Hebreus 3
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT
1 Dan me se si̱j sa̱ꞌ me soj rihaan Diose̱, tinu̱j, nocoj. Ne̱ nacúún Diose̱ síí nicu̱nꞌ xta̱ꞌ man soj se vaa cavi̱i̱ sa̱ꞌ soj ga̱ soꞌ ado̱nj. Cheꞌé dan xca̱j soj cuentá cheꞌé Jesucristó, ne̱ si̱j caꞌnéé Diose̱ rihaan níꞌ me soꞌ, ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ rihaan níꞌ nana̱ ya̱ cheꞌé Diose̱, ne̱ ase vaa xrej ata̱ suun noco̱o doj vaa uún soꞌ, tinavij ya̱ soꞌ cacunꞌ tumé níꞌ rihaan Diose̱ ei. Ina̱nj da̱nj vaa nana̱ noco̱ꞌ níꞌ na̱nj ei.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Ne̱ veꞌé ꞌyaj suun Jesucristó nu̱ꞌ suun caꞌneꞌ Diose̱ rihaan soꞌ, nda̱ꞌ rá se vaa veꞌé quiꞌyaj suun síí cuꞌna̱j Moisés nu̱ꞌ suun caꞌneꞌ Diose̱ rihaan soꞌ quiꞌya̱j suun soꞌ cheꞌé nij yuvii̱ noco̱ꞌ man Diose̱ ado̱nj.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Dan me se xca̱j sa̱ꞌ níꞌ cuentá cheꞌé Jesucristó ei. ꞌO̱ se sa̱ꞌ uxrá doj vaa soꞌ rihaan síí cuꞌna̱j Moisés yoꞌ na̱nj chugua̱nj. Dan me se neꞌen soj se vaa doj yuꞌvee nó síí cuneꞌ veꞌ rihaan maꞌa̱n veꞌ yoꞌ ei. Ne̱ ase vaa síí cuneꞌ veꞌ vaa Jesucristó, ne̱ cavii sa̱ꞌ taranꞌ níꞌ ga̱ Diose̱, quiꞌyaj soꞌ, ne̱ ase vaa veꞌ yoꞌ vaa níꞌ do̱ꞌ, vaa síí cuꞌna̱j Moisés do̱ꞌ, na̱nj ei.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Dan me se vaa ꞌo̱ ya̱ míj síí ꞌyaj daj a̱ nij veꞌ ei. Tza̱j ne̱ o̱rúnꞌ Diose̱ me síí quiꞌyaj daj a̱ rasu̱u̱n na̱nj ei.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Ne̱ síí cuꞌna̱j Moisés me se veꞌé ya̱ quiꞌyaj suun soꞌ nu̱ꞌ suun caꞌneꞌ Diose̱ rihaan soꞌ ado̱nj. Tza̱j ne̱ na̱nj mozó me soꞌ rihaan nij yuvii̱ narii Diose̱, ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ rihaan nij yuvii̱ cheꞌé nij nana̱ nata̱ꞌ Diose̱ rihaan nij yuvii̱ rej rihaan nij yuvii̱ ado̱nj.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Tza̱j ne̱ Jesucristó me se nuveé mo̱zó me soꞌ maꞌ. Tana̱nj taꞌníí síí tucua̱ ya̱ veꞌ me soꞌ ei. Ne̱ veé da̱nj ꞌyaj suun soꞌ nu̱ꞌ suun vaa rihaan soꞌ rá veꞌ, ne̱ dan me se maꞌa̱n ya̱ níꞌ me veꞌ yoꞌ, sese yoꞌo̱ gu̱un ya̱ rá níꞌ se vaa cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ, quiꞌya̱j Diose̱, ne̱ sese gu̱un niha̱ꞌ rá níꞌ cata̱j xnaꞌanj níꞌ rihaan tuviꞌ níꞌ, ne̱ sese se̱ cuchuꞌviꞌ níꞌ canoco̱ꞌ níꞌ man Diose̱ ei.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Cheꞌé dan cuno̱ níꞌ nana̱ nihánj nana̱ caꞌmii Nimán Diose̱ á: “Cuanꞌ roꞌ, sese ya̱ cuno soj nana̱ caꞌmii Diose̱,
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 ne̱ se̱ naquiꞌyaj nichra̱j soj nimán soj nda̱a rá se vaa quiꞌyaj nij síí cumán ga̱a naá ga̱a cachéé nij soꞌ rej tacaan a. Dan me se cunuꞌ nij soꞌ ga̱ Diose̱, ne̱ guun rá nij soꞌ xca̱j nij soꞌ cuentá sese ya̱ quiꞌya̱j Diose̱ sayuun man nij soꞌ a.
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Veé da̱nj quiꞌyaj xi̱i soj nij síí cumán ga̱a naá rihaan Diose̱, ne̱ queneꞌen nij soꞌ nu̱ꞌ nij suun sa̱ꞌ noco̱o quiꞌyaj suun ꞌu̱nj cheꞌé nij soꞌ
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 vi̱j chiha̱a̱ ya̱ yoꞌ a. Cheꞌé dan caꞌmaan raj niꞌya̱j ꞌu̱nj man nij soꞌ, ne̱ cataj ꞌu̱nj se vaa ne neꞌen uxrá nij soꞌ a̱ maꞌ. ꞌO̱ se ne queneꞌe̱n uxrá nij soꞌ da̱j quiꞌya̱j nij soꞌ canoco̱ꞌ nij soꞌ manj a̱ maꞌ.
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Dan me se caꞌmaan raj, ne̱ guun ya̱ raj da̱j quira̱nꞌ nij soꞌ, ne̱ yoꞌo̱ cataj ꞌu̱nj se vaa daj chiha̱a̱ míj se̱ quinaránj ya̱ rá nij soꞌ ga̱ ꞌu̱nj a̱ man chugua̱nj”, taj nana̱ caꞌmii Nimán Diose̱ a.
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Dan me se cu̱tumé uxrá soj man soj se̱ gaa na̱nj ga̱a̱ quij nimán yoꞌo̱ tuviꞌ soj cata̱j soꞌ se vaa taj va̱j Diose̱, man tinu̱j, man nocoj. Dan me se se̱ gaa na̱nj ta̱náj xco̱ yoꞌo̱ tuviꞌ soj man Diose̱ síí vaa iꞌna̱ꞌ ya̱ maꞌ.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Cuano̱ nihánj me se nago̱ꞌ soj chrej nucua̱j man tinúú soj daj a̱ güii ga̱a vaa yaꞌnúj rihaan soj ei. Da̱nj quiꞌya̱j soj, se̱ gaa na̱nj gu̱un nichra̱j rá tinúú soj quiꞌya̱j nana̱ ne̱ chiꞌi̱i̱ a.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 ꞌO̱ se ya̱j me se guun níꞌ síí cavi̱i̱ sa̱ꞌ ga̱ Jesucristó, ne̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ ya̱ níꞌ ga̱ soꞌ sese yoꞌo̱ cuchuma̱n rá níꞌ cuno̱ níꞌ nana̱ ya̱, nda̱a vaa quiꞌyaj níꞌ ga̱a guun cheꞌe̱ níꞌ canocoꞌ níꞌ man Jesucristó chugua̱nj.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Dan me se danj Diose̱ taj: “Cuanꞌ roꞌ, sese ya̱ cuno soj nana̱ caꞌmii Diose̱, ne̱ se̱ naquiꞌyaj nichra̱j soj nimán soj nda̱ꞌ rá se vaa quiꞌyaj nij síí cumán ga̱a naá a. Dan me se cunuꞌ nij soꞌ ga̱ Diose̱ a”, taj danj Diose̱ a.
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Ne̱ me síí ne caꞌve̱j rá cuno̱ se‑na̱na̱ Diose̱, ne̱ cunuꞌ nij soꞌ ga̱ Diose̱, rá soj ga̱. Ne̱ taranꞌ nij síí cavii Egiptó ga̱ síí cuꞌna̱j Moisés me nij soꞌ chugua̱nj. Veé ya̱ nij soꞌ ei.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Ne̱ me síí me caꞌmaan rá Diose̱ niꞌya̱j Diose̱ rque vi̱j chiha̱a̱ ya̱ yoꞌ, rá soj ga̱. Ne̱ si̱j caꞌmaan rá Diose̱ niꞌya̱j Diose̱ me nij síí quiꞌyaj cacunꞌ, ne̱ caviꞌ nij soꞌ rihaan yoꞌóó taca̱an a.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Ne̱ me rihaan nij síí cataj Diose̱ se vaa daj chiha̱a̱ míj se̱ cachén nij soꞌ nara̱a̱n rá nij soꞌ ga̱ Diose̱, rá soj ga̱. Rihaan nij síí ne caꞌve̱j rá cuno̱ rihaan soꞌ me yoꞌ naꞌ. Veé ya̱ nij soꞌ ei.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Ne̱ neꞌen níꞌ se vaa cheꞌé se ne cuchuma̱n rá nij soꞌ ni̱ꞌyaj nij soꞌ man Diose̱ roꞌ, cheꞌé dan ne gu̱un nucua̱j nij soꞌ quinara̱a̱n rá nij soꞌ ga̱ Diose̱ chugua̱nj.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.