Atos 15

Copala Triqui NT (TRC_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dan me se taꞌa̱j nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó cavii chumanꞌ Jerusalén, ne̱ caꞌanj nij soꞌ tucuꞌyón nij soꞌ rihaan yoꞌó tinúú nij soꞌ se vaa sese se̱ cataꞌ taꞌngaꞌ man yoꞌo̱ soꞌ nda̱a vaa taj se tucua̱nj Moisés, ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ caꞌvee nani̱i̱ soꞌ rihaan sayuun quiꞌya̱j Diose̱ maꞌ.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ga̱a ne̱ caꞌmii canó tuviꞌ ndoꞌo síí cuꞌna̱j Pabló do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Bernabé do̱ꞌ, ga̱ nij síí tucuꞌyón nana̱ yoꞌ, ga̱a ne̱ cheꞌé dan cuneꞌ nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Antioquía man ro̱j soꞌ ga̱ yoꞌó do̱j tinúú nij soꞌ se vaa caꞌa̱nj nij soꞌ chumanꞌ Jerusalén nano̱ nij soꞌ cuentó ga̱ nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ do̱ꞌ, ga̱ yoꞌó nij síí uun chij rihaan nij soꞌ do̱ꞌ, cheꞌé nana̱ aꞌmii nij yuvii̱ yoꞌ a.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Dan me se cavii nij soꞌ, caꞌanj nij soꞌ, ne̱ cachén nij soꞌ estadó Fenicia do̱ꞌ, estadó Samaria do̱ꞌ, ne̱ cataj xnaꞌanj nij soꞌ rihaan nij tinúú nij soꞌ cheꞌé nij yuvii̱ yaníj se vaa cuchumán rá taꞌa̱j nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man Jesucristó, ga̱a ne̱ guun niha̱ꞌ uxrá rá cunuda̱nj nij síí cuno nana̱ yoꞌ a.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Dan me se cuchiꞌ nij soꞌ chumanꞌ Jerusalén, ga̱a ne̱ veꞌé caꞌmii nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó do̱ꞌ, nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ do̱ꞌ, yoꞌó nij síí uun chij do̱ꞌ, ga̱ nij soꞌ a. Ga̱a ne̱ cataj xnaꞌanj nij soꞌ rihaan nij síí ya̱nj chumanꞌ Jerusalén yoꞌ cheꞌé nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj Diose̱ ga̱ nij tinu̱j nij soꞌ a.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Tza̱j ne̱ canicunꞌ do̱j síí fariseo síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó, ne̱ cataj nij soꞌ se vaa no̱ xcúún nij tuvi̱ꞌ Pabló cuta̱ꞌ nij soꞌ taꞌngaꞌ man nij síí yaníj yoꞌ, ne̱ cata̱j xnaꞌanj nij soꞌ rihaan nij síí yaníj yoꞌ se vaa no̱ xcúún nij soꞌ quiꞌya̱j nij soꞌ nu̱ꞌ se tucua̱nj Moisés a.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Dan me se cunuu chre̱ꞌ nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ rihaan yuvii̱ ga̱ yoꞌó nij síí uun chij rihaan nij yuvii̱ cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó, quiꞌyaj nij soꞌ juntá, caꞌmi̱i̱ nij soꞌ cheꞌé se na̱na̱ nij síí fariseo yoꞌ a.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Dan me se caꞌmii caꞌmii nij soꞌ, ga̱a ne̱ canicunꞌ síí cuꞌna̱j Pedró, ne̱ cataj soꞌ: ―Cuno̱ soj caꞌmi̱j, tinu̱j. A̱j neꞌen soj se vaa asi̱j naá ndoꞌo guun rá Diose̱ cuno̱ nij síí yaníj se na̱na̱ Diose̱ nana̱ sa̱ꞌ, ne̱ cuchuma̱n rá nij síí yaníj ni̱ꞌyaj nij soꞌ man nana̱ sa̱ꞌ yoꞌ a. Ga̱a ne̱ narii Diose̱ man yoꞌo̱ tuviꞌ níꞌ, ne̱ ꞌu̱nj me síí narii Diose̱ nata̱ꞌ se na̱na̱ Diose̱ rihaan nij yuvii̱ yaníj yoꞌ chugua̱nj.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Ne̱ Diose̱ roꞌ, me síí neꞌen da̱j vaa nimán yuvii̱, ne̱ Diose̱ me síí rqué Nimán Diose̱ man nij síí yaníj yoꞌ nda̱a vaa quiꞌyaj soꞌ cheꞌé maꞌa̱n níꞌ, cheꞌé rej caꞌve̱e gu̱un ya̱ rá níꞌ se vaa ya̱ tinúú níꞌ me nij síí yaníj na̱nj ado̱nj.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Dan me se cunuu sa̱ꞌ nimán nij síí yaníj rihaan Diose̱ cheꞌé se cuchumán rá nij soꞌ niꞌya̱j nij soꞌ man Jesucristó, ne̱ cuano̱ nihánj me se ꞌo̱ cuya̱a̱n vaa nij soꞌ ga̱ níꞌ rihaan Diose̱ na̱nj ado̱nj.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 ”Ne̱ tadó soj sese gu̱un rá soj queneꞌe̱n soj sese caꞌve̱e caꞌma̱an rá Diose̱ quiꞌya̱j soj ne̱ quiꞌya̱j Diose̱ sayuun man soj á. ꞌO̱ se xa̱ꞌ se tucua̱nj Moisés, tza̱j ne̱ ase vaa icón ꞌe̱e̱ ta̱j raa̱ yuntá scúj roꞌ, da̱nj vaa se tucua̱nj Moisés rihaan xi̱i níꞌ do̱ꞌ, rihaan maꞌa̱n níꞌ do̱ꞌ, ne̱ ne caꞌve̱e quiꞌya̱j níꞌ nu̱ꞌ tucuáán yoꞌ maꞌ. Ne̱ nihánj me se me rá soj cuchru̱j soj tucuáán yoꞌ rihaan yoꞌó nij tinúú níꞌ síí tucuꞌyón se na̱na̱ Jesucristó,
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 tza̱j ne̱ amán rá níꞌ se vaa cheꞌé ina̱nj se lu̱j quiꞌyaj Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ roꞌ, cheꞌé dan nanii níꞌ rihaan sayuun ei. Nuveé se tucua̱nj Moisés me se vaa quiꞌyaj nanii níꞌ rihaan sayuun maꞌ. Ne̱ ase vaa níꞌ roꞌ, da̱nj vaa nij tinúú níꞌ síí yaníj uún ado̱nj ―taj Pedró rihaan cunuda̱nj nij soꞌ a.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Dan me se caꞌneꞌ rá nij soꞌ, ne̱ a̱ doj ne caꞌmi̱i̱ nij soꞌ a̱ maꞌ. Ma̱a̱n se sa̱ꞌ uxrá nanó xre̱j nij soꞌ ga̱a cataj xnaꞌanj Bernabé ga̱ Pabló cheꞌé nij suun sa̱ꞌ noco̱o guun nucua̱j ro̱j soꞌ quiꞌyaj ro̱j soꞌ scaꞌnúj nij síí yaníj quiꞌyaj Diose̱ a.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Dan me se ga̱a quisíj caꞌmii ro̱j soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌmii síí cuꞌna̱j Santiagó, cataj soꞌ: ―Cuno̱ nij soj caꞌmi̱j, tinu̱j.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Nihánj me se cataj xnaꞌanj tinúꞌ Simón rihaan níꞌ se vaa asino ya̱a̱n narii Diose̱ man taꞌa̱j nij yuvii̱ yaníj gu̱un nij soꞌ ꞌo̱ se chuma̱nꞌ Diose̱ a.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Ne̱ ꞌo̱ cuya̱a̱n vaa se na̱na̱ nij síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá ga̱ se na̱na̱ tinúꞌ Simón nihánj a. Dan me se vaa nana̱ no̱ rihaan danj Diose̱ taj:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 “Asa̱ꞌ quisíj, ga̱a ne̱ ca̱nica̱j ꞌu̱nj, ne̱ naquiꞌya̱j sa̱ꞌ ꞌu̱nj rej ne̱ síí cuꞌna̱j David a. Dan me se canee nu̱ꞌ veꞌ ne̱ soꞌ, ne̱ quiriꞌ ndoꞌo veꞌ, tza̱j ne̱ nacune̱ꞌ caya̱ uún ꞌu̱nj man nu̱ꞌ veꞌ yoꞌ, ga̱a ne̱ cunu̱u sa̱ꞌ cunuda̱nj yoꞌ a.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Da̱nj qui̱ꞌyáj cheꞌé rej caꞌve̱e nano̱ꞌ yoꞌó nij yuvii̱ yaníj mán ꞌu̱nj si̱j ꞌni̱j raꞌa man nij soꞌ a. Da̱nj quiꞌya̱j cunuda̱nj nij yuvii̱ yaníj noco̱ꞌ manj, taj ꞌu̱nj si̱j ꞌni̱j raꞌa man soj,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 ne̱ asi̱j naá cataj ꞌu̱nj se vaa qui̱ꞌyáj da̱nj ado̱nj”, taj se na̱na̱ Diose̱ nana̱ cachrón síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá rihaan yanj a.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ”Cheꞌé dan ꞌu̱nj me síí guun rá se vaa se̱ quiꞌyaj níꞌ sayuun man nij síí yaníj canica̱j nimán canocoꞌ man Diose̱ maꞌ. Se̱ cataj níꞌ se vaa canoco̱ꞌ nij soꞌ nu̱ꞌ se tucua̱nj Moisés maꞌ.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ma̱a̱n se quiꞌya̱j níꞌ yanj caꞌne̱j níꞌ rihaan nij soꞌ, ne̱ cata̱j xnaꞌanj níꞌ rihaan nij soꞌ se vaa se̱ guun cha̱ nij soꞌ rasu̱u̱n rqué yuvii̱ rihaan yaꞌanj cacój yuvii̱ maꞌ. Ne̱ snóꞌo do̱ꞌ, chana̱ do̱ꞌ, se̱ cotoj nij soꞌ ga̱ yoꞌó yuvii̱ sese ne nica̱ nij soꞌ me yoꞌ maꞌ. Ne̱ se̱ chá nij soꞌ nee̱ xcuu tuguáj nii gaán chihá maꞌ. Ne̱ se̱ chá nij soꞌ ton maꞌ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 ꞌO̱ se daj a̱ güii cueta̱nꞌ naránj rá níꞌ me se ma̱n ndoꞌo tuviꞌ níꞌ si̱j israelitá nayaa se na̱na̱ Moisés, ne̱ aꞌmii natáj nii cheꞌé se tucua̱nj soꞌ rá veꞌ tucuꞌyón níꞌ tucuáán yoꞌ daj a̱ chumanꞌ a. Ne̱ da̱nj ꞌyaj ina̱nj níꞌ si̱j israelitá asi̱j naá ndoꞌo a ―taj síí cuꞌna̱j Santiagó rihaan yoꞌó nij soꞌ a.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Ga̱a ne̱ guun rá nij apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ do̱ꞌ, yoꞌó nij síí uun chij do̱ꞌ, cunuda̱nj nij yuvii̱ cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Jerusalén do̱ꞌ, nari̱i̱ nij soꞌ do̱j tuviꞌ maꞌa̱n nij soꞌ caꞌa̱nj nij soꞌ nda̱a chumanꞌ Antioquía ga̱ ro̱j síí cuꞌna̱j Pabló do̱ꞌ, Bernabé do̱ꞌ a. Ga̱a ne̱ narii nij soꞌ man síí cuꞌna̱j Judas Barsabás do̱ꞌ, man síí cuꞌna̱j Silas do̱ꞌ, se vaa caꞌa̱nj ro̱j soꞌ a. ꞌO̱ se síí sa̱ꞌ me ro̱j soꞌ, rá nij tinúú ro̱j soꞌ a.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ga̱a ne̱ quiꞌyaj cunuda̱nj nij soꞌ yanj cartá caꞌa̱nj ni̱caj nij síí caꞌa̱nj chumanꞌ Antioquía, ne̱ nihánj me se vaa taj yanj cartá yoꞌ a: “Nihánj me yanj cartá ꞌyaj núj si̱j apóstol cuneꞌ Jesucristó man nata̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ do̱ꞌ, si̱j uun chij rihaan nij síí amán rá niꞌya̱j man Jesucristó do̱ꞌ a. Tinúú soj me núj, ne̱ caꞌne̱j núj yanj nihánj rihaan nij soj si̱j yaníj amán rá niꞌya̱j man Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Antioquía do̱ꞌ, estadó Siria do̱ꞌ, estadó Cilicia do̱ꞌ a.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Dan me se caꞌnaꞌ nana̱ rihaan núj se vaa do̱j tuviꞌ núj me síí caꞌmii nana̱ quiꞌyaj sayuun rihaan soj, ne̱ quiriꞌ rá soj, quiꞌyaj nij síí caꞌmii nana̱ yoꞌ rihaan nij soj a. Tza̱j ne̱ nuveé núj caꞌnéé man nij soꞌ maꞌ.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Tza̱j ne̱ cheꞌé se quiꞌyaj nij soꞌ da̱nj roꞌ, cheꞌé dan cuya̱a̱n guun rá núj nari̱i̱ núj do̱j tinúú núj cuchi̱ꞌ rihaan soj ga̱ ro̱j tinúú níꞌ síí ꞌe̱e̱ ndoꞌo rá núj síí cuꞌna̱j Bernabé ga̱ Pabló ado̱nj.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ne̱ xa̱ꞌ ro̱j soꞌ, tza̱j ne̱ si̱j caꞌnéé nimán cu̱nuû rihaan Jesucristó si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ me ro̱j soꞌ, ne̱ nda̱a ne chuꞌviꞌ ro̱j soꞌ cavi̱ꞌ ro̱j soꞌ maꞌ.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dan me se caꞌnéé núj man síí cuꞌna̱j Judas do̱ꞌ, man síí cuꞌna̱j Silas do̱ꞌ, se vaa caꞌa̱nj ro̱j soꞌ ga̱ síí cuꞌna̱j Bernabé ga̱ Pabló, ne̱ maꞌa̱n ro̱j soꞌ nata̱ꞌ rihaan soj nda̱a vaa taj nana̱ no̱ rihaan yanj nihánj ei.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 ”Dan me se ne gu̱un rá Nimán Diose̱ do̱ꞌ, maꞌa̱n núj do̱ꞌ, cuchru̱j ndoꞌo núj tucuáán canoco̱ꞌ soj maꞌ. Tza̱j ne̱ vaa cheꞌé cuno̱ soj caꞌa̱nj gue̱e̱ nana̱ nihánj, rá núj na̱nj ado̱nj.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Dan me se se̱ guun cha̱ soj rasu̱u̱n rqué yuvii̱ rihaan yaꞌanj cacój yuvii̱ maꞌ. Se̱ guun cha̱ soj ton maꞌ. Se̱ guun cha̱ soj nee̱ xcuu tuguáj nii gaán chihá maꞌ. Ne̱ snóꞌo do̱ꞌ, chana̱ do̱ꞌ, se̱ cotoj soj ga̱ yoꞌó yuvii̱ sese ne nica̱ soj me yoꞌ maꞌ. Ne̱ sese quiꞌya̱j soj nu̱ꞌ nda̱a vaa taj nana̱ nihánj, ne̱ veꞌé ꞌyaj soj, rá núj na̱nj ado̱nj. Ne̱ me rá núj se vaa veꞌé ca̱yáán soj ado̱nj”, taj yanj cartá quiꞌyaj nij síí ma̱n chumanꞌ Jerusalén yoꞌ a.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Dan me se caꞌnéé nij soꞌ man caꞌa̱nj nij síí caꞌa̱nj chumanꞌ Antioquía, ga̱a ne̱ ga̱a cuchiꞌ nij soꞌ, ne̱ canacúún nij soꞌ cunu̱u chre̱ꞌ cunuda̱nj nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó, ga̱a ne̱ caxríj nij soꞌ yanj cartá yoꞌ ston nij síí ya̱nj chumanꞌ Antioquía a.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ga̱a ne̱ nayaa nij síí ma̱n Antioquía yanj cartá, ga̱a ne̱ guun niha̱ꞌ uxrá rá nij soꞌ cheꞌé nana̱ sa̱ꞌ cataj xnaꞌanj nij síí ma̱n Jerusalén rihaan nij soꞌ a.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Ne̱ síí cuꞌna̱j Judas do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Silas do̱ꞌ, síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ me ro̱j soꞌ, ne̱ aꞌmii aꞌmii ro̱j soꞌ nagoꞌ ro̱j soꞌ chrej man nij síí ma̱n Antioquía yoꞌ, ne̱ nariꞌ nucuaj nimán nij soꞌ, quiꞌyaj ro̱j soꞌ a.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Dan me se quisíj caranꞌ ro̱j soꞌ chumanꞌ Antioquía, ga̱a ne̱ veꞌé cataj nij tinu̱j nij síí ma̱n Antioquía rihaan ro̱j soꞌ se vaa dínj ga̱a̱ nimán ro̱j soꞌ caꞌa̱nj ro̱j soꞌ a. Ga̱a ne̱ dan me se quinanꞌ ro̱j soꞌ rihaan nij síí caꞌnéé man ro̱j soꞌ caꞌnaꞌ ro̱j soꞌ a.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Tza̱j ne̱ guun rá síí cuꞌna̱j Silas quina̱j soꞌ chumanꞌ Antioquía a.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Ne̱ guun ra̱a̱n síí cuꞌna̱j Pabló do̱ꞌ, síí cuꞌna̱j Bernabé do̱ꞌ, chumanꞌ Antioquía, ne̱ tucuꞌyón ro̱j soꞌ se na̱na̱ Diose̱ si̱j ꞌni̱j raꞌa man níꞌ nana̱ sa̱ꞌ rihaan yuvii̱ a. Ne̱ queꞌe̱e̱ ndoꞌo yoꞌó nij yuvii̱ nataꞌ nana̱ sa̱ꞌ yoꞌ ga̱ ro̱j soꞌ a.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Dan me se cachén do̱j güii, ga̱a ne̱ cataj Pabló rihaan Bernabé a: ―Ca̱nica̱j níꞌ caꞌa̱nj uún níꞌ cunuda̱nj nij chumanꞌ ya̱nj nij tinúú níꞌ nij síí nataꞌ níꞌ se na̱na̱ Diose̱ nana̱ sa̱ꞌ rihaan, ga̱a ne̱ queneꞌe̱n níꞌ da̱j vaa mán nij soꞌ ei ―taj Pabló rihaan Bernabé a.
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Tza̱j ne̱ Bernabé roꞌ, guun rá soꞌ se vaa caꞌa̱nj uún síí cuꞌna̱j Juan Marcos ga̱ ro̱j soꞌ a.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Tza̱j ne̱ ne caꞌve̱j rá Pabló caꞌa̱nj uún Juan Marcos ga̱ ro̱j soꞌ, cheꞌé se ga̱a rque̱ me se tanáj Juan Marcos man ro̱j soꞌ estadó Panfilia, ne̱ ne caꞌa̱nj soꞌ quiꞌya̱j suun nij soꞌ cheꞌé Diose̱ maꞌ.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Cheꞌé dan guun vi̱j nana̱ caꞌmii ro̱j soꞌ cheꞌé Juan Marcos, ne̱ cheꞌé dan caꞌanj yaníj ro̱j soꞌ, ne̱ Bernabé roꞌ, nica̱j síí cuꞌna̱j Marcos, ne̱ cavii ro̱j soꞌ rihoo chéé rihaan na, ne̱ caꞌanj ro̱j soꞌ estadó Chipre a.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ne̱ Pabló roꞌ, narii soꞌ man síí cuꞌna̱j Silas se vaa caꞌa̱nj soꞌ ga̱ Pabló a. Ne̱ cachíín niꞌya̱j nij tinúú ro̱j soꞌ nij síí ma̱n chumanꞌ Antioquía rihaan Diose̱ se vaa quiꞌya̱j Diose̱ se lu̱j ne̱ ra̱cuíj soꞌ man ro̱j soꞌ chrej caꞌa̱nj ro̱j soꞌ, ne̱ dan me se caꞌanj ro̱j soꞌ a.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Ga̱a ne̱ cachén ro̱j soꞌ nu̱ꞌ estadó Siria do̱ꞌ, nu̱ꞌ estadó Cilicia do̱ꞌ, ne̱ nariꞌ nucuaj nimán nij xꞌneꞌ nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ma̱n cunuda̱nj nij chumanꞌ na̱j ro̱j estadó yoꞌ, quiꞌyaj ro̱j soꞌ a.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.