2 Coríntios 3
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NTLH
1 Dan me se ga̱a aꞌmii núj nana̱ nihánj me se uun cheꞌe̱ uún núj aꞌmii núj cheꞌé maꞌa̱n núj, rá soj naꞌ. Taj mei. Dan me se ase vaa yanj cartá vaa nu̱ꞌ níꞌ si̱j amán rá niꞌya̱j man Jesucristó ei. Dan me se nuveé cheꞌe̱ nucuiꞌ rá núj aꞌmii núj da̱nj maꞌ. ꞌO̱ se veé da̱nj vaa ya̱ ei. Nda̱ꞌ se me rá soj ti̱haa̱n núj yanj cartá aꞌmii sa̱ꞌ cheꞌé núj chiha̱ꞌ. Nda̱ꞌ se me rá soj cachi̱nj núj yanj cartá aꞌmii sa̱ꞌ cheꞌé núj rihaan soj chiha̱ꞌ. ꞌO̱ se taj maꞌ. Ne vaa da̱nj mei. ꞌO̱ se a̱j neꞌen soj man núj á. Ne̱ taj cheꞌé quiꞌya̱j soj yanj cartá cata̱j xnaꞌanj rihaan yoꞌó yuvii̱ da̱j si̱j me núj maꞌ.
1 Quando dizemos isso, será que estamos começando a nos elogiar a nós mesmos? Por acaso, como acontece com alguns, nós precisamos entregar cartas de recomendação para vocês ou pedi-las a vocês?
2 ꞌO̱ se ase vaa yanj cartá aꞌmii cheꞌé núj vaa maꞌa̱n soj ado̱nj. Dan me se a̱j neꞌen cunuda̱nj yuvii̱ da̱j vaa nimán núj se vaa ꞌe̱e̱ rá núj man soj, ne̱ cheꞌé dan xcaj nij yuvii̱ cuentá se vaa si̱j sa̱ꞌ me núj ei.
2 Vocês mesmos são a nossa carta, escrita no nosso coração, para ser conhecida e lida por todos.
3 Dan me se neꞌen ya̱ ya̱ níꞌ adi̱ꞌ se vaa yanj cartá quiꞌyaj maꞌa̱n Jesucristó vaa soj chugua̱nj. Tza̱j ne̱ nuveé ya̱nj cartá quiꞌyaj nii ga̱ tintá me yoꞌ maꞌ. Nuveé le̱trá cachrón nii rihaan yahij me yoꞌ maꞌ. ꞌO̱ se letrá cachrón ya̱ maꞌa̱n Jesucristó nda̱a nimán soj me nana̱ yoꞌ ado̱nj. Ne̱ yoꞌ me quiꞌyaj Nimán Diose̱, ne̱ cheꞌé Nimán Diose̱ me nuû nana̱ yoꞌ nda̱a rque nimán soj ei.
3 Sim, é claro que vocês são uma carta escrita pelo próprio Cristo e entregue por nós. Ela não foi escrita com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo; ela não está gravada em placas de pedra, mas em corações humanos.
4 Yoꞌo̱ nucua̱j rá núj man Diose̱ cheꞌé Jesucristó se vaa ya̱ racuíj Diose̱ man núj ei.
4 Dizemos isso por causa da confiança que temos em Deus, por meio de Cristo.
5 Dan me se ne nó xcúún núj cata̱j núj se vaa guun nucua̱j núj quiꞌyaj suun núj cheꞌé Diose̱ maꞌ. ꞌO̱ se maꞌa̱n Diose̱ me síí ꞌyaj uun nucua̱j núj quiꞌya̱j suun núj ado̱nj.
5 Em nós não há nada que nos permita afirmar que somos capazes de fazer esse trabalho, pois a nossa capacidade vem de Deus.
6 Ne̱ Diose̱ me síí quiꞌyaj guun nucua̱j núj cataj xnaꞌanj núj cheꞌé tucuáán naca̱ cuchruj Diose̱ cheꞌé yuvii̱ ado̱nj. Ne̱ xa̱ꞌ tucuáán naca̱ yoꞌ, tza̱j ne̱ nuveé ina̱nj tucuáán no̱ rihaan yanj da̱j vaa no̱ xcúún níꞌ canoco̱ꞌ níꞌ me tucuáán naca̱ yoꞌ maꞌ. ꞌO̱ se se̱ guun nucua̱j níꞌ canoco̱ꞌ níꞌ tucuáán no̱ rihaan yanj maꞌ. Xa̱ꞌ tucuáán no̱ rihaan yanj, tza̱j ne̱ cavi̱ꞌ nimán níꞌ, quiꞌya̱j tucuáán vaa da̱nj ei. Dan me se xa̱ꞌ tucuáán naca̱ cuchruj Diose̱ cheꞌé níꞌ, tza̱j ne̱ tana̱nj a̱ cunu̱u iꞌna̱ꞌ nimán níꞌ quiꞌya̱j Nimán Diose̱ cheꞌé tucuáán naca̱ yoꞌ na̱nj ado̱nj.
6 É ele quem nos torna capazes de servir à nova aliança , que tem como base não a lei escrita, mas o Espírito de Deus. A lei escrita mata, mas o Espírito de Deus dá a vida.
7 Nana̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ rihaan Moisés ga̱a naá roꞌ, cachrón Diose̱ nana̱ yoꞌ rihaan yahij caxra̱ꞌ, ne̱ cataj soꞌ se vaa síí se̱ cuno nu̱ꞌ nana̱ yoꞌ roꞌ, yu̱u̱n cheꞌe̱ cavi̱ꞌ soꞌ, taj soꞌ a. Dan me se ga̱a tucuachén Moisés tucuáán yoꞌ rihaan nij yuvii̱, ne̱ cuchuguu̱n uxrá rihaan soꞌ, ne̱ nda̱a do̱ꞌ do̱ꞌ quinaꞌáj yaꞌan rihaan Moisés, tza̱j ne̱ ne gu̱un nucua̱j nij yuvii̱ israelitá ni̱ꞌyaj nij soꞌ rihaan Moisés maꞌ.
7 Quando a lei, que traz a morte, foi gravada em placas de pedra, a glória de Deus apareceu, e o rosto de Moisés ficou brilhando. O brilho do seu rosto já estava desaparecendo quando ele entregou as placas ao povo de Israel; mas mesmo assim esse brilho era tão forte, que os israelitas não podiam fixar os olhos em Moisés. Se o domínio da lei veio com tanta glória,
8 Táá a̱ suun vaa rihaan núj suun nataꞌ se‑tucua̱nj Nimán Diose̱ chugua̱nj.
8 quanto maior ainda é a glória que acompanha o domínio do Espírito de Deus!
9 ꞌO̱ se na̱nj se‑tucua̱nj Moisés, tza̱j ne̱ sa̱ꞌ uxrá caꞌmii nii niꞌya̱j nii se‑su̱u̱n Moisés suun nataꞌ cheꞌé tucuáán ꞌyaj ꞌnaꞌ cacunꞌ xráá yuvii̱, ne̱ táá a̱ se‑su̱u̱n núj, ne̱ sa̱ꞌ doj ꞌyaj núj nataꞌ núj tucuáán ꞌyaj nuu sa̱ꞌ yuvii̱ rihaan Diose̱ ei.
9 A lei, que condena as pessoas, teve glória; porém muito mais glória tem o Espírito, que traz a salvação.
10 Dan me se ga̱a naá roꞌ, veꞌé ndoꞌo chuguu̱n rihaan Moisés, rá nij yuvii̱ israelitá, tza̱j ne̱ ya̱j roꞌ, me se ne veꞌé vaa nana̱ nga̱ yoꞌ rihaan níꞌ a̱ maꞌ. Ne̱ tucuáán naca̱ cuchruj Diose̱ cheꞌé níꞌ roꞌ, yoꞌ veꞌé vaa rihaan níꞌ ya̱j ado̱nj. ꞌO̱ se veꞌé doj vaa tucuáán cuchruj Diose̱ cuano̱ rihaan nana̱ caꞌmii Diose̱ ga̱a naá na̱nj ado̱nj.
10 Pois a glória que antes era tão grande não é mais nada por causa da glória de agora, que é muito maior.
11 ꞌO̱ se do̱j orá cuchuguu̱n rihaan Moisés, quiꞌyaj nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan soꞌ ga̱a naá, tza̱j ne̱ sa̱ꞌ doj vaa nana̱ caꞌmii Diose̱ cuno níꞌ ya̱j, ne̱ veꞌé uxrá doj cuma̱n níꞌ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, quiꞌya̱j nana̱ naca̱ yoꞌ ado̱nj.
11 De modo que, se houve glória naquilo que durou somente um pouco de tempo, muito mais glória tem aquilo que dura para sempre.
12 Cheꞌé se guun ya̱ rá núj se vaa ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ núj nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, cheꞌé dan niha̱ꞌ rá núj, ne̱ ne naꞌa̱j núj a̱ maꞌ.
12 E, porque temos essa esperança, agimos com toda a confiança.
13 Ne ꞌyaj núj nda̱a vaa quiꞌyaj Moisés ga̱a naá maꞌ. Dan me se caráán soꞌ yatzíj rihaan soꞌ, cheꞌé yan ne caꞌve̱j rá soꞌ ni̱ꞌyaj nij yuvii̱ israelitá rihaan soꞌ da̱j gu̱un quitiꞌi̱nj chuguu̱n rihaan soꞌ a.
13 Nós não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os israelitas não pudessem ver que o seu brilho estava desaparecendo.
14 Dan me se ne queneꞌe̱n nij soꞌ da̱j vaa canicunꞌ se chuguu̱n rihaan Moisés maꞌ. ꞌO̱ se ne gu̱un nucua̱j nij soꞌ xca̱j nij soꞌ cuentá a̱ man ado̱nj. Ne̱ ina̱nj da̱nj vaa uún nij yuvii̱ israelitá nda̱a cuano̱ nihánj, ne̱ aráán rihaan nij soꞌ ga̱a nayaa nij soꞌ nana̱ caꞌmii Diose̱ ga̱a naá, ne̱ taj se ꞌyáꞌ xca̱j nij soꞌ cuentá cheꞌé nana̱ yoꞌ a̱ man ado̱nj. Ina̱nj nij síí noco̱ꞌ man Jesucristó me síí uun nucua̱j xca̱j cuentá cheꞌé nana̱ yoꞌ na̱nj ei.
14 Mas eles não queriam compreender e, até hoje, quando eles leem os livros da antiga aliança , a mente deles está coberta com o mesmo véu. E esse véu só é tirado quando a pessoa se une com Cristo.
15 Tza̱j ne̱ veé da̱nj vaa nda̱a cuano̱, ne̱ ne gu̱un nucua̱j nij yuvii̱ israelitá xca̱j sa̱ꞌ nij soꞌ cuentá ga̱a nayaa nij soꞌ se‑tucua̱nj Moisés maꞌ. Veé da̱nj aráán rihaan nij soꞌ na̱nj á.
15 Mesmo agora, quando eles leem a Lei de Moisés, o véu ainda cobre a mente deles.
16 Ne̱ ga̱a canica̱j níꞌ nocoꞌ níꞌ man síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ga̱a ne̱ xꞌnéj yatzíj aráán rihaan níꞌ, ne̱ aꞌvee ruviꞌ sa̱ꞌ rihaan níꞌ niꞌya̱j níꞌ ei.
16 Mas o véu pode ser tirado, como dizem as Escrituras Sagradas : “O véu de Moisés foi tirado quando ele se voltou para o Senhor.”
17 (Dan me se da̱j vaa ese Nimán Diose̱ me síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, ne̱ dan me se rej ya̱nj Nimán Diose̱ me se vaa yaꞌnúj rej yoꞌ ei.)
17 Aqui a palavra “Senhor” quer dizer o Espírito. E onde o Espírito do Senhor está presente, aí existe liberdade.
18 Ne̱ taj se aráán rihaan taranꞌ níꞌ maꞌ. ꞌO̱ se uun nucua̱j níꞌ neꞌen níꞌ man síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ, se vaa veꞌé uxrá vaa soꞌ, ne̱ ase vaa soꞌ roꞌ, da̱nj ga̱a̱ uún maꞌa̱n níꞌ, cheꞌé se niꞌya̱j níꞌ man soꞌ ei. Dan me se do̱ꞌ do̱ꞌ naquiꞌyaj sa̱ꞌ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ nimán níꞌ, ne̱ dan me se ne̱ soꞌ nimán níꞌ, ne̱ ase vaa maꞌa̱n soꞌ roꞌ, da̱nj ga̱a̱ taranꞌ níꞌ uún ado̱nj.
18 Portanto, todos nós, com o rosto descoberto, refletimos a glória que vem do Senhor. Essa glória vai ficando cada vez mais brilhante e vai nos tornando cada vez mais parecidos com o Senhor, que é o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.