2 Coríntios 4
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs VC
1 Dan me se cunuu ꞌe̱e̱ rá Diose̱ man núj, ne̱ caꞌneꞌ soꞌ suun rihaan núj caꞌmi̱i̱ natáj núj, ne̱ cheꞌé dan ne riꞌ rá núj caꞌmi̱i̱ natáj núj se‑na̱na̱ Diose̱ maꞌ.
1 Por isso não desanimamos deste ministério que nos foi conferido por misericórdia.
2 Tana̱nj a̱ ꞌo̱ tanáj xco̱ núj nu̱ꞌ nij rasu̱u̱n naꞌa̱j chiꞌi̱i̱ ꞌyaj yuve̱ nii ei. Se̱ cuchuꞌviꞌ núj queneꞌe̱n yuvii̱ me ꞌyaj núj maꞌ. Se̱ caꞌmii núj nana̱ tihaꞌ yuꞌunj maꞌ. Se̱ caꞌmii ne̱ núj cheꞌé se‑na̱na̱ Diose̱ maꞌ. Ina̱nj nana̱ ya̱ caꞌmi̱i̱ núj cuno̱ cunuda̱nj yuvii̱, ne̱ xca̱j maꞌa̱n nij yuvii̱ cuentá se vaa ya̱ vaa nana̱ aꞌmii núj, ne̱ Diose̱ me síí cuno̱ nu̱ꞌ nana̱ caꞌmi̱i̱ núj na̱nj ei.
2 Afastamos de nós todo procedimento fingido e vergonhoso. Não andamos com astúcia, nem falsificamos a palavra de Deus. Pela manifestação da verdade nós nos recomendamos à consciência de todos os homens, diante de Deus.
3 Tza̱j ne̱ sese nana̱ yuve̱ me nu̱ꞌ nana̱ aꞌmii natáj núj, rá taꞌa̱j nij yuvii̱, ne̱ ina̱nj nij síí chiꞌi̱i̱ caꞌa̱nj rihaan sayuun me nij síí uun da̱nj rá na̱nj ei.
3 Se o nosso Evangelho ainda estiver encoberto, está encoberto para aqueles que se perdem,
4 Ne̱ xa̱ꞌ nij soꞌ, tza̱j ne̱ ne amán rá nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man Jesucristó maꞌ. ꞌO̱ se caráán xréé nij soꞌ, quiꞌyaj síí chre̱e síí noco̱ꞌ nij soꞌ man, ne̱ ne gu̱un nucua̱j nij soꞌ xca̱j nij soꞌ cuentá cheꞌé se‑na̱na̱ Jesucristó maꞌ. Ne neꞌen nij soꞌ se vaa sa̱ꞌ ndoꞌo vaa Jesucristó maꞌ. Ne̱ xa̱ꞌ Jesucristó, tza̱j ne̱ ase vaa maꞌa̱n Diose̱ vaa soꞌ niꞌya̱j níꞌ man soꞌ ado̱nj.
4 para os incrédulos, cujas inteligências o deus deste mundo obcecou a tal ponto que não percebem a luz do Evangelho, onde resplandece a glória de Cristo, que é a imagem de Deus.
5 Xa̱ꞌ núj, tza̱j ne̱ ne aꞌmii natáj núj cheꞌé maꞌa̱n núj maꞌ. Ina̱nj cheꞌé Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ aꞌmii natáj núj, ne̱ taj núj se vaa cheꞌé se noco̱ꞌ níꞌ man soꞌ, cheꞌé dan si̱j ꞌyaj suun rihaan soj me núj ei.
5 De fato, não nos pregamos, a nós mesmos, mas a Jesus Cristo, o Senhor. Quanto a nós, consideramo-nos servos vossos por amor de Jesus.
6 ꞌO̱ se Diose̱ me síí cataj se vaa chugu̱u̱n rihaan chumii̱, ne̱ da̱nj caꞌmii Diose̱ ga̱a naá uxrá ga̱a vaa rmi̱ꞌ rihaan chumii̱ nihánj, ga̱a ne̱ cuchuguu̱n rihaan chumii̱ nihánj, ne̱ ya̱j me se chuguu̱n nimán núj, quiꞌyaj uún Diose̱ á. Cheꞌé dan me guun nucua̱j núj cataj xnaꞌanj núj rihaan yuvii̱ se vaa sa̱ꞌ uxrá vaa Diose̱, ne̱ sese cuno̱ nij yuvii̱ se‑na̱na̱ Jesucristó, ne̱ xca̱j nij soꞌ cuentá se vaa sa̱ꞌ uxrá quiꞌyaj Diose̱ ado̱nj.
6 Porque Deus que disse: Das trevas brilhe a luz, é também aquele que fez brilhar a sua luz em nossos corações, para que irradiássemos o conhecimento do esplendor de Deus, que se reflete na face de Cristo.
7 Dan me se nu̱u̱ nu̱ꞌ rasu̱u̱n sa̱ꞌ yoꞌ nimán núj, tza̱j ne̱ ase vaa ꞌo̱ xruj yoꞌóó niquii u̱u̱n vaa núj, ne̱ cheꞌé dan neꞌen ya̱ níꞌ se vaa nu̱ꞌ se sa̱ꞌ nucua̱j yoꞌ ꞌnaꞌ ꞌyaj Diose̱ ei. Ne̱ nuveé maꞌa̱n núj ꞌyaj veé ꞌnaꞌ se sa̱ꞌ yoꞌ maꞌ. Diose̱ me síí rqué se nucua̱j man núj cheꞌé rej caꞌve̱e nata̱ꞌ núj se‑na̱na̱ soꞌ ado̱nj.
7 Porém, temos este tesouro em vasos de barro, para que transpareça claramente que este poder extraordinário provém de Deus e não de nós.
8 Dan me se me rej maꞌa̱n va̱j núj me se ꞌyaj nii sayuun man núj, tza̱j ne̱ rqué Diose̱ rej quinani̱i̱ núj rihaan sayuun yoꞌ a. Chuꞌviꞌ nimán núj, tza̱j ne̱ ne riꞌ nimán núj maꞌ.
8 Em tudo somos oprimidos, mas não sucumbimos. Vivemos em completa penúria, mas não desesperamos.
9 Noco̱ꞌ uxrá yuvii̱ man núj cheꞌé yan me rá nij soꞌ go̱ꞌ nij soꞌ man núj, tza̱j ne̱ ne tanáj Diose̱ man núj maꞌ. ꞌYaj ya̱ nii sayuun man núj, tza̱j ne̱ ne aviꞌ núj a̱ maꞌ.
9 Somos perseguidos, mas não ficamos desamparados. Somos abatidos, mas não somos destruídos.
10 Niga̱nj neꞌen ya̱ núj se vaa ase guun rá nii ga̱a ticaviꞌ nii man Jesucristó roꞌ, cunuda̱nj me rá nii ticavi̱ꞌ nii man núj ado̱nj. Cheꞌé se ne cavi̱ꞌ núj, ga̱a ne̱ caráyaꞌa̱nj uxrá nij yuvii̱ ado̱nj. Ne̱ xca̱j nij yuvii̱ cuentá se vaa vaa iꞌna̱ꞌ núj cheꞌé se ꞌni̱j Jesucristó nimán núj ne̱ tumé soꞌ man núj ado̱nj.
10 Trazemos sempre em nosso corpo os traços da morte de Jesus para que também a vida de Jesus se manifeste em nosso corpo.
11 Dan me se vaa iꞌna̱ꞌ núj rihaan chumii̱ nihánj, tza̱j ne̱ niga̱nj neꞌen núj se vaa caꞌve̱e cavi̱ꞌ núj cheꞌé se noco̱ꞌ núj man Jesucristó, ne̱ neꞌen yuvii̱ se vaa caꞌve̱e cavi̱ꞌ núj, tza̱j ne̱ xcaj nij yuvii̱ cuentá se vaa vaa iꞌna̱ꞌ núj cheꞌé se ꞌni̱j Jesucristó nimán núj ne̱ racuíj ndoꞌo soꞌ man núj ado̱nj.
11 Estando embora vivos, somos a toda hora entregues à morte por causa de Jesus, para que também a vida de Jesus apareça em nossa carne mortal.
12 Dan me se núj me se si̱j da̱j doj cavi̱ꞌ me núj, tza̱j ne̱ soj roꞌ, tana̱nj a̱ yoꞌo̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ nimán nij soj á.
12 Assim em nós opera a morte, e em vós a vida.
13 No̱ nana̱ caꞌmii ꞌo̱ síí cane ga̱a naá rihaan danj Diose̱ se vaa cataj soꞌ:
13 Animados deste espírito de fé, conforme está escrito: Eu cri, por isto falei {Sl 115,1}, também nós cremos, e por isso falamos.
14 cheꞌé se neꞌen núj se vaa Diose̱ me síí quiꞌyaj cunuu iꞌna̱ꞌ uún Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ cheꞌé dan cunu̱u iꞌna̱ꞌ uún maꞌa̱n núj ga̱ Jesucristó, quiꞌya̱j uún Diose̱, ga̱a ne̱ canicu̱nꞌ núj rihaan Jesucristó, quiꞌya̱j uún Diose̱, ne̱ da̱nj quiꞌya̱j uún Diose̱ cheꞌé soj uún ado̱nj.
14 Pois sabemos que aquele que ressuscitou o Senhor Jesus, nos ressuscitará também a nós com Jesus e nos fará comparecer diante dele convosco.
15 ꞌO̱ se ina̱nj cheꞌé soj ranꞌ núj nu̱ꞌ se vaa ranꞌ núj, tza̱j ne̱ cheꞌé se me rá núj ni̱caj queꞌe̱e̱ soj se lu̱j quiꞌyaj Diose̱, ga̱a ne̱ gu̱un ri̱i̱ doj níꞌ si̱j nagoꞌ graciá rihaan Diose̱, ne̱ gu̱un ri̱i̱ doj níꞌ si̱j veꞌé aꞌmii cheꞌé Diose̱ ado̱nj.
15 E tudo isso se faz por vossa causa, para que a graça se torne copiosa entre muitos e redunde o sentimento de gratidão, para glória de Deus.
16 Cheꞌé dan se̱ caꞌneꞌ rá núj maꞌ. Dan me se núj me se da̱j doj cavi̱ꞌ nee̱ man núj, tza̱j ne̱ daj a̱ güii tana̱nj a̱ nahuun sca̱ꞌ doj nimán núj na̱nj ei.
16 É por isso que não desfalecemos. Ainda que exteriormente se desconjunte nosso homem exterior, nosso interior renova-se de dia para dia.
17 Cuano̱ ya̱j me se vaa do̱j sayuun ranꞌ núj, tza̱j ne̱ raꞌya̱nj cache̱n nu̱ꞌ sayuun yoꞌ, ne̱ cheꞌé sayuun roꞌ, veꞌé uxrá cavi̱i̱ núj nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj ei.
17 A nossa presente tribulação, momentânea e ligeira, nos proporciona um peso eterno de glória incomensurável.
18 Cheꞌé dan ne xcaj núj cuentá cheꞌé nij rasu̱u̱n ruviꞌ niꞌya̱j yuvii̱ maꞌ. ꞌO̱ se rasu̱u̱n ruviꞌ niꞌya̱j yuvii̱ roꞌ, vaa güii quinavi̱j nu̱ꞌ rasu̱u̱n yoꞌ, ne̱ cheꞌé dan ina̱nj cheꞌé nij rasu̱u̱n ne ruviꞌ niꞌya̱j yuvii̱ cuano̱ xcaj núj cuentá, cheꞌé se rasu̱u̱n cuma̱n nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj me rasu̱u̱n yoꞌ ado̱nj.
18 Porque não miramos as coisas que se vêem, mas sim as que não se vêem . Pois as coisas que se vêem são temporais e as que não se vêem são eternas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.