Atos 28
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NTLH
1 Dan me se ga̱a cuchiꞌ sa̱ꞌ núj yoꞌóó ta̱j rihaan na yaꞌa̱nj yoꞌ, ne̱ xcaj núj cuentá se vaa yoꞌóó cuꞌna̱j Malta me yoꞌ a.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ne̱ nij síí chiha̱nj yoꞌóó yoꞌ roꞌ, veꞌé uxrá quiꞌyaj nij soꞌ ga̱ núj a. ꞌO̱ se nica̱j tuviꞌ ndoꞌo nij soꞌ ga̱ núj, ne̱ cheꞌé se camanꞌ maa̱n ne̱ acoj tihaꞌ, ne̱ cheꞌé dan naranꞌ nij soꞌ yaꞌan cunu̱u gu̱u̱n núj a.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ga̱a ne̱ naranꞌ Pabló ꞌo̱ nánj rcaꞌ, ne̱ cutaꞌ soꞌ rihaan yaꞌan a. Ne̱ cheꞌé se yaꞌa̱an ndoꞌo yaꞌan, ne̱ cheꞌé dan curiha̱nj ꞌo̱ xcuáá yuva̱a̱ rque rcaꞌ yoꞌ, ne̱ canó xoꞌ raꞌa Pabló a.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ne̱ ga̱a queneꞌen nij síí ma̱n rej yoꞌ se vaa noco̱ꞌ xcuáá raꞌa Pabló, ne̱ cataj nij soꞌ rihaan tuviꞌ nij soꞌ a:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Tza̱j ne̱ nacunanꞌ Pabló raꞌa soꞌ, ne̱ quinij xcuáá rihaan yaꞌan, ne̱ ne quiꞌya̱j chiꞌi̱i̱ xcuáá a̱ doj man Pabló a̱ maꞌ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Tza̱j ne̱ nij síí ma̱n yoꞌóó yoꞌ roꞌ, guun rá nij soꞌ se vaa cara̱a cuꞌmaan raꞌa soꞌ, ase taj niꞌyón cavi̱ꞌ soꞌ ne̱ naxru̱ꞌ soꞌ rihaan yoꞌóó, tza̱j ne̱ ga̱a guun ra̱a̱n naꞌvi̱j nij soꞌ quira̱nꞌ soꞌ da̱nj, ne̱ ga̱a queneꞌen nij soꞌ se vaa ne quira̱nꞌ soꞌ a̱ doj se chiꞌi̱i̱, ne̱ noná nij soꞌ se na̱na̱ nij soꞌ, ne̱ cataj nij soꞌ se vaa ꞌo̱ yaꞌanj me Pabló a.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Dan me se nichru̱nꞌ rej yoꞌ me se na̱j toꞌóó síí uun chij doj rihaan yoꞌóó ta̱j rihaan na yaꞌa̱nj yoꞌ, ne̱ Publio cuꞌna̱j soꞌ a. Ne̱ nica̱j tuviꞌ soꞌ ga̱ núj, ne̱ vaꞌnu̱j güii veꞌé taj yaꞌanj soꞌ man núj a.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Dan me se nacaa ndoꞌo rej Publio yoꞌ, ne̱ na̱j soꞌ rihaan yuvéé, ne̱ ranꞌ ndoꞌo soꞌ chiꞌii̱ to̱n a. Ga̱a ne̱ catúj Pabló rej na̱j soꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j Pabló rihaan Diose̱ cheꞌé soꞌ, ga̱a ne̱ cutaꞌ Pabló raꞌa Pabló xráá soꞌ, ne̱ dan me se nahuun sa̱ꞌ soꞌ, quiꞌyaj Pabló a.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ga̱a quisíj quiꞌyaj Pabló da̱nj, ne̱ yoꞌó nij síí anó chiꞌii̱ ya̱nj yoꞌóó yoꞌ roꞌ, caꞌnaꞌ nij soꞌ uún rihaan Pabló, ne̱ nahuun sa̱ꞌ nij soꞌ, quiꞌyaj Pabló a.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ga̱a ne̱ caráj cochro̱j uxrá nij soꞌ rihaan núj, ne̱ ga̱a curiha̱nj núj yoꞌóó yoꞌ, ne̱ rqué nij soꞌ rihaan núj cunuda̱nj nij rasu̱u̱n cachiin man núj a.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Dan me se cachén vaꞌnu̱j yavii, ga̱a ne̱ cavii núj rque yoꞌó rihoo chéé rihaan na caꞌanj núj a. Ne̱ xa̱ꞌ rihoo yoꞌ, tza̱j ne̱ rihoo quináj sa̱ꞌ tuꞌva yoꞌóó ta̱j rihaan na yaꞌa̱nj yoꞌ nu̱ꞌ nij yavii avii nana̱ yuva̱a̱ me yoꞌ, ne̱ rihoo cavii chumanꞌ Alejandría me yoꞌ, ne̱ no̱ se tinanga̱ꞌ ro̱j yaꞌanj cuaté cuꞌna̱j Cástor ga̱ Pólux rihaan rihoo yoꞌ a.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Dan me se cuchiꞌ núj chumanꞌ cuꞌna̱j Siracusa, ne̱ vaꞌnu̱j güii caranꞌ núj chumanꞌ yoꞌ a.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ga̱a ne̱ cavii uún rihoo chumanꞌ Siracusa, ne̱ cachén rihoo nichru̱nꞌ tuꞌva na yaꞌa̱nj, ne̱ cuchiꞌ rihoo nda̱a chumanꞌ Regio a. Ga̱a ne̱ cachén ꞌo̱ güii, ga̱a ne̱ cavii ꞌo̱ nana̱ rej rque̱ rihaan na yaꞌa̱nj, ne̱ caꞌanj rihoo, ne̱ rque vi̱j güii cuchiꞌ núj nda̱a chumanꞌ cuꞌna̱j Puteoli a.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ne̱ chumanꞌ Puteoli roꞌ, nariꞌ núj do̱j tinúú níꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j nij soꞌ rihaan núj se vaa cara̱nꞌ núj chi̱j güii ga̱ nij soꞌ a. Ne̱ ga̱a quisíj chi̱j nij güii, ne̱ nayón núj chrej, ne̱ caꞌanj núj chrej va̱j nda̱a chumanꞌ Romá a.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ne̱ cuchiꞌ nana̱ cheꞌé núj rihaan nij tinúú níꞌ síí ya̱nj chumanꞌ Romá, ne̱ caꞌnaꞌ nij soꞌ nari̱ꞌ tuviꞌ nij soꞌ ga̱ núj chumanꞌ cuꞌna̱j Foro de Apio do̱ꞌ, chumanꞌ cuꞌna̱j Tres Tabernas do̱ꞌ a. Ne̱ ga̱a queneꞌen Pabló man nij soꞌ, ne̱ nagoꞌ soꞌ graciá rihaan Diose̱, ne̱ nariꞌ nucuaj nimán soꞌ a.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ne̱ ga̱a quisíj catúj núj chumanꞌ Romá, ne̱ tacuachén tanuu uun chij rihaan ꞌo̱ cientó tanuu man nij síí ꞌni̱j tagaꞌ rihaan yoꞌó tanuu uun chij doj, ne̱ caꞌvej rá nij síí nica̱j suun cara̱nꞌ Pabló rá ꞌo̱ veꞌ ne̱ ca̱yáán o̱rúnꞌ soꞌ ga̱ tanuu tumé man soꞌ a.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Dan me se cachén vaꞌnu̱j güii, ga̱a ne̱ canacúún Pabló man nij síí uun chij rihaan nij yuvii̱ israelitá ya̱nj chumanꞌ Romá se vaa cunu̱u chre̱ꞌ nij soꞌ ga̱ soꞌ a. Ne̱ ga̱a quisíj cunuu chre̱ꞌ nij soꞌ, ne̱ cataj soꞌ rihaan nij soꞌ a:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ne̱ nij síí romanó roꞌ, taj se vaa taj cheꞌé cavi̱ꞌ ꞌu̱nj rá nij soꞌ ga̱a naquiꞌyaj cu̱u nij soꞌ cheꞌej maꞌ. Ne̱ guun rá nij soꞌ quiri̱i̱ nij soꞌ tagaꞌ manj a.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Tza̱j ne̱ cutaꞌ ndoꞌo nij síí israelitá yoꞌ cacunꞌ xráj, ne̱ cheꞌé dan nó xcúnj cachi̱nj ni̱ꞌyáj rihaan síí cuꞌna̱j César se vaa caꞌne̱ꞌ soꞌ cacunꞌ cheꞌej a. Tza̱j ne̱ taj a̱ ꞌó cacunꞌ cuta̱ꞌ ꞌu̱nj xráá soj si̱j ma̱n chiháán ꞌu̱nj maꞌ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Cheꞌé dan canacúún ꞌu̱nj man nij soj caꞌna̱ꞌ soj, cheꞌé se guun rá ꞌu̱nj que̱neꞌén ꞌu̱nj man soj do̱ꞌ, caꞌmi̱i̱ ꞌu̱nj ga̱ soj do̱ꞌ a. ꞌO̱ se cheꞌé síí caꞌve̱e quiꞌya̱j cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ si̱j israelitá me se nu̱mií ꞌu̱nj ꞌyaj agaꞌ ne̱ꞌ nihánj ado̱nj ―taj Pabló rihaan yoꞌó nij síí israelitá yoꞌ a.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ga̱a ne̱ cataj nij soꞌ rihaan Pabló a:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ne̱ vaa cheꞌé cata̱j ma̱ꞌán so̱ꞌ rihaan núj da̱j uun rá so̱ꞌ, rá núj a. ꞌO̱ se tucuáán ino̱ noco̱ꞌ nij tuvi̱ꞌ nij soj me se neꞌen núj se vaa me rej maꞌa̱n aꞌmii chiꞌi̱i̱ yuvii̱ cheꞌé tucuáán yoꞌ na̱nj á ―taj nij soꞌ rihaan Pabló a.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Dan me se cachrón nij soꞌ güii caꞌna̱ꞌ uún nij soꞌ veꞌ ya̱nj Pabló, ne̱ güii yoꞌ me se caꞌnaꞌ queꞌe̱e̱ tuviꞌ nij soꞌ a. Ga̱a ne̱ nataꞌ Pabló rihaan nij soꞌ cheꞌé suun uun chij Diose̱ nimán yuvii̱ do̱ꞌ, rihaan chumii̱ nihánj vaa güii do̱ꞌ a. Ne̱ nayaa soꞌ se tucua̱nj síí cuꞌna̱j Moisés do̱ꞌ, nana̱ cachrón nij síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ rihaan yanj ga̱a naá do̱ꞌ, ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ me cheꞌé no̱ xcúún nij soꞌ cuchuma̱n rá nij soꞌ cuno̱ nij soꞌ se na̱na̱ Jesucristó a. Dan me se asi̱j naꞌya̱a̱n guun cheꞌe̱ soꞌ caꞌmii soꞌ rihaan nij soꞌ, ne̱ nda̱a caꞌanj güii navij caꞌmii soꞌ a.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ne̱ taꞌa̱j nij soꞌ roꞌ, cuchumán rá se na̱na̱ soꞌ, ne̱ yoꞌó taꞌa̱j nij soꞌ ne cuchuma̱n rá nana̱ yoꞌ maꞌ.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ne̱ ne gu̱un cuya̱a̱n rá cunuda̱nj nij soꞌ a̱ maꞌ. Ne̱ guun cheꞌe̱ nij soꞌ caꞌanj nij soꞌ a. Tza̱j ne̱ ga̱a ataa caꞌa̱nj nij soꞌ, ne̱ caꞌmii Pabló o̱rúnꞌ nana̱ rihaan nij soꞌ, cataj soꞌ:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Nana̱ caꞌmii Isaías rihaan nij soꞌ me nana̱ caꞌmii maꞌa̱n Diose̱ rihaan soꞌ a: “Cuchi̱ꞌ so̱ꞌ rihaan nij soꞌ ne̱ cata̱j xnaꞌanj so̱ꞌ rihaan nij soꞌ se vaa catu̱u̱ uxrá nana̱ xréé nij soꞌ, tza̱j ne̱ se̱ xcaj nij soꞌ cuentá maꞌ. Ne̱ ni̱ꞌyaj uxrá nij soꞌ, tza̱j ne̱ se̱ queneꞌen nij soꞌ maꞌ.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 ꞌO̱ se caráán maꞌa̱n nij yuvii̱ nihánj rihaan nij soꞌ cheꞌé rej naꞌvej rá nij soꞌ queneꞌe̱n maꞌa̱n nij soꞌ, ne̱ caráán nij soꞌ xréé nij soꞌ, cheꞌé rej naꞌvej rá nij soꞌ cuno̱ nij soꞌ uún a. Ne̱ ne atúj nana̱ nimán nij soꞌ, ꞌyaj nij soꞌ, cheꞌé yan naꞌvej rá nij soꞌ xca̱j nij soꞌ cuentá ne̱ ca̱nica̱j nimán nij soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se naꞌvej rá nij soꞌ nahu̱un sa̱ꞌ nimán nij soꞌ qui̱ꞌyáá ꞌu̱nj a̱ man ado̱nj”, me se na̱na̱ Diose̱ caꞌmii síí cuꞌna̱j Isaías ga̱a naá a.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Cheꞌé dan xca̱j soj cuentá se vaa a̱j caꞌanj nana̱ nihánj rihaan nij síí yaníj, ne̱ nij soꞌ me síí cuchuma̱n rá se vaa ti̱nanii Diose̱ man nij soꞌ rihaan chrej chiꞌi̱i̱ uun chij nimán nij soꞌ a. ꞌO̱ se nij soꞌ me síí cuno̱ ya̱ nana̱ nihánj na̱nj á ―taj Pabló rihaan nij síí uun chij rihaan nij yuvii̱ israelitá ya̱nj chumanꞌ Romá yoꞌ a.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Síj caꞌmii soꞌ da̱nj, ga̱a ne̱ cavii nij yuvii̱ israelitá yoꞌ caꞌanj nij soꞌ, ne̱ caꞌmii canó tuviꞌ maꞌa̱n nij soꞌ ga̱ tuviꞌ nij soꞌ a.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Dan me se vi̱j ya̱ yoꞌ cayáán Pabló chumanꞌ Romá yoꞌ, ne̱ maꞌa̱n soꞌ goꞌ tuꞌvee veꞌ ne̱ soꞌ a. Ne̱ veꞌé caꞌmii soꞌ ga̱ cunuda̱nj nij síí caꞌnaꞌ ni̱ꞌyaj man soꞌ a.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ne̱ caꞌmii natáj soꞌ cheꞌé suun uun chij Diose̱ nimán yuvii̱ do̱ꞌ, rihaan chumii̱ nihánj vaa güii do̱ꞌ, ne̱ tucuꞌyón soꞌ se na̱na̱ Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ a̱ doj ne cuchuꞌvi̱ꞌ soꞌ, ne̱ ne ca̱ráán nii chrej rihaan soꞌ quiꞌya̱j soꞌ da̱nj a̱ maꞌ.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.