Atos 21
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NTLH
1 Dan me se ga̱a tanáj xco̱ núj man nij síí ma̱n chumanꞌ Efeso, ne̱ caꞌanj núj vaj núj rque rihoo, ne̱ yoꞌo̱ chrej caꞌanj núj, cuchiꞌ núj rej cuꞌna̱j Cos, ne̱ yoꞌó güii me se cuchiꞌ núj nda̱a rej cuꞌna̱j Rodas, ne̱ caꞌanj uún núj, cuchiꞌ núj nda̱a chumanꞌ cuꞌna̱j Pátara a.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ga̱a ne̱ nariꞌ núj yoꞌó rihoo caꞌa̱nj nda̱a rej cuꞌna̱j Fenicia a. Ga̱a ne̱ cavii núj rque rihoo, ne̱ caꞌanj núj a.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ga̱a ne̱ queneꞌen núj yoꞌóó ta̱j rihaan na yaꞌa̱nj cuꞌna̱j Chipre, ne̱ tanáj xco̱ núj Chipre rej nichru̱un núj, ne̱ cachén núj caꞌanj núj nda̱a estadó Siria a. Dan me se cuchiꞌ núj chumanꞌ Tiro, ne̱ ꞌo̱ se yoꞌ me rej guun rá nij síí tumé rihoo tucuayu̱u nij soꞌ cargá ma̱n rque rihoo rihaan yoꞌóó yoꞌ a.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Dan me se nanoꞌ núj man nij síí tucuꞌyón se na̱na̱ Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Tiro yoꞌ, ne̱ nariꞌ núj man nij soꞌ, ne̱ chi̱j güii caranꞌ núj chumanꞌ yoꞌ a. Dan me se ga̱a nariꞌ tuviꞌ núj, ne̱ dan me se nataꞌ nij soꞌ nana̱ rqué Nimán Diose̱ rihaan nij soꞌ rihaan Pabló se vaa se̱ guun caꞌa̱nj Pabló chumanꞌ Jerusalén a.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Dan me se ga̱a quisíj chi̱j güii yoꞌ, ne̱ curiha̱nj núj caꞌanj núj rej ta̱j rihoo rihaan na, ne̱ cachéé cunuda̱nj nij tucua̱ nij síí tucuꞌyón se na̱na̱ Jesucristó ga̱ núj nda̱a se cuchiꞌ núj tuꞌva chumanꞌ a. Ga̱a ne̱ canicunꞌ ru̱j núj rihaan yoꞌóó chru̱u̱ na̱j tuꞌva na yaꞌa̱nj rej yoꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j núj rihaan Diose̱,
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 ne̱ cataj núj rihaan tuviꞌ núj se vaa caꞌa̱nj núj, ne̱ dan me se cavii núj rque rihoo, ne̱ canica̱j nij soꞌ quinanꞌ nij soꞌ tucuá nij soꞌ a.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Dan me se tanáj núj chumanꞌ Tiro yoꞌ, ne̱ caꞌanj uún núj rque rihoo, ne̱ cuchiꞌ núj nda̱a chumanꞌ cuꞌna̱j Tolemaida, ne̱ nanó núj cuentó ga̱ nij tinúú níꞌ síí ya̱nj chumanꞌ yoꞌ, ne̱ quináj núj o̱rúnꞌ güii ga̱ nij soꞌ a.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ne̱ yoꞌó güii me se cavii uún núj rque rihoo ga̱ Pabló, caꞌanj núj, ne̱ cuchiꞌ núj chumanꞌ Cesarea, ga̱a ne̱ catúj núj nda̱a chumanꞌ Cesarea, ne̱ caꞌanj núj veꞌ tucuá síí cuꞌna̱j Felipé síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ nana̱ sa̱ꞌ rihaan yuvii̱ a. Ne̱ soꞌ roꞌ, me ꞌo̱ tuviꞌ chi̱j nij síí rqué se chá rihaan nij chana̱ caviꞌ nica̱ ya̱nj chumanꞌ Jerusalén ga̱a rque̱ doj a. Ne̱ caranꞌ núj tucuá soꞌ a.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ne̱ vaa caꞌa̱nj taꞌníí soꞌ chana̱ ya̱a̱n, ne̱ caꞌa̱nj nij noꞌ me níí nataꞌ nana̱ rqué Diose̱ rihaan a.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Dan me se ga̱a guun ra̱a̱n núj queꞌe̱e̱ güii tucuá síí cuꞌna̱j Felipé, ne̱ nanij ꞌo̱ síí cavii estadó Judea, ne̱ síí nataꞌ nana̱ rqué Diose̱ rihaan me soꞌ, ne̱ Agabo cuꞌna̱j soꞌ a.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Dan me se caꞌnaꞌ soꞌ rihaan núj, ne̱ nica̱j soꞌ marque̱ ꞌni̱j catuu̱n Pabló, numíj soꞌ tacóó Pabló do̱ꞌ, raꞌa Pabló do̱ꞌ a. Ga̱a ne̱ cataj soꞌ:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Dan me se ga̱a cuno núj nana̱ yoꞌ, ne̱ rquee̱ uxrá núj ga̱ nij síí ya̱nj chumanꞌ Cesarea yoꞌ rihaan Pabló se vaa se̱ cavii soꞌ caꞌa̱nj soꞌ nda̱a chumanꞌ Jerusalén maꞌ.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ga̱a ne̱ cataj Pabló:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ne̱ taj se quiꞌyáꞌ cuno̱ soꞌ se na̱na̱ núj a̱ maꞌ. Cheꞌé dan caꞌneꞌ rá núj, ne̱ cataj núj:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Dan me se quisíj caranꞌ núj chumanꞌ Cesarea yoꞌ, ga̱a ne̱ quiꞌyaj chuvi̱i núj, ne̱ cavii núj caꞌanj núj nda̱a chumanꞌ Jerusalén a.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ne̱ chéé taꞌa̱j nij síí tucuꞌyón se na̱na̱ Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Cesarea ga̱ núj, ne̱ táá ya̱a̱n nij soꞌ rihaan núj caꞌanj núj veꞌ tucuá ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Mnasón, cara̱nꞌ núj a. Ne̱ síí cuꞌna̱j Mnasón me se si̱j cavii yoꞌóó ta̱j rihaan na yaꞌa̱nj cuꞌna̱j Chipre me soꞌ, ne̱ a̱j quisíj queꞌe̱e̱ yoꞌ tucuꞌyón soꞌ se na̱na̱ Jesucristó a.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Dan me se ga̱a cuchiꞌ núj chumanꞌ Jerusalén, ne̱ guun niha̱ꞌ ndoꞌo rá nij tinúú níꞌ síí ma̱n Jerusalén nano̱ nij soꞌ cuentó ga̱ núj a.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ne̱ yoꞌó güii me se caꞌanj ni̱ꞌyaj núj ga̱ Pabló man síí cuꞌna̱j Santiagó ne̱ catúj núj rque ꞌo̱ veꞌ ne̱ soꞌ, ne̱ nariꞌ chre̱ꞌ núj man nu̱ꞌ nij síí chij nica̱j yuꞌunj man nij yuvii̱ cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ga̱ Santiagó a.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Dan me se veꞌé caꞌmii sa̱ꞌ taranꞌ núj, ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj Pabló rihaan nij síí chij nuu chre̱ꞌ ga̱ Santiagó nda̱a ꞌo̱ ꞌo̱ se vaa quiꞌyaj Diose̱ ga̱ nij síí yaníj ga̱a nataꞌ Pabló se na̱na̱ Diose̱ rihaan nij síí yaníj yoꞌ a.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ne̱ ga̱a cuno nij síí chij se na̱na̱ Pabló, ne̱ cataj nij soꞌ se vaa sa̱ꞌ uxrá quiꞌyaj Diose̱ ga̱ nij síí yaníj a. Ga̱a ne̱ cataj nij tuvi̱ꞌ Santiagó rihaan Pabló a:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ne̱ cuchiꞌ nana̱ ne̱ rihaan nij soꞌ se vaa tucuꞌyón so̱ꞌ man cunuda̱nj nij yuvii̱ israelitá ya̱nj chiháán nij síí yaníj se vaa ta̱náj xco̱ nij soꞌ se na̱na̱ Moisés, ne̱ cataj so̱ꞌ se vaa caꞌne̱ꞌ rá nij soꞌ ga̱ suun utaꞌ taꞌngaꞌ man taꞌníí do̱ꞌ, ga̱ suun nocoꞌ se tucua̱nj Moisés do̱ꞌ a.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Me se no̱ xcúún níꞌ quiꞌya̱j níꞌ, rá so̱ꞌ ga̱. ꞌO̱ se ya̱ cunu̱u chre̱ꞌ yuvii̱ ga̱a xca̱j cunuda̱nj nij soꞌ cuentá se vaa caꞌnáꞌ so̱ꞌ nihánj ado̱nj.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 ”Cheꞌé dan me rá núj qui̱ꞌyáá so̱ꞌ nda̱a vaa cata̱j núj rihaan so̱ꞌ á. Dan me se vaa caꞌa̱nj tinúú níꞌ, ne̱ a̱j cataꞌ tuꞌva maꞌa̱n nij soꞌ rihaan Diose̱ cheꞌé ꞌo̱ rasu̱u̱n quiꞌya̱j nij soꞌ rihaan Diose̱ a.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ne̱ me rá núj ni̱caj tuvíꞌ so̱ꞌ ga̱ nij soꞌ, ne̱ cunu̱u gue̱e̱ so̱ꞌ rihaan Diose̱ ga̱ nij soꞌ, ga̱a ne̱ na̱ruꞌvee so̱ꞌ cheꞌé xcuu nago̱ꞌ nij soꞌ rihaan Diose̱, ga̱a ne̱ caꞌve̱e caca̱ ca̱an nii raa̱ nij soꞌ ne̱ quisi̱j nu̱ꞌ se vaa cataꞌ tuꞌva nij soꞌ rihaan Diose̱ á. Ga̱a ne̱ xca̱j nij tinúú níꞌ cuentá se vaa xa̱ꞌ nana̱ cuno nij soꞌ cheꞌé so̱ꞌ, tza̱j ne̱ ne ya̱ vaa nana̱ yoꞌ maꞌ. Ne̱ ma̱ꞌán so̱ꞌ me síí noco̱ꞌ raan man se tucua̱nj Moisés a.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 ”Ne̱ xa̱ꞌ nij síí yaníj amán rá niꞌya̱j man Jesucristó, tza̱j ne̱ a̱j caꞌnéé núj yanj cartá rihaan nij soꞌ, ne̱ cataj xnaꞌanj núj rihaan nij soꞌ se vaa taj cheꞌé canoco̱ꞌ maꞌa̱n nij soꞌ se tucua̱nj Moisés maꞌ. Ma̱a̱n se xca̱j nij soꞌ cuentá, ne̱ se̱ chá nij soꞌ rasu̱u̱n rqué yuvii̱ rihaan yaꞌanj cacój yuvii̱ maꞌ. Ne̱ se̱ chá nij soꞌ ton maꞌ. Ne̱ se̱ chá nij soꞌ nee̱ xcuu tuguáj nii gaán chihá maꞌ. Ne̱ snóꞌo do̱ꞌ, chana̱ do̱ꞌ, se̱ cotoj nij soꞌ ga̱ yoꞌó yuvii̱ sese ne nica̱ nij soꞌ me yoꞌ maꞌ. Da̱nj taj yanj caꞌnéé núj rihaan nij soꞌ ado̱nj ―taj nij síí chij yoꞌ rihaan Pabló a.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ga̱a ne̱ nica̱j tuviꞌ Pabló ga̱ caꞌa̱nj nij snóꞌo yoꞌ, ne̱ yoꞌó güii me se cunuu gue̱e̱ soꞌ ga̱ nij soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ catúj soꞌ rá nuvií noco̱o, ne̱ nataꞌ soꞌ rihaan xrej me güii quisi̱j cunu̱u gue̱e̱ nij soꞌ rihaan Diose̱ ne̱ caꞌna̱ꞌ ni̱caj nij soꞌ nij rasu̱u̱n gue̱e̱ nago̱ꞌ ꞌo̱ ꞌo̱ nij soꞌ rihaan Diose̱ a.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Dan me se ga̱a nichru̱nꞌ quisi̱j chi̱j nij güii nuu gue̱e̱ ꞌu̱nꞌ nij soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ nij síí israelitá cavii estadó Asia roꞌ, queneꞌen nij soꞌ man Pabló rá nuvií noco̱o, ne̱ naxuma̱a̱n cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n rej yoꞌ, quiꞌyaj nij soꞌ, ne̱ quitaꞌaa nij soꞌ man Pabló a.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ne̱ caguáj nij síí cavii estadó Asia, cataj nij soꞌ:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 ꞌO̱ se a̱j queneꞌen nij soꞌ man síí cuꞌna̱j Trófimo síí yaníj cavii chumanꞌ Efeso se vaa va̱j soꞌ ga̱ Pabló rque chumanꞌ Jerusalén, ne̱ guun rá nij soꞌ se vaa catúj síí cuꞌna̱j Trófimo yoꞌ rá nuvií noco̱o, quiꞌyaj Pabló a.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Dan me se naxuma̱a̱n cunuda̱nj nij yuvii̱ ma̱n chumanꞌ Jerusalén yoꞌ, ne̱ cunánj nij soꞌ nda̱a nuvií noco̱o, ga̱a ne̱ quitaꞌaa nij yuvii̱ man Pabló, ne̱ nucua̱j ri̱i̱ nij soꞌ man soꞌ xeꞌ, ne̱ nu̱ꞌ naráán nii nij taꞌyaa rihaan nuvií noco̱o yoꞌ a.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Dan me se guun rá nij yuvii̱ ticavi̱ꞌ nij yuvii̱ man Pabló, ne̱ cuchiꞌ nana̱ rihaan síí ꞌni̱j raꞌa man cunuda̱nj nij tanuu romanó ma̱n chumanꞌ Jerusalén se vaa caꞌmaan ndoꞌo rá nij síí ma̱n chumanꞌ Jerusalén ne̱ naxuma̱a̱n ndoꞌo sayuun a.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ne̱ nica̱j soꞌ tanuu nica̱j soꞌ síí ꞌni̱j raꞌa ꞌo̱ cientó tanuu, ne̱ cunánj soꞌ nda̱a rej ma̱n nij yuvii̱ yoꞌ a. Ne̱ ga̱a queneꞌen nij yuvii̱ se vaa caꞌnaꞌ síí uun chij rihaan cunuda̱nj nij tanuu do̱ꞌ, se vaa caꞌnaꞌ nij tanuu do̱ꞌ, ga̱a ne̱ caꞌneꞌ rá nij soꞌ ga̱ suun oꞌ man Pabló a.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ga̱a ne̱ cuchiꞌ síí ꞌni̱j raꞌa man nij tanuu yoꞌ rihaan Pabló, ne̱ quitaꞌaa soꞌ man Pabló, ne̱ caꞌneꞌ soꞌ suun se vaa nu̱míj nij tanuu vi̱j agaꞌ ne̱ꞌ man Pabló, ne̱ xnáꞌanj soꞌ man nij yuvii̱ me síí me Pabló ne̱ da̱j quiꞌyaj soꞌ a.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ne̱ ino̱ vaa nana̱ caguáj ꞌo̱ ꞌo̱ nij yuvii̱ a. Dan me se ne caꞌve̱e xca̱j soꞌ cuentá da̱j me cheꞌé me caꞌmaan rá nij yuvii̱ maꞌ. ꞌO̱ se caguáj ndoꞌo nij yuvii̱, ne̱ ne caꞌve̱e cuno̱ soꞌ se na̱na̱ nij yuvii̱ maꞌ. Cheꞌé dan caꞌneꞌ soꞌ suun rihaan nij tanuu se vaa caꞌa̱nj ni̱caj nij tanuu man Pabló rá cuarteé ma̱n nij tanuu a.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ne̱ ga̱a cuchiꞌ nij tanuu cuarteé, ga̱a ne̱ cheꞌé se ma̱n ndoꞌo nij yuvii̱ aꞌmaan rá niꞌya̱j man Pabló, ga̱a ne̱ nda̱a ata̱ xta̱ꞌ maꞌa̱n nij tanuu man Pabló, cheꞌé se guun ndoꞌo rá nij yuvii̱ quiri̱i̱ nij soꞌ man Pabló go̱ꞌ nij soꞌ man soꞌ a.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 ꞌO̱ se canocoꞌ raan nij yuvii̱ man nij tanuu, ne̱ caguáj nij yuvii̱, cataj nij yuvii̱:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Dan me se da̱j doj catu̱u̱ Pabló cuarteé ma̱n nij tanuu, quiꞌyaj nij tanuu, ga̱a ne̱ cataj Pabló rihaan síí ꞌni̱j raꞌa man cunuda̱nj nij tanuu a:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ne̱ nuveé so̱ꞌ me síí cavii rej cuꞌna̱j Egiptó síí me rá cunu̱ꞌ ga̱ gobiernó ne̱ caꞌanj nica̱j caꞌa̱nj míj nij síí me rá ticavi̱ꞌ man yuvii̱ nda̱a rej tacaan asi̱j rque̱ do̱j naꞌ ―taj síí ꞌni̱j raꞌa man nij tanuu, xnáꞌanj soꞌ man Pabló a.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ga̱a ne̱ cataj Pabló rihaan soꞌ a:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Dan me se caꞌvej rá soꞌ, ne̱ cheꞌé dan canicunꞌ Pabló rej xta̱ꞌ rej atúj nii cuarteé, ne̱ tucunó raꞌa soꞌ, cheꞌé rej cunu̱u dínj tuꞌva nij yuvii̱ a.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.