Atos 14
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NTLH
1 Dan me se ga̱a cuchiꞌ síí cuꞌna̱j Pabló ga̱ síí cuꞌna̱j Bernabé chumanꞌ Iconio, ne̱ catúj ro̱j soꞌ rá veꞌ tucuꞌyón nij yuvii̱ israelitá se tucua̱nj Moisés, ne̱ cheꞌé se veꞌé ndoꞌo nataꞌ ro̱j soꞌ se na̱na̱ Diose̱, cheꞌé dan cuchumán rá queꞌe̱e̱ ndoꞌo yuvii̱ israelitá do̱ꞌ, yuvii̱ yaníj aꞌmii xnaꞌánj griego do̱ꞌ, niꞌya̱j nij soꞌ man Jesucristó a.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Tza̱j ne̱ nij yuvii̱ israelitá naꞌvej rá cuno̱ se na̱na̱ Jesucristó me se caxríj nij soꞌ chrej rque nij yuvii̱ yaníj ya̱nj chumanꞌ yoꞌ cheꞌé rej nachri̱ꞌ nij soꞌ ni̱ꞌyaj nij soꞌ man nij tinu̱j nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó, ne̱ da̱nj guun a.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Dan me se queꞌe̱e̱ güii sca̱ꞌ na̱nj caꞌmii natáj ro̱j síí cuꞌna̱j Pabló ga̱ Bernabé se na̱na̱ Diose̱ si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ roꞌ, racuíj man ro̱j soꞌ se vaa guun nucua̱j ro̱j soꞌ quiꞌyaj suun ro̱j soꞌ suun sa̱ꞌ noco̱o niꞌya̱j nij yuvii̱, cheꞌé rej cuchuma̱n rá nij yuvii̱ se vaa ya̱ ya̱ vaa se na̱na̱ ro̱j soꞌ nana̱ cheꞌé se lu̱j quiꞌyaj síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ cheꞌé níꞌ a.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ga̱a ne̱ xraꞌ taꞌa̱j nij yuvii̱ ma̱n chumanꞌ yoꞌ, ne̱ taꞌa̱j nij soꞌ roꞌ, canocoꞌ se na̱na̱ nij síí israelitá síí naꞌvej rá cuno̱ se na̱na̱ Diose̱, ne̱ yoꞌó taꞌa̱j nij soꞌ roꞌ, canocoꞌ se na̱na̱ ro̱j síí cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ a.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ga̱a ne̱ guun rá nij yuvii̱ yaníj do̱ꞌ, nij yuvii̱ israelitá do̱ꞌ, nij síí uun chij rihaan nij soꞌ do̱ꞌ, quiꞌya̱j chiꞌi̱i̱ nij soꞌ man ro̱j síí cuꞌna̱j Pabló ga̱ Bernabé ne̱ nda̱a guun rá nij soꞌ go̱ꞌ nij soꞌ yahij man ro̱j soꞌ nda̱a se cavi̱ꞌ ro̱j soꞌ a.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Tza̱j ne̱ xcaj ro̱j soꞌ cuentá, ga̱a ne̱ cheꞌé dan cunánj ro̱j soꞌ, caꞌanj ro̱j soꞌ chumanꞌ Listra chumanꞌ na̱j estadó Licaonia do̱ꞌ, chumanꞌ Derbe yoꞌó chumanꞌ na̱j estadó Licaonia do̱ꞌ, yoꞌó nij chumanꞌ raꞌa̱ na̱j nichru̱nꞌ ga̱ ro̱j chumanꞌ yoꞌ do̱ꞌ,
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 ne̱ va̱j ro̱j soꞌ nataꞌ ro̱j soꞌ se na̱na̱ Diose̱ nana̱ sa̱ꞌ rihaan nij yuvii̱ ya̱nj nij chumanꞌ yoꞌ a.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Dan me se chumanꞌ Listra roꞌ, ne ꞌo̱ síí rengo̱ ne̱ síí rengo̱ me soꞌ asi̱j caꞌngaa soꞌ, ne̱ veé ꞌo̱ da̱nj vaa soꞌ, ne̱ daj chiha̱a̱ míj taj se quiꞌyáꞌ cache̱e̱ soꞌ maꞌ.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ne̱ yáán soꞌ cuno soꞌ se na̱na̱ Pabló a. Dan me se niꞌya̱j uxrá Pabló man soꞌ, ne̱ xcaj Pabló cuentá se vaa síí rengo̱ yoꞌ nucua̱j ndoꞌo rá se vaa caꞌve̱e nahu̱un sa̱ꞌ soꞌ, quiꞌya̱j Diose̱ a.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Cheꞌé dan nucua̱j caꞌmii Pabló, cataj Pabló rihaan soꞌ a:
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Dan me se queneꞌen nij yuvii̱ se vaa quiꞌyaj Pabló, ne̱ cheꞌé dan caguáj nij yuvii̱ se xnaꞌa̱nj maꞌa̱n nij soꞌ, cataj nij soꞌ:
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Ga̱a ne̱ cataj nij yuvii̱ se vaa yaꞌanj cuꞌna̱j Júpiter me Bernabé, ne̱ Pabló me se yaꞌanj cuꞌna̱j Mercurio me soꞌ, cheꞌé se soꞌ me síí caꞌmii doj a.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ne̱ dan me se rihaan tuꞌva chumanꞌ yoꞌ ne ꞌo̱ nuvií rej naꞌvíj nij yuvii̱ rihaan yaꞌanj Júpiter, ne̱ xrej ne̱ nuvií yoꞌ roꞌ, caꞌneꞌ suun se vaa caꞌna̱ꞌ scúj toró caꞌna̱ꞌ cachriin yâj caꞌna̱ꞌ taꞌyaa rej atúj yuvii̱ chumanꞌ yoꞌ, ne̱ guun rá soꞌ ga̱ nij yuvii̱ ticavi̱ꞌ nij soꞌ scúj yoꞌ rihaan Pabló ga̱ Bernabé cheꞌé se yaꞌanj me ro̱j soꞌ rá nij yuvii̱ a.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Dan me se xcaj Bernabé ga̱ Pabló cuentá da̱j guun rá nij yuvii̱, ne̱ cheꞌé dan cutzinꞌ ro̱j soꞌ saga̱nꞌ ro̱j soꞌ, cheꞌé se chiꞌi̱i̱ ndoꞌo quiꞌya̱j nij yuvii̱ rá ro̱j soꞌ a. Ga̱a ne̱ cunánj ro̱j soꞌ scaꞌnúj nij yuvii̱, ne̱ caguáj ro̱j soꞌ,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 cataj ro̱j soꞌ:
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Ne̱ asi̱j rque̱ me se caꞌnéé raꞌa Diose̱ canoco̱ꞌ cunuda̱nj nij xꞌneꞌ yuvii̱ tucuáán cuchruj xi̱i nij soꞌ a.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Tza̱j ne̱ se̱ guun cata̱j soj se vaa a̱ doj ne caꞌve̱e xca̱j soj cuentá cheꞌé Diose̱ maꞌ. ꞌO̱ se veꞌé ndoꞌo quiꞌyaj Diose̱ cheꞌé soj ado̱nj. Dan me se amanꞌ maa̱n avii rej xta̱ꞌ, quiꞌyaj Diose̱ cheꞌé soj, ne̱ síj dió avii naa̱, quiꞌyaj uún Diose̱, ne̱ dan me se araa rque soj, ne̱ uun niha̱ꞌ rá soj, quiꞌyaj Diose̱ ado̱nj ―taj ro̱j soꞌ rihaan nij yuvii̱ yoꞌ a.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Dan me se da̱j doj se ticaviꞌ nij yuvii̱ scúj rihaan ro̱j soꞌ, tza̱j ne̱ caꞌneꞌ rá nij yuvii̱ ga̱ suun yoꞌ, quiꞌyaj se na̱na̱ ro̱j soꞌ a.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Tza̱j ne̱ cavii síí israelitá chumanꞌ Antioquía do̱ꞌ, chumanꞌ Iconio do̱ꞌ, caꞌnaꞌ nij soꞌ chumanꞌ Listra, ne̱ caxríj nij soꞌ chrej rque nij yuvii̱ ma̱n chumanꞌ Listra, ne̱ cheꞌé dan goꞌ ndoꞌo nij yuvii̱ yahij man Pabló, ne̱ cuxuun nij yuvii̱ man soꞌ nda̱a tuꞌva chumanꞌ, ne̱ riꞌíj nij yuvii̱ man soꞌ a. Ne̱ guun rá nij yuvii̱ se vaa caviꞌ soꞌ a.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Tza̱j ne̱ cunuu chre̱ꞌ nij síí cuchumán rá se na̱na̱ Jesucristó ne̱ chumanꞌ yoꞌ, ne̱ tucuachriin nij soꞌ nu̱ꞌ anica̱j rej na̱j Pabló rihaan yoꞌóó, ne̱ naxaga̱a̱ soꞌ, ne̱ catúj uún soꞌ chumanꞌ ga̱ nij soꞌ a. Ga̱a ne̱ yoꞌó güii me se curiha̱nj ro̱j soꞌ ga̱ Bernabé caꞌanj ro̱j soꞌ chumanꞌ Derbe a.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Dan me se nataꞌ ndoꞌo síí cuꞌna̱j Pabló ga̱ Bernabé se na̱na̱ Diose̱ nana̱ sa̱ꞌ rihaan nij yuvii̱ ma̱n chumanꞌ Derbe yoꞌ, ne̱ cavii ndoꞌo síí tucuꞌyón se na̱na̱ Jesucristó chumanꞌ Derbe yoꞌ, quiꞌyaj ro̱j soꞌ a. Ga̱a ne̱ canica̱j ro̱j soꞌ, caꞌanj ro̱j soꞌ chumanꞌ Listra do̱ꞌ, chumanꞌ Iconio do̱ꞌ, chumanꞌ Antioquía na̱j estadó Pisidia do̱ꞌ a.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ne̱ nariꞌ nucuaj nimán cunuda̱nj nij síí tucuꞌyón se na̱na̱ Jesucristó, quiꞌyaj ro̱j soꞌ a. Ne̱ narqué ro̱j soꞌ chrej man nij síí tucuꞌyón se na̱na̱ Jesucristó se vaa daj chiha̱a̱ míj se̱ caꞌneꞌ rá nij soꞌ ga̱ suun noco̱ꞌ se tucua̱nj Jesucristó a. Ne̱ cataj ro̱j soꞌ se vaa asino quira̱nꞌ ndoꞌo níꞌ sayuun, ga̱a ne̱ caꞌve̱e ca̱yáán níꞌ ga̱ Diose̱ asa̱ꞌ guun chij Diose̱ rihaan chumii̱ nihánj, taj ro̱j soꞌ a.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ne̱ cuneꞌ ro̱j soꞌ man síí guun chij rihaan nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ꞌo̱ ꞌo̱ nij chumanꞌ a. Ga̱a ne̱ tocoꞌ ro̱j soꞌ xꞌnaa man maꞌa̱n ro̱j soꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j ro̱j soꞌ rihaan Diose̱ si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ cheꞌé nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man soꞌ se vaa ra̱cuíj soꞌ man nij soꞌ a.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Dan me se cachén ro̱j soꞌ nu̱ꞌ estadó Pisidia, ga̱a ne̱ cuchiꞌ ro̱j soꞌ estadó Panfilia a.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ga̱a ne̱ caꞌmii natáj ro̱j soꞌ se na̱na̱ Diose̱ rihaan nij síí ma̱n chumanꞌ Perge, ga̱a ne̱ caꞌanj ro̱j soꞌ chumanꞌ Atalia a.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Ga̱a ne̱ chumanꞌ Atalia roꞌ, cavii ro̱j soꞌ rihoo chéé rihaan na, quinanꞌ ro̱j soꞌ nda̱a chumanꞌ Antioquía na̱j estadó Siria a. Ne̱ chumanꞌ Antioquía roꞌ, me rej cavii ro̱j soꞌ asino ya̱a̱n ga̱a cachíín niꞌya̱j nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó rihaan Diose̱ se vaa ra̱cuíj Diose̱ man ro̱j soꞌ quiꞌya̱j suun ro̱j soꞌ caꞌmi̱i̱ natáj ro̱j soꞌ se na̱na̱ Diose̱ rihaan yuvii̱ a. Ne̱ nihánj me se quisíj suun yoꞌ, quiꞌyaj ro̱j soꞌ na̱nj ado̱nj.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Dan me se ga̱a nucuiꞌ ro̱j soꞌ, ne̱ canacúún ro̱j soꞌ man nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó se vaa cunu̱u chre̱ꞌ nij soꞌ, ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj ro̱j soꞌ nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj Diose̱ ga̱ ro̱j soꞌ, ne̱ cataj ro̱j soꞌ se vaa ya̱ xꞌnúj rihaan nij yuvii̱ yaníj cuchuma̱n rá nij soꞌ ni̱ꞌyaj nij soꞌ man Jesucristó, quiꞌyaj Diose̱, ne̱ caꞌve̱e cavi̱i̱ sa̱ꞌ nij yuvii̱ yaníj yoꞌ a.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ga̱a ne̱ guun ra̱a̱n ndoꞌo ro̱j soꞌ ga̱ nij síí tucuꞌyón se na̱na̱ Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Antioquía yoꞌ a.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.