Mateus 18
Tinputz Vasui NT (TPZ_WBT) vs NTLH
1 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to teꞌ avoeꞌ e ne manih pa vöön va Kapaneam, ka ma vamomhë peꞌ nö maꞌ, pare hi poë pan, “Eteh se teꞌ non a tasun apuh oah manih pa Matop Vih va pa Vöön va Kin?”
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Ke Ieesuꞌ vaoe en na pa siꞌ koaꞌ soneꞌ, keꞌ nö en maꞌ manih peꞌ, keꞌ vasun en peꞌ manih po topnin in a ma vamomhë peꞌ,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, eöm se keh hikta panih a ma taateꞌ hat peöm, paröm teꞌ va nem manih pe koaꞌ soneꞌ vaꞌih, eöm to hikta antoen nem a ho manih pa Matop Vih va pa Vöön va Kin.
3 e disse:
4 A teꞌ vëh to apuh non manih pa Matop Vih va pa Vöön va Kin, ivëh a teꞌ to vöknah non a taateꞌ peꞌ, pareꞌ teꞌ va non manih pe siꞌ koaꞌ vaꞌih, eꞌ kuru a teꞌ pamëh se teꞌ o ëhnan apuh manuh pa vöön va kin.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Keteh to koman non a kamöꞌ e koaꞌ soneꞌ to teꞌ va non manih pe siꞌ koaꞌ vaꞌih, eꞌ to kamöꞌ me en peöꞌ.”
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Ta pah teꞌ se keh koman non, pan eꞌ se rëh ke o vaman po pus koaꞌ varih to vaman voh ee peöꞌ, kee kuꞌ manih pa taateꞌ hat, eꞌ to vih rakah non pa vahan a vös apuh manih pa koꞌkoneah, ko vöknah eah manuh koman tahiꞌ, keꞌ mët këh a ö rih.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Varenan rakah pa napan varih po oeh vëh to nanansoe ne o upöm teꞌ, kee nonok ne a ma taateꞌ hat. Oman, a ma taateꞌ hat poë varih se tavus ee. Ivëhkëk, varenan oah rakah pa teꞌ vëh to vavatvus non a ma taateꞌ hat poë varih.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 A koreomah keꞌ a momah se keh vakuꞌ a oah manih pa taateꞌ hat, moes kurus eah, ko vi na. Eꞌ to vih oah non pö nën se teꞌ ro me nom o pöh koren, me o pöh mon, kën si kon o toꞌtoꞌ tamoaan. Peꞌ to hat non pën se teꞌ me nom o pöök koren me o pöök mon, ee tomeꞌ me ke ee pën manuh po suraꞌ ësës tamoaan.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Me a matömah se keh vakuꞌ a oah manih pa taateꞌ hat, të kon eah, parën vi na. Eꞌ to vih non pën se teꞌ me nom o pöh tök matan kën sih kon o toꞌtoꞌ tamoaan. Peꞌ to hat non pö nën se teꞌ me nom o pöök matan, kee rëh ke ee pën manuh po suraꞌ ësës tamoaan.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 Matop vavih o siꞌ koaꞌ varih, pee to vaman voh ee peöꞌ, paröm nat nem koman nem, pan ee ro siꞌ tah pinpiun. Ahik, manuh pa vöön va kin no a ma ankeroꞌ pee to teꞌ tamoaan ne manih pa matan e Tamön.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 — ausente —
11 [Porque o
12 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Eöm koman va po nem nih pa ö no a pah teꞌ to teꞌ me non a 100 sipsip ka paeh ro. E tövaneah se kës këh en pa 99 to teꞌ ne pa ö tope ko ënëën ne a karas, pareꞌ nö en pa vaiu këh a teꞌ vëh to teꞌ varo non?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, e tövaneah po sipsip se keh taum hah maꞌ a teꞌ vëh to ro non, eꞌ se pah vaeö suntan rakah en. A ma tamoaan neꞌ to haraꞌ vaeö suk e non pa 99 varih to hikta ro voh. Ivëhkëk, eꞌ se keh taum hah maꞌ a teꞌ vëh to ro voh, eꞌ se pah vaeö suntan oah rakah kov en.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih pe Tamëneöm vöh pa vöön va kin to hikta iu non ta paeh va po pus koaꞌ varih po oeh vëh se ro, pare nö manuh po suraꞌ ësës tamoaan.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 “E kea pën vëh to vatet a no neoꞌ se keh nok vahat a oah, nö ah manuh peꞌ, parën soe aven keah pan, ‘Kea, a hat vaꞌih eꞌ a hat koman pën nën to nok ka neoꞌ.’ Keꞌ se keh pënton en pa soe pën, a, eën to vaꞌaus eah, keꞌ tavus hah en e kea pën.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Ivëhkëk, eꞌ se keh hikta pënton a soe pën, nö parën me maꞌ ta meh poa teꞌ, kee nö vaꞌpeh me maꞌ oah köm sih teꞌ nem a poa teꞌ keꞌ a kukön teꞌ marën a vavaꞌaus a soe keꞌ sih teꞌ eh non.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ka teꞌ pamëh se keh hikta pënton raoe, soe ke ra nap susunön varih to vovoh ne po rotuꞌ. Keꞌ se keh hikta pënton a soe pee, ep va in eah manih pa teꞌ kokon takis,keꞌ a teꞌ vëh to hikta vaman non e Sosoenën.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a ma tah kurus nöm to hikta vaonöt manih po oeh, e Sosoenën me to hikta se vaonöt non maꞌ manuh pa vöön va kin. Ka ma tah kurus nöm to vaonöt manih po oeh, ne Sosoenën me se vaonöt en maꞌ pee manuh pa vöön va kin.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 “Eöꞌ to sosoe avoeꞌ ke noꞌ peöm pan, ta poa teꞌ va po vaman se keh vapöh kokoman suk ta pah tah, pare hin suk, a, e Tamön vöh pa vöön va kin se heꞌ en pee pon.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Eꞌ se keh teꞌ non ta poa teꞌ, keꞌ, a kukön teꞌ to tönun pa pah ö, pare hin manih pa ëhnaneoꞌ, a, eöꞌ to teꞌ e noꞌ manih pa topniire.”
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Ke Pitaꞌ huk vatët rakah en manih pe Ieesuꞌ, pareꞌ hi poan pan, “Sunön, a tovih tëëm ne kea peöꞌ se nok ka neoꞌ a hat köꞌ ihan anoe a hat peꞌ, o tönim me ro pöök tëëm ëh?”
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Ke Ieesuꞌ to piun poan, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to hikta soe a ö nën se ihan anoe a hat peꞌ po tönim me o pöök tëëm, ahik, eöꞌ to soe ka oah a ö nën se ihan anoe a hat peꞌ pa 490 tëëm.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 A Matop Vih va pa Vöön va Kin na se vëknöm va in eah manih pa teꞌ sunön to hinhin hah non a ma moniꞌ peꞌ varih no a nap kikiu peꞌ to ötop voh.
23 Porque o
24 O poen no a teꞌ sunön to taneo pa hin hah a ma moniꞌ peꞌ, ka napan me ee maꞌ pa teꞌ vëh to ötop voh a 10 milion kinaꞌ manih peꞌ.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Ivëhkëk, a teꞌ pamëh to hikta teꞌ me non ta moniꞌ marën a piun hah a ötop peꞌ manih pa teꞌ sunön. Ivëh, ka teꞌ sunön soe en pan, ‘Eöꞌ se vavoen a teꞌ kikiu vëh me ra kën tom sinan peꞌ me a ma moeh tah neꞌ to vaneah non. Köꞌ sih kon a moniꞌ nën, to piun non a ötop peꞌ.’
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Ivëhkëk, a teꞌ kikiu pamëh to pënton a soe pa teꞌ sunön peꞌ, pareꞌ nö ko vatokon manih pa havin a poa moneah, pareꞌ soe ke poan pan, ‘Sunön, ururuan voh a neoꞌ ah, parën heꞌ voh a neoꞌ ta ma siꞌ poen. Eöꞌ se piun vahik eoꞌ pa ma moniꞌ varih nöꞌ to ötop voh manih pën.’
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Ka teꞌ sunön pa teꞌ kikiu pamëh tamak poan, pareꞌ koe en pa vavoen poan ko ihan anoe en pa ötop peꞌ.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 “Ivëhkëk, a teꞌ kikiu pamëh to tavus pareꞌ taum a meh teꞌ kikiu to ötop voh a teꞌ moniꞌ peꞌ to onöt non a 10 kinaꞌ. Eꞌ to not poan pareꞌ nom vakmis rakah en po ororom peꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, ‘Eën se piun vëvëhöꞌ rakah a moniꞌ peöꞌ nën to ötop voh.’
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Ivëhkëk, a teꞌ kikiu pamëh to vuꞌ manih pa moneah, pareꞌ soe ke poan pan, ‘Kea, ururuan a neoꞌ ah, parën heꞌ a neoꞌ ta ma meh siꞌ poen, peöꞌ se piun vahik eoꞌ pa moniꞌ vëh nöꞌ to ötop voh manih pën.’
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Ivëhkëk, a teꞌ kikiu vamomoaan vëh to hikta iu tamak non e meh peꞌ. Eꞌ to vateꞌ poan po vahutët, pareꞌ vahoꞌ en peꞌ pa nohnoh. Keꞌ teꞌ non nën, keꞌ onöt rakah pa ö neꞌ se piun hah a ötop peꞌ.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Ko upöm teꞌ kikiu to ep a tah vaꞌih to tanok, pare tamak ko heve rakah ee. Ee to nö hah ee manuh pe sunön pee, pare vavatët ee peꞌ pa ma taneah to tanok manih pa meh poa teꞌ kikiu pee.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Ivëh, ka teꞌ sunön vaoe ho en na pa teꞌ kikiu peꞌ pamëh, pareꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ a pah hat rakah, eën to ook voh ka neoꞌ pan eöꞌ se ihan anoe a ötop pën. Köꞌ soe keoꞌ pën pan eën se nat nom piun a ötop pën.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Vamomoaan nöꞌ to ururuan voh eoꞌ pën, vahvapoꞌnih kën hikta ururuan e meh siꞌ teꞌ pën?’
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 A teꞌ sunön to pah heve suntan en, pareꞌ vahoꞌ en pa teꞌ pamëh pa iuun nohnoh, keꞌ teꞌ non nën ko antoen rakah en pa ö neꞌ se piun vahik a ötop peꞌ.”
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Ke Ieesuꞌ soe, “A teꞌ sunön vëh to nok en pa taateꞌ to vatoe me e non pa taateꞌ ne Tamön vöh pa vöön va kin se nok manih peöm pö nöm se keh hikta ihan anoe a ma hat pa ma kën kea peöm me ra ma kën vameneöm.
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.