Atos 10

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dan me se yáán ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Cornelió chumanꞌ Cesarea, ne̱ síí ꞌni̱j raꞌa ꞌo̱ taꞌa̱j xꞌneꞌ tanuu cuꞌna̱j italiano me soꞌ a. Dan me se nuveé si̱j israelitá me soꞌ, ma̱a̱n se si̱j yaníj me soꞌ,
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 ne̱ si̱j veꞌé ndoꞌo noco̱ꞌ man Diose̱ me soꞌ, ne̱ aráj cochro̱j ndoꞌo soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ ase vaa ꞌyaj soꞌ roꞌ, da̱nj ꞌyaj nij tucua̱ soꞌ uún a. Ne̱ rqué ndoꞌo soꞌ caridad rihaan nij yuvii̱, ne̱ niga̱nj cachíín niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱ a.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Dan me se agaꞌ vaꞌnu̱j rej caꞌanj güii ta̱ꞌ asuun me se naquiꞌyaa ranga̱ꞌ yoꞌo̱ se mo̱zó Diose̱ rihaan soꞌ, ne̱ catúj se mo̱zó Diose̱ yoꞌ rej nicu̱nꞌ soꞌ, ne̱ cataj se mo̱zó Diose̱:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ga̱a ne̱ niꞌya̱j uxrá Cornelió man se mo̱zó Diose̱ yoꞌ, ne̱ cuchuꞌviꞌ ndoꞌo soꞌ, ne̱ cataj soꞌ:
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Ne̱ nihánj me se caꞌne̱j so̱ꞌ snóꞌo caꞌa̱nj chumanꞌ Jope, ne̱ nacu̱nj nij soꞌ caꞌna̱ꞌ ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Simón Pedró nihánj á.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ne̱ soꞌ me se aranꞌ soꞌ veꞌ tucuá yoꞌó síí cuꞌna̱j Simón síí naquiꞌyaj laru̱u nuj xcuu síí ne̱ tuꞌva na yaꞌa̱nj a ―taj se mo̱zó Diose̱ rihaan Cornelió a.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Dan me se caꞌanj uún se mo̱zó Diose̱ yoꞌ, ga̱a ne̱ canacúún Cornelió caꞌna̱ꞌ vi̱j se mo̱zó maꞌa̱n soꞌ do̱ꞌ, yoꞌo̱ tanuu noco̱ꞌ man Diose̱ ga̱ soꞌ do̱ꞌ,
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 ne̱ caꞌnaꞌ vaꞌnu̱j nij soꞌ, ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ rihaan nij soꞌ se vaa cataj se mo̱zó Diose̱ rihaan soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌnéé soꞌ man nij soꞌ caꞌa̱nj nij soꞌ chumanꞌ Jope nano̱ꞌ nij soꞌ man síí cuꞌna̱j Simón Pedró a.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ne̱ yoꞌó güii me se va̱j vaꞌnu̱j nij soꞌ chrej, ne̱ ma̱a̱n orá quinichrunꞌ nij soꞌ chumanꞌ Jope me se cavii Pedró xráá veꞌ caranꞌ soꞌ, cachi̱nj niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ caxu̱j me yoꞌ,
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 ne̱ dan me se quinaꞌaan rque soꞌ, ne̱ guun rá soꞌ cha̱ soꞌ chraa a. Ne̱ tiha̱j ꞌyaj chuvi̱i nij síí ma̱n rá veꞌ cha̱ soꞌ, ne̱ ma̱a̱n orá dan naquiꞌyaa ꞌo̱ rasu̱u̱n rihaan Pedró a.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Dan me se queneꞌen soꞌ se vaa naxraꞌ rej xta̱ꞌ, ne̱ nanij yoꞌo̱ rasu̱u̱n rihaan yoꞌóó, ne̱ ase vaa ꞌo̱ yatzíj mantá caxra̱ꞌ ndoꞌo vaa yoꞌ, ne̱ vaa caꞌa̱nj scúj yatzíj mantá yoꞌ a.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ne̱ nu̱u̱ cunuda̱nj nij xcuu vaa caꞌa̱nj tacóó do̱ꞌ, nij xcuu nucua̱j ri̱i̱ man do̱ꞌ, nij xtâj do̱ꞌ, yoꞌó nij xcuu vaa tachrii̱ xráá do̱ꞌ, nu̱u̱ rque yatzíj mantá yoꞌ a.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ga̱a ne̱ cuno Pedró nana̱ caꞌmii yoꞌo̱ soꞌ rihaan soꞌ a:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ga̱a ne̱ cataj Pedró:
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ga̱a ne̱ caꞌmii uún síí caꞌmii rihaan Pedró, cataj soꞌ:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ga̱a ne̱ dan me se quisíj vaꞌnu̱j cuno Pedró nana̱ vaa da̱nj nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan soꞌ, ga̱a ne̱ nu̱ꞌ cavii uún nu̱ꞌ yatzíj mantá ma̱n xcuu yoꞌ rej xta̱ꞌ a.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Dan me se quinanó ndoꞌo rá Pedró cheꞌé rasu̱u̱n naquiꞌyaa rihaan soꞌ, ne̱ ma̱a̱n orá dan nariꞌ nij snóꞌo caꞌnéé síí cuꞌna̱j Cornelió veꞌ tucuá Simón, ne̱ dan me se canicunꞌ nij soꞌ taꞌyaa rihaan veꞌ yoꞌ,
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 ne̱ canacúún nij soꞌ, xnáꞌanj nij soꞌ sese aranꞌ ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Simón Pedró veꞌ yoꞌ a.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Dan me se Pedró roꞌ, nuchruj ra̱a̱ cheꞌé nij rasu̱u̱n naquiꞌyaa rihaan soꞌ, ne̱ dan me se cataj Nimán Diose̱ rihaan soꞌ:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 ne̱ cuaj na̱xuma̱a̱n so̱ꞌ, nani̱j so̱ꞌ, ne̱ caꞌa̱nj so̱ꞌ ga̱ nij soꞌ á. Ne̱ se̱ guun vi̱j rá so̱ꞌ, ne̱ se̱ cataj so̱ꞌ se vaa ne nó xcúún so̱ꞌ caꞌa̱nj so̱ꞌ ga̱ nij soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se ꞌu̱nj nihánj me síí caꞌnéé man nij soꞌ caꞌna̱ꞌ nij soꞌ ado̱nj ―taj Nimán Diose̱ rihaan Pedró a.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Ga̱a ne̱ nanij Pedró nda̱a rej nicu̱nꞌ vaꞌnu̱j nij snóꞌo, ne̱ cataj soꞌ rihaan nij soꞌ:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ga̱a ne̱ cataj nij soꞌ:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Cheꞌé dan cataj Pedró se vaa catu̱u̱ nij soꞌ rá veꞌ, ne̱ veꞌé caꞌmii soꞌ ga̱ nij soꞌ a. Ne̱ ranga̱ꞌ yoꞌó güii me se naxaga̱a̱ nij soꞌ, ne̱ caꞌanj Pedró ga̱ yaꞌnúj nij soꞌ, ne̱ caꞌanj do̱j nij tinu̱j nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Jope do̱ꞌ, ga̱ Pedró a.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ne̱ yoꞌó güii uún me se catúj nij soꞌ chumanꞌ Cesarea, ne̱ síí cuꞌna̱j Cornelió me se naꞌvi̱j ndoꞌo soꞌ caꞌna̱ꞌ nij soꞌ, ne̱ a̱j canacúún soꞌ man nij tuviꞌ soꞌ do̱ꞌ, man nij síí caꞌmii sa̱ꞌ ga̱ soꞌ do̱ꞌ, se vaa cunu̱u chre̱ꞌ nij soꞌ rá veꞌ tucuá soꞌ a.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Dan me se ga̱a guun rá Pedró catu̱u̱ Pedró rá veꞌ, ne̱ nariꞌ tuviꞌ Cornelió ga̱ soꞌ, ne̱ canicunꞌ ru̱j Cornelio rihaan Pedró, ne̱ caráj gue̱e̱ Cornelió rihaan soꞌ a.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Tza̱j ne̱ cataj Pedró rihaan Cornelió:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Dan me se nanó Pedró cuentó ga̱ Cornelió, ne̱ catúj Pedró rá veꞌ, ga̱a ne̱ queneꞌen soꞌ se vaa a̱j nuu chre̱ꞌ queꞌe̱e̱ yuvii̱ rá veꞌ yoꞌ a.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ga̱a ne̱ cataj Pedró rihaan nij yuvii̱:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Cheꞌé dan ga̱a canacúún Cornelió nihánj manj, ne̱ ne cata̱j ꞌu̱nj se vaa se̱ caꞌanj ꞌu̱nj maꞌ. Tana̱nj caꞌnáꞌ ꞌu̱nj cuaj na̱nj ei. Ne̱ nihánj me se cata̱j xnaꞌanj nij soj rihanj da̱j me cheꞌé canacúún nij soj manj caꞌna̱j ei ―taj Pedró rihaan nij tuvi̱ꞌ Cornelió a.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Ga̱a ne̱ cataj Cornelió rihaan soꞌ:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 ne̱ cataj soꞌ rihanj a: “Cu̱nó so̱ꞌ caꞌmi̱j, Cornelio. A̱j cuno Diose̱ nana̱ achíín ni̱ꞌyáá so̱ꞌ rihaan soꞌ, ne̱ Diose̱ me síí nu̱u̱ rá se vaa rqué ndoꞌo so̱ꞌ caridad rihaan nij síí nique̱,
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 ne̱ dan me se caꞌne̱j so̱ꞌ nana̱ nda̱a chumanꞌ Jope, ne̱ canacu̱nj so̱ꞌ caꞌna̱ꞌ ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Simón Pedró nihánj á. Ne̱ soꞌ roꞌ, aranꞌ veꞌ tucuá ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Simón síí naquiꞌyaj laru̱u nuj xcuu síí ne̱ tuꞌva na yaꞌa̱nj a”, taj snóꞌo yoꞌ rihanj ado̱nj.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Cheꞌé dan me raꞌya̱nj caꞌnéé ꞌu̱nj nana̱ rihaan so̱ꞌ, ne̱ so̱ꞌ roꞌ, quiꞌyaj ndoꞌo se lu̱j cheꞌé núj se vaa caꞌnáꞌ so̱ꞌ rihaan núj nihánj ne̱ cheꞌé dan me mán taranꞌ núj rihaan Diose̱ nihánj cuano̱, cheꞌé rej me rá núj cuno̱ núj nu̱ꞌ nana̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ rihaan so̱ꞌ ei ―taj Cornelió rihaan Pedró a.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ Pedró caꞌmii soꞌ rihaan nij soꞌ a:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Ne̱ síí ya̱nj me maꞌa̱n chumanꞌ síí aráj cochro̱j rihaan Diose̱ ne̱ noco̱ꞌ tucuáán sa̱ꞌ roꞌ, caꞌve̱e naca̱j Diose̱ man soꞌ ado̱nj.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 A̱j neꞌen nij soj nana̱ sa̱ꞌ caꞌnéé Diose̱ rihaan núj si̱j israelitá se vaa veꞌé naca̱j Diose̱ man núj cheꞌé se vaa quiꞌyaj Jesucristó cheꞌé núj, ne̱ Jesucristó roꞌ, me síí ꞌni̱j raꞌa man cunuda̱nj yuvii̱ ado̱nj.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Dan me se nana̱ yoꞌ roꞌ, me nana̱ cuchiꞌ nu̱ꞌ chumanꞌ chiháán núj si̱j israelitá, ne̱ dan me se ga̱a quisíj caꞌmii natáj síí cuꞌna̱j Juan se vaa no̱ xcúún yuvii̱ cata̱ꞌ ne yuvii̱, ne̱ guun cheꞌe̱ Jesucristó nataꞌ soꞌ se na̱na̱ soꞌ rihaan núj si̱j ma̱n estadó Galilea,
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 ne̱ nana̱ yoꞌ roꞌ, me se na̱na̱ Jesucristó síí cavii chumanꞌ Nazaret ei. Ne̱ nana̱ yoꞌ taj se vaa cuneꞌ Diose̱ man soꞌ quiꞌya̱j suun soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ rqué ndoꞌo Diose̱ Nimán Diose̱ man soꞌ, ne̱ rqué ndoꞌo Diose̱ rej nucua̱j man soꞌ, ne̱ dan me se cachéé Jesucristó, ne̱ quiꞌyaj suun ndoꞌo soꞌ suun sa̱ꞌ, ne̱ cunuda̱nj nij síí ranꞌ sayuun ꞌyaj síí chre̱e cheꞌé se quirii taꞌngaꞌ síí chre̱e rihaan nij soꞌ roꞌ, quinahuun sa̱ꞌ nij soꞌ, quiꞌyaj Jesucristó a. ꞌO̱ se Diose̱ roꞌ, racuíj ndoꞌo man Jesucristó ꞌyaj soꞌ da̱nj ado̱nj.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 ”Ne̱ maꞌa̱n núj me síí queneꞌen nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj soꞌ ga̱a va̱j soꞌ nu̱ꞌ rej ne̱ núj si̱j israelitá do̱ꞌ, nda̱a maꞌa̱n chumanꞌ Jerusalén do̱ꞌ ei. Ne̱ dan me se cachrón nii man soꞌ rihaan rcutze̱, ne̱ caviꞌ soꞌ, quiꞌyaj nii ei.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ga̱a ne̱ quisíj vaꞌnu̱j güii caviꞌ soꞌ, ga̱a ne̱ cunuu iꞌna̱ꞌ uún soꞌ, quiꞌyaj Diose̱, ne̱ curuviꞌ soꞌ rihaan núj, quiꞌyaj uún Diose̱ ado̱nj.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Dan me se ne curuvi̱ꞌ soꞌ rihaan cunuda̱nj nij yuvii̱ maꞌ. Tana̱nj curuviꞌ soꞌ rihaan núj si̱j a̱j narii Diose̱ nata̱ꞌ rihaan yuvii̱ da̱j vaa soꞌ, ne̱ núj me síí chá chraa ne̱ coꞌo na ga̱ soꞌ ga̱a cunuu iꞌna̱ꞌ uún soꞌ ga̱a caviꞌ soꞌ ado̱nj.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ga̱a ne̱ caꞌneꞌ soꞌ suun rihaan núj caꞌmi̱i̱ natáj núj rihaan nij yuvii̱ ne̱ nata̱ꞌ núj nana̱ se vaa maꞌa̱n soꞌ me síí cuneꞌ Diose̱ caꞌne̱ꞌ cacunꞌ cheꞌé nij yuvii̱ vaa iꞌna̱ꞌ do̱ꞌ, cheꞌé nij yuvii̱ caviꞌ do̱ꞌ ado̱nj.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ne̱ cunuda̱nj nij síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá roꞌ, cataj xnaꞌanj nij soꞌ cheꞌé soꞌ, ne̱ cataj nij soꞌ se vaa cara̱a̱ xꞌnaa Diose̱ ni̱ꞌyaj Diose̱ cunuda̱nj nij síí amán rá niꞌya̱j man Jesucristó a ―taj Pedró rihaan nij tuvi̱ꞌ Cornelió a.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Dan me se ataa a̱ doj quisi̱j caꞌmii Pedró nu̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ, ga̱a ne̱ catúj ndoꞌo Nimán Diose̱ nimán cunuda̱nj nij síí cuno nana̱ yoꞌ a.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ga̱a ne̱ nij síí israelitá cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó caꞌnaꞌ ga̱ Pedró roꞌ, caráyaꞌa̱nj nij soꞌ se vaa quiꞌyaj Diose̱ se lu̱j cheꞌé nij yuvii̱ yaníj ne̱ nda̱a nimán nij yuvii̱ yaníj catúj Nimán Diose̱, quiꞌyaj Diose̱ a.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 ꞌO̱ se cuno nij soꞌ se vaa caꞌmii nij tuvi̱ꞌ Cornelió xnaꞌánj naca̱, cataj nij soꞌ se vaa sa̱ꞌ uxrá vaa Diose̱ á. Ga̱a ne̱ cataj Pedró rihaan tuviꞌ maꞌa̱n soꞌ:
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 ―Nihánj me se veꞌé nacaj Nimán Diose̱ man síí nihánj nda̱a vaa nacaj soꞌ man maꞌa̱n níꞌ ado̱nj. Se̱ caꞌvee ca̱ráán níꞌ chrej rihaan nij soꞌ cata̱ꞌ ne nij soꞌ maꞌ ―taj Pedró rihaan nij tuviꞌ soꞌ a.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Ga̱a ne̱ caꞌneꞌ Pedró suun rihaan nij soꞌ se vaa cata̱ꞌ ne nij soꞌ, cheꞌé se si̱j noco̱ꞌ man Jesucristó me nij soꞌ a. Da̱nj quiꞌyaj nij soꞌ, ga̱a ne̱ cachíín niꞌya̱j nij soꞌ rihaan Pedró se vaa gu̱un ra̱a̱n soꞌ queꞌe̱e̱ doj güii ga̱ nij soꞌ a.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.