Mateus 18
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARA
1 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to teꞌ avoeꞌ e ne manih pa vöön va Kapaneam, ka ma vamomhë peꞌ nö maꞌ, pare hi poë pan, “Eteh se teꞌ non a tasun apuh oah manih pa Matop Vih va pa Vöön va Kin?”
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Ke Ieesuꞌ vaoe en na pa siꞌ koaꞌ soneꞌ, keꞌ nö en maꞌ manih peꞌ, keꞌ vasun en peꞌ manih po topnin in a ma vamomhë peꞌ,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, eöm se keh hikta panih a ma taateꞌ hat peöm, paröm teꞌ va nem manih pe koaꞌ soneꞌ vaꞌih, eöm to hikta antoen nem a ho manih pa Matop Vih va pa Vöön va Kin.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 A teꞌ vëh to apuh non manih pa Matop Vih va pa Vöön va Kin, ivëh a teꞌ to vöknah non a taateꞌ peꞌ, pareꞌ teꞌ va non manih pe siꞌ koaꞌ vaꞌih, eꞌ kuru a teꞌ pamëh se teꞌ o ëhnan apuh manuh pa vöön va kin.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Keteh to koman non a kamöꞌ e koaꞌ soneꞌ to teꞌ va non manih pe siꞌ koaꞌ vaꞌih, eꞌ to kamöꞌ me en peöꞌ.”
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Ta pah teꞌ se keh koman non, pan eꞌ se rëh ke o vaman po pus koaꞌ varih to vaman voh ee peöꞌ, kee kuꞌ manih pa taateꞌ hat, eꞌ to vih rakah non pa vahan a vös apuh manih pa koꞌkoneah, ko vöknah eah manuh koman tahiꞌ, keꞌ mët këh a ö rih.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Varenan rakah pa napan varih po oeh vëh to nanansoe ne o upöm teꞌ, kee nonok ne a ma taateꞌ hat. Oman, a ma taateꞌ hat poë varih se tavus ee. Ivëhkëk, varenan oah rakah pa teꞌ vëh to vavatvus non a ma taateꞌ hat poë varih.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 A koreomah keꞌ a momah se keh vakuꞌ a oah manih pa taateꞌ hat, moes kurus eah, ko vi na. Eꞌ to vih oah non pö nën se teꞌ ro me nom o pöh koren, me o pöh mon, kën si kon o toꞌtoꞌ tamoaan. Peꞌ to hat non pën se teꞌ me nom o pöök koren me o pöök mon, ee tomeꞌ me ke ee pën manuh po suraꞌ ësës tamoaan.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Me a matömah se keh vakuꞌ a oah manih pa taateꞌ hat, të kon eah, parën vi na. Eꞌ to vih non pën se teꞌ me nom o pöh tök matan kën sih kon o toꞌtoꞌ tamoaan. Peꞌ to hat non pö nën se teꞌ me nom o pöök matan, kee rëh ke ee pën manuh po suraꞌ ësës tamoaan.
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 — ausente —
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 — ausente —
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Eöm koman va po nem nih pa ö no a pah teꞌ to teꞌ me non a 100 sipsip ka paeh ro. E tövaneah se kës këh en pa 99 to teꞌ ne pa ö tope ko ënëën ne a karas, pareꞌ nö en pa vaiu këh a teꞌ vëh to teꞌ varo non?
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, e tövaneah po sipsip se keh taum hah maꞌ a teꞌ vëh to ro non, eꞌ se pah vaeö suntan rakah en. A ma tamoaan neꞌ to haraꞌ vaeö suk e non pa 99 varih to hikta ro voh. Ivëhkëk, eꞌ se keh taum hah maꞌ a teꞌ vëh to ro voh, eꞌ se pah vaeö suntan oah rakah kov en.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Eꞌ to teꞌ akuk va kov e non manih pe Tamëneöm vöh pa vöön va kin to hikta iu non ta paeh va po pus koaꞌ varih po oeh vëh se ro, pare nö manuh po suraꞌ ësës tamoaan.
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 “E kea pën vëh to vatet a no neoꞌ se keh nok vahat a oah, nö ah manuh peꞌ, parën soe aven keah pan, ‘Kea, a hat vaꞌih eꞌ a hat koman pën nën to nok ka neoꞌ.’ Keꞌ se keh pënton en pa soe pën, a, eën to vaꞌaus eah, keꞌ tavus hah en e kea pën.
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Ivëhkëk, eꞌ se keh hikta pënton a soe pën, nö parën me maꞌ ta meh poa teꞌ, kee nö vaꞌpeh me maꞌ oah köm sih teꞌ nem a poa teꞌ keꞌ a kukön teꞌ marën a vavaꞌaus a soe keꞌ sih teꞌ eh non.
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Ka teꞌ pamëh se keh hikta pënton raoe, soe ke ra nap susunön varih to vovoh ne po rotuꞌ. Keꞌ se keh hikta pënton a soe pee, ep va in eah manih pa teꞌ kokon takis, keꞌ a teꞌ vëh to hikta vaman non e Sosoenën.
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a ma tah kurus nöm to hikta vaonöt manih po oeh, e Sosoenën me to hikta se vaonöt non maꞌ manuh pa vöön va kin. Ka ma tah kurus nöm to vaonöt manih po oeh, ne Sosoenën me se vaonöt en maꞌ pee manuh pa vöön va kin.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 “Eöꞌ to sosoe avoeꞌ ke noꞌ peöm pan, ta poa teꞌ va po vaman se keh vapöh kokoman suk ta pah tah, pare hin suk, a, e Tamön vöh pa vöön va kin se heꞌ en pee pon.
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 Eꞌ se keh teꞌ non ta poa teꞌ, keꞌ, a kukön teꞌ to tönun pa pah ö, pare hin manih pa ëhnaneoꞌ, a, eöꞌ to teꞌ e noꞌ manih pa topniire.”
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Ke Pitaꞌ huk vatët rakah en manih pe Ieesuꞌ, pareꞌ hi poan pan, “Sunön, a tovih tëëm ne kea peöꞌ se nok ka neoꞌ a hat köꞌ ihan anoe a hat peꞌ, o tönim me ro pöök tëëm ëh?”
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Ke Ieesuꞌ to piun poan, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to hikta soe a ö nën se ihan anoe a hat peꞌ po tönim me o pöök tëëm, ahik, eöꞌ to soe ka oah a ö nën se ihan anoe a hat peꞌ pa 490 tëëm.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 A Matop Vih va pa Vöön va Kin na se vëknöm va in eah manih pa teꞌ sunön to hinhin hah non a ma moniꞌ peꞌ varih no a nap kikiu peꞌ to ötop voh.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 O poen no a teꞌ sunön to taneo pa hin hah a ma moniꞌ peꞌ, ka napan me ee maꞌ pa teꞌ vëh to ötop voh a 10 milion kinaꞌ manih peꞌ.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Ivëhkëk, a teꞌ pamëh to hikta teꞌ me non ta moniꞌ marën a piun hah a ötop peꞌ manih pa teꞌ sunön. Ivëh, ka teꞌ sunön soe en pan, ‘Eöꞌ se vavoen a teꞌ kikiu vëh me ra kën tom sinan peꞌ me a ma moeh tah neꞌ to vaneah non. Köꞌ sih kon a moniꞌ nën, to piun non a ötop peꞌ.’
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 Ivëhkëk, a teꞌ kikiu pamëh to pënton a soe pa teꞌ sunön peꞌ, pareꞌ nö ko vatokon manih pa havin a poa moneah, pareꞌ soe ke poan pan, ‘Sunön, ururuan voh a neoꞌ ah, parën heꞌ voh a neoꞌ ta ma siꞌ poen. Eöꞌ se piun vahik eoꞌ pa ma moniꞌ varih nöꞌ to ötop voh manih pën.’
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Ka teꞌ sunön pa teꞌ kikiu pamëh tamak poan, pareꞌ koe en pa vavoen poan ko ihan anoe en pa ötop peꞌ.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 “Ivëhkëk, a teꞌ kikiu pamëh to tavus pareꞌ taum a meh teꞌ kikiu to ötop voh a teꞌ moniꞌ peꞌ to onöt non a 10 kinaꞌ. Eꞌ to not poan pareꞌ nom vakmis rakah en po ororom peꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, ‘Eën se piun vëvëhöꞌ rakah a moniꞌ peöꞌ nën to ötop voh.’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Ivëhkëk, a teꞌ kikiu pamëh to vuꞌ manih pa moneah, pareꞌ soe ke poan pan, ‘Kea, ururuan a neoꞌ ah, parën heꞌ a neoꞌ ta ma meh siꞌ poen, peöꞌ se piun vahik eoꞌ pa moniꞌ vëh nöꞌ to ötop voh manih pën.’
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Ivëhkëk, a teꞌ kikiu vamomoaan vëh to hikta iu tamak non e meh peꞌ. Eꞌ to vateꞌ poan po vahutët, pareꞌ vahoꞌ en peꞌ pa nohnoh. Keꞌ teꞌ non nën, keꞌ onöt rakah pa ö neꞌ se piun hah a ötop peꞌ.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Ko upöm teꞌ kikiu to ep a tah vaꞌih to tanok, pare tamak ko heve rakah ee. Ee to nö hah ee manuh pe sunön pee, pare vavatët ee peꞌ pa ma taneah to tanok manih pa meh poa teꞌ kikiu pee.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Ivëh, ka teꞌ sunön vaoe ho en na pa teꞌ kikiu peꞌ pamëh, pareꞌ soe ke poan pan, ‘Eën a teꞌ a pah hat rakah, eën to ook voh ka neoꞌ pan eöꞌ se ihan anoe a ötop pën. Köꞌ soe keoꞌ pën pan eën se nat nom piun a ötop pën.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Vamomoaan nöꞌ to ururuan voh eoꞌ pën, vahvapoꞌnih kën hikta ururuan e meh siꞌ teꞌ pën?’
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 A teꞌ sunön to pah heve suntan en, pareꞌ vahoꞌ en pa teꞌ pamëh pa iuun nohnoh, keꞌ teꞌ non nën ko antoen rakah en pa ö neꞌ se piun vahik a ötop peꞌ.”
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Ke Ieesuꞌ soe, “A teꞌ sunön vëh to nok en pa taateꞌ to vatoe me e non pa taateꞌ ne Tamön vöh pa vöön va kin se nok manih peöm pö nöm se keh hikta ihan anoe a ma hat pa ma kën kea peöm me ra ma kën vameneöm.
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.