Atos 10
Copala Triqui NT (TRC_TBL) vs NVT
1 Dan me se yáán ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Cornelió chumanꞌ Cesarea, ne̱ síí ꞌni̱j raꞌa ꞌo̱ taꞌa̱j xꞌneꞌ tanuu cuꞌna̱j italiano me soꞌ a. Dan me se nuveé si̱j israelitá me soꞌ, ma̱a̱n se si̱j yaníj me soꞌ,
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 ne̱ si̱j veꞌé ndoꞌo noco̱ꞌ man Diose̱ me soꞌ, ne̱ aráj cochro̱j ndoꞌo soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ ase vaa ꞌyaj soꞌ roꞌ, da̱nj ꞌyaj nij tucua̱ soꞌ uún a. Ne̱ rqué ndoꞌo soꞌ caridad rihaan nij yuvii̱, ne̱ niga̱nj cachíín niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱ a.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Dan me se agaꞌ vaꞌnu̱j rej caꞌanj güii ta̱ꞌ asuun me se naquiꞌyaa ranga̱ꞌ yoꞌo̱ se mo̱zó Diose̱ rihaan soꞌ, ne̱ catúj se mo̱zó Diose̱ yoꞌ rej nicu̱nꞌ soꞌ, ne̱ cataj se mo̱zó Diose̱: ―Cornelio ―taj se mo̱zó Diose̱ no soꞌ a.
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Ga̱a ne̱ niꞌya̱j uxrá Cornelió man se mo̱zó Diose̱ yoꞌ, ne̱ cuchuꞌviꞌ ndoꞌo soꞌ, ne̱ cataj soꞌ: ―Me cheꞌé nacúún so̱ꞌ manj, ga̱ ―taj soꞌ, xnáꞌanj soꞌ man se mo̱zó Diose̱ yoꞌ a. Ga̱a ne̱ cataj se mo̱zó Diose̱ rihaan soꞌ a: ―A̱j xcaj Diose̱ cuentá cheꞌé nana̱ achíín ni̱ꞌyáá so̱ꞌ rihaan Diose̱, ne̱ a̱j xcaj Diose̱ cuentá cheꞌé caridad ꞌyáá so̱ꞌ a. Cheꞌé dan nu̱u̱ rá Diose̱ mán so̱ꞌ a.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Ne̱ nihánj me se caꞌne̱j so̱ꞌ snóꞌo caꞌa̱nj chumanꞌ Jope, ne̱ nacu̱nj nij soꞌ caꞌna̱ꞌ ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Simón Pedró nihánj á.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Ne̱ soꞌ me se aranꞌ soꞌ veꞌ tucuá yoꞌó síí cuꞌna̱j Simón síí naquiꞌyaj laru̱u nuj xcuu síí ne̱ tuꞌva na yaꞌa̱nj a ―taj se mo̱zó Diose̱ rihaan Cornelió a.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Dan me se caꞌanj uún se mo̱zó Diose̱ yoꞌ, ga̱a ne̱ canacúún Cornelió caꞌna̱ꞌ vi̱j se mo̱zó maꞌa̱n soꞌ do̱ꞌ, yoꞌo̱ tanuu noco̱ꞌ man Diose̱ ga̱ soꞌ do̱ꞌ,
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 ne̱ caꞌnaꞌ vaꞌnu̱j nij soꞌ, ne̱ cataj xnaꞌanj soꞌ rihaan nij soꞌ se vaa cataj se mo̱zó Diose̱ rihaan soꞌ, ga̱a ne̱ caꞌnéé soꞌ man nij soꞌ caꞌa̱nj nij soꞌ chumanꞌ Jope nano̱ꞌ nij soꞌ man síí cuꞌna̱j Simón Pedró a.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Ne̱ yoꞌó güii me se va̱j vaꞌnu̱j nij soꞌ chrej, ne̱ ma̱a̱n orá quinichrunꞌ nij soꞌ chumanꞌ Jope me se cavii Pedró xráá veꞌ caranꞌ soꞌ, cachi̱nj niꞌya̱j soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ caxu̱j me yoꞌ,
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 ne̱ dan me se quinaꞌaan rque soꞌ, ne̱ guun rá soꞌ cha̱ soꞌ chraa a. Ne̱ tiha̱j ꞌyaj chuvi̱i nij síí ma̱n rá veꞌ cha̱ soꞌ, ne̱ ma̱a̱n orá dan naquiꞌyaa ꞌo̱ rasu̱u̱n rihaan Pedró a.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Dan me se queneꞌen soꞌ se vaa naxraꞌ rej xta̱ꞌ, ne̱ nanij yoꞌo̱ rasu̱u̱n rihaan yoꞌóó, ne̱ ase vaa ꞌo̱ yatzíj mantá caxra̱ꞌ ndoꞌo vaa yoꞌ, ne̱ vaa caꞌa̱nj scúj yatzíj mantá yoꞌ a.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Ne̱ nu̱u̱ cunuda̱nj nij xcuu vaa caꞌa̱nj tacóó do̱ꞌ, nij xcuu nucua̱j ri̱i̱ man do̱ꞌ, nij xtâj do̱ꞌ, yoꞌó nij xcuu vaa tachrii̱ xráá do̱ꞌ, nu̱u̱ rque yatzíj mantá yoꞌ a.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Ga̱a ne̱ cuno Pedró nana̱ caꞌmii yoꞌo̱ soꞌ rihaan soꞌ a: ―Na̱xuma̱a̱n so̱ꞌ, Pedró. Ti̱cavíꞌ so̱ꞌ man nij xcuu yoꞌ, ne̱ cha̱ so̱ꞌ nee̱ á ―taj nana̱ yoꞌ cuno Pedró a.
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Ga̱a ne̱ cataj Pedró: ―Se̱ guun maꞌ. Daj chiha̱a̱ míj se̱ guun qui̱ꞌyáj da̱nj, man Síí Chij. ꞌO̱ se nuveé xcu̱u chá me yoꞌ rihaan núj si̱j israelitá maꞌ. Ma̱a̱n se xcuu vaa chiꞌi̱i̱ me nij xoꞌ rihaan núj na̱nj á. ꞌO̱ se nu̱ꞌ caꞌnaꞌ a̱ doj ne cha̱ ꞌu̱nj nee̱ xcuu vaa da̱nj a̱ maꞌ ―taj Pedró a.
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Ga̱a ne̱ caꞌmii uún síí caꞌmii rihaan Pedró, cataj soꞌ: ―Ne̱ sese Diose̱ me síí cataj se vaa cunuu sa̱ꞌ ꞌo̱ rasu̱u̱n, ne̱ se̱ guun cata̱j so̱ꞌ se vaa chiꞌi̱i̱ vaa rasu̱u̱n yoꞌ rihaan so̱ꞌ maꞌ ―taj uún soꞌ rihaan Pedró a.
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Ga̱a ne̱ dan me se quisíj vaꞌnu̱j cuno Pedró nana̱ vaa da̱nj nana̱ caꞌmii Diose̱ rihaan soꞌ, ga̱a ne̱ nu̱ꞌ cavii uún nu̱ꞌ yatzíj mantá ma̱n xcuu yoꞌ rej xta̱ꞌ a.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Dan me se quinanó ndoꞌo rá Pedró cheꞌé rasu̱u̱n naquiꞌyaa rihaan soꞌ, ne̱ ma̱a̱n orá dan nariꞌ nij snóꞌo caꞌnéé síí cuꞌna̱j Cornelió veꞌ tucuá Simón, ne̱ dan me se canicunꞌ nij soꞌ taꞌyaa rihaan veꞌ yoꞌ,
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 ne̱ canacúún nij soꞌ, xnáꞌanj nij soꞌ sese aranꞌ ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Simón Pedró veꞌ yoꞌ a.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Dan me se Pedró roꞌ, nuchruj ra̱a̱ cheꞌé nij rasu̱u̱n naquiꞌyaa rihaan soꞌ, ne̱ dan me se cataj Nimán Diose̱ rihaan soꞌ: ―Nihánj me se caꞌnaꞌ vaꞌnu̱j snóꞌo nanoꞌ mán so̱ꞌ,
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 ne̱ cuaj na̱xuma̱a̱n so̱ꞌ, nani̱j so̱ꞌ, ne̱ caꞌa̱nj so̱ꞌ ga̱ nij soꞌ á. Ne̱ se̱ guun vi̱j rá so̱ꞌ, ne̱ se̱ cataj so̱ꞌ se vaa ne nó xcúún so̱ꞌ caꞌa̱nj so̱ꞌ ga̱ nij soꞌ maꞌ. ꞌO̱ se ꞌu̱nj nihánj me síí caꞌnéé man nij soꞌ caꞌna̱ꞌ nij soꞌ ado̱nj ―taj Nimán Diose̱ rihaan Pedró a.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Ga̱a ne̱ nanij Pedró nda̱a rej nicu̱nꞌ vaꞌnu̱j nij snóꞌo, ne̱ cataj soꞌ rihaan nij soꞌ: ―ꞌU̱nj nihánj me síí nanoꞌ nij soj ei. Ne̱ me cheꞌé caꞌnaꞌ soj nihánj ga̱ ―taj Pedró, xnáꞌanj soꞌ man nij soꞌ a.
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ga̱a ne̱ cataj nij soꞌ: ―Caꞌmii ꞌo̱ se mo̱zó Diose̱ mozó gue̱e̱ rihaan ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Cornelió, ne̱ soꞌ roꞌ, me síí ꞌni̱j raꞌa ꞌo̱ taꞌa̱j xꞌneꞌ tanuu, ne̱ cunuda̱nj nij yuvii̱ israelitá taj se vaa síí vaa nica̱ nimán me soꞌ ne̱ síí aráj cochro̱j ndoꞌo rihaan Diose̱ me uún soꞌ, ne̱ dan me se cataj xnaꞌanj se mo̱zó Diose̱ rihaan soꞌ se vaa nacu̱nj soꞌ mán so̱ꞌ cuchi̱ꞌ so̱ꞌ veꞌ tucuá soꞌ ne̱ cuno̱ soꞌ nana̱ nata̱ꞌ so̱ꞌ rihaan soꞌ a ―taj nij soꞌ rihaan Pedró a.
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Cheꞌé dan cataj Pedró se vaa catu̱u̱ nij soꞌ rá veꞌ, ne̱ veꞌé caꞌmii soꞌ ga̱ nij soꞌ a. Ne̱ ranga̱ꞌ yoꞌó güii me se naxaga̱a̱ nij soꞌ, ne̱ caꞌanj Pedró ga̱ yaꞌnúj nij soꞌ, ne̱ caꞌanj do̱j nij tinu̱j nij síí cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó ya̱nj chumanꞌ Jope do̱ꞌ, ga̱ Pedró a.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Ne̱ yoꞌó güii uún me se catúj nij soꞌ chumanꞌ Cesarea, ne̱ síí cuꞌna̱j Cornelió me se naꞌvi̱j ndoꞌo soꞌ caꞌna̱ꞌ nij soꞌ, ne̱ a̱j canacúún soꞌ man nij tuviꞌ soꞌ do̱ꞌ, man nij síí caꞌmii sa̱ꞌ ga̱ soꞌ do̱ꞌ, se vaa cunu̱u chre̱ꞌ nij soꞌ rá veꞌ tucuá soꞌ a.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Dan me se ga̱a guun rá Pedró catu̱u̱ Pedró rá veꞌ, ne̱ nariꞌ tuviꞌ Cornelió ga̱ soꞌ, ne̱ canicunꞌ ru̱j Cornelio rihaan Pedró, ne̱ caráj gue̱e̱ Cornelió rihaan soꞌ a.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Tza̱j ne̱ cataj Pedró rihaan Cornelió: ―Na̱xuma̱a̱n so̱ꞌ ei. Taj cheꞌé cara̱a̱ gue̱e̱ so̱ꞌ rihanj maꞌ. ꞌO̱ cuya̱a̱n yuvii̱ u̱u̱n me níꞌ na̱nj á ―taj Pedró rihaan Cornelió a.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Dan me se nanó Pedró cuentó ga̱ Cornelió, ne̱ catúj Pedró rá veꞌ, ga̱a ne̱ queneꞌen soꞌ se vaa a̱j nuu chre̱ꞌ queꞌe̱e̱ yuvii̱ rá veꞌ yoꞌ a.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Ga̱a ne̱ cataj Pedró rihaan nij yuvii̱: ―A̱j neꞌen nij soj se tucua̱nj núj si̱j israelitá se vaa ne nó xcúún núj catu̱u̱ núj rej ma̱n soj si̱j yaníj, ne̱ ne nó xcúún núj cunu̱u chre̱ꞌ núj ga̱ soj maꞌ. Tza̱j ne̱ Diose̱ tihaa̱n rihaan ma̱ꞌanj se vaa se̱ caꞌvee cata̱j ꞌu̱nj se vaa nij vaa taꞌa̱j yuvii̱ rihaan soꞌ maꞌ.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Cheꞌé dan ga̱a canacúún Cornelió nihánj manj, ne̱ ne cata̱j ꞌu̱nj se vaa se̱ caꞌanj ꞌu̱nj maꞌ. Tana̱nj caꞌnáꞌ ꞌu̱nj cuaj na̱nj ei. Ne̱ nihánj me se cata̱j xnaꞌanj nij soj rihanj da̱j me cheꞌé canacúún nij soj manj caꞌna̱j ei ―taj Pedró rihaan nij tuvi̱ꞌ Cornelió a.
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Ga̱a ne̱ cataj Cornelió rihaan soꞌ: ―Cachén caꞌa̱nj güii ne̱ ma̱a̱n orá nihánj me ta̱ꞌ asuun, ne̱ agaꞌ vaꞌnu̱j me yoꞌ, ne̱ cachíín ni̱ꞌyáá ꞌu̱nj rihaan Diose̱ rá veꞌ tucuaj, ne̱ taj niꞌyón naquiꞌyaa ꞌo̱ snóꞌo nicu̱nꞌ rihanj, ne̱ yatzíj catzi̱i̱ chuguu̱n maꞌa̱n nuû soꞌ,
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 ne̱ cataj soꞌ rihanj a: “Cu̱nó so̱ꞌ caꞌmi̱j, Cornelio. A̱j cuno Diose̱ nana̱ achíín ni̱ꞌyáá so̱ꞌ rihaan soꞌ, ne̱ Diose̱ me síí nu̱u̱ rá se vaa rqué ndoꞌo so̱ꞌ caridad rihaan nij síí nique̱,
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 ne̱ dan me se caꞌne̱j so̱ꞌ nana̱ nda̱a chumanꞌ Jope, ne̱ canacu̱nj so̱ꞌ caꞌna̱ꞌ ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Simón Pedró nihánj á. Ne̱ soꞌ roꞌ, aranꞌ veꞌ tucuá ꞌo̱ síí cuꞌna̱j Simón síí naquiꞌyaj laru̱u nuj xcuu síí ne̱ tuꞌva na yaꞌa̱nj a”, taj snóꞌo yoꞌ rihanj ado̱nj.
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Cheꞌé dan me raꞌya̱nj caꞌnéé ꞌu̱nj nana̱ rihaan so̱ꞌ, ne̱ so̱ꞌ roꞌ, quiꞌyaj ndoꞌo se lu̱j cheꞌé núj se vaa caꞌnáꞌ so̱ꞌ rihaan núj nihánj ne̱ cheꞌé dan me mán taranꞌ núj rihaan Diose̱ nihánj cuano̱, cheꞌé rej me rá núj cuno̱ núj nu̱ꞌ nana̱ cataj xnaꞌanj Diose̱ síí ꞌni̱j raꞌa man níꞌ rihaan so̱ꞌ ei ―taj Cornelió rihaan Pedró a.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Ga̱a ne̱ guun cheꞌe̱ Pedró caꞌmii soꞌ rihaan nij soꞌ a: ―Nda̱a ya̱j me se xcaj ꞌu̱nj cuentá se vaa ya̱ ꞌo̱ cuya̱a̱n vaa cunuda̱nj yuvii̱ rihaan Diose̱ á.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Ne̱ síí ya̱nj me maꞌa̱n chumanꞌ síí aráj cochro̱j rihaan Diose̱ ne̱ noco̱ꞌ tucuáán sa̱ꞌ roꞌ, caꞌve̱e naca̱j Diose̱ man soꞌ ado̱nj.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 A̱j neꞌen nij soj nana̱ sa̱ꞌ caꞌnéé Diose̱ rihaan núj si̱j israelitá se vaa veꞌé naca̱j Diose̱ man núj cheꞌé se vaa quiꞌyaj Jesucristó cheꞌé núj, ne̱ Jesucristó roꞌ, me síí ꞌni̱j raꞌa man cunuda̱nj yuvii̱ ado̱nj.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Dan me se nana̱ yoꞌ roꞌ, me nana̱ cuchiꞌ nu̱ꞌ chumanꞌ chiháán núj si̱j israelitá, ne̱ dan me se ga̱a quisíj caꞌmii natáj síí cuꞌna̱j Juan se vaa no̱ xcúún yuvii̱ cata̱ꞌ ne yuvii̱, ne̱ guun cheꞌe̱ Jesucristó nataꞌ soꞌ se na̱na̱ soꞌ rihaan núj si̱j ma̱n estadó Galilea,
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 ne̱ nana̱ yoꞌ roꞌ, me se na̱na̱ Jesucristó síí cavii chumanꞌ Nazaret ei. Ne̱ nana̱ yoꞌ taj se vaa cuneꞌ Diose̱ man soꞌ quiꞌya̱j suun soꞌ rihaan Diose̱, ne̱ rqué ndoꞌo Diose̱ Nimán Diose̱ man soꞌ, ne̱ rqué ndoꞌo Diose̱ rej nucua̱j man soꞌ, ne̱ dan me se cachéé Jesucristó, ne̱ quiꞌyaj suun ndoꞌo soꞌ suun sa̱ꞌ, ne̱ cunuda̱nj nij síí ranꞌ sayuun ꞌyaj síí chre̱e cheꞌé se quirii taꞌngaꞌ síí chre̱e rihaan nij soꞌ roꞌ, quinahuun sa̱ꞌ nij soꞌ, quiꞌyaj Jesucristó a. ꞌO̱ se Diose̱ roꞌ, racuíj ndoꞌo man Jesucristó ꞌyaj soꞌ da̱nj ado̱nj.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 ”Ne̱ maꞌa̱n núj me síí queneꞌen nu̱ꞌ se vaa quiꞌyaj soꞌ ga̱a va̱j soꞌ nu̱ꞌ rej ne̱ núj si̱j israelitá do̱ꞌ, nda̱a maꞌa̱n chumanꞌ Jerusalén do̱ꞌ ei. Ne̱ dan me se cachrón nii man soꞌ rihaan rcutze̱, ne̱ caviꞌ soꞌ, quiꞌyaj nii ei.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Ga̱a ne̱ quisíj vaꞌnu̱j güii caviꞌ soꞌ, ga̱a ne̱ cunuu iꞌna̱ꞌ uún soꞌ, quiꞌyaj Diose̱, ne̱ curuviꞌ soꞌ rihaan núj, quiꞌyaj uún Diose̱ ado̱nj.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Dan me se ne curuvi̱ꞌ soꞌ rihaan cunuda̱nj nij yuvii̱ maꞌ. Tana̱nj curuviꞌ soꞌ rihaan núj si̱j a̱j narii Diose̱ nata̱ꞌ rihaan yuvii̱ da̱j vaa soꞌ, ne̱ núj me síí chá chraa ne̱ coꞌo na ga̱ soꞌ ga̱a cunuu iꞌna̱ꞌ uún soꞌ ga̱a caviꞌ soꞌ ado̱nj.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Ga̱a ne̱ caꞌneꞌ soꞌ suun rihaan núj caꞌmi̱i̱ natáj núj rihaan nij yuvii̱ ne̱ nata̱ꞌ núj nana̱ se vaa maꞌa̱n soꞌ me síí cuneꞌ Diose̱ caꞌne̱ꞌ cacunꞌ cheꞌé nij yuvii̱ vaa iꞌna̱ꞌ do̱ꞌ, cheꞌé nij yuvii̱ caviꞌ do̱ꞌ ado̱nj.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ne̱ cunuda̱nj nij síí nataꞌ se na̱na̱ Diose̱ ga̱a naá roꞌ, cataj xnaꞌanj nij soꞌ cheꞌé soꞌ, ne̱ cataj nij soꞌ se vaa cara̱a̱ xꞌnaa Diose̱ ni̱ꞌyaj Diose̱ cunuda̱nj nij síí amán rá niꞌya̱j man Jesucristó a ―taj Pedró rihaan nij tuvi̱ꞌ Cornelió a.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Dan me se ataa a̱ doj quisi̱j caꞌmii Pedró nu̱ꞌ se na̱na̱ soꞌ, ga̱a ne̱ catúj ndoꞌo Nimán Diose̱ nimán cunuda̱nj nij síí cuno nana̱ yoꞌ a.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Ga̱a ne̱ nij síí israelitá cuchumán rá niꞌya̱j man Jesucristó caꞌnaꞌ ga̱ Pedró roꞌ, caráyaꞌa̱nj nij soꞌ se vaa quiꞌyaj Diose̱ se lu̱j cheꞌé nij yuvii̱ yaníj ne̱ nda̱a nimán nij yuvii̱ yaníj catúj Nimán Diose̱, quiꞌyaj Diose̱ a.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 ꞌO̱ se cuno nij soꞌ se vaa caꞌmii nij tuvi̱ꞌ Cornelió xnaꞌánj naca̱, cataj nij soꞌ se vaa sa̱ꞌ uxrá vaa Diose̱ á. Ga̱a ne̱ cataj Pedró rihaan tuviꞌ maꞌa̱n soꞌ:
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 ―Nihánj me se veꞌé nacaj Nimán Diose̱ man síí nihánj nda̱a vaa nacaj soꞌ man maꞌa̱n níꞌ ado̱nj. Se̱ caꞌvee ca̱ráán níꞌ chrej rihaan nij soꞌ cata̱ꞌ ne nij soꞌ maꞌ ―taj Pedró rihaan nij tuviꞌ soꞌ a.
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Ga̱a ne̱ caꞌneꞌ Pedró suun rihaan nij soꞌ se vaa cata̱ꞌ ne nij soꞌ, cheꞌé se si̱j noco̱ꞌ man Jesucristó me nij soꞌ a. Da̱nj quiꞌyaj nij soꞌ, ga̱a ne̱ cachíín niꞌya̱j nij soꞌ rihaan Pedró se vaa gu̱un ra̱a̱n soꞌ queꞌe̱e̱ doj güii ga̱ nij soꞌ a.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.