Apocalipse 9
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVI
1 Ga̱a ne̱ caꞌyánj se‑mo̱zó Diose̱ mozó ꞌu̱nꞌ chruun aꞌyánj, ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj se vaa cavii yoꞌo̱ yatiꞌ rej xta̱ꞌ quinij yoꞌ rihaan yoꞌóó, ga̱a ne̱ rqué nii ragaꞌ rihaan soꞌ nuxra̱ꞌ soꞌ tuꞌva yuꞌuj cunu̱u̱ ndoꞌo rej ma̱n nij nana̱ chre̱e a.
1 O quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que havia caído do céu sobre a terra. À estrela foi dada a chave do poço do Abismo.
2 Ga̱a ne̱ nuxraꞌ soꞌ tuꞌva yuꞌuj cunu̱u̱ ndoꞌo, ga̱a ne̱ curiha̱nj ndoꞌo catzeꞌ tuꞌva yuꞌuj yoꞌ, ne̱ ase vaa catzeꞌ avii chrúún hornó xi̱j roꞌ, da̱nj vaa catzeꞌ cavii tuꞌva yuꞌuj yoꞌ a. Ga̱a ne̱ caráán rihaan güii, ne̱ guun rmi̱ꞌ rihaan chumii̱, quiꞌyaj catzeꞌ yoꞌ a.
2 Quando ela abriu o Abismo, subiu dele fumaça como a de uma gigantesca fornalha. O sol e o céu escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ga̱a ne̱ curiha̱nj ndoꞌo rquíí rque catzeꞌ yoꞌ, ne̱ caꞌanj nij rquíí rihaan nu̱ꞌ chumii̱, ga̱a ne̱ guun nucua̱j nij rquíí yoꞌ quiꞌyaj nij xoꞌ nda̱a vaa ꞌyaj nij xcuun, quiꞌyaj nii a.
3 Da fumaça saíram gafanhotos que vieram sobre a terra, e lhes foi dado poder como o dos escorpiões da terra.
4 Ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj nii rihaan nij xoꞌ se vaa se̱ quiꞌyaj sayuun nij xoꞌ man coj chri̱nꞌ do̱ꞌ, man coj do̱ꞌ, man cuêj do̱ꞌ, man nij chruun do̱ꞌ a. Ma̱a̱n se quiꞌya̱j nij xoꞌ sayuun man ina̱nj nij yuvii̱ nuviꞌ se‑taꞌnga̱ꞌ Diose̱ cataꞌ caan rihaan a.
4 Eles receberam ordens para não causar dano nem à relva da terra nem a qualquer planta ou árvore, mas apenas àqueles que não tinham o selo de Deus na testa.
5 Ne̱ ne nó xcúún nij xoꞌ ticavi̱ꞌ nij xoꞌ man nij yuvii̱ maꞌ. Ma̱a̱n se ꞌu̱nꞌ ya̱ yavii quiꞌyaj ndoꞌo nij xoꞌ sayuun man nij yuvii̱ a. Ne̱ aꞌngaj ndoꞌo man yuvii̱ rej xtáj nij xoꞌ a. Ne̱ ase vaa sayuun ꞌyaj xcuun ga̱a xtáj xcuun man yuvii̱ vaa sayuun quiꞌyaj nij rquíí man yuvii̱ yoꞌ a.
5 Não lhes foi dado poder para matá-los, mas sim para causar-lhes tormento durante cinco meses. A agonia que eles sofreram era como a da picada do escorpião.
6 Ne̱ güii va̱j nij rquíí yoꞌ rihaan chumii̱ me se gu̱un ndoꞌo rá nij yuvii̱ cavi̱ꞌ nij yuvii̱, tza̱j ne̱ se̱ caꞌvee cavi̱ꞌ nij yuvii̱ a̱ maꞌ.
6 Naqueles dias os homens procurarão a morte, mas não a encontrarão; desejarão morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Ne̱ nij rquíí me se ase vaa cuayó ta̱j síí caꞌa̱nj cunu̱ꞌ roꞌ, da̱nj vaa nij xoꞌ curuviꞌ u̱u̱n nij xoꞌ, ne̱ ase vaa cachriin agaꞌ oró míí roꞌ, da̱nj vaa se nu̱u̱ raa̱ nij xoꞌ a. Ne̱ ase vaa rihaan yuvii̱ roꞌ, da̱nj vaa rihaan nij xoꞌ a.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos preparados para a batalha. Tinham sobre a cabeça algo como coroas de ouro, e o rosto deles parecia rosto humano.
8 Ne̱ vaa yuvé raa̱ nij xoꞌ, ne̱ ase vaa yuvé raa̱ chana̱ vaa yuvé raa̱ nij xoꞌ, ne̱ ase vaa cúú yanꞌ chuvaa̱ vaa cúú yanꞌ nij xoꞌ a.
8 Os cabelos deles eram como os de mulheres e os dentes como os de leão.
9 Ne̱ caráán agaꞌ hierró nu̱ꞌ rucua̱a̱ nij xoꞌ a. Ne̱ da̱j se uun ráꞌ ga̱a unóꞌ queꞌe̱e̱ cuchriꞌ xuun cuayó ꞌanj rej cunu̱ꞌ nii roꞌ, da̱nj guun raj ga̱a cunoj cari̱i̱n scache̱e nij xoꞌ ga̱a chéé nij xoꞌ xta̱ꞌ a.
9 Tinham couraças como couraças de ferro, e o som das suas asas era como o barulho de muitos cavalos e carruagens correndo para a batalha.
10 Ne̱ ase vaa taneꞌ xcuun vaa taneꞌ nij xoꞌ, ne̱ guun nucua̱j nij xoꞌ xtáj nij xoꞌ man yuvii̱, ne̱ cheꞌé dan guun nucua̱j nij xoꞌ quiꞌyaj nij xoꞌ sayuun man yuvii̱ ꞌu̱nꞌ ya̱ yavii a.
10 Tinham caudas e ferrões como de escorpiões, e na cauda tinham poder para causar tormento aos homens durante cinco meses.
11 Ne̱ se‑mo̱zó Diose̱ síí tumé yuꞌuj cunu̱u̱ roꞌ, uun chij soꞌ rihaan nij rquíí yoꞌ a. Ne̱ se‑chuvi̱i se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ me Abaddón xnaꞌánj hebreo, ne̱ Apolión cuꞌna̱j soꞌ xnaꞌánj griego, ne̱ nana̱ yoꞌ taj se vaa si̱j tiriꞌ rasu̱u̱n me soꞌ a.
11 Tinham um rei sobre eles, o anjo do Abismo, cujo nome, em hebraico, é Abadom, e, em grego, Apoliom.
12 Dan me se navij ꞌo̱ tuviꞌ nij sayuun quira̱nꞌ nij yuvii̱, ne̱ ataa caꞌna̱ꞌ yavíj ro̱j sayuun quira̱nꞌ yuvii̱ a.
12 O primeiro ai passou; dois outros ais ainda estão por vir.
13 Ga̱a ne̱ dan me se caꞌyánj se‑mo̱zó Diose̱ mozó vata̱nꞌ chruun aꞌyánj, ga̱a ne̱ cunoj nana̱ caꞌmii ꞌo̱ soꞌ rej tanu̱u̱ nij xcúú mesá altar agaꞌ oró míí nicu̱nꞌ rihaan Diose̱ a.
13 O sexto anjo tocou a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das pontas do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Ga̱a ne̱ caꞌmii soꞌ rihaan se‑mo̱zó Diose̱ mozó nica̱j chruun aꞌyánj vata̱nꞌ, cataj soꞌ:
14 Ela disse ao sexto anjo que tinha a trombeta: "Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates".
15 Ga̱a ne̱ nache soꞌ caꞌa̱nj nij se‑mo̱zó Diose̱ síí cuneꞌ Diose̱ cavi̱i̱ ma̱a̱n orá yoꞌ, ma̱a̱n güii yoꞌ, ma̱a̱n yavii yoꞌ, ma̱a̱n yoꞌ ya̱ yoꞌ, cheꞌé rej ticavi̱ꞌ nij soꞌ ꞌo̱ yuvii̱ rihaan daj a̱ vaꞌnu̱j yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱ na̱nj ado̱nj.
15 Os quatro anjos, que estavam preparados para aquela hora, dia, mês e ano, foram soltos para matar um terço da humanidade.
16 Ne̱ vi̱j cientó míj míj síí ta̱j xráá cuayó me nij síí noco̱ꞌ man caꞌa̱nj nij se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ, taj nii cunoj a.
16 O número dos cavaleiros que compunham os exércitos era de duzentos milhões; eu ouvi o seu número.
17 Ne̱ dan me se ga̱a naquiꞌyaa nu̱ꞌ rasu̱u̱n nihánj rihaan ꞌu̱nj, quiꞌyaj se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ, ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj man nij cuayó do̱ꞌ, man nij síí ta̱j xráá nij cuayó do̱ꞌ, ne̱ nij soꞌ roꞌ, me se nica̱j nij soꞌ agaꞌ caráán rucua̱a̱ nij soꞌ, ne̱ dan me se no̱ se mare̱e ndoꞌo, ne̱ no̱ se maree̱ risca̱ꞌ, ne̱ no̱ se míí, nda̱a vaa chuguu̱n yoꞌóó azufré acaa a. Ne̱ ase vaa raa̱ chuvaa̱ vaa raa̱ nij cuayó, ne̱ curiha̱nj yaꞌan curiha̱nj catzeꞌ curiha̱nj yoꞌóó azufré curiha̱nj tuꞌva nij xoꞌ a.
17 Os cavalos e os cavaleiros que vi em minha visão tinham este aspecto: as suas couraças eram vermelhas como o fogo, azul-escuras, e amarelas como o enxofre. A cabeça dos cavalos parecia a cabeça de um leão, e da boca lançavam fogo, fumaça e enxofre.
18 Ne̱ cheꞌé yaꞌan do̱ꞌ, catzeꞌ do̱ꞌ, yoꞌóó azufré do̱ꞌ, curiha̱nj tuꞌva nij cuayó roꞌ, cheꞌé dan caviꞌ ꞌo̱ yuvii̱ rihaan daj a̱ vaꞌnu̱j yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱, quiꞌyaj nij xoꞌ a.
18 Um terço da humanidade foi morto pelas três pragas de fogo, fumaça e enxofre que saíam das suas bocas.
19 ꞌO̱ se guun nucua̱j nij cuayó ticaviꞌ nij xoꞌ man yuvii̱ cheꞌé rasu̱u̱n cavii tuꞌva nij xoꞌ do̱ꞌ, cheꞌé taneꞌ nij xoꞌ do̱ꞌ a. ꞌO̱ se ase vaa xcuáá vaa taneꞌ nij xoꞌ, ne̱ vaa raa̱ xcuáá yoꞌ, ne̱ chá nij xoꞌ man yuvii̱, queneꞌenj a.
19 O poder dos cavalos estava na boca e na cauda; pois as suas caudas eram como cobras; tinham cabeças com as quais feriam as pessoas.
20 Ne̱ vaa yuvii̱ quinanii rihaan nij cuayó yoꞌ, tza̱j ne̱ ne ca̱nica̱j nimán nij soꞌ ta̱náj xco̱ nij soꞌ chrej chiꞌi̱i̱ maꞌ. Tana̱nj yoꞌo̱ naꞌvíj nij soꞌ rihaan nij nana̱ chre̱e do̱ꞌ, rihaan yaꞌanj cacój yuvii̱ do̱ꞌ, ne̱ yaꞌanj cacój nij yuvii̱ me se agaꞌ oró míí do̱ꞌ, agaꞌ platá catzi̱i̱ do̱ꞌ, agaꞌ cobre mare̱e do̱ꞌ, yahij do̱ꞌ, chruun do̱ꞌ, me u̱u̱n nij yoꞌ a. Ne̱ dan me se nuviꞌ rihaan yoꞌ ni̱ꞌyaj yoꞌ do̱ꞌ, nuviꞌ xréé yoꞌ cuno̱ yoꞌ do̱ꞌ, a̱ maꞌ. Ne chéé nij yoꞌ do̱ꞌ, a̱ maꞌ.
20 O restante da humanidade que não morreu por essas pragas, nem assim se arrependeu das obras das suas mãos; eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, prata, bronze, pedra e madeira, ídolos que não podem ver nem ouvir nem andar.
21 Dan me se ne ca̱nica̱j nimán nij yuvii̱ caꞌne̱ꞌ rá nij yuvii̱ ga̱ suun ticaviꞌ tuviꞌ do̱ꞌ, ga̱ suun aꞌmii ga̱ síí chru̱u̱n do̱ꞌ, ga̱ suun ꞌyaj cacunꞌ ga̱ chana̱ do̱ꞌ, ga̱ suun ꞌyaj itu̱u̱ siꞌyaj tuviꞌ do̱ꞌ, a̱ man ado̱nj.
21 Também não se arrependeram dos seus assassinatos, das suas feitiçarias, da sua imoralidade sexual e dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.