2 Coríntios 10
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT
1 Xa̱ꞌ ꞌu̱nj si̱j cuꞌna̱j Pabló, tza̱j ne̱ me rá ꞌu̱nj ga̱a̱ ꞌu̱nj nda̱a rá se vaa maꞌa̱n Jesucristó ado̱nj. Dan me se naꞌvej rá ꞌu̱nj caxri̱i̱ yuva̱a̱ ꞌu̱nj man soj maꞌ. Ma̱a̱n se veꞌé ina̱nj caꞌmi̱j ga̱ soj, raj a. Neꞌen soj se vaa vaa yuvii̱ ꞌni̱j scaꞌnúj soj taj se vaa veꞌé uxrá aꞌmii ꞌu̱nj rihaan soj ga̱a nicúnꞌ ꞌu̱nj rihaan soj, tza̱j ne̱ axríj yuva̱a̱ ꞌu̱nj man soj ga̱a nicunꞌ yaníj ꞌu̱nj a. Da̱nj tuꞌva nij yuvii̱ yoꞌ, tza̱j ne̱ cuano̱ nihánj me cata̱j xnaꞌanj ꞌu̱nj rihaan soj
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 se vaa quiꞌya̱j soj se ndoꞌo, ne̱ se̱ quiꞌyaj tuchi̱ꞌ soj cuma̱n soj, ne̱ asa̱ꞌ cuchíꞌ ꞌu̱nj, ga̱a ne̱ se̱ caxríj yuva̱a̱ ꞌu̱nj man soj man rugua̱nj. Ya̱ quisi̱j rá ꞌu̱nj caxri̱i̱ yuva̱a̱ ꞌu̱nj man nij síí taj se vaa ina̱nj ꞌyaj núj se vaa me rá nee̱ man núj quiꞌya̱j núj na̱nj á. Tza̱j ne̱ taj cheꞌé caxri̱i̱ yuva̱a̱ ꞌu̱nj man maꞌa̱n soj, sese veꞌé quiꞌya̱j soj maꞌ.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Dan me se vaa iꞌna̱ꞌ nee̱ man núj cuano̱, tza̱j ne̱ ne unuꞌ maꞌa̱n nee̱ man núj ga̱ síí chre̱e maꞌ.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Xa̱ꞌ se nucua̱j núj, tza̱j ne̱ nuveé se nucua̱j ma̱n rihaan chumii̱ nihánj me yoꞌ maꞌ. ꞌO̱ se se nucua̱j rqué maꞌa̱n ya̱ Diose̱ man núj me yoꞌ ado̱nj. Cheꞌé dan gu̱un nucua̱j núj quiꞌya̱j canaán núj rihaan cunuda̱nj nij síí me rá cunu̱ꞌ ga̱ Diose̱, ne̱ dan me se tiri̱ꞌ núj nana̱ tihaꞌ yuꞌunj nana̱ avii raa̱ yuvii̱,
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 ne̱ tiri̱ꞌ núj nu̱ꞌ nana̱ aráán chrej rihaan yuvii̱ cuno̱ nij yuvii̱ se‑na̱na̱ Diose̱, ga̱a ne̱ gu̱un rá nij yuvii̱ cuno̱ nij yuvii̱ rihaan Jesucristó, quiꞌya̱j núj a.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Ne̱ asa̱ꞌ cuno maꞌa̱n soj rihaan Diose̱, ne̱ gu̱un nucua̱j núj quiꞌya̱j núj sayuun man cunuda̱nj nij tuviꞌ soj síí naꞌvej rá cuno̱ rihaan Diose̱ ei.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Dan me se ni̱ꞌyaj sa̱ꞌ soj man núj, ne̱ xca̱j soj cuentá da̱j vaa núj, ne̱ sese vaa yoꞌo̱ tuviꞌ soj me rá se vaa ya̱ ya̱ nocoꞌ soꞌ man Jesucristó, ne̱ xca̱j soꞌ cuentá se vaa ase vaa noco̱ꞌ soꞌ man Jesucristó roꞌ, taꞌngaꞌ da̱nj vaa noco̱ꞌ maꞌa̱n núj uún man Jesucristó na̱nj ado̱nj.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Dan me se neꞌen soj se vaa caꞌneꞌ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ suun rihanj, ne̱ veé dan me se naꞌvej rá soꞌ ti̱ríꞌ ꞌu̱nj man soj maꞌ. ꞌO̱ se me rá soꞌ cavi̱i̱ sa̱ꞌ soj doj qui̱ꞌyáj na̱nj ado̱nj. Ne̱ caꞌve̱e se veꞌé caꞌmi̱j cheꞌé suun a̱tá ꞌu̱nj, tza̱j ne̱ se̱ guun naꞌa̱j ꞌu̱nj daj chiha̱a̱ míj maꞌ. ꞌO̱ se maꞌa̱n ya̱ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ caꞌneꞌ suun rihanj se vaa ya̱ no̱ xcúnj caꞌne̱j suun rihaan soj se vaa naquiꞌya̱j sa̱ꞌ soj doj nimán soj ado̱nj.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Dan me se naꞌvej uxrá rá ꞌu̱nj gu̱un rá soj se vaa ma̱a̱n cheꞌé se me rá ꞌu̱nj tu̱chuꞌvíꞌ ꞌu̱nj man soj me aꞌnéé ꞌu̱nj nij yanj cartá rihaan soj a̱ mei.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 ꞌO̱ se neꞌen soj se vaa cataj taꞌa̱j nij síí ꞌni̱j scaꞌnúj soj se vaa nda̱ꞌ se nana̱ nucua̱j achrón ꞌu̱nj rihaan yanj cartá, tza̱j ne̱ ga̱a nicúnꞌ ꞌu̱nj rihaan soj, ne̱ ne gu̱un nu̱cuáá ꞌu̱nj caꞌmi̱i̱ sca̱ꞌ ꞌu̱nj rihaan soj, taj nij soꞌ a. Ma̱a̱n se taj yuꞌvee nó nana̱ aꞌmii ꞌu̱nj rihaan soj ga̱a nicúnꞌ ꞌu̱nj rihaan soj, taj nij soꞌ a.
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Tza̱j ne̱ xca̱j nij síí aꞌmii da̱nj cuentá se vaa ase vaa nana̱ achrón núj rihaan yanj cartá ga̱a nuviꞌ núj yáán ga̱ soj roꞌ, taꞌngaꞌ da̱nj ga̱a̱ suun quiꞌya̱j suun núj asa̱ꞌ cuchiꞌ núj rihaan soj ado̱nj.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Dan me se xa̱ꞌ nij síí aꞌmii da̱nj, tza̱j ne̱ taj nij soꞌ se vaa sa̱ꞌ uxrá vaa maꞌa̱n nij soꞌ, ne̱ cheꞌé dan se̱ quisíj rá núj cata̱j núj se vaa ꞌyaj nij soꞌ nda̱a vaa ꞌyaj maꞌa̱n núj a. ꞌO̱ se neꞌen núj se vaa nuveé si̱j acaj cuentá me nij soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se maꞌa̱n nij soꞌ taj se vaa cunuda̱nj yuvii̱ ꞌyaj tucuáán noco̱ꞌ nij soꞌ roꞌ, me síí sa̱ꞌ, ne̱ taj uún nij soꞌ se vaa maꞌa̱n nij soꞌ me síí sa̱ꞌ doj rihaan yoꞌó nij yuvii̱ noco̱ꞌ tucuáán noco̱ꞌ maꞌa̱n nij soꞌ, ne̱ ina̱nj da̱nj tuꞌva nij soꞌ,
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 tza̱j ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ caꞌmii xta̱ꞌ núj nda̱a vaa tuꞌva nij soꞌ da̱nj maꞌ. Ma̱a̱n se ina̱nj cheꞌé suun caꞌneꞌ maꞌa̱n Diose̱ rihaan maꞌa̱n núj me caꞌmi̱i̱ núj a. Ne̱ Diose̱ me síí caꞌneꞌ suun rihaan núj nata̱ꞌ núj se‑na̱na̱ Diose̱ nda̱a rihaan maꞌa̱n soj na̱nj ado̱nj.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Dan me se ne ꞌanj núj quiꞌya̱j suun núj rej naꞌvej rá Diose̱ caꞌa̱nj núj maꞌ. ꞌO̱ se me rá Diose̱ cuchi̱ꞌ núj rihaan soj cata̱j xnaꞌanj núj se‑na̱na̱ Jesucristó nana̱ sa̱ꞌ rihaan soj, ne̱ da̱nj quiꞌyaj núj, ne̱ asino núj me síí cataj xnaꞌanj se‑na̱na̱ Jesucristó rihaan soj na̱nj ado̱nj.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Dan me se se̱ caꞌmii xta̱ꞌ núj cheꞌé se vaa quiꞌyaj yoꞌó yuvii̱ maꞌ. Se̱ cataj núj se vaa maꞌa̱n núj me síí quiꞌyaj se vaa quiꞌyaj suun yoꞌó yuvii̱ maꞌ. Ne nó xcúún núj quiꞌya̱j núj da̱nj maꞌ. Ma̱a̱n se naꞌvi̱j ndoꞌo núj se vaa cuchuma̱n doj rá soj ni̱ꞌyaj soj man Diose̱, ga̱a ne̱ uxrá doj quiꞌya̱j suun núj scaꞌnúj soj, nda̱a vaa me rá Diose̱ quiꞌya̱j núj,
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 ga̱a ne̱ nda̱a gu̱un nucua̱j núj cata̱j xnaꞌanj núj se‑na̱na̱ Diose̱ nana̱ sa̱ꞌ rihaan nij yuvii̱ ma̱n yoꞌó chumanꞌ ga̱nꞌ doj uún a. Tza̱j ne̱ taj cheꞌé cata̱j núj se vaa maꞌa̱n núj me síí quiꞌyaj se vaa quiꞌyaj suun yoꞌó soꞌ a̱ maꞌ.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 ꞌO̱ se síí me rá caꞌmi̱i̱ sa̱ꞌ cheꞌé maꞌa̱n roꞌ, no̱ xcúún soꞌ cata̱j soꞌ se vaa sa̱ꞌ quiꞌyaj soꞌ canocoꞌ soꞌ man síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ ei.
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 ꞌO̱ se sese cata̱j yoꞌo̱ soꞌ se vaa maꞌa̱n soꞌ quiꞌyaj sa̱ꞌ, ne̱ taj se ꞌyaj maꞌ. Tza̱j ne̱ sese cata̱j síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ se vaa sa̱ꞌ quiꞌyaj soꞌ, ne̱ ya̱ ya̱ sa̱ꞌ quiꞌyaj soꞌ chugua̱nj.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.