌ noco̱ꞌ man Diose̱ ga̱a rque̱, ne̱ ꞌo̱ da̱nj quiꞌyaj ya̱ soj ei.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Tza̱j ne̱ me uxrá rá ꞌu̱nj se vaa ꞌo̱ ya̱a̱n gu̱un ya̱ rá taranꞌ nij tinu̱j soj se vaa cavi̱i̱ sa̱ꞌ ya̱ uxrá soj quiꞌya̱j Jesucristó, ne̱ gu̱un niha̱ꞌ rá soj canoco̱ꞌ raan soj man soꞌ nda̱a se quisi̱j güii caꞌna̱ꞌ uún soꞌ ei.
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 Ne̱ se̱ gaa rmi̱i̱ soj maꞌ. Ma̱a̱n se veꞌé xca̱j soj cuentá da̱j ꞌyaj nij síí chumán sa̱ꞌ rá niꞌya̱j man Diose̱, ne̱ ase vaa ꞌyaj nij soꞌ roꞌ, da̱nj quiꞌya̱j uún soj, ga̱a ne̱ caꞌve̱e chugua̱nj. Dan me se nij síí chumán sa̱ꞌ rá me se ne aꞌneꞌ rá nij soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se yoꞌo̱ noco̱ꞌ nij soꞌ man Jesucristó, ga̱a ne̱ vaa güii naca̱j nij soꞌ nu̱ꞌ se sa̱ꞌ cataj xnaꞌanj Diose̱ se vaa rque̱ Diose̱ man níꞌ si̱j noco̱ꞌ man Diose̱ ado̱nj.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 Dan me se quisíj cataj xnaꞌanj Diose̱ rihaan síí cuꞌna̱j Abraham da̱j quiꞌya̱j Diose̱ cheꞌé soꞌ, ga̱a ne̱ guun rá Diose̱ cuta̱ꞌ Diose̱ raa̱ yoꞌo̱ síí sa̱ꞌ ndoꞌo, ne̱ cuchuma̱n rá síí cuꞌna̱j Abraham se vaa ya̱ vaa nana̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ rihaan soꞌ a. Tza̱j ne̱ ne nano̱ꞌ Diose̱ yoꞌó soꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se maꞌa̱n Diose̱ cataj se vaa ya̱ da̱nj quiꞌya̱j Diose̱ ado̱nj.
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Dan me se cataj Diose̱ rihaan síí cuꞌna̱j Abraham a:
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Ne̱ ya̱ da̱nj quiranꞌ síí cuꞌna̱j Abraham, gaa ina̱j nimán soꞌ, yoꞌo̱ nocoꞌ soꞌ man Diose̱, ne̱ cavii sa̱ꞌ uxrá ya̱ soꞌ, nda̱a vaa cataj xnaꞌanj Diose̱ rihaan soꞌ na̱nj ei.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 Dan me se tana̱nj nij yuvii̱, ne̱ sese gu̱un rá yoꞌo̱ soꞌ cano̱ tuviꞌ soꞌ cheꞌé ꞌo̱ nana̱, ne̱ cuta̱ꞌ soꞌ raa̱ ꞌo̱ rasu̱u̱n caꞌmi̱i̱ soꞌ, ga̱a ne̱ cuchuma̱n rá tuviꞌ soꞌ, quiꞌya̱j soꞌ chugua̱nj. Tza̱j ne̱ ina̱nj raa̱ yoꞌo̱ rasu̱u̱n sa̱ꞌ doj rihaan maꞌa̱n yuvii̱ utaꞌ yuvii̱ ado̱nj.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Ne̱ ga̱a caꞌmii Diose̱ ga̱ nij síí naca̱j nu̱ꞌ se sa̱ꞌ rque̱ soꞌ, ne̱ guun rá soꞌ cuchuma̱n sa̱ꞌ doj rá nij soꞌ cheꞌé nana̱ caꞌmii soꞌ, ne̱ cheꞌé dan cutaꞌ maꞌa̱n ya̱ Diose̱ raa̱ yoꞌo̱ rasu̱u̱n, caꞌmii Diose̱ a.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 Dan me se asino caꞌmii ya̱ Diose̱, ga̱a ne̱ cutaꞌ Diose̱ raa̱ maꞌa̱n soꞌ a. Dan me se quisíj vi̱j nana̱ caꞌmii soꞌ, ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ natuná Diose̱ se‑na̱na̱ soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se ne uun nucua̱j Diose̱ aꞌmii Diose̱ nana̱ ne̱ maꞌ. Cheꞌé dan me ndoꞌo rá níꞌ ra̱cuíj Diose̱ man níꞌ, ne̱ cheꞌé dan vaa cheꞌé ndoꞌo cuchuma̱n rá níꞌ, ne̱ gu̱un ya̱ rá níꞌ se vaa ya̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ, nda̱a vaa cataj xnaꞌanj Diose̱ rihaan níꞌ na̱nj ado̱nj.
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 Ne̱ sese yoꞌo̱ gu̱un ya̱ rá níꞌ, ne̱ ga̱a̱ sca̱ꞌ nimán níꞌ, ne̱ se̱ cuchuꞌviꞌ nimán níꞌ maꞌ. ꞌO̱ se ya̱ uxrá vaa nana̱ amán rá níꞌ, ne̱ cheꞌé nana̱ yoꞌ caꞌve̱e quina̱nꞌ níꞌ rihaan maꞌa̱n Diose̱ ado̱nj.
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 Dan me se a̱j ta̱j ya̱a̱n Jesucristó rihaan níꞌ quinanꞌ soꞌ rihaan Diose̱ quiꞌya̱j suun soꞌ cheꞌé níꞌ, ne̱ soꞌ me síí guun xrej ata̱ suun noco̱o doj, ne̱ ase vaa síí cuꞌna̱j Melquisedec ga̱a naá roꞌ, da̱nj ga̱a̱ gue̱e̱ soꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ado̱nj.
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.