Lucas 20

Tinputz Vasui NT (TPZ_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O pöh poen ne Ieesuꞌ to vavaasis non a ma napan varih to vaman ne poë, eꞌ he vatvus non a Soe Vih manih koman a Iuun Hinhin Apuh pa ö vëh mahën. Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ nö ee maꞌ manih peꞌ.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Pare soe ke Ieesuꞌ pan, “Soe ka möm ah, a tasun taeah nën to teꞌ me nom parën nonok nom a ma kiu varih? Eteh to heꞌ a oah a tasun pamëh?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Ke Ieesuꞌ piun a soe pee, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ me se hi voh a neöm a siꞌ pah hi ro, soe ka neoꞌ öm,
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 a tasun vëh pa pupui a napan ne Jon Tövapupui to heꞌ voh, taneꞌ maꞌ pe Sosoenën, keꞌ, eꞌ taneꞌ maꞌ manih pa napan ah?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Kee vaiihi koman e ne pan, “Ea se poꞌ soe ataeah? Ea se keh soe pan, ‘Eꞌ to taneꞌ maꞌ pe Sosoenën,’ eꞌ se soe en pan, ‘Vahvapoꞌ nih ka hikta vaman no e Jon?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Ka se keh soe pan, ‘Eꞌ to taneꞌ maꞌ pa napan, a napan kurus varih se tösvös ee pea, suk ataeah, ee to vaman rakah voh ee pe Jon a teꞌ vanënën soe.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ivëh, kee piun va in a soe pe Ieesuꞌ manih pan, “Emöm to hikta nat nem, a pupui vëh pe Jon taneꞌ voh maꞌ peteh?”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ me to hikta se vatët a noꞌ neöm a tasun nöꞌ to teꞌ me noꞌ pa nok a ma tah varih.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Ke Ieesuꞌ heꞌ a soe vapipinoꞌ manih pa napan, pareꞌ soe pan, “A pah teꞌ to nep a voaën manuh pa rak peꞌ. Pareꞌ heꞌ a napan varih to iu kiu moniꞌ ne, kee matop ke ne poë, eꞌ hehnö ko teꞌ varë e non maꞌ pa vöön varo.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Ko poen no a voaꞌ to vamatop e ne pa oes, ke tövaneah pa rak vanö en maꞌ pa pah teꞌ kikiu peꞌ, keꞌ nö en manuh pa napan varih to matop ne pa rak voaën. Eꞌ to iu non a ö nee se heꞌ maꞌ poë ta ma teꞌ voaꞌ voaën va pa rak pamëh. Ivëhkëk, a ma teꞌ kikiu va pa rak to ip a teꞌ pamëh, pare vanö akuk hah ee maꞌ peꞌ.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Keꞌ vanö hah en pa meh teꞌ kikiu peꞌ. Eꞌ me no a nap kiu varih pa rak to ip vapoet ee peꞌ, pare vanö akuk hah ee maꞌ peꞌ.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Keꞌ vanö en pa vakön teꞌ kikiu manih pee. Ivëhkëk, ee to ip vahat poë, pare veo tavus ee peꞌ.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Ivëh, ke tövaneah pa rak soe en pan, ‘Eöꞌ se nok poꞌ ataeah? E sunaiꞌneoꞌ nöꞌ to iu oah noꞌ eah, eöꞌ se vanö eah. Eꞌe se pöꞌ tënan poë pare ta e ne peꞌ.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Ivëhkëk, a napan varih to kiu ne pa rak to ep in e koaꞌ oeteꞌ peꞌ pare vasoe ee pan, ‘A teꞌ vëh eꞌ se vaneah amot a ma tah pe tamaneah. Ep öm ka ip eah, para vaneah varuꞌ e no pa rak vëh.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Kee öt poë, pare vi tavus këh ee maꞌ peꞌ pa rak voaën, pare ip vamët ee peꞌ. Ke tövaneah pa rak voaën se poꞌ nok ataeah manih pa napan varih to ip e koaꞌ peꞌ?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 E tövaneah pa rak voaën se nö maꞌ, pareꞌ ip vamët a napan varih to matop ne pa rak, pareꞌ heꞌ a rak voaën manih po upöm teꞌ.” A napan to pënton a tah vaꞌih, pare soe pan, “E Sosoenën to hikta se vaonöt non a tah pamëh se tavus.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Ivëhkëk e Ieesuꞌ to kuteꞌ rakah non pee pareꞌ soe pan, “A pusun in a soe vapipinoꞌ vaꞌih to teꞌ non komön o Puk Vaëhëh, to teꞌ va non manih pan,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 A teꞌ se keh vuꞌ po toon pamëh eꞌ se tatape rakah en, ko toon se keh vuꞌtöön ta pah teꞌ, eꞌ se kakaaroe rakah en.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Ko teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës me ro teꞌ susunön ësës heꞌ to nat e ne pe Ieesuꞌ to heꞌ a soe vapipinoꞌ vëh to huh rakah e non pee. Ivëh, kee kehkeh öt e ne pe Ieesuꞌ, ivëhkëk, ee to nanaöp e ne pa napan.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Ko teꞌ vavaasis to nat ne o vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ susunön ësës heꞌ to ut ne e Ieesuꞌ, pare vanö maꞌ a ma meh teꞌ kee ut aven ne e Ieesuꞌ. A ma teꞌ poë varih to piuk pan ee ro teꞌ vih. Ee to kehkeh punöꞌ ne e Ieesuꞌ pa soe peꞌ, pan eꞌeꞌ se soe vapiun ta tah, kee se öt poë ko me manuh pa koreero teꞌ apaꞌpuh va pa kaman ko vateꞌ poë po vahutët.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Pare hi poë pan, “Apuh, emöm to nat e nem a soe me a tah nën to vavaasis nom sih to totoopin manih pa ma napan. Parën hikta nat nom pa naöp manih pa ëhnan apuh pa teꞌ, ahik, eën to vavaasis nom sih a ma napan a soe vih pe Sosoenën.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Soe ka möm ah, eꞌ vih kës e non pea pa heꞌ a takis manih pe Sisaꞌ, keꞌ a hik?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Ivëhkëk e Ieesuꞌ to nat vur en po vakëën nee to nok manih peꞌ, ivëh keꞌ soe ke raoe pan,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Vataare a neoꞌ öm ta pah moniꞌ. A ëhnan me o kahoꞌ peteh vëh to teꞌ non pa moniꞌ vëh?” Kee piun e Ieesuꞌ, pare soe pan, “Pe Sisaꞌ.”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A tah to vaneah non pe Sisaꞌ nöm se heꞌ e Sisaꞌ. Ka tah to vaneah non pe Sosoenën nöm se heꞌ e Sosoenën.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Ivëh, kee hikta onöt ne a öt poë manih pa matëëra napan. Ee to pah kokoman vörep e ne pa soe ne Ieesuꞌ to piun raoe, ko pah vasup rakah ee.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Ko Sëdiusi, ee o kum teꞌ to hikta vaman ne pan a nap mët se sun taneꞌ hah ee manih po vapeepe, to nö ee maꞌ manih pe Ieesuꞌ.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Pare hi e Ieesuꞌ pan, “Apuh, e Mosës to kiun voh ka ra a taateꞌ to soe va non manih pan, ‘Ta pah teꞌ se keh mët akuk eꞌ hikta vatvus ta pah koaꞌ manih pe köövo peꞌ, ke kea peꞌ me hah e köövo amop peꞌ, pareꞌ vatvus a koaꞌ se kon a ëhnan e kea peꞌ.’
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 A tönim kën tom mahin me a pöök to teꞌ voh ne. A teꞌ a vamomoaan to vaen, pareꞌ mët en a hikta koaꞌ peꞌ.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ka vapöök me en pe köövo,
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 ko vasuksuk no a vakön kea pee to nok va en nën, ivëh ka tönim me ra pöök kën tom mahin vameeme petpet voh e ne pe köövo pamëh, pare mët ee a hikta koaꞌ nee to vataman.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Po vasuksuk ne köövo pamëh to mët pet en.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Ko poen no a nap mët se sun hah, e köövo pamëh se teꞌ poꞌ non e köövo rakah peteh? A kën tom mahin to me voh poë vamanih pe köövo pee.”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “O teꞌ oeteꞌ me o köövo va kuru to vavaen e ne.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Ivëhkëk, a napan varih ne Sosoenën to soe a ö nee to onöt e ne pa sun hah ko kon o toꞌtoꞌ va amot, o teꞌ poë varih hikta se vavaen hah ne.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Ee to teꞌ va ne manih po ankeroꞌ pe Sosoenën, pare hikta onöt ne a mët. E Sosoenën to kuin taneꞌ hah raoe po vapeepe, ivëh, kee teꞌ e ne a ma koaꞌ pe Sosoenën.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 E Mosës me to vataare voh en pea pan a nap mët to susun hah e ne, manih po vahutët vëh neꞌ to kiun suk voh a ö no suraꞌ to ësës non o naon, pareꞌ soe pan,
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Ivëh, ke Sosoenën hikta teꞌ non pan, eꞌ e Sosoenën pa nap mët. Ahik. Eꞌ e Sosoenën pa nap toꞌtoꞌ. Manih peꞌ, a napan kurus to teꞌ toꞌtoꞌ ne.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 E Ieesuꞌ to soe va nën, ka ma teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës piun a soe peꞌ pan, “Apuh, a soe pën to paraꞌ vih.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Kee naöp e ne pa hi hah e Ieesuꞌ ta ma meh hi.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Vahvanih kee sosoe ne pan, e Kristo e koaꞌ pe Devit?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Ka manih po Puk Vahëh, e Devit koman to soe vavoh manih,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 E Devit to popokaꞌ non sih e Ieesuꞌ Kristo e Sunön, ivëh, ke Kristo hikta teꞌ varoe non pan eꞌ e koaꞌ pe Devit. Ahik! Eꞌ to teꞌ me e non e Sunön peꞌ.”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 A ma napan kurus rakah varih to teꞌ ne to pënton ne a soe pe Ieesuꞌ. Keꞌ soe ke ro vamomhë peꞌ pan,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Eöm se matop vavih nem po teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës. Ee to iu rakah ne o ohop rë vih ne se ohop, pare nönö vah me ne. Ee to iu rakah ne pan a napan se soe potan avih manih pee pa ma ö totoaan. Pare iu rakah ne a ihoꞌ pa ma ö ihihoꞌ po teꞌ susunön manih koman a ma iuun hinhin soneꞌ, ko iu rakah ne a ö ihihoꞌ vavoh manih po vaënëën apuh.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Ee to vavakëën ne sih o köövo amop, pare kakaveo ne a ma moeh tah pee. Pare pikpiuk ne sih pa nok a ma hin rë. Manih po poen nee se teꞌ po vahutët, a pap napan poë varih se kon o kamis o pöh apuh oah rakah.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.