Atos 15
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVI
1 Dan me se taꞌa̱j nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó cavii chumanꞌ Jerusalén, ne̱ caꞌanj nij soꞌ tucuꞌyón nij soꞌ rihaan yoꞌó tinúú nij soꞌ se vaa sese se̱ cataꞌ taꞌngaꞌ man yoꞌo̱ soꞌ nda̱a vaa taj se tucua̱nj Moisés, ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ caꞌvee nani̱i̱ soꞌ rihaan sayuun quiꞌya̱j Diose̱ maꞌ.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Ga̱a ne̱ caꞌmii canó tuviꞌ ndoꞌo síí cuꞌna̱j Pabló do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Bernabé do̱ꞌ, ga̱ nij síí tucuꞌyón nana̱ yoꞌ, ga̱a ne̱ cheꞌé dan cuneꞌ nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Antioquía man ro̱j soꞌ ga̱ yoꞌó do̱j tinúú nij soꞌ se vaa caꞌa̱nj nij soꞌ chumanꞌ Jerusalén nano̱ nij soꞌ cuentó ga̱ nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ do̱ꞌ, ga̱ yoꞌó nij síí uun chij rihaan nij soꞌ do̱ꞌ, cheꞌé nana̱ aꞌmii nij yuvii̱ yoꞌ a.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Dan me se cavii nij soꞌ, caꞌanj nij soꞌ, ne̱ cachén nij soꞌ estadó Fenicia do̱ꞌ, estadó Samaria do̱ꞌ, ne̱ cataj xnaꞌanj nij soꞌ rihaan nij tinúú nij soꞌ cheꞌé nij yuvii̱ yaníj se vaa cuchumán rá taꞌa̱j nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man Jesucristó, ga̱a ne̱ guun niha̱ꞌ uxrá rá cunuda̱nj nij síí cuno nana̱ yoꞌ a.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Dan me se cuchiꞌ nij soꞌ chumanꞌ Jerusalén, ga̱a ne̱ veꞌé caꞌmii nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó do̱ꞌ, nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ do̱ꞌ, yoꞌó nij síí uun chij do̱ꞌ, ga̱ nij soꞌ a. Ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj nij soꞌ rihaan nij síí ya̱nj chumanꞌ Jerusalén yoꞌ cheꞌé nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj Diose̱ ga̱ nij tinu̱j nij soꞌ a.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Tza̱j ne̱ canicunꞌ do̱j síí fariseo síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ se vaa no̱ xcúún nij tuvi̱ꞌ Pabló cuta̱ꞌ nij soꞌ taꞌngaꞌ man nij síí yaníj yoꞌ, ne̱ cata̱j xnaꞌanj nij soꞌ rihaan nij síí yaníj yoꞌ se vaa no̱ xcúún nij soꞌ quiꞌya̱j nij soꞌ nu̱ꞌ se tucua̱nj Moisés a.
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Dan me se cunuu chre̱ꞌ nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ rihaan yuvii̱ ga̱ yoꞌó nij síí uun chij rihaan nij yuvii̱ cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó, quiꞌyaj nij soꞌ juntá, caꞌmi̱i̱ nij soꞌ cheꞌé se na̱na̱ nij síí fariseo yoꞌ a.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Dan me se caꞌmii caꞌmii nij soꞌ, ga̱a ne̱ canicunꞌ síí cuꞌna̱j Pedró, ne̱ cataj soꞌ:
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Ne̱ Diose̱ roꞌ, me síí neꞌen da̱j vaa nimán yuvii̱, ne̱ Diose̱ me síí rqué Nimán Diose̱ man nij síí yaníj yoꞌ nda̱a vaa quiꞌyaj soꞌ cheꞌé maꞌa̱n níꞌ, cheꞌé rej caꞌve̱e gu̱un ya̱ rá níꞌ se vaa ya̱ tinúú níꞌ me nij síí yaníj na̱nj ado̱nj.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Dan me se cunuu sa̱ꞌ nimán nij síí yaníj rihaan Diose̱ cheꞌé se cuchumán rá nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ cuano̱ nihánj me se ꞌo̱ cuya̱a̱n vaa nij soꞌ ga̱ níꞌ rihaan Diose̱ na̱nj ado̱nj.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 ”Ne̱ tadó soj sese gu̱un rá soj queneꞌe̱n soj sese caꞌve̱e caꞌma̱an rá Diose̱ quiꞌya̱j soj ne̱ quiꞌya̱j Diose̱ sayuun man soj á. ꞌO̱ se xa̱ꞌ se tucua̱nj Moisés, tza̱j ne̱ ase vaa icón ꞌe̱e̱ ta̱j raa̱ yuntá scúj roꞌ, da̱nj vaa se tucua̱nj Moisés rihaan xi̱i níꞌ do̱ꞌ, rihaan maꞌa̱n níꞌ do̱ꞌ, ne̱ ne caꞌve̱e quiꞌya̱j níꞌ nu̱ꞌ tucuáán yoꞌ maꞌ. Ne̱ nihánj me se me rá soj cuchru̱j soj tucuáán yoꞌ rihaan yoꞌó nij tinúú níꞌ síí tucuꞌyón se na̱na̱ Jesucristó,
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 tza̱j ne̱ amán rá níꞌ se vaa cheꞌé ina̱nj se lu̱j quiꞌyaj Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ roꞌ, cheꞌé dan nanii níꞌ rihaan sayuun ei. Nuveé se tucua̱nj Moisés me se vaa quiꞌyaj nanii níꞌ rihaan sayuun maꞌ. Ne̱ ase vaa níꞌ roꞌ, da̱nj vaa nij tinúú níꞌ síí yaníj uún ado̱nj ―taj Pedró rihaan cunuda̱nj nij soꞌ a.
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Dan me se caꞌneꞌ rá nij soꞌ, ne̱ a̱ doj ne caꞌmi̱i̱ nij soꞌ a̱ maꞌ. Ma̱a̱n se sa̱ꞌ uxrá nanó xre̱j nij soꞌ ga̱a cataj xnaꞌanj Bernabé ga̱ Pabló cheꞌé nij suun sa̱ꞌ noco̱o guun nucua̱j ro̱j soꞌ quiꞌyaj ro̱j soꞌ scaꞌnúj nij síí yaníj quiꞌyaj Diose̱ a.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Dan me se ga̱a quisíj caꞌmii ro̱j soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌmii síí cuꞌna̱j Santiagó, cataj soꞌ:
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Nihánj me se cataj xnaꞌanj tinúꞌ Simón rihaan níꞌ se vaa asino ya̱a̱n narii Diose̱ man taꞌa̱j nij yuvii̱ yaníj gu̱un nij soꞌ ꞌo̱ se chuma̱nꞌ Diose̱ a.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Ne̱ ꞌo̱ cuya̱a̱n vaa se na̱na̱ nij síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá ga̱ se na̱na̱ tinúꞌ Simón nihánj a. Dan me se vaa nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱ taj:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 “Asa̱ꞌ quisíj, ga̱a ne̱ ca̱nica̱j ꞌu̱nj, ne̱ naquiꞌya̱j sa̱ꞌ ꞌu̱nj rej ne̱ síí cuꞌna̱j David a. Dan me se canee nu̱ꞌ veꞌ ne̱ soꞌ, ne̱ quiriꞌ ndoꞌo veꞌ, tza̱j ne̱ nacune̱ꞌ caya̱ uún ꞌu̱nj man nu̱ꞌ veꞌ yoꞌ, ga̱a ne̱ cunu̱u sa̱ꞌ cunuda̱nj yoꞌ a.
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Da̱nj qui̱ꞌyáj cheꞌé rej caꞌve̱e nano̱ꞌ yoꞌó nij yuvii̱ yaníj mán ꞌu̱nj si̱j ꞌni̱j raꞌa man nij soꞌ a. Da̱nj quiꞌya̱j cunuda̱nj nij yuvii̱ yaníj noco̱ꞌ manj, taj ꞌu̱nj si̱j ꞌni̱j raꞌa man soj,
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 ne̱ asi̱j naá cataj ꞌu̱nj se vaa qui̱ꞌyáj da̱nj ado̱nj”, taj se na̱na̱ Diose̱ nana̱ cachrón síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá rihaan yanj a.
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 ”Cheꞌé dan ꞌu̱nj me síí guun rá se vaa se̱ quiꞌyaj níꞌ sayuun man nij síí yaníj canica̱j nimán canocoꞌ man Diose̱ maꞌ. Se̱ cataj níꞌ se vaa canoco̱ꞌ nij soꞌ nu̱ꞌ se tucua̱nj Moisés maꞌ.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Ma̱a̱n se quiꞌya̱j níꞌ yanj caꞌne̱j níꞌ rihaan nij soꞌ, ne̱ cata̱j xnaꞌanj níꞌ rihaan nij soꞌ se vaa se̱ guun cha̱ nij soꞌ rasu̱u̱n rqué yuvii̱ rihaan yaꞌanj cacój yuvii̱ maꞌ. Ne̱ snóꞌo do̱ꞌ, chana̱ do̱ꞌ, se̱ cotoj nij soꞌ ga̱ yoꞌó yuvii̱ sese ne nica̱ nij soꞌ me yoꞌ maꞌ. Ne̱ se̱ chá nij soꞌ nee̱ xcuu tuguáj nii gaán chihá maꞌ. Ne̱ se̱ chá nij soꞌ ton maꞌ.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 ꞌO̱ se daj a̱ güii cueta̱nꞌ naránj rá níꞌ me se ma̱n ndoꞌo tuviꞌ níꞌ si̱j israelitá nayaa se na̱na̱ Moisés, ne̱ aꞌmii natáj nii cheꞌé se tucua̱nj soꞌ rá veꞌ tucuꞌyón níꞌ tucuáán yoꞌ daj a̱ chumanꞌ a. Ne̱ da̱nj ꞌyaj ina̱nj níꞌ si̱j israelitá asi̱j naá ndoꞌo a ―taj síí cuꞌna̱j Santiagó rihaan yoꞌó nij soꞌ a.
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Ga̱a ne̱ guun rá nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ do̱ꞌ, yoꞌó nij síí uun chij do̱ꞌ, cunuda̱nj nij yuvii̱ cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Jerusalén do̱ꞌ, nari̱i̱ nij soꞌ do̱j tuviꞌ maꞌa̱n nij soꞌ caꞌa̱nj nij soꞌ nda̱a chumanꞌ Antioquía ga̱ ro̱j síí cuꞌna̱j Pabló do̱ꞌ, Bernabé do̱ꞌ a. Ga̱a ne̱ narii nij soꞌ man síí cuꞌna̱j Judas Barsabás do̱ꞌ, man síí cuꞌna̱j Silas do̱ꞌ, se vaa caꞌa̱nj ro̱j soꞌ a. ꞌO̱ se síí sa̱ꞌ me ro̱j soꞌ, rá nij tinúú ro̱j soꞌ a.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Ga̱a ne̱ quiꞌyaj cunuda̱nj nij soꞌ yanj cartá caꞌa̱nj ni̱caj nij síí caꞌa̱nj chumanꞌ Antioquía, ne̱ nihánj me se vaa taj yanj cartá yoꞌ a: “Nihánj me yanj cartá ꞌyaj núj si̱j apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ do̱ꞌ, si̱j uun chij rihaan nij síí amán rá niꞌya̱j man Jesucristó do̱ꞌ a. Tinúú soj me núj, ne̱ caꞌne̱j núj yanj nihánj rihaan nij soj si̱j yaníj amán rá niꞌya̱j man Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Antioquía do̱ꞌ, estadó Siria do̱ꞌ, estadó Cilicia do̱ꞌ a.
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Dan me se caꞌnaꞌ nana̱ rihaan núj se vaa do̱j tuviꞌ núj me síí caꞌmii nana̱ quiꞌyaj sayuun rihaan soj, ne̱ quiriꞌ rá soj, quiꞌyaj nij síí caꞌmii nana̱ yoꞌ rihaan nij soj a. Tza̱j ne̱ nuveé núj caꞌnéé man nij soꞌ maꞌ.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Tza̱j ne̱ cheꞌé se quiꞌyaj nij soꞌ da̱nj roꞌ, cheꞌé dan cuya̱a̱n guun rá núj nari̱i̱ núj do̱j tinúú núj cuchi̱ꞌ rihaan soj ga̱ ro̱j tinúú níꞌ síí ꞌe̱e̱ ndoꞌo rá núj síí cuꞌna̱j Bernabé ga̱ Pabló ado̱nj.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Ne̱ xa̱ꞌ ro̱j soꞌ, tza̱j ne̱ si̱j caꞌnéé nimán cu̱nuû rihaan Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ me ro̱j soꞌ, ne̱ nda̱a ne chuꞌviꞌ ro̱j soꞌ cavi̱ꞌ ro̱j soꞌ maꞌ.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dan me se caꞌnéé núj man síí cuꞌna̱j Judas do̱ꞌ, man síí cuꞌna̱j Silas do̱ꞌ, se vaa caꞌa̱nj ro̱j soꞌ ga̱ síí cuꞌna̱j Bernabé ga̱ Pabló, ne̱ maꞌa̱n ro̱j soꞌ nata̱ꞌ rihaan soj nda̱a vaa taj nana̱ no̱ rihaan yanj nihánj ei.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 ”Dan me se ne gu̱un rá Nimán Diose̱ do̱ꞌ, maꞌa̱n núj do̱ꞌ, cuchru̱j ndoꞌo núj tucuáán canoco̱ꞌ soj maꞌ. Tza̱j ne̱ vaa cheꞌé cuno̱ soj caꞌa̱nj gue̱e̱ nana̱ nihánj, rá núj na̱nj ado̱nj.
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Dan me se se̱ guun cha̱ soj rasu̱u̱n rqué yuvii̱ rihaan yaꞌanj cacój yuvii̱ maꞌ. Se̱ guun cha̱ soj ton maꞌ. Se̱ guun cha̱ soj nee̱ xcuu tuguáj nii gaán chihá maꞌ. Ne̱ snóꞌo do̱ꞌ, chana̱ do̱ꞌ, se̱ cotoj soj ga̱ yoꞌó yuvii̱ sese ne nica̱ soj me yoꞌ maꞌ. Ne̱ sese quiꞌya̱j soj nu̱ꞌ nda̱a vaa taj nana̱ nihánj, ne̱ veꞌé ꞌyaj soj, rá núj na̱nj ado̱nj. Ne̱ me rá núj se vaa veꞌé ca̱yáán soj ado̱nj”, taj yanj cartá quiꞌyaj nij síí ma̱n chumanꞌ Jerusalén yoꞌ a.
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Dan me se caꞌnéé nij soꞌ man caꞌa̱nj nij síí caꞌa̱nj chumanꞌ Antioquía, ga̱a ne̱ ga̱a cuchiꞌ nij soꞌ, ne̱ canacúún nij soꞌ cunu̱u chre̱ꞌ cunuda̱nj nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó, ga̱a ne̱ caxríj nij soꞌ yanj cartá yoꞌ ston nij síí ya̱nj chumanꞌ Antioquía a.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Ga̱a ne̱ nayaa nij síí ma̱n Antioquía yanj cartá, ga̱a ne̱ guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ cheꞌé nana̱ sa̱ꞌ cataj xnaꞌanj nij síí ma̱n Jerusalén rihaan nij soꞌ a.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Ne̱ síí cuꞌna̱j Judas do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Silas do̱ꞌ, síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ me ro̱j soꞌ, ne̱ aꞌmii aꞌmii ro̱j soꞌ nagoꞌ ro̱j soꞌ chrej man nij síí ma̱n Antioquía yoꞌ, ne̱ nariꞌ nucuaj nimán nij soꞌ, quiꞌyaj ro̱j soꞌ a.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Dan me se quisíj caranꞌ ro̱j soꞌ chumanꞌ Antioquía, ga̱a ne̱ veꞌé cataj nij tinu̱j nij síí ma̱n Antioquía rihaan ro̱j soꞌ se vaa dínj ga̱a̱ nimán ro̱j soꞌ caꞌa̱nj ro̱j soꞌ a. Ga̱a ne̱ dan me se quinanꞌ ro̱j soꞌ rihaan nij síí caꞌnéé man ro̱j soꞌ caꞌnaꞌ ro̱j soꞌ a.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 Tza̱j ne̱ guun rá síí cuꞌna̱j Silas quina̱j soꞌ chumanꞌ Antioquía a.
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Ne̱ guun ra̱a̱n síí cuꞌna̱j Pabló do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Bernabé do̱ꞌ, chumanꞌ Antioquía, ne̱ tucuꞌyón ro̱j soꞌ se na̱na̱ Diose̱ si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ nana̱ sa̱ꞌ rihaan yuvii̱ a. Ne̱ queꞌe̱e̱ ndoꞌo yoꞌó nij yuvii̱ nataꞌ nana̱ sa̱ꞌ yoꞌ ga̱ ro̱j soꞌ a.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Dan me se cachén do̱j güii, ga̱a ne̱ cataj Pabló rihaan Bernabé a:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Tza̱j ne̱ Bernabé roꞌ, guun rá soꞌ se vaa caꞌa̱nj uún síí cuꞌna̱j Juan Marcos ga̱ ro̱j soꞌ a.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Tza̱j ne̱ ne caꞌve̱j rá Pabló caꞌa̱nj uún Juan Marcos ga̱ ro̱j soꞌ, cheꞌé se ga̱a rque̱ me se tanáj Juan Marcos man ro̱j soꞌ estadó Panfilia, ne̱ ne caꞌa̱nj soꞌ quiꞌya̱j suun nij soꞌ cheꞌé Diose̱ maꞌ.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Cheꞌé dan guun vi̱j nana̱ caꞌmii ro̱j soꞌ cheꞌé Juan Marcos, ne̱ cheꞌé dan caꞌanj yaníj ro̱j soꞌ, ne̱ Bernabé roꞌ, nica̱j síí cuꞌna̱j Marcos, ne̱ cavii ro̱j soꞌ rihoo chéé rihaan na, ne̱ caꞌanj ro̱j soꞌ estadó Chipre a.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Ne̱ Pabló roꞌ, narii soꞌ man síí cuꞌna̱j Silas se vaa caꞌa̱nj soꞌ ga̱ Pabló a. Ne̱ cachíín niꞌya̱j nij tinúú ro̱j soꞌ nij síí ma̱n chumanꞌ Antioquía rihaan Diose̱ se vaa quiꞌya̱j Diose̱ se lu̱j ne̱ ra̱cuíj soꞌ man ro̱j soꞌ chrej caꞌa̱nj ro̱j soꞌ, ne̱ dan me se caꞌanj ro̱j soꞌ a.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ga̱a ne̱ cachén ro̱j soꞌ nu̱ꞌ estadó Siria do̱ꞌ, nu̱ꞌ estadó Cilicia do̱ꞌ, ne̱ nariꞌ nucuaj nimán nij xꞌneꞌ nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ma̱n cunuda̱nj nij chumanꞌ na̱j ro̱j estadó yoꞌ, quiꞌyaj ro̱j soꞌ a.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.