Atos 13

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dan me se chumanꞌ Antioquía roꞌ, taꞌa̱j nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó me síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱, ne̱ yoꞌó taꞌa̱j nij soꞌ me síí tucuꞌyón se na̱na̱ Diose̱ rihaan yuvii̱ a. Ne̱ síí cuꞌna̱j Bernabé do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Simón Negro do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Lucio síí cavii estadó Cirene do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Manaén síí cachij tucuá síí cuꞌna̱j Herodes do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Saulo do̱ꞌ, me nij síí cata̱ ro̱j suun sa̱ꞌ yoꞌ a.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Dan me se naꞌvíj nij soꞌ rihaan Diose̱ si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ tocoꞌ nij soꞌ xꞌnaa man maꞌa̱n nij soꞌ cheꞌé se aráj gue̱e̱ nij soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ dan me se cataj Nimán Diose̱ rihaan nij soꞌ a:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ga̱a ne̱ tocoꞌ nij soꞌ xꞌnaa man maꞌa̱n nij soꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j ndoꞌo nij soꞌ rihaan Diose̱, ga̱a ne̱ cutaꞌ nij soꞌ raꞌa nij soꞌ raa̱ ro̱j soꞌ, ga̱a ne̱ dan me se caꞌnéé nij soꞌ man ro̱j soꞌ caꞌa̱nj nata̱ꞌ ro̱j soꞌ se na̱na̱ Jesucristó rihaan yuvii̱ a.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Dan me se ga̱a caꞌnéé Nimán Diose̱ man ro̱j soꞌ caꞌa̱nj ro̱j soꞌ, ne̱ caꞌanj ro̱j soꞌ chumanꞌ Seleucia, ga̱a ne̱ cavii ro̱j soꞌ rihoo chéé rihaan na caꞌanj ro̱j soꞌ nda̱a estadó cuꞌna̱j Chipre a.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Ga̱a ne̱ ga̱a cuchiꞌ ro̱j soꞌ chumanꞌ Salamina, ne̱ nataꞌ ro̱j soꞌ se na̱na̱ Diose̱ rá nij veꞌ nuu chre̱ꞌ nij yuvii̱ israelitá tu̱cuꞌyón nij soꞌ se tucua̱nj Moisés, ne̱ síí cuꞌna̱j Juan Marcos me síí va̱j ra̱cuíj man ro̱j soꞌ a.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Dan me se yoꞌóó ta̱j rihaan na yaꞌa̱nj me estadó Chipre yoꞌ, ne̱ vaꞌnu̱j nij soꞌ chéé nu̱ꞌ yoꞌóó yoꞌ nda̱a se cuchiꞌ nij soꞌ chumanꞌ Pafos a. Ne̱ chumanꞌ Pafos nariꞌ nij soꞌ man ꞌo̱ síí chru̱u̱n síí tuꞌva rmaꞌa̱n se vaa si̱j nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ me soꞌ, ne̱ síí israelitá me soꞌ, ne̱ Barjesús cuꞌna̱j soꞌ a.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Ne̱ soꞌ me síí uꞌyón ina̱nj chéé ga̱ síí nica̱j suun gobernador cuꞌna̱j Sergio Paulo, ne̱ síí cavii ndoꞌo raa̱ me síí cuꞌna̱j Sergio Paulo yoꞌ a. Ne̱ síí cuꞌna̱j Sergio Paulo canacúún man ro̱j síí cuꞌna̱j Bernabé ga̱ Saulo se vaa caꞌna̱ꞌ ro̱j soꞌ rihaan soꞌ, ne̱ guun ndoꞌo rá soꞌ cuno̱ soꞌ se na̱na̱ Diose̱, ne̱ da̱nj quiꞌyaj ro̱j soꞌ a.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Dan me se síí chru̱u̱n cuꞌna̱j Barjesús, tza̱j ne̱ yoꞌó se chuvi̱i soꞌ me Elimas, ne̱ nana̱ “Elimas” taj se vaa síí chru̱u̱n me soꞌ a. Dan me se caráán Elimas chrej rihaan se na̱na̱ Bernabé ga̱ Saulo a. ꞌO̱ se guun rá soꞌ caꞌa̱nj yaníj síí cuꞌna̱j Sergio Paulo ne̱ se̱ cuchumán rá soꞌ nana̱ ya̱ yoꞌ a.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ne̱ xa̱ꞌ síí cuꞌna̱j Saulo, tza̱j ne̱ yoꞌó se chuvi̱i soꞌ me Pabló, ne̱ dan me se caraa ndoꞌo Nimán Diose̱ nimán soꞌ, ne̱ niꞌya̱j uxrá soꞌ man síí cuꞌna̱j Elimas yoꞌ,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 ne̱ cataj soꞌ:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Ne̱ nihánj me se quiꞌya̱j síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ sayuun mán so̱ꞌ, ne̱ ca̱ráán rihaan so̱ꞌ do̱j güii, quiꞌya̱j soꞌ, ne̱ nda̱a naán güii se̱ curuviꞌ rihaan so̱ꞌ maꞌ ―taj Pabló rihaan Elimas yoꞌ a.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Ne̱ ga̱a queneꞌen síí nica̱j suun gobernador yoꞌ da̱j quiranꞌ síí chru̱u̱n cuꞌna̱j Elimas yoꞌ, ga̱a ne̱ caráyaꞌa̱nj ndoꞌo soꞌ se tucua̱nj síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ cuchumán rá soꞌ niꞌya̱j soꞌ man Jesucristó a.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Dan me se cavii nij tuvi̱ꞌ Pabló chumanꞌ Pafos, ne̱ cavii nij soꞌ rque rihoo chéé rihaan na, ne̱ caꞌanj nij soꞌ nda̱a chumanꞌ Perge chumanꞌ na̱j estadó Panfilia a. Tza̱j ne̱ síí cuꞌna̱j Juan Marcos me se tanáj soꞌ man yavíj ro̱j soꞌ, ne̱ canica̱j soꞌ nanꞌ soꞌ chumanꞌ Jerusalén a.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ga̱a ne̱ yavíj ro̱j soꞌ me se curiha̱nj ro̱j soꞌ chumanꞌ Perge, ne̱ caꞌanj ro̱j soꞌ chumanꞌ Antioquía na̱j estadó Pisidia a. Ne̱ güii naránj rá nij yuvii̱ israelitá me güii yoꞌ, ne̱ catúj ro̱j soꞌ rá veꞌ tucuꞌyón nij yuvii̱ israelitá se tucua̱nj Moisés, ne̱ caꞌanj ca̱yáán ro̱j soꞌ,
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 ne̱ quisíj nayaa nii se tucua̱nj Moisés do̱ꞌ, se na̱na̱ nij síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá do̱ꞌ, ne̱ caꞌnéé nij síí ꞌni̱j raꞌa veꞌ yoꞌ nana̱ rihaan ro̱j soꞌ, ne̱ nana̱ caꞌnéé nij soꞌ me nana̱ nihánj a: “Sese vaa chrej nucua̱j me rá ro̱j so̱j nago̱ꞌ ro̱j so̱j rihaan nij yuvii̱ nuu chre̱ꞌ nihánj, ne̱ caꞌmi̱i̱ ro̱j so̱j, tinu̱j”, taj síí ꞌni̱j raꞌa veꞌ yoꞌ rihaan síí cuꞌna̱j Pabló ga̱ síí cuꞌna̱j Bernabé a.
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Ga̱a ne̱ canicunꞌ caya̱ Pabló, ne̱ naxca̱j soꞌ raꞌa soꞌ, ne̱ cataj soꞌ a:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Dan me se Diose̱ síí noco̱ꞌ níꞌ si̱j israelitá roꞌ, me síí narii man xi̱i níꞌ, ne̱ tinaxca̱j Diose̱ man nij xi̱i níꞌ ga̱a cayáán nij soꞌ rej cuꞌna̱j Egiptó, ne̱ Diose̱ me síí guun nucua̱j quirii uún man nij soꞌ rej Egiptó a.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ga̱a ne̱ nda̱ꞌ se tucuáá ndoꞌo nij soꞌ rihaan Diose̱, tza̱j ne̱ yoꞌo̱ racuíj Diose̱ man nij soꞌ ga̱a va̱j nij soꞌ rej tacaan naco̱o̱ vi̱j chiha̱a̱ ya̱ yoꞌ a.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ga̱a ne̱ tinavij Diose̱ man chi̱j xꞌneꞌ yuvii̱ ya̱nj rej cuꞌna̱j Canaán, ga̱a ne̱ cuxraꞌ taꞌa̱j Diose̱ nu̱ꞌ rej yoꞌ gu̱un yoꞌ toꞌóó nij xi̱i níꞌ, quiꞌyaj Diose̱ a.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ne̱ rej yoꞌ guun toꞌóó nij soꞌ ꞌo̱ caꞌa̱nj cientó táá vi̱j chiha̱a̱ chi̱ꞌ yoꞌ a. Ne̱ ga̱a quisíj catúj nij soꞌ rej cuꞌna̱j Canaán, ga̱a ne̱ cuneꞌ Diose̱ man nij síí ra̱a̱ rii taꞌngaꞌ rihaan nij soꞌ, ne̱ da̱nj ina̱nj cayáán nij soꞌ nda̱a se cayáán síí cuꞌna̱j Samuel síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ rihaan yuvii̱ a.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 ”Ne̱ güii cayáán Samuel me se guun cheꞌe̱ nij xi̱i níꞌ cachíín nij soꞌ ꞌo̱ síí nica̱j suun rey gu̱un chij rihaan nij soꞌ, ga̱a ne̱ cuneꞌ Diose̱ man síí cuꞌna̱j Saúl taꞌníí síí cuꞌna̱j Cis se vaa gu̱un chij soꞌ rihaan nij soꞌ nda̱a vaa guun rá maꞌa̱n nij soꞌ a. Soꞌ roꞌ, me taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ síí cuꞌna̱j Benjamín, ne̱ vi̱j chiha̱a̱ ya̱ yoꞌ cayáán soꞌ síí nica̱j suun rey a.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Ga̱a ne̱ quirii yaníj Diose̱ man Saúl, ga̱a ne̱ cuneꞌ Diose̱ man síí cuꞌna̱j David se vaa gu̱un David síí nica̱j suun rey uun chij rihaan nij yuvii̱ israelitá a. Ne̱ caꞌmii Diose̱ cheꞌé soꞌ, cataj Diose̱: “Nihánj me se naríꞌ ꞌu̱nj man David taꞌníí Isaí, ne̱ soꞌ me síí quiꞌya̱j nu̱ꞌ nda̱a vaa me raj quiꞌya̱j soꞌ na̱nj á”, taj Diose̱ niꞌya̱j Diose̱ man David a.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 ”Ne̱ scaꞌnúj nij taꞌníí taꞌnij siꞌno̱ David roꞌ, rqué Diose̱ ꞌo̱ síí tinanii man níꞌ si̱j israelitá rihaan sayuun, nda̱a vaa cataꞌ tuꞌva Diose̱ asi̱j naá, ne̱ Jesucristó me soꞌ a.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Dan me se asino caꞌmii natáj síí cuꞌna̱j Juan rihaan cunuda̱nj nij yuvii̱ israelitá se vaa ca̱nica̱j nimán nij soꞌ canoco̱ꞌ nij soꞌ tucuáán sa̱ꞌ, ne̱ cata̱ꞌ ne nij soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌnaꞌ Jesucristó a.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Dan me se ga̱a ataa do̱j tzínꞌ quisi̱j caꞌmii natáj Juan nu̱ꞌ se vaa guun rá Diose̱ cata̱j soꞌ, ga̱a ne̱ cataj soꞌ: “Me síí mé ꞌu̱nj, rá nij soj ga̱. ꞌO̱ se nuveé si̱j nanoꞌ soj man mej maꞌ. Tza̱j ne̱ vaa síí noco̱ꞌ xcó ꞌu̱nj, ne̱ si̱j sa̱ꞌ uxrá doj me soꞌ rihanj, ne̱ ne nó xcúnj nache̱j canj ꞌni̱j tacóó soꞌ maꞌ”, taj síí cuꞌna̱j Juan rihaan nij yuvii̱ niꞌya̱j soꞌ man Jesucristó a.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ”Cuno̱ soj taꞌni̱j taꞌnij siꞌno̱ Abraham do̱ꞌ, soj si̱j aráj cochro̱j rihaan Diose̱ do̱ꞌ, caꞌmi̱j rihaan soj cuano̱, tinu̱j. A̱j caꞌnaꞌ nana̱ nihánj rihaan níꞌ, quiꞌyaj Diose̱, ne̱ nana̱ nihánj taj xnaꞌanj da̱j quiꞌya̱j níꞌ ga̱a ne̱ caꞌve̱e quinani̱i̱ níꞌ rihaan sayuun ei.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 ꞌO̱ se tuviꞌ níꞌ síí ya̱nj chumanꞌ Jerusalén do̱ꞌ, nij síí uun chij rihaan nij soꞌ do̱ꞌ, ne xca̱j nij soꞌ cuentá cheꞌé Jesucristó maꞌ. Ne̱ cutaꞌ nij soꞌ cacunꞌ xráá Jesucristó se vaa no̱ xcúún soꞌ ticavi̱ꞌ nii man soꞌ, ne̱ dan me se quisíj ya̱ nu̱ꞌ se na̱na̱ nij síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá nana̱ nayaa níꞌ daj a̱ güii naránj rá níꞌ, quiꞌyaj nij soꞌ na̱nj á.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Dan me se taj va̱j a̱ doj cacunꞌ tumé soꞌ, tza̱j ne̱ rquee̱ nij soꞌ rihaan Pilato se vaa cavi̱ꞌ soꞌ quiꞌya̱j Pilato a.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Dan me se ga̱a quisíj quiꞌyaj nij soꞌ nu̱ꞌ nda̱a vaa nó rihaan danj Diose̱ cheꞌé Jesucristó, ga̱a ne̱ tananij nii man soꞌ rihaan rcutze̱, ne̱ cachinꞌ nii man soꞌ rque yuꞌuj yuvej a.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Tza̱j ne̱ Diose̱ me síí quiꞌyaj cunuu iꞌna̱ꞌ uún soꞌ ado̱nj.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Ga̱a ne̱ queꞌe̱e̱ güii curuviꞌ soꞌ rihaan nij síí cavii ga̱ soꞌ estadó Galilea caꞌanj chumanꞌ Jerusalén ga̱ soꞌ a. Ne̱ ya̱j me se guun maꞌa̱n nij soꞌ síí nataꞌ cheꞌé soꞌ rihaan nij yuvii̱ ado̱nj.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ”Ne̱ nihánj me se nataꞌ núj nana̱ sa̱ꞌ rihaan nij soj se vaa a̱j quiꞌyaj Diose̱ nu̱ꞌ nda̱a vaa cataꞌ tuꞌva soꞌ rihaan xi̱i níꞌ ga̱a naá a.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Dan me se cunuu iꞌna̱ꞌ uún Jesucristó, quiꞌyaj Diose̱ cheꞌé níꞌ, ne̱ dan me se quisíj ya̱ nu̱ꞌ nana̱ cataꞌ tuꞌva soꞌ ga̱a naá, ne̱ cavii sa̱ꞌ níꞌ taꞌni̱j nij síí cane ga̱a naá, quiꞌyaj soꞌ ado̱nj. Ne̱ ase vaa nana̱ nihánj nana̱ natáꞌ ꞌu̱nj rihaan nij soj roꞌ, da̱nj vaa nana̱ no̱ rihaan chraꞌ Salmo número vi̱j, ne̱ taj yoꞌ: “Taꞌníj mé so̱ꞌ á. Cuano̱ nihánj me se queneꞌe̱n yuvii̱ se vaa taꞌníj mé so̱ꞌ, qui̱ꞌyáj na̱nj á”, taj se na̱na̱ Diose̱ no̱ rihaan chraꞌ Salmo yoꞌ a.
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Dan me se naxaga̱a̱ soꞌ ne̱ cunuu iꞌna̱ꞌ uún soꞌ, ne̱ se̱ riꞌyuj nee̱ man soꞌ daj chiha̱a̱ míj maꞌ. Ne̱ dan me se maꞌa̱n Diose̱ caꞌmii nana̱ nihánj ado̱nj: “Ase vaa rqué ꞌu̱nj nu̱ꞌ se lu̱j rihaan David, taꞌngaꞌ da̱nj ga̱a̱ rque̱ ꞌu̱nj nu̱ꞌ se lu̱j rihaan so̱ꞌ, ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ navij se lu̱j yoꞌ rihaan so̱ꞌ maꞌ”, taj uún Diose̱ rihaan Jesucristó a.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Cheꞌé se quiꞌya̱j Diose̱ da̱nj cheꞌé Jesucristó rá David roꞌ, cheꞌé dan cachrón David rihaan yoꞌó salmo nana̱ nihánj a: “Daj chiha̱a̱ míj se̱ riꞌyuj nee̱ man síí vaa sa̱ꞌ rihaan so̱ꞌ, qui̱ꞌyáá so̱ꞌ maꞌ”, taj David rihaan Diose̱ niꞌya̱j David man Jesucristó a.
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Dan me se xa̱ꞌ maꞌa̱n David, tza̱j ne̱ ga̱a quisíj quiꞌyaj soꞌ nu̱ꞌ nda̱a vaa guun rá Diose̱ quiꞌya̱j soꞌ cheꞌé nij tuviꞌ soꞌ, ga̱a ne̱ caviꞌ soꞌ, ga̱a ne̱ cachinꞌ nii man soꞌ rej na̱j nij xi̱i soꞌ, ga̱a ne̱ riꞌyuj nee̱ man soꞌ a.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ne̱ xa̱ꞌ Jesucristó síí cunuu iꞌna̱ꞌ uún quiꞌyaj Diose̱, tza̱j ne̱ ne riꞌyu̱j nee̱ man soꞌ maꞌ.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 ”Xca̱j nij soj cuentá se vaa cuano̱ nihánj me se nataꞌ núj nana̱ rihaan soj se vaa cheꞌé se vaa quiꞌyaj Jesucristó roꞌ, cheꞌé dan caꞌve̱e cara̱a̱ xꞌnaa Diose̱ ni̱ꞌyaj Diose̱ cacunꞌ tumé níꞌ, tinu̱j. Dan me se daj chiha̱a̱ míj se̱ navij nu̱ꞌ cacunꞌ tumé soj, quiꞌya̱j se tucua̱nj Moisés maꞌ.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Tza̱j ne̱ cunuda̱nj nij soj si̱j amán rá niꞌya̱j man Jesucristó me se xꞌnéj u̱u̱n cacunꞌ yoꞌ xráá soj, ne̱ nuu sa̱ꞌ soj rihaan Diose̱ ado̱nj.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Cheꞌé dan tadó nij soj se̱ quiranꞌ soj nda̱a vaa taj se na̱na̱ Diose̱ nana̱ no̱ rihaan danj nij síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ nana̱ nihánj á:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 “Ne̱ soj si̱j aꞌngaꞌ naco̱o̱ niꞌya̱j manj, tza̱j ne̱ ni̱ꞌyaj soj ei. Caꞌa̱nj rá soj, ne̱ quiri̱ꞌ nu̱ꞌ soj na̱nj ei. ꞌO̱ se ga̱a vaa iꞌna̱ꞌ soj nihánj, ne̱ qui̱ꞌyáj suun noco̱o, ne̱ caꞌve̱e se cata̱j xnaꞌanj yoꞌo̱ soꞌ rihaan soj cheꞌé se vaa qui̱ꞌyáj, tza̱j ne̱ se̱ caꞌvee cuchuma̱n rá soj se na̱na̱ soꞌ asuun maꞌ”, taj Diose̱ rihaan soj a ―taj Pabló rihaan nij yuvii̱ cunuu chre̱ꞌ rá veꞌ yoꞌ a.
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Dan me se ga̱a me rá ro̱j soꞌ caꞌa̱nj ro̱j soꞌ, ne̱ cachíín niꞌya̱j nij yuvii̱ rihaan ro̱j soꞌ se vaa cache̱n yoꞌo̱ tu̱nj güii, ne̱ caꞌna̱ꞌ uún ro̱j soꞌ ne̱ caꞌmi̱i̱ uún ro̱j soꞌ nana̱ vaa da̱nj rihaan nij soꞌ a.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ga̱a ne̱ ga̱a quisíj tucuꞌyón nij soꞌ ne̱ curiha̱nj nij yuvii̱ xeꞌ, ne̱ queꞌe̱e̱ nij síí israelitá do̱ꞌ, nij síí yaníj noco̱ꞌ xraan se tucua̱nj nij síí israelitá do̱ꞌ, canocoꞌ man ro̱j síí cuꞌna̱j Pabló ga̱ Bernabé a. Ga̱a ne̱ caꞌmii ndoꞌo ro̱j soꞌ ga̱ nij soꞌ, ga̱a ne̱ guun ya̱ rá nij soꞌ se vaa yoꞌo̱ ni̱caj nij soꞌ tucuáán sa̱ꞌ ga̱ se lu̱j ꞌyaj Diose̱ cheꞌé nij soꞌ a.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Dan me se cachén tu̱nj güii ne̱ nasíj yoꞌó güii naránj rá nij yuvii̱ israelitá, ga̱a ne̱ cunuu chre̱ꞌ cunuda̱nj nij yuvii̱ ya̱nj chumanꞌ ta̱ꞌ asuun, cheꞌé rej cuno̱ nij soꞌ se na̱na̱ Diose̱ si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ a.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Tza̱j ne̱ queneꞌen nij yuvii̱ israelitá se vaa cuchiꞌ ndoꞌo yuvii̱ rihaan Pabló, ga̱a ne̱ cheꞌé dan guun xco̱j ruva̱a̱ rá nij yuvii̱ israelitá, ne̱ nij caꞌmii nij soꞌ cheꞌé Pabló, cataj nij soꞌ se vaa ina̱nj nana̱ ne̱ caꞌmii Pabló a.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Tza̱j ne̱ ne cuchuꞌvi̱ꞌ ya̱ ro̱j síí cuꞌna̱j Pabló ga̱ Bernabé ni̱ꞌyaj ro̱j soꞌ man nij yuvii̱ israelitá a̱ maꞌ. Ne̱ cataj ro̱j soꞌ:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 ꞌO̱ se Diose̱ si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ me síí caꞌneꞌ suun rihaan núj quiꞌya̱j núj da̱nj ado̱nj. Dan me se cataj síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ: “A̱j cunéꞌ ꞌu̱nj mán so̱ꞌ se vaa guún so̱ꞌ yaꞌan chuguu̱n rihaan nij síí yaníj ne̱ caꞌve̱e xca̱j nij soꞌ cuentá, qui̱ꞌyáá so̱ꞌ, ga̱a ne̱ quinani̱i̱ yuvii̱ ya̱nj chumanꞌ na̱j nu̱ꞌ rihaan chumii̱ rihaan sayuun, qui̱ꞌyáá so̱ꞌ á”. Nihánj me se na̱na̱ Diose̱ nana̱ cataj Diose̱ rihaan núj na̱nj á ―taj ro̱j soꞌ rihaan nij yuvii̱ israelitá yoꞌ a.
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Dan me se ga̱a cuno nij síí yaníj se na̱na̱ Pabló, ne̱ guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ, ne̱ veꞌé caꞌmii nij soꞌ cheꞌé se na̱na̱ Diose̱ si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ a. Ne̱ cunuda̱nj nij síí cuneꞌ Diose̱ ca̱yáán rihaan Diose̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj roꞌ, cuchumán rá nij soꞌ cuno nij soꞌ nana̱ yoꞌ a.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ga̱a ne̱ cuchiꞌ se na̱na̱ Diose̱ si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ daj a̱ nij chumanꞌ na̱j rihaan yoꞌóó rej yoꞌ a.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Tza̱j ne̱ caxríj nij síí israelitá chrej rque nij chana̱ yaníj noco̱ꞌ xraan man Diose̱ chana̱ xnaꞌa̱nj do̱ꞌ, rque nij síí nica̱j suun uun chij rihaan chumanꞌ yoꞌ do̱ꞌ, ne̱ táá riꞌyunj nij soꞌ man Pabló ga̱ Bernabé a. Ga̱a ne̱ tucunánj nij soꞌ man ro̱j soꞌ rej yoꞌ a.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ga̱a ne̱ nacunanꞌ ro̱j soꞌ tacóó ro̱j soꞌ tucuayuu ro̱j soꞌ yoꞌóó tachru̱u̱ cavii chumanꞌ yoꞌ rihaan yoꞌóó, cheꞌé rej xca̱j nij síí ma̱n chumanꞌ yoꞌ cuentá se vaa maꞌa̱n nij soꞌ tumé cacunꞌ se vaa ne cuno̱ nij soꞌ se na̱na̱ Diose̱ a. Ga̱a ne̱ caꞌanj ro̱j soꞌ chumanꞌ Iconio a.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Ne̱ nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Antioquía yoꞌ me se ꞌo̱ guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ, ne̱ ꞌo̱ cunuu Nimán Diose̱ nimán nij soꞌ a.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.