Apocalipse 10

Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ga̱a ne̱ queneꞌén ꞌu̱nj yoꞌó se‑mo̱zó Diose̱ síí nucua̱j ndoꞌo cavii rej xta̱ꞌ ne̱ nanij rihaan yoꞌóó, ne̱ nu̱ꞌ anica̱j man soꞌ nique̱e̱ soꞌ ngaa, ne̱ nda̱ꞌ rá se vaa nicunꞌ xcuáá cuꞌlúú roꞌ, da̱nj vaa nicunꞌ raa̱ soꞌ, ne̱ chuguu̱n nu̱ꞌ anica̱j raa̱ soꞌ, ne̱ chuguu̱n rihaan soꞌ, nda̱a vaa chuguu̱n güii a. Ne̱ ase vaa chraan acaa vaa tacóó soꞌ a.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Ne̱ nica̱j soꞌ ꞌo̱ yanj cunii a. Ne̱ cutaꞌ soꞌ ꞌo̱ tacóó soꞌ rej nuva̱ꞌ soꞌ rihaan na yaꞌa̱nj, ne̱ cutaꞌ soꞌ yoꞌó tacóó soꞌ rej nichru̱un soꞌ rihaan yoꞌóó a.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Ne̱ nucua̱j ndoꞌo caguáj soꞌ, nda̱ꞌ adi̱ꞌ se aguáj chuvaa̱ aguáj soꞌ a. Ne̱ ga̱a caguáj soꞌ me se chi̱j ya̱ caguáj tuꞌvii cunoj a.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Ne̱ ga̱a quisíj chi̱j caguáj tuꞌvii, ga̱a ne̱ guun raj cachro̱nj nana̱ caguáj tuꞌvii rihaan yanj, tza̱j ne̱ cunoj nana̱ cavii rej xta̱ꞌ, ne̱ nana̱ cunoj taj:
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Ga̱a ne̱ se‑mo̱zó Diose̱ síí nicu̱nꞌ tacóó rihaan na yaꞌa̱nj do̱ꞌ, rihaan yoꞌóó do̱ꞌ, me se naxca̱j raꞌa soꞌ rej nuva̱ꞌ soꞌ rej xta̱ꞌ,
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 ne̱ cutaꞌ soꞌ raa̱ Diose̱ síí ca̱yáán nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj síí quiꞌyaj rej xta̱ꞌ ga̱ nu̱ꞌ se ma̱n rej xta̱ꞌ, síí quiꞌyaj chumii̱ ga̱ nu̱ꞌ se ma̱n rihaan chumii̱, síí quiꞌyaj na yaꞌa̱nj ga̱ nu̱ꞌ se ma̱n rque na yaꞌa̱nj, se vaa se̱ caꞌvee gu̱un ra̱a̱n a̱ doj a̱ maꞌ.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Dan me se asa̱ꞌ quisíj güii caꞌya̱nj se‑mo̱zó Diose̱ mozó chi̱j chruun aꞌyánj me se quisi̱j nu̱ꞌ se vaa guun rá Diose̱ quiꞌya̱j soꞌ, nda̱a vaa nataꞌ soꞌ rihaan nij síí nataꞌ se‑na̱na̱ soꞌ síí ꞌyaj suun cheꞌé soꞌ a, taj se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ a.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Ga̱a ne̱ cavii doj nana̱ rej xta̱ꞌ, rej cavii nana̱ cunoj asi̱j rque̱ doj, ne̱ cataj nana̱ yoꞌ:
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Ga̱a ne̱ cavii ꞌu̱nj rihaan se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ, ne̱ cataj ꞌu̱nj rihaan soꞌ se vaa rque̱ soꞌ do̱j yanj cunii yoꞌ rihanj a. Ga̱a ne̱ cataj soꞌ rihanj a:
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Ga̱a ne̱ dan me se nica̱j ꞌu̱nj yanj cunii rqué se‑mo̱zó Diose̱ yoꞌ rihanj, ne̱ chá nu̱ꞌ ꞌu̱nj man yoꞌ, ne̱ ase tzi̱ꞌ catziꞌ xtaan roꞌ, da̱nj vaa tzi̱ꞌ yoꞌ tuꞌvaj a. Ne̱ ga̱a quisíj chaj man yoꞌ, ne̱ cunuu e̱ꞌ rquej, quiꞌyaj yoꞌ a.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Ga̱a ne̱ cataj nii rihanj a:
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.