Hebreus 5
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NTLH
1 ꞌO̱ se xa̱ꞌ nij xrej ata̱ suun noco̱o doj xrej uneꞌ yuvii̱, tza̱j ne̱ ata̱ nij soꞌ suun se vaa ra̱cuíj nij soꞌ man yuvii̱ me rá cunu̱u sa̱ꞌ rihaan Diose̱ ei. Dan me se racuíj nij soꞌ man nij yuvii̱ rque̱ yuvii̱ xcuu caca̱a̱ rihaan Diose̱ cheꞌé cacunꞌ tumé nij yuvii̱ a.
1 Cada Grande Sacerdote é escolhido entre os homens e nomeado para servir a Deus em favor do povo, apresentando a Deus ofertas e sacrifícios pelos pecados.
2 Da̱nj ꞌyaj nij soꞌ, cheꞌé se na̱nj yuvii̱ me nij soꞌ, ne̱ cheꞌé dan ne uun nucua̱j nij soꞌ quiꞌya̱j nij soꞌ ina̱nj se sa̱ꞌ a̱ man ado̱nj. Cheꞌé dan caꞌve̱e gu̱un ꞌe̱e̱ rá nij soꞌ ni̱ꞌyaj nij soꞌ man nij síí ne neꞌen do̱ꞌ, man nij síí va̱j chrej chiꞌi̱i̱ do̱ꞌ a. Ne̱ cheꞌé cacunꞌ tumé maꞌa̱n nij soꞌ roꞌ,
2 Como ele próprio tem as suas fraquezas, pode ter paciência com os ignorantes e com os que cometem erros.
3 cheꞌé dan ase vaa utaꞌ nij soꞌ xcuu caca̱a̱ rihaan Diose̱ cheꞌé cacunꞌ tumé yuvii̱ roꞌ, ina̱nj da̱nj no̱ xcúún nij soꞌ cuta̱ꞌ nij soꞌ xcuu caca̱a̱ rihaan Diose̱ cheꞌé cacunꞌ tumé maꞌa̱n nij soꞌ uún ado̱nj.
3 E, porque ele mesmo é fraco, precisa oferecer sacrifícios não somente pelos pecados do povo, mas também pelos seus próprios pecados.
4 Ne̱ taj síí uneꞌ man maꞌa̱n ca̱ta̱ suun noco̱o yoꞌ maꞌ. ꞌO̱ se ina̱nj síí nacúún Diose̱ me síí ca̱ta̱ suun noco̱o ado̱nj. Da̱nj quiranꞌ síí cuꞌna̱j Aarón síí cane ga̱a naá, ne̱ nacúún Diose̱ man soꞌ ca̱ta̱ soꞌ suun noco̱o yoꞌ ga̱a naá ei.
4 Ninguém escolhe para si mesmo a honra de ser Grande Sacerdote. É somente pela vontade de Deus que um homem é chamado para ser Grande Sacerdote, como aconteceu com Arão.
5 Ne̱ ase vaa quiranꞌ síí cuꞌna̱j Aarón roꞌ, da̱nj quiranꞌ Jesucristó chugua̱nj. Ne cune̱ꞌ soꞌ man maꞌa̱n soꞌ se vaa cavi̱i̱ sa̱ꞌ soꞌ gu̱un soꞌ xrej ata̱ suun noco̱o doj maꞌ. ꞌO̱ se Diose̱ cuneꞌ man soꞌ, cataj Diose̱: “Taꞌníj mé so̱ꞌ á. Cuano̱ nihánj me se queneꞌe̱n yuvii̱ se vaa taꞌníj mé so̱ꞌ, qui̱ꞌyáj na̱nj á”, taj nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱ nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan Jesucristó a.
5 Assim também Cristo não tomou para si mesmo a honra de ser Grande Sacerdote; foi Deus quem lhe deu essa honra, pois lhe disse: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
6 Ne̱ vaa yoꞌó nana̱ uún nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan Jesucristó, ne̱ nana̱ yoꞌ taj se vaa: “Xrej mé so̱ꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj a. Dan me se ase vaa xrej cuꞌna̱j Melquisedec xrej cane ga̱a naá roꞌ, da̱nj vaa ma̱ꞌán so̱ꞌ na̱nj á”, taj doj nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱ nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan Jesucristó a.
6 Em outro lugar das Escrituras Sagradas , ele também disse: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
7 Dan me se ga̱a chéé Jesucristó rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ cachíín niꞌya̱j uxrá soꞌ rihaan Diose̱ se vaa ti̱nanii Diose̱ man soꞌ se̱ caviꞌ soꞌ, ne̱ cheꞌé dan nda̱a taꞌvee maꞌa̱n soꞌ, ne̱ cheꞌé se si̱j aráj cochro̱j ya̱ rihaan Diose̱ me soꞌ, cheꞌé dan cuno ya̱ Diose̱ caꞌmii soꞌ,
7 Durante a sua vida aqui na terra, Cristo, em voz alta e com lágrimas, fez orações e súplicas a Deus, que o podia salvar da morte. E as suas orações foram atendidas porque ele era dedicado a Deus.
8 ne̱ taꞌni̱j ya̱ Diose̱ me soꞌ, tza̱j ne̱ taj se quiꞌyáꞌ quinani̱i̱ soꞌ rihaan sayuun a̱ maꞌ. Cheꞌé sayuun quiranꞌ soꞌ roꞌ, cheꞌé dan tana̱nj a̱ nariꞌ sa̱ꞌ soꞌ cuno̱ soꞌ ado̱nj.
8 Embora fosse o Filho de Deus, ele aprendeu, por meio dos seus sofrimentos, a ser obediente.
9 Dan me se guun soꞌ síí uno nu̱ꞌ se‑na̱na̱ rej, ne̱ cheꞌé dan guun soꞌ síí tinanii man taranꞌ níꞌ si̱j uno rihaan soꞌ rihaan sayuun, ne̱ dan me se cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, quiꞌya̱j soꞌ ei.
9 E, depois de ser aperfeiçoado, ele se tornou a fonte da salvação eterna para todos os que lhe obedecem.
10 Ne̱ guun uún soꞌ xrej ata̱ suun noco̱o doj, quiꞌyaj Diose̱, ne̱ ase vaa xrej cuꞌna̱j Melquisedec vaa uún soꞌ na̱nj ado̱nj.
10 E Deus o nomeou Grande Sacerdote, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
11 Vaa uxrá yoꞌó nana̱ me rá ꞌu̱nj cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj rihaan soj cheꞌé síí cuꞌna̱j Melquisedec yoꞌ, ne̱ sayu̱u̱n uxrá vaa cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj nana̱ yoꞌ rihaan soj, cheꞌé se nuveé si̱j niha̱ꞌ rá cuno̱ raꞌya̱nj me soj mei.
11 Temos muito o que dizer a respeito desse assunto; mas, porque vocês custam a entender as coisas, é difícil explicá-las.
12 Dan me se guun queꞌe̱e̱ yoꞌ nocoꞌ soj man Jesucristó, ne̱ no̱ xcúún soj tu̱cuꞌyón soj se‑na̱na̱ Jesucristó rihaan tuviꞌ soj, tza̱j ne̱ ne gu̱un nucua̱j soj quiꞌya̱j soj da̱nj man asa̱n. ꞌO̱ se achiin ꞌo̱ síí tu̱cuꞌyón asi̱j tacóó se‑na̱na̱ Diose̱ man soj, rá soj, ne̱ cheꞌé dan ase vaa neꞌej vaa soj, ne̱ neꞌej me se ne neꞌen neꞌej cha̱ neꞌej se chá maꞌ. Tiha̱j utzii neꞌej na̱nj ado̱nj. Ne̱ taꞌngaꞌ da̱nj vaa soj, ne̱ tiha̱j nda̱a tacóó se‑na̱na̱ Diose̱ gu̱un nucua̱j soj cuno̱ soj, rá soj na̱nj ado̱nj.
12 Depois de tanto tempo, vocês já deviam ser mestres, mas ainda precisam de alguém que lhes ensine as primeiras lições dos ensinamentos de Deus. Em vez de alimento sólido, vocês ainda precisam de leite .
13 Dan me se síí utzii too roꞌ, ase vaa neꞌej u̱u̱n vaa soꞌ, ne̱ ataa nari̱ꞌ soꞌ da̱j quiꞌya̱j soꞌ ne̱ cunu̱u sa̱ꞌ soꞌ rihaan Diose̱ ei.
13 E quem precisa de leite ainda é criança e não tem nenhuma experiência para saber o que está certo ou errado.
14 Ne̱ ase vaa síí noco̱o síí chá nu̱ꞌ rasu̱u̱n sca̱ꞌ roꞌ, da̱nj vaa síí acaj ndoꞌo cuentá, ne̱ tucuꞌyón niga̱nj soꞌ nuchru̱j ra̱a̱ soꞌ cheꞌé rasu̱u̱n, ne̱ cheꞌé dan neꞌen soꞌ nuchru̱j ra̱a̱ soꞌ me se me se sa̱ꞌ do̱ꞌ, me se me se nij do̱ꞌ, ne̱ xcaj soꞌ cuentá cheꞌé nu̱ꞌ rasu̱u̱n yoꞌ chugua̱nj.
14 Porém a comida dos adultos é sólida, pois eles pela prática sabem a diferença entre o que é bom e o que é mau.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.