Lucas 6
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARA
1 O pöh Poen Apaapo ne Ieesuꞌ me a ma vamomhë peꞌ to nönö nö ne topnin a rak vëh nee to nep voh a kon. Ee to kökök a ma voaꞌ kon, pare kakap, ko ëën ee.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Ivëhkëk, a ma Parësiꞌ to soe pan, “A ma tah varih to vapenpen non po Poen Apaapo pea, eöm nok vamanih suk ataeah?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Ke Ieesuꞌ piun raoe, ko soe pan, “Eöm to ëh pöꞌ voh em po vahutët vëh ne Devit to nok voh pa ö neꞌ to maë voh me ra ma vamomhë peꞌ, ha?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 E Devit to ho voh pa iuun vapenpen pe Sosoenën, pareꞌ kon a taëën to teꞌ non pa matan e Sosoenën. A taëën pamëh no a hikta teꞌ akuk se ëën. O teꞌ ësës heꞌ varoe to onöt ne a ëën. E Devit me a ma vamomhë peꞌ to ëën ee pa taëën pamëh.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Ke Ieesuꞌ soe ken pa napan pan, “Eöꞌ koman e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to Sunön ke noꞌ po Poen Apaapo.”
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 O meoh Poen Apaapo ne Ieesuꞌ to ho pa iuun hinhin soneꞌ, pareꞌ heꞌ a soe manih pa ma napan. A pah teꞌ to teꞌ non nën no a papmatö peꞌ to tëtënkun.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 O teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me ro Parësiꞌ to ut ne e Ieesuꞌ se keh vavih hah a teꞌ tënkun koren pamëh po Poen Apaapo, keꞌ ahik. Ee to vaiu këh ne ta hanan nee se vateꞌ e Ieesuꞌ po vahutët.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nat e non po kokoman pee, ivëh, keꞌ soe ke a teꞌ vëh no a koreneah to mët ko tënkun, “Maꞌ ah ko sun manih” Ka teꞌ pamëh sun en.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe, “Eöꞌ to iu hi a noꞌ neöm a pah hi. Eꞌ to vih pöꞌ e non pea se vaꞌaus a meh teꞌ to haraꞌ non a mët po Poen Apaapo, keꞌ ea se koe ee pa vaꞌaus eah, keꞌ mët en?”
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 E Ieesuꞌ to vatvi a mataneah manih pa napan, pareꞌ soe ke a teꞌ pamëh pan, “Putot a koreomah.” Eꞌ to putot a koreneah, keꞌ totoopin, ko vih hah en.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Ivëh, ko teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me ro Parësiꞌ pah heve suntan e ne pe Ieesuꞌ. Ko vavasoe koman e ne pan, “Ea se nok rakah ataeah manih pe Ieesuꞌ?”
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Vasuksuk po pöh poen ne Ieesuꞌ to peah manuh pa tope pa hin. Pa popoen pamëh ne Ieesuꞌ to hinhin non manih pe Sosoenën ka muhin takah en.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Pa pöstakah ne Ieesuꞌ to vaoe ununun en na pa ma vamomhë peꞌ. Ko vateꞌ en po havun teꞌ me a pöök ko vëhnan raoe o aposol peꞌ. Ivarih, a ma ëhnëëre,
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 a paeh e Saëmon, e Ieesuꞌ to vëhnan poan e Pitaꞌ, ke kea peꞌ Ëndruꞌ, ke Jëmis, pen Jon, ke Filip, ke Batromioꞌ.
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Ke Matiu, ke Tömas, ke Jëmis e sunaiꞌ Apias, ke Saëmon a pah teꞌ va po vakum teꞌ varih nee to pokaꞌ ne ro Sërat.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Ke Jiutas e sunaiꞌ Jëmis, ke Jiutas Iskariot, to taneꞌ maꞌ Kariot, eꞌ a teꞌ vaꞌih to vikuh e Ieesuꞌ manuh pa koren a nap hat.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Ke Ieesuꞌ kunah en maꞌ pa moeh riun vaꞌpeh me a havun me a poa vamomhë peꞌ. A ma vamomhë peꞌ me a napan o pöh peo rakah, eꞌe va Jiutiaꞌ me Jerusalëm me manih sinten tahiꞌ pa poa vöön varih Taëaꞌ me Saëdon, ee me to teꞌ vaꞌpeh ne.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Ee to nö maꞌ pa pënton a soe me e Ieesuꞌ se vavatoꞌ raoe. A ma napan varih no oraꞌ hat to miröꞌ voh, ee me ne Ieesuꞌ to vatoꞌ hah raoe.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 A ma napan peo to iu vaket ne e Ieesuꞌ, pan o kikis se taneꞌ maꞌ peꞌ ko vavatoꞌ a ma vu mët pee.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Ke Ieesuꞌ kuteꞌ non a ma vamomhë peꞌ pareꞌ soe pan,
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Eöm a napan varih to mamaë nem kuru,
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Vaeö rakah peöm varih,
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Ivëhkëk, eöm se pah teꞌ vaeö rakah e nem,
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 “Ivëhkëk, varenan peöm o teꞌ to öt vapeo nem o moniꞌ,
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Varenan peöm o teꞌ varih to ënëën vamhun nem kuru,
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 Varenan peöm o teꞌ varih no a ma napan to kë ne a ma ëhnëëneöm,
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 “Ivëhkëk, eöꞌ to soe ka neöm, o teꞌ varih to pënton nem a soe peöꞌ. Eöm se iu nem a ma teꞌ varih to vakihat ka ne neöm, ko nonok vavih nem raoe, paröm kamöꞌ nem raoe.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Eöm se hinhin ke nem o teꞌ varih to heꞌ punis a ne neöm. Eöm se hinhin nem pan, e Sosoenën se tapui raoe ko nok vavih raoe.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Ta pah teꞌ se keh tapan a panömah, pah heꞌ a meh papan, keꞌ tapan. Ka teꞌ se keh kon o ohop vatonun pën, pah heꞌ me o siot pën, keꞌ kon.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Ka teꞌ se keh hin ta pah tah manih pën, eën se heꞌ eah. Ka teꞌ se keh varo a tah pën, eën se koe a hin vakis eah pan eꞌ se piun hah maꞌ.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 A ma taateꞌ ne eöm to iu nem no a napan se nok manih peöm, eꞌ a ma taateꞌ poë varih nöm se nok manih pee.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 Eöm se keh iu varoe nem o teꞌ varih to iu a ne neöm, eöm se kon a vih taeah nën? O teꞌ varih to teꞌ ne pa taateꞌ hat to iu me e ne pa napan se iu ne raoe.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Ke eöm se keh nonok nem a taateꞌ vih manih po teꞌ varih to nonok vavih a ne neöm, a vih taeah nöm se kon nën? O teꞌ varih to teꞌ ne pa taateꞌ hat to nonok va e ne nën.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Ke eöm se keh heꞌ ta pah tah manih po teꞌ paröm koman nem pan, ee se piun hah ka ne neöm, eöm se kon a vih taeah nën? O teꞌ varih to teꞌ ne pa taateꞌ hat to heꞌheꞌ me ne pa ma tah manih po teꞌ hat pan, eꞌe se kon hah a tah to vatoe me non a tah vëh nee to heꞌ.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Ivëhkëk eöm se iu rakah nem a ma teꞌ to vakihat ka ne neöm, paröm nonok vavih nem raoe. Eöm se keh heꞌ a tah manih pa meh teꞌ, koe a iu a ö seꞌ piun hah ka neöm. Eöm se keh nok va nën, amot neöm se kon o voen apuh, paröm tavus vamaman rakah em o pus koaꞌ pe Sosoenën a Kikis Vi. E Sosoenën to ururuan kurus e non pa napan varih to hikta sosoe vavihvih ke ne poë me a nap nonok vahat.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Eöm se ururuan nem o teꞌ vamanih pa ö ne Tamön to ururuan va non.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 “Eöm se nat nem kiiki a ma taateꞌ hat pa meh teꞌ. Ke Sosoenën me se hikta kiiki a ma taateꞌ hat peöm. Eöm se nat nem vateen o upöm teꞌ pa hat, vamanih pa ö ne tökiiki vahutët to nonok va non, ivëh ke Sosoenën hikta se vateen a no neöm pa tah hat. Eöm se ihan anoe a ma hat po upöm teꞌ, ke Sosoenën me se ihan anoe a ma teꞌ hat peöm.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Eöm se heꞌ akuk a tah peöm manih po upöm teꞌ, ke Sosoenën se piun oah rakah ken peöm. A ma tah varih nöm to heꞌheꞌ akuk nem sih o upöm teꞌ, eꞌ a ma tah poë varih ne Sosoenën se piun hah ka neöm. Köm hikta onöt nem a öt.”
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 E Ieesuꞌ to heꞌ o soe vapipinoꞌ vamanih pan, “A teꞌ kehoꞌ to onöt pöꞌ e non pa vataare a meh teꞌ kehoꞌ a hanan? Ahik. Eꞌe pon se ru ee pa koveꞌ.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 E koaꞌ va pa siku to hikta antoen non a teꞌ oah e tövavaasis peꞌ. Ahik. Eꞌ se siku pareꞌ kon o nat, ko pah vatoe me e tövavaasis peꞌ.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 “Vahvanih kën kuteꞌ vaviꞌ nom a tapisik soneꞌ vëh to teꞌ non pa matan e kea pën, ivëhkëk, eën to hikta koman nom a tanaon apuh vëh to teꞌ non pa matömah?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Vahvanih kën se soe ke kea pën pan, ‘Kea, eöꞌ to iu kan këh nom oah pa tapisik vëh pa matömah,’ parën hikta ep momoaan voh pa tanaon apuh vëh to teꞌ non pa matömah? Eën a teꞌ mokoꞌ rivon, kon momoaan a tanaon apuh vëh to teꞌ non pa matömah. Ko vasuksuk poꞌ nën se ep vamaaka nom parën pah kan takin poꞌ a tapisik soneꞌ vëh to teꞌ non pa matan e kea pën. A pusun in a soe vaꞌih to soe va non manih pan, ‘Eën se ep momoaan voh pa hat pën, parën pah vatotoopin poꞌ e kea pën.’”
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 O naon vih to hikta onöt non a voaꞌ a ma voaꞌ hat, keꞌ teꞌ pet va e non manih po naon hat to hikta onöt non a voaꞌ a ma voaꞌ vih.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 O teꞌ to iniinan taneꞌ ne sih o naon vih keꞌ o naon hat manih po voaꞌ. O teꞌ to hikta nönö ne pa oes o voaꞌ vetan manih po uris toꞌtoꞌ. A napan to hikta osoes ne sih o voaꞌ pöpöꞌraꞌ manih po karuꞌ.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 O teꞌ vihvih to teꞌ me ne a ma kokoman vih manih pa ma komëëre. Ivëh, nee to vavatvus suk ne sih a ma soe vih. Ivëhkëk, o teꞌ varih to teꞌ vatëh me ne a ma kokoman hat a taateꞌ hat to puh rakah non manih pa ma komëëre. Ivëh, nee to vavatvus suk ne sih a ma soe hat. Suk a rivon a teꞌ to vavatvus non sih a ma taneah to teꞌ non manih pa komaneah.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 “Eöm to popokaꞌ a no neoꞌ e Sunön peöm, suk ataeah köm hikta vavatet poꞌ nem a soe peöꞌ?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 A pah teꞌ se këh nö maꞌ peöꞌ pareꞌ pënton a soe peöꞌ pareꞌ vatet, eöꞌ se vataare a neöm a ö neꞌ to teꞌ va non köm se nat nem.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 A teꞌ pamëh to teꞌ va non manih pa pah teꞌ to kehkeh eok non a iuun. Vamomoaan neꞌ to een varu a koveꞌ, ko varu na o toon ko totoon po vös. Pareꞌ vasun en pa iuun keꞌ teꞌ eh rakah e non. Ka unat nö maꞌ pareꞌ een këh en pa iuun, ko hikta onöt non a hoep a iuun, suk a iuun to totoon vaeh rakah e non.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Ivëhkëk, a teꞌ to pënton en pa soe peöꞌ pareꞌ hikta vavatet non, eꞌ to teꞌ va non manih pa teꞌ to eok a iuun pareꞌ hikta varu o toon ko totoon po vös. Vasuksuk no a unat to een këh en pa iuun, ka iuun tahoep vëvëhöꞌ rakah en.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.