Apocalipse 19

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Veé dan, ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj nana̱ caꞌmii nucua̱j queꞌe̱e̱ yuvii̱ nicu̱nꞌ rej xta̱ꞌ, ne̱ cataj nij yuvii̱:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 ꞌO̱ se nana̱ ya̱ nana̱ nica̱ ina̱nj me nu̱ꞌ nana̱ aꞌmii soꞌ ga̱a aꞌneꞌ soꞌ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱ ado̱nj. ꞌO̱ se ya̱j me naruꞌvee Diose̱ rihaan nij yuvii̱ cheꞌé nu̱ꞌ cacunꞌ quiꞌyaj nij yuvii̱ rihaan Diose̱ a. Cheꞌé dan quiꞌyaj soꞌ sayuun man chumanꞌ noco̱o chumanꞌ guun chana̱ niha̱ꞌ rá ga̱ chii, cheꞌé se quiriꞌ nu̱ꞌ chumii̱, quiꞌyaj noꞌ do̱ꞌ, cheꞌé nu̱ꞌ nij síí nu̱u̱ rihaan maꞌa̱n Diose̱ síí caviꞌ quiꞌyaj chumanꞌ noco̱o yoꞌ do̱ꞌ a ―taj nij yuvii̱ yoꞌ a.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Ga̱a ne̱ cataj uún nij síí caꞌmii rej xta̱ꞌ yoꞌ:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Ga̱a ne̱ canicunꞌ ru̱j ico̱ caꞌa̱nj nij síí uun chij do̱ꞌ, caꞌa̱nj nij xcuu do̱ꞌ, rihaan Diose̱ síí ta̱j rihaan chruun xlá sa̱ꞌ yoꞌ, ne̱ naꞌvíj nij soꞌ rihaan soꞌ, cataj nij soꞌ:
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj doj nana̱ cavii rej nicu̱nꞌ chruun xlá sa̱ꞌ, ne̱ cataj nana̱ yoꞌ:
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Ga̱a ne̱ cunó ꞌu̱nj doj nana̱ caꞌmii queꞌe̱e̱ ndoꞌo yuvii̱, ne̱ ase uun ráꞌ unóꞌ cayu̱j va̱j chráá xi̱j do̱ꞌ, ase uun ráꞌ unóꞌ aguáj ndoꞌo tuꞌvii do̱ꞌ, da̱nj guun raj ga̱a cunoj se‑na̱na̱ nij soꞌ, ne̱ cataj nij soꞌ:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Dan me se gu̱un niha̱ꞌ uxrá rá níꞌ, ne̱ caꞌmi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ cheꞌé soꞌ á. ꞌO̱ se nihánj me se anuû chaꞌanj naraꞌa̱a matzinj leꞌe̱j, ne̱ chana̱ xca̱j soꞌ man roꞌ, a̱j quisíj quiꞌyaj chuvi̱i noꞌ man noꞌ na̱raꞌa̱a noꞌ ga̱ soꞌ ei.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Ne̱ rqué nii yatzíj linó sa̱ꞌ ina̱nj cu̱nuû noꞌ, ne̱ nda̱a too chuguu̱n maꞌa̱n yatzíj yoꞌ, ne̱ naruvii sa̱ꞌ ndoꞌo yatzíj yoꞌ a. Ne̱ yatzíj yoꞌ roꞌ, me nu̱ꞌ se sa̱ꞌ quiꞌyaj nij síí vaa sa̱ꞌ rihaan Diose̱ ado̱nj ―cataj nij yuvii̱ yoꞌ a.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Ga̱a ne̱ cataj yoꞌo̱ soꞌ rihanj a:
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Ga̱a ne̱ canicunꞌ ru̱j ꞌu̱nj rihaan soꞌ quinaꞌvi̱j ꞌu̱nj rihaan soꞌ a. Tza̱j ne̱ cataj uún soꞌ rihanj a:
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj se vaa naxraꞌ rej xta̱ꞌ, ga̱a ne̱ cavii ꞌo̱ cuayó catzi̱i̱, ne̱ síí ta̱j xráá cuayó yoꞌ roꞌ, me síí cuꞌna̱j síí sa̱ꞌ aꞌmii nana̱ ya̱ a. Ne̱ síí no̱ xcúún ata̱ suun cuꞌna̱j uún soꞌ, ne̱ aꞌneꞌ nica̱ soꞌ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱, ne̱ sa̱ꞌ uxrá unuꞌ soꞌ a.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Ne̱ ase vaa yaꞌan chuguu̱n vaa rlij rihaan soꞌ, ne̱ queꞌe̱e̱ ndoꞌo cachriin nuû raa̱ soꞌ a. Ne̱ nó se‑chuvi̱i soꞌ xráá soꞌ, tza̱j ne̱ dan me se o̱rúnꞌ soꞌ me síí neꞌen da̱j cuꞌna̱j soꞌ a.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Ne̱ nu̱u̱ soꞌ yatzíj quixíj ndoꞌo ton man, ne̱ tucuꞌnáj nii se‑na̱na̱ Diose̱ man soꞌ a.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Ne̱ canocoꞌ nij tanuu ma̱n rej xta̱ꞌ xcó soꞌ, ne̱ táá nij soꞌ xráá cuayó catzi̱i̱, ne̱ nu̱u̱ taranꞌ nij soꞌ yatzíj linó sa̱ꞌ catzi̱i̱ naruvii sa̱ꞌ a.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Ne̱ ꞌni̱j tuꞌva soꞌ neê espadá siha̱a̱, ne̱ yoꞌ me se vaa go̱ꞌ soꞌ xráá nij yuvii̱ ma̱n rihaan chumii̱, ne̱ nica̱j soꞌ vará agaꞌ hierró, ne̱ tu̱mé maꞌa̱n soꞌ man nij yuvii̱ a. Ne̱ maꞌa̱n soꞌ me síí caꞌne̱ꞌ cacunꞌ cheꞌé yuvii̱, ne̱ quiri̱i̱ soꞌ nu̱ꞌ cacunꞌ ata̱ yuvii̱, ne̱ nda̱ꞌ rá se vaa ruꞌmaan cheꞌé nii chruj uvá ne̱ rii nii nu̱ꞌ na uvá roꞌ, veé da̱nj ga̱a̱ gue̱e̱ quiꞌya̱j soꞌ, ne̱ cavi̱i̱ nu̱ꞌ cacunꞌ ata̱ yuvii̱, quiꞌya̱j soꞌ a. Dan me se racuíj soꞌ man Diose̱ síí uun nucua̱j quiꞌya̱j cunuda̱nj axríj yuva̱a̱ Diose̱ man nij síí tumé cacunꞌ a.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Ne̱ rihaan saga̱nꞌ soꞌ ne̱ rihaan taꞌmaa̱n soꞌ do̱ꞌ, nó se‑chuvi̱i soꞌ, ne̱ síí ꞌni̱j raꞌa man nu̱ꞌ nij síí uun chij, ne̱ síí nica̱j suun rey uun chij rihaan nu̱ꞌ nij síí nica̱j suun rey me se‑chuvi̱i soꞌ a.
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj se vaa nicunꞌ ꞌo̱ se‑mo̱zó Diose̱ tanu̱u̱ rihaan güii, ne̱ nucua̱j ndoꞌo caguáj soꞌ rihaan cunuda̱nj nij xtaa do̱ꞌ, rihaan cunuda̱nj yachrúú do̱ꞌ, cataj soꞌ, ne̱:
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Ne̱ dan me se nee̱ man síí nica̱j suun rey do̱ꞌ, nee̱ man tanuu uun chij doj do̱ꞌ, nee̱ man síí nucua̱j do̱ꞌ, nee̱ man cuayó do̱ꞌ, nee̱ man nij síí ta̱j xráá cuayó do̱ꞌ, nee̱ man mozó do̱ꞌ, nee̱ man síí ne uun mozó do̱ꞌ, nee̱ man síí nique̱ do̱ꞌ, nee̱ man síí sa̱ꞌ ata̱ suun do̱ꞌ, cha̱ soj á ―cataj se‑mo̱zó Diose̱ rihaan nij xoꞌ a.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj man xcuu yuva̱a̱ yoꞌ ga̱ nij síí nica̱j suun rey uun chij rihaan chumii̱ ga̱ nij tanuu nu̱u̱ rihaan nij soꞌ, ne̱ dan me se a̱j nuu chre̱ꞌ nij soꞌ cunu̱ꞌ nij soꞌ ga̱ síí ta̱j xráá cuayó catzi̱i̱ do̱ꞌ, ga̱ nij tanuu nu̱u̱ rihaan soꞌ do̱ꞌ a.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Tza̱j ne̱ quitaꞌaa nii man xcuu yuva̱a̱ yoꞌ do̱ꞌ, man síí nataꞌ nana̱ ne̱ síí quiꞌyaj suun noco̱o rihaan xcuu yuva̱a̱ do̱ꞌ a. Ne̱ suun noco̱o quiꞌyaj soꞌ me se veé da̱nj tihaꞌ yuꞌunj ndoꞌo soꞌ man nij síí caꞌneꞌ rá quino̱ se‑taꞌnga̱ꞌ xcuu yuva̱a̱ yoꞌ man do̱ꞌ, síí quinaꞌvíj rihaan se‑tinanga̱ꞌ xcuu yuva̱a̱ cheꞌé suun noco̱o queneꞌen nij soꞌ do̱ꞌ a. Ga̱a ne̱ dan me se quiriꞌíj nii man ro̱j soꞌ rque na yaꞌa̱nj rej acaa ndoꞌo yoꞌóó azufré, ne̱ veé da̱nj vaa iꞌna̱ꞌ ro̱j soꞌ quiriꞌíj nii man ro̱j soꞌ rihaan na yaꞌa̱nj yoꞌ a.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Ga̱a ne̱ neê espadá nu̱u̱ tuꞌva síí ta̱j xráá cuayó catzi̱i̱ yoꞌ roꞌ, me se caviꞌ yoꞌó nij síí noco̱ꞌ xcó ro̱j soꞌ, quiꞌyaj neê espadá yoꞌ a. Dan me se chá nij xtaa do̱ꞌ, chá nij yachrúú do̱ꞌ, man nee̱ man nij síí caviꞌ yoꞌ nda̱a daj quisíj caraa maꞌa̱n rque nij xoꞌ a.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.