Marcos 9
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 Ke Ieesuꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a ma pah teꞌ to sun ne manih kuru, se meꞌ avoeꞌ e ne pa mët, ee heh ep ee pa Matop Vih pe Sosoenën se tavus me maꞌ o kikis.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 O tönim me o pöh poen to oah ee, ke Ieesuꞌ me e Pitaꞌ, me ra poa tom kea e Jëmis pen Jon. Ee varoe to peah pa tope a pah va kin. Ee varoe kuru to teꞌ vaꞌpeh me ne e Ieesuꞌ, ka sionin e Ieesuꞌ tarih, ko matan ke en.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Ko ohop peꞌ kakaare oah rakah en pa ö no a teꞌ va po oeh to pupui o rara peꞌ, keꞌ teꞌ va non.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ke Elaëjaꞌ, pen e Mosës tavus ee maꞌ, pare vavaato me e ne pe Ieesuꞌ.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Eeh, Apuh, eꞌ to vih rakah e non pea to teꞌ no manih kuru, vaonöt ka möm ah, kemöm u a kukön tanu manih. A teꞌ pën, ka teꞌ pe Mosës, me a teꞌ pe Elaëjaꞌ.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 E Pitaꞌ me a meh poa vamomhë peꞌ to pah naöp vörep ee, ivëh, ke Pitaꞌ toksean en, pareꞌ hikta maaka vavih vi non pa soe neꞌ to soe.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Ka unöh pöm en pee, ka to taneꞌ maꞌ manih pa koman a unöh to soe va non manih pan, “Eꞌ ivaꞌih e Koaꞌ peöꞌ, ne eöꞌ to iu oah vi noꞌ eah sih, ivëh, köm sih pënton vavih a soe peꞌ.”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Ka varuꞌ rakah vakomanih nee to vaveves vah ko ne, pare hikta ep hah ne ta meh teꞌ. E Ieesuꞌ varoe a paeh to teꞌ vaꞌpeh me non raoe.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Ee to këh kunah hah ee maꞌ pa tope pamëh, ke Ieesuꞌ vuhvuh raoe, ko soe ke rapoë pan, “A tah vaꞌih nöm to ep vu maꞌ manuh pa tope, ne eöm se nat nem soe tavus ke ta meh teꞌ, eꞌ se teꞌ non, ko onöt rakah po poen ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se toꞌ hah maꞌ.”
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ee to koaan vakis rakah e ne pa ma soe ne Ieesuꞌ to soe ke raoe pa ma kokoman pee. Ivëhkëk, manih koman pee, nee to vaiihi koman hah a ne pan, “A toꞌ hah maꞌ, soe non ataeah?”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Ke Pitaꞌ, ke Jëmis pen kea peꞌ Jon hi ee pe Ieesuꞌ pan, “Suk ataeah ko teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës sosoe ne pan e Elaëjaꞌ se vovoh maꞌ?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 E Ieesuꞌ to piun raoe, pareꞌ sosoe suk non e Jon Tövapupui, ko soe ke rapoë pan, “A soe pee a man, e Elaëjaꞌ to vovoh voh en maꞌ, pareꞌ vatotoopin vahik voh en pa ma moeh tah kurus. Eꞌ teꞌ vah va poꞌ non nih ko Puk Vapenpen soe va non manih pan, eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to se teꞌ o kamis, kee heꞌ tonun a neoꞌ, pare miröꞌ a neoꞌ, ko ip vamët ee peöꞌ?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Ivëh, köꞌ se soe keoꞌ peöm pan, a teꞌ vëh no a napan to koman voh ne pan e Elaëjaꞌ, eꞌ to nö voh en maꞌ. Ivëhkëk, a ma napan to vatet voh ee pa ma iu pee, pare nok a ma taateꞌ hat manih peꞌ, keꞌ tavus va en manih pa ö no Puk Vapenpen to soe va non.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Ke Ieesuꞌ me a kukön vamomhë tavus vatönun hah me ee maꞌ po upöm pee, pare ep i ra napan peo rakah to tönun maꞌ. O teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës to vavaato vasukaꞌ me ne a ma vamomhë pe Ieesuꞌ.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 A napan to ep in e Ieesuꞌ to nö maꞌ, pare pah töhkak vahat ee, pare nö vëhöꞌ ee manuh pe Ieesuꞌ pare vaöt koren me ee peꞌ.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Ke Ieesuꞌ hi en pa ma vamomhë peꞌ pan, “Ataeah ne eöm to vavaato vasukaꞌ suk me nem o teꞌ vavaasis poë varih?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Ka pah teꞌ to teꞌ non topnin a napan poë varih piun maꞌ a soe pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe maꞌ pan, “Apuh, eöꞌ to me vu maꞌ e koaꞌ oeteꞌ peöꞌ manih pa ma vamomhë pën, pan ee se veo këh poë pa oraꞌ hat to teꞌ non manih peꞌ, keꞌ hikta toto non.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 A ma poen kurus rakah no a oraꞌ hat sih öt sih poan ko vi en peꞌ manih po oeh. Ko poe kakaare tatavus ke non maꞌ manih pa rivoneah, keꞌ vakuskus rivon e non. Ke eöꞌ hin vu a ma vamomhë pën, pan ee se veo tavus a oraꞌ hat pamëh, ivëhkëk, ee hikta onöt ne a veo poë.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Ke Ieesuꞌ soe ke ra vamomhë peꞌ pan, “Eöm varih to hikta vaman avoeꞌ rakah nem e Sosoenën se vatoꞌ en po teꞌ, O tovih poen ne eöꞌ se teꞌ vaꞌpeh tamoaan me a noꞌ neöm? A tovih poen ne eöꞌ se teꞌ a ma punis peöm? Me maꞌ öm e koaꞌ manih peöꞌ.”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Kee me ee maꞌ pe koaꞌ pamëh manih pe Ieesuꞌ, ka oraꞌ hat pamëh ep in e Ieesuꞌ, pareꞌ pah kö suntan en pe koaꞌ, ke koaꞌ vuꞌ en po oeh ko vakuku vah e non, ko poe tavus ke maꞌ manih pa rivoneah.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Ke Ieesuꞌ hi en pe tamaneah pan, “E koaꞌ haraꞌ varë vi voh en pa mët vëh ëh?” Ke tamaneah piun va en manih pan, “Eꞌ to taneo rakah voh en pa ö neꞌ to teꞌ non a koaꞌ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 A ma tamoaan rakah no a oraꞌ hat pamëh to kehkeh ip vamët e non sih peꞌ. Eꞌ to viivi non sih poan po suraꞌ me manih koman ruen. Ivëhkëk, eën se nom onöt nom a vatoꞌ hah e koaꞌ peöꞌ, kën ururuan a möm, parën vaꞌaus eom pemöm.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën se koe a soe vamanih pan, ‘Eën se nom onöt nom.’ Suk ataeah, eöꞌ to onöt rakah e noꞌ pa nok va nën po teꞌ varih to vaman a non neoꞌ sih.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Ivëhkëk, e taman e koaꞌ pamëh to hin vakis en maꞌ pan, “Eöꞌ to vaman e noꞌ pën. Ivëhkëk, o vaman peöꞌ hikta teꞌ apuh non, sën vaꞌaus a neoꞌ ko vaman peöꞌ sih apuh.”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 E Ieesuꞌ to ep a napan to vavahuk nö e ne maꞌ manih pee, ivëh, keꞌ siröꞌ a oraꞌ hat pamëh to teꞌ non sih pe koaꞌ, pareꞌ soe pan, “Papön, eöꞌ to taꞌ a nös oah, këh tavus maꞌ e koaꞌ manem, parën nat nom hah hop manih peꞌ.”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Ka oraꞌ hat pamëh kokoeꞌ, pareꞌ vi en na pe koaꞌ manuh po oeh, ko këh tavus en pe koaꞌ, ke koaꞌ koroh ke non pan eꞌ to mët en. Ka nap peo soe e pan, “Eꞌ to mët en.”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Ivëh, ke Ieesuꞌ öt pa koreneah ko kë vasun poan, keꞌ sun en pareꞌ toꞌ hah en.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Vasuksuk poꞌ ne Ieesuꞌ to nö en manuh iuun, pareꞌ teꞌ aven e non, ka ma vamomhë varoe peꞌ hi ee peꞌ pan, “Emöm hikta onöt suk nem a veo tavus a oraꞌ hat pamëh ataeah?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “A hin varoe kuru to onöt non a veo tavus o vu oraꞌ hat to teꞌ va ne manih. Ahikta meh tah to onöt non.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Ke Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ këh ee pa vöön vëh neꞌ to vatoꞌ hah e koaꞌ pamëh, pare teꞌ ne topnin a muhin va Galiliꞌ. Ke Ieesuꞌ rës rakah e non pa ta pah teꞌ se nat a ö neꞌ to teꞌ non.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Suk ataeah, eꞌ to vavaasis non a ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus no a teꞌ se vikuh en peöꞌ manih pa koreera nap hat, kee sih ip vamët e peöꞌ, ka kukön poen sih oah, köꞌ toꞌ hah, ko sun hah eoꞌ.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Ivëhkëk, a ma vamomhë peꞌ to hikta maaka i ne a pusun in a soe pamëh, ivëh, kee nanaöp e ne pa hi poë.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Kee vos hah ee manuh Kapaneam, pare ho e manuh iuun, ke Ieesuꞌ hi en pa ma vamomhë peꞌ pan, “Ataeah nöm to vavaasoe vasukaꞌ suk nö vu nem maꞌ manuh hanan?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Ivëhkëk, ee to hikta piun a hi pe Ieesuꞌ, suk ataeah, ee to poet suk a ö nee to vavaato vasukaꞌ nö vu ne maꞌ manuh hanan suk eteh se teꞌ non a tasun apuh oah manih pee.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Ivëh, ke Ieesuꞌ ihoꞌ en, pareꞌ vaoe en na pa ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Ta pah teꞌ se keh iu non a tasun apuh oah manih pa matan e Sosoenën, eꞌ a teꞌ pamëh se vöknah hah ea, pareꞌ kikiu va non manih pa teꞌ to kiu akuk non pa napan.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 — ausente —
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 — ausente —
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Ke Jon soe ken pe Ieesuꞌ pan, “Apuh, emöm to ep in a pah teꞌ to veveo tavus non sih o oraꞌ hat këh o teꞌ manih pa ëhnöömah. Ivëh, kemöm soepip em peꞌ, suk eꞌ to hikta teꞌ non po kum pea.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöm se nat nem soepip in eah, eꞌ se nonok e non pa tah vatoksean manih pa ëhnaneoꞌ, me o kikis peöꞌ. Suk ataeah, eꞌ to hikta sosoe vahat non a ëhnaneoꞌ.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 A teꞌ to hikta hat ka rora sih, eꞌ kuru a teꞌ pea.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Pënton vavih nem pa soe vaꞌih, se röꞌ soe ka neöm, eteh se keh ep ka neöm, pareꞌ heꞌ a neöm a ruen kaak, suk eöm to vatös me a non neoꞌ, e Kristo. A teꞌ pamëh ne Sosoenën se heꞌ en peꞌ po voen vëh to hikta onöt non ahik.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 “Ivëhkëk, ta pah teꞌ se keh koman non pan, eꞌ se rëh ke o vaman pa ta siꞌ pah koaꞌ soneꞌ, keꞌ kuꞌ manih pa taateꞌ hat, eꞌ to vih rakah non pa vahan a vös topoan manih pa koꞌkoneah, ko varokoꞌ eah tahiꞌ.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 — ausente —
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 — ausente —
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 — ausente —
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Eöm se teꞌ a ma punis, paröm sun vakis ko vaman e Sosoenën, köm sih tavus o teꞌ totoopin manih pa matan e Sosoenën, vamanih pa gol ne to ës po suraꞌ keꞌ kakaare hah, pareꞌ voon en.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Me eöm to teꞌ va e nem manih pa sö tetehean, nee to sö a taëën keꞌ ninin vih. Ivëhkëk, o tetehean va pa sö pamëh se keh hikta teꞌ non, eꞌ se vaninin vih vah va in taëën pamëh nih? Eöm se teꞌ rakah vako nem manih pa sö tetehean, a ma kokoman peöm se teꞌ vatö ne, köm vakamöꞌ me ra ma upöm peöm.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.