Mateus 9
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 E Ieesuꞌ to peah en po paröꞌ, pareꞌ pahan hah en manuh pa pap tonon vöh. Ko vos en pa vöön koman peꞌ vëh Kapaneam.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Ka ma pah teꞌ teꞌ ee maꞌ pa teꞌ tëtënkun to koroh non po pan peꞌ. Ke Ieesuꞌ inan o vaman pee, ivëh keꞌ soe ke a teꞌ tëtënkun pamëh pan, “Koaꞌ peöꞌ, vatö o kokoman pën, peöꞌ to ihan anoe eoꞌ pa ma hat pën.”
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Ko teꞌ vavaasis varih to nat ne sih o Vavaasis pe Mosës to pënton a soe pe Ieesuꞌ, pare vavasoe aven e ne pan, “A teꞌ vëh toto va non manih toh? Eꞌ to sosoe oꞌoah e non pe Sosoenën.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 E Ieesuꞌ to nat vahik en pa ma kokoman pee, ivëh, keꞌ soe ke rapoë pan, “Suk ataeah, köm teꞌ me nem o kokoman hat?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Eꞌ hikta teꞌ hivaꞌ non pa soe ke a teꞌ tëtënkun vëh pan, ‘A ma hat pën nöꞌ to ihan anoe eoꞌ’. Suk ataeah, o upöm teꞌ to hikta antoen ne a inan vamanih pan a ma hat peꞌ to hik ee. Ivëhkëk, eꞌ to hivaꞌ oah e non pa soe ke a teꞌ tëtënkun pan, ‘Eën se sun, ko nö eom’. Suk ataeah, a ma napan se ep ne, pan a teꞌ pamëh to toꞌ hah en.
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Ivëhkëk, eöꞌ se vamaaka ka neöm a pah tah, köm se vaman, ko nat ka neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus to teꞌ me noꞌ pa tasun manih po oeh marën a ihan anoe a ma hat. Ivëh, köꞌ taꞌ eoꞌ pa teꞌ tëtënkun pamëh pan, ‘Sun ah, parën kon o pan pën, ko nö eom manuh pa iuun pën.’”
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Ka varuꞌ rakah vakomanih no a teꞌ tëtënkun pamëh to sun, pareꞌ kon o pan peꞌ, ko nö en pa iuun peꞌ.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Ka napan varih to ep ne pa tah ne Ieesuꞌ to nok manih pa teꞌ tëtënkun pamëh töhkak rakah ee. Pare naöp ko pah kë ee pa ëhnan e Sosoenën. Suk ataeah, e Sosoenën varoe kuru to heꞌ o vu kikis vëh manih pa teꞌ va po oeh keꞌ nonok non a ma kiu to matan va ne manih.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 E Ieesuꞌ to këh a ö neꞌ to teꞌteꞌ non, pareꞌ ep a pah teꞌ kokon takis to ihoꞌ non pa iuun kokon takis. A ëhnaneah e Matiu. Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Suk a maꞌ neoꞌ ah.” Ke Matiu sun, pareꞌ vatet en peꞌ.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Po poen ne Ieesuꞌ to ënëën non manih pa iuun pe Matiu, me a nap kokon takis, me ro teꞌ no a ma taateꞌ pee to hat, me a ma vamomhë peꞌ,
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 ko Parësiꞌ ep e Ieesuꞌ to ënëën vaꞌpeh me e non pa nap kokon takis, me ro teꞌ no a ma taateꞌ pee to hat, pare hi ee pa ma vamomhë pe Ieesuꞌ pan, “Vahvanih ke tövavaasis peöm ënëën vaꞌpeh me non pa nap kokon takis me ro teꞌ no a ma taateꞌ pee to hat?”
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 E Ieesuꞌ to pënton a soe vaꞌih no Parësiꞌ to ihi ne a ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “O teꞌ varih to hikta haraꞌ ne a mët, eꞌe to hikta nönö ne pa ep e röktaꞌ. Ahik. A napan varoe varih to haraꞌ ne a mët to nönö ne pe röktaꞌ.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Eöm se nö paröm kokoman këh a pusun a soe vaꞌih to kiun non po Puk Vapenpen to soe non pan,
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Vasuksuk no a ma vamomhë pe Jon Tövapupui to nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare hi poë pan, “Vahvanih, kemöm me ro Parësiꞌ vavatet e nem pa taateꞌ vapenpen pa ëën? Ivëhkëk, a ma teꞌ vamomhë pën to kök ee pa taateꞌ pea, pare hikta vapenpen ne pa ëën a taëën.”
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Ke Ieesuꞌ piun rapoë pareꞌ heꞌ a soe vapipinoꞌ to vamaaka non a kiu peꞌ pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eꞌ to vih pöꞌ non pa ma teꞌ pe voe tövaen vavoon se haraꞌ vatamak ne? Ahik. E voe tövaen vavoon se keh teꞌ vaꞌpeh me non raoe, ee hikta se haraꞌ vatamak ne. Suk ataeah, ee to vaeö me ne e voe tövaen vavoon. Ivëhkëk, a ma poen se tavus maꞌ no upöm teꞌ se me ke ee pe voe tövaen vavoon, keꞌ këh en pa ma teꞌ peꞌ. Manih po poen pamëh eꞌe se vapenpen ee pa taëën. Suk ataeah eꞌe to tamak e ne poë. Ivëh, ka peah hah pe Ieesuꞌ manuh kin to teꞌ va i non manih pe voe tövaen to këh a ma vamomhë peꞌ, kee vapenpen ne a taëën.”
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 E Ieesuꞌ to sosoe vapipinoꞌ avoeꞌ e non, pareꞌ heꞌ o meoh pöök soe vapipinoꞌ to vamaaka non o vavaasis voon peꞌ, pareꞌ soe pan, “A hikta pah teꞌ to onöt non a kurus a ta rara voon pareꞌ kunpip a töhkoꞌ vëh to teꞌ non po ohop vamoaan. Eꞌ se keh nok va nën, pareꞌ pupui vatëh non o ohop pamëh, eꞌ se miröꞌ oah rakah en po ohop, ka ta rara vëh to kunpip non a töhkoꞌ tanunuꞌ ka töhkoꞌ pah tökrus vaꞌpuh oah en.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Me a hikta pah teꞌ to isu o voaën voon manih po pëk vamoaan nee to kun po kap sipsip. Eꞌ se keh isu en po voaën voon o voaën voon se kurus en po pëk vamoaan. Suk o pëk vamoaan to hikta onöt non a tëptot. Ivëh, ko pëk se tökrus en ko voaën takoꞌ en. Ahik. Eöm se isu o voaën voon manih po pëk voon nee to kun po kap sipsip.”
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ me e non pa ma vamomhë pe Jon Tövapupui, ka pah teꞌ to susun non pa iuun hinhin soneꞌ nö maꞌ, pareꞌ vatokon manih pa matan e Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Varuꞌ rakah vakomanih ne koaꞌ mon peöꞌ to mët en. Köꞌ iu noꞌ a ö nën se nö, parën hariun eah pa koreomah, keꞌ toꞌ hah.”
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to sun, pare nö me ee pe susun va pa iuun hinhin soneꞌ manuh pa iuun peꞌ.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Ee to teꞌ avoeꞌ e ne manih hanan, ka pah köövo to vavahuh voh non o eraꞌ po pöh havun me ro pöök kirismas to huk vatët maꞌ tonun e Ieesuꞌ. Pareꞌ hariun a ö noton in o ohop peꞌ.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 Suk eꞌ to koman aven non manih po kokoman peꞌ pan, “Eöꞌ se keh hariun akuk o ohop peꞌ, ka mët vëh hik këh en peöꞌ.”
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Ke Ieesuꞌ tarih, pareꞌ ep in e köövo pamëh, pareꞌ soe ke poan pan, “Vaeö rakah ah, koaꞌ peöꞌ. Eën to vaman nom neoꞌ, ka mët pën hik këh en pën.” Ka varuꞌ rakah vakomanih no eraꞌ to hikta nönö hah non maꞌ, keꞌ haraꞌ vavih en.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 E Ieesuꞌ to nö, pareꞌ tavus en manuh pa iuun pe susun pa iuun hinhin soneꞌ, eꞌ to ho pareꞌ taum en pa napan to vaokook ne. Ko upöm nonok ne a ma taokook.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Ke Ieesuꞌ soe ke rapoë pan, “Sun öm, ko tavus, e koaꞌ mon vëh to hikta mët. Eꞌ to koroh varoe.” Ivëhkëk, a napan varih to okook ne to vapikpiuk e ne peꞌ, pare vavövöneꞌ suntan ee peꞌ.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 E Ieesuꞌ to veo tavus vahik en pa napan, pareꞌ ho en manuh pa ö ne koaꞌ to pet non, pareꞌ öt a koreneah, keꞌ toꞌ hah en.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ko vahutët va pa tah ne Ieesuꞌ to nok nö vavah en manih pa koman a ö muhin pamëh.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Ke Ieesuꞌ këh en pa iuun pamëh, pareꞌ nönö non ka poa teꞌ kehoꞌ suk maꞌ poë, pare taneo ee pa kokoeꞌ suk na poë pan, “Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit uruan a möm ah.”
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 E Ieesuꞌ to nö, pareꞌ ho en pa meh iuun. Ka poa teꞌ kehoꞌ poë varih vatet ho ee peꞌ. Ke Ieesuꞌ hi rapoë pan, “Eöm kës to vaman rakah e nem peöꞌ se kap hah eoꞌ pa ma matëëneöm?” Kee soe, “A, Topoan.”
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Ke Ieesuꞌ vaket en pa poa matëëre, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm to vaman em pa ö nöꞌ se nok vavih a neöm, ivëh, köm se ep vamaaka em.”
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Ka poa teꞌ poë varih maaka matan ee. E Ieesuꞌ to vuhvuh rakah en pee pan ee se nat ne hutët a tah vaꞌih to tanok manih pee pon pa ta meh teꞌ.
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Ivëhkëk, ee to këh e Ieesuꞌ, pare taneo ee pa hutët a ma taneah ne Ieesuꞌ to nok manih pa koman a siꞌ ö muhin pamëh.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 A poa teꞌ poë varih to këkëh ko ne e Ieesuꞌ ka napan teꞌ ee maꞌ pa meh teꞌ no a oraꞌ hat to vapapön non poan, keꞌ hikta onöt non a to.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 E Ieesuꞌ to taꞌ vakis rakah en pa oraꞌ pan, eꞌ se këh tavus a teꞌ pamëh, keꞌ vaato hah. Ka teꞌ papön pamëh taneo hah en pa to. Ka napan pah vatötöhkak ee, pare vasoe ee pan, “Ahik ta pah tah na to ep voh no to teꞌ va non manih Israël.”
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Ivëhkëk, o Parësiꞌ to soe pan, “E susun po oraꞌ hat to heꞌ kikis non sih poan, keꞌ veveo këh non a napan pa ma oraꞌ hat.”
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Ke Ieesuꞌ vavavih vah kov e non pa ma vöön apaꞌpuh me a ma siꞌ vöön sosoneꞌ, pareꞌ vavaasis non a napan pa ma koman iuun hinhin sosoneꞌ pee. Eꞌ to vavaasis non raoe pa Soe Vih va pa Matop Vih pe Sosoenën. Me eꞌ to vavatoꞌ hah non a ma napan varih to teꞌ me ne a ma vu mët me a ma vu kamis manih pa ma sioniire.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Eꞌ to ep a napan to peo vörep, pareꞌ pah uruan en pee, suk ataeah, a ma kokoman pee to nun, kee hikta nat ne peteh se vaꞌaus rapoë. Ee to teꞌ va i ne manih po sipsip varih no a hikta teꞌ to matop non rapoë.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Ke Ieesuꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “A napan o pöh peo to vamatop ne a vaman a neoꞌ pa ö söm vaꞌaus raoe. Ivëhkëk, a hikta nap peo pa vatvus ke raoe a Soe Vih. Ee to teꞌ va ne manih pa voaꞌ to vamatop manih koman a rak, ka hikta nap kiu peo pa oes a voaꞌ,
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ivëh, köm se hinhin nem e Sosoenën, keꞌ se vamatop a ma napan peo, kee vaman a neoꞌ. Eöm se hinhin nem e Sosoenën, keꞌ vanö maꞌ a nap kiu peo manih pa rak.”
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.