Apocalipse 16
Tinputz Vasui NT (TPZ_WBT) vs NAA
1 Eöꞌ to pënton o vaato apuh to taneꞌ maꞌ pa teꞌ to teꞌ non pa Iuun Hinhin Apuh pe Sosoenën vöh pa vöön va kin, to nö non pa tönim me a poa ankeroꞌ to soe non pan, “Eöm se nö paröm koꞌkoꞌ a tönim me a poa toep varih to teꞌ ne o vakmis pe Sosoenën kee takoꞌ kunah manuh po oeh!”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ka ankeroꞌ vamomoaan nö, pareꞌ koep kunah en pa toep peꞌ manuh tonun o oeh. Ka ma vu piꞌ kamis, me a ma teꞌ ro ep vahat rakah tavus manih pa napan varih to teꞌ me ne o vëknöm va pa tah poa, me manih pa napan to vasunön ne a tah nöꞌnës peꞌ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ka vapöök ankeroꞌ koep en pa toep peꞌ manih tahiꞌ. Ka tahiꞌ ereraꞌ en, vamanih po eraꞌ va pa teꞌ ip, ka ma tah toꞌtoꞌ kurus varih tahiꞌ mët vahik ee.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Ka vakön ankeroꞌ koep en pa toep peꞌ manih pa ma ruen apaꞌpuh, me pa ma teꞌ a sosoneꞌ. Ka ma ruen tavus ereraꞌ kurus rakah ee.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Keöꞌ pënton a ankeroꞌ vëh to matop non a ma ruen to soe ke na e Sosoenën pan,
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 — ausente —
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Keöꞌ tënan o vaato to taneꞌ maꞌ pa pok, to soe maꞌ pan,
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Ka vataanaꞌ ankeroꞌ koꞌkoꞌ en pa toep peꞌ manih pa potan, ke Sosoenën vaonöt ko hivaꞌ va pa potan ës en pa ma napan.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 O hivaꞌ apuh va pa potan to ororan vörep, ko ës en pa ma napan. Ka napan soe vavahat, ko vavovoeak avoeꞌ e ne pe Sosoenën to teꞌ me non o kikis, marën a nok a ma ta hat poë varih. Ivëhkëk, a napan to hikta panih a ma taateꞌ hat pee, pare kë a ëhnan e Sosoenën.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Ka vatönim ankeroꞌ nö ko koep en pa toep peꞌ manuh pa ö ihihoꞌ pa tah poa. Ka popoen kopös en pa napan varih to vavatet ne a tah poa. Ka napan poë varih kon vahat ko kokot e ne pa ma riurivoeere, suk o kamis to apuh rakah.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ee to kokoman ne o kamis me a ma piꞌ pee, pare sosoe vavahat e ne pe Sosoenën vöh pa vöön va kin. Ivëhkëk, ee to hikta panih a ma taateꞌ hat pee.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Ka vatönim me a paeh ankeroꞌ koep en pa toep peꞌ manuh pa ruen apuh Iupretis. Ka ruen anaꞌ rakah en to vamatop non a hanan no a nap susunön to taneꞌ maꞌ pa ö no a potan to pepeah ke no maꞌ, se koe maꞌ.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Keöꞌ ep in a kukön tuvuh hat to ep va ne manih, po rökrök to tavus taneꞌ maꞌ pa rivon a kuruꞌ apuh, me manih pa rivon a tah poa, me manih pa rivon a teꞌ vanënën soe pikpiuk.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 A ma tuvuh hat poë varih to nonok ne sih a ma vu tah vatoksean. Ee to nö manuh pa nap susunön kurus varih to teꞌ ne po oeh, ee to iu ne pan, o teꞌ susunön se ununun a nap vëvënsun pee, kee se vapus po poen apuh pe Sosoenën A Kikis Vi, pa ö neꞌ se kiiki non a ma napan.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Pënton öm! Eöꞌ e Ieesuꞌ se nö nös vamanih pa teꞌ kakaveo, köm se hikta nat nem po poen poanheh nöꞌ se nö maꞌ manih peöm. Vaeö rakah, pa teꞌ vëh to opoep non, pareꞌ rara non o rara peꞌ, ko hikta nönö pehpeah vah non matëëra ma napan!”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Ka ma tuvuh hat poë varih ununun ee, pa nap susunön manih pa ö oeh vëh nee to popokaꞌ ne po to Hibru pan, Armagedon.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Ka vatönim me a vapöök ankeroꞌ koep en pa toep peꞌ manih akis pa tuvuh. Ko vaato apuh taneꞌ maꞌ manuh pa Iuun Hinhin Apuh pa ö vasioꞌ ihihoꞌ pe Sosoenën, to soe no maꞌ pan, “Eꞌ to hik en!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Ka muhin vakës ka kara kon en, ko vatoeꞌnën, me a rikrik apuh to ip en maꞌ. Moaan voh a hikta rikrik to tavus voh to teꞌ va non manih, taneo no maꞌ po poen ne Sosoenën to nok voh o oeh vëh. A teꞌ rikrik pamëh to apuh ko parin a hat oah rakah.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Ka vöön apuh vëh a Babiron takök en po kukön hum, ka ma meh vöön apuh pa ma meh napan to takök ko hat rakah ee. Ke Sosoenën kokoman avoeꞌ e non pa taateꞌ hat no a napan varih pa vöön vëh nee to popokaꞌ ne Babiron Apuh to nok voh, ivëh, keꞌ vakaak en pa Babiron po voaën peꞌ. O voaën pamëh, eꞌ o vakmis pe Sosoenën.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 A rikrik apuh pamëh to ip, ka ma to, me a ma tope hik kurus ee.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Ka ruiꞌ tutuvuh eh to antoen non o 50 kilogram to taru taneꞌ maꞌ akis ko oon en pa napan. Ivëhkëk, a napan to hikta panih a ma taateꞌ hat pee. Ee to vavovoeak ko sosoe vavahat avoeꞌ e ne pe Sosoenën, suk a ruiꞌ tutuvuh eh vëh to taneꞌ maꞌ akis ko oon raoe.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.