João 6
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB
1 E Ieesuꞌ to vaato vahik me en pa napan, pareꞌ pahan en pa tonon va Galiliꞌ. A tonon pamëh no a napan to pokaꞌ ne sih a meh ëhnaneah pan, a Taëberius.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 A nap peo rakah to vatet e Ieesuꞌ, suk ataeah, ee to ep in a ma tah vatoksean neꞌ to nonok non pa vavatoꞌ hah o teꞌ varih to haraꞌ ne a ma vu mët.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 E Ieesuꞌ to ëp en pa siꞌ ö tope, ko ihoꞌ vaꞌpeh me e non pa ma vamomhë peꞌ nën.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Ka siꞌ ö hat ka Taëën Apuh po Jiuꞌ nee to pokaꞌ ne o Pasovaꞌ tavus en.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Ke Ieesuꞌ vatatarih vah ko non, pareꞌ ep in a nap peo rakah to nö maꞌ manih peꞌ, pareꞌ hi en pe Filip pan, “Ea se voen maꞌ ta ma taëën nih, para makën a napan varih?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 E Ieesuꞌ to sosoe va non manih, suk eꞌ to pupunöꞌ non o vaman pe Filip. Suk ataeah, eꞌ koman to nat e non pataeah neꞌ se heꞌ a napan kee ëën.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Ke Filip piun a hi pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “Ea se keh voen a taëën pa moniꞌ to antoen non o 200 voaꞌ moniꞌ, a taëën pamëh hikta se antoen non a vamahun a napan varih. Suk ataeah, a napan to parin a peo vörep. Ee se kës kon ro ta ma siꞌ pah ö.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Ivëhkëk, a paeh a vamomhë koman pe Ieesuꞌ, ivëh e Ëndruꞌ, e kea pe Saëmon Pitaꞌ to soe ke Ieesuꞌ pan,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Eꞌ to teꞌ non a pah koaꞌ to teꞌ non manih to teꞌ me non o tönim muꞌ me a poa iian. Ivëhkëk, a napan to teꞌ ne manih to parin a peo. A ma siꞌ iian varih me ro tönim muꞌ varih se poꞌ vaꞌaus vah va in a nap peo varih nih?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Ke Ieesuꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Soe ke ra napan, kee ihoꞌ.” A ö no a napan se ihoꞌ to parin a kakaras vörep. Ka napan to peo onöt ne a 5,000 teꞌ oeteꞌ to teꞌ ne nën, ee to hikta ëh vaꞌpeh o köövo me ro koaꞌ.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Ke Ieesuꞌ kon a ma muꞌ, pareꞌ soe vavihvih ke na e Sosoenën, ko heꞌ a ma vamomhë peꞌ, kee ki vakëkëh ke pa napan to ihoꞌ ne nën. E Ieesuꞌ to nok pet va en nën manih pa poa iian. A napan kurus to ëën a ma muꞌ me ra ma iian ko mahun rakah ee.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 A napan to ëën ko mahun vahik ee, ke Ieesuꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Ununun öm a ma ö taëën varih no a napan to ëën këh, ee tomeꞌ hat akuk.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Ivëh, ka ma vamomhë peꞌ ununun ee maꞌ pa ma ö taëën no a napan to mahun këh. Pare vapuh hah o havun kove me ro pöök pa ma ö taëën no a napan to mahun këh.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 A napan to ep in a tah vatoksean ne Ieesuꞌ to nok, pare taneo ee pa soe pan, “O pöh man rakah, a teꞌ pöꞌ kovëh, eꞌ a teꞌ vanënën soe ne Sosoenën to soe voh pan, eꞌ se vanö maꞌ manih po oeh vëh.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 E Ieesuꞌ to nat en pa napan to nok ee po kokoman va pa ö nee se öt poë ko vateꞌteꞌ poë, keꞌ tavus en a teꞌ Sunön pee. Ivëh, keꞌ këh en pa ö neꞌ to teꞌteꞌ non, pareꞌ ëp en tope pehen.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Pa matanpoen po poen avoeꞌ pamëh no a ma vamomhë peꞌ to nö, pare anoeh e ne maꞌ peꞌ manuh sinten a tonon.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 A muhin to poen en e Ieesuꞌ he meꞌ avoeꞌ e non pa tavus maꞌ manih pa ma vamomhë peꞌ. O vamomhë to peah ee po paröꞌ, pare pahan ee pa tonon va Galiliꞌ. Ee to kehkeh nö ne Kapaneam.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 A tonon to sup, suk a tuvuh to pah ip suntan rakah en maꞌ.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Ee to hoaꞌ o paröꞌ, ko teꞌ varo va e ne maꞌ manuh pa tönim, keꞌ, a tönim me a paeh kiromitaꞌ, pare ep na e Ieesuꞌ to tet maꞌ a tonon. Ee to ep na poë to tet maꞌ a tonon, pare pah naöp suntan rakah ee.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ken pee pan, “Koe öm a naöp, eöꞌ akuk kuru.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Kee pah vaeö suntan poꞌ ee pa ep poë manih po paröꞌ. Ka varuꞌ vakomanih no paröꞌ to tavus en pa ö nee to nönö ne.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 A muhin to takah en po meoh poen a napan he sun avoeꞌ e ne sinten tonon va Galiliꞌ. Ee to nat e ne pan, nopoen no pöh paröꞌ ro to teꞌ non nën. E Ieesuꞌ to hikta tok vaꞌpeh me ra ma vamomhë peꞌ po paröꞌ pamëh. A ma vamomhë varoe to tok po paröꞌ, pare pahan ee pa tonon.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Ivëhkëk, a ma paröꞌ to taneꞌ maꞌ pa vöön va Taëberius to koe vatët ke maꞌ manih pa ö muhin vëh ne Ieesuꞌ to makën voh a napan pa taëën neꞌ to soe vavihvih ke voh na e Sosoenën.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Ivëh, ka napan ep vahik ee pe Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to hikta teꞌ ne nën. Ee to tok ee pa ma paröꞌ poë varih, pare vatet pahan ee pee manuh pa pap tonon vöh, ko vos ee pa vöön nee to pokaꞌ ne a Kapaneam, pan ee se ep in e Ieesuꞌ nën me ra ma vamomhë peꞌ.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 A napan to taum poë manuh pa pap tonon vöh, pare hi poë pan, “Tövavaasis, eën nö vah va maꞌ nih, parën tavus maꞌ manih?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, eöm to hikta vaiu a maꞌ neoꞌ, suk a ma tah vatoksean varih nöꞌ to nok voh. Ahik, eöm to vaiu a maꞌ neoꞌ, suk eöm to ëën voh a taëën nöꞌ to heꞌ a neöm, köm ëën ko mahun.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Eöm se nat nem kikiu suk varoe nem a taëën vëh se koa en, pareꞌ hikta onöt non a heꞌ a neöm o toꞌtoꞌ tamoaan. Ahik, eöm se kiu suk varoe o vu taëën vëh se heꞌ o toꞌtoꞌ tamoaan manih pa napan. Keꞌ o vu taëën pamëh ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se heꞌ a neöm. Ke Tamön vëh, e Sosoenën, to heꞌ voh en peöꞌ pa tasun va pa nok va nën.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Ka napan hi poꞌ ee pe Ieesuꞌ pan, “Ataeah poꞌ to vih non na se nok, para nok a kiu ne Sosoenën to iu non?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Ke Ieesuꞌ piun, pareꞌ soe pan, “Ivaꞌih a kiu ne Sosoenën to iu non a ö nöm se nok, eöm se vaman a neoꞌ a teꞌ ne Sosoenën to vanö voh maꞌ.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Kee hi hah ee pe Ieesuꞌ pan, “O vu vëknöm taeah nën se nok to vataare a no möm, kemöm vaman poꞌ a ma tah nën to nonok nom?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 A kën sipuura to ëën voh o manaꞌ manih pa moeh upin vamanih pa ö no o Puk pe Sosoenën to soe va non,
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, eꞌ to hikta teꞌ non pan e Mosës ivëh to heꞌ voh a napan pa taëën va pa vöön va kin. Ahik, E Tamön vöh pa vöön va kin to heꞌ voh a neöm a taëën pamëh. Eꞌ se heꞌheꞌ avoeꞌ e non peöm pa taëën man.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 A taëën man pe Sosoenën ivëh, a teꞌ vëh to kunah taneꞌ voh maꞌ manuh pa vöön va kin, pareꞌ heꞌ o toꞌtoꞌ peꞌ manih po oeh vëh.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Kee piun a soe pe Ieesuꞌ, pare soe pan, “Topoan, taneo non kuru nën se heꞌheꞌ tamoaan va kov e nom pemöm manih pa taëën pamëh.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ke Ieesuꞌ piun raoe pareꞌ soe pan, “Eöꞌ koman a taëën va po toꞌtoꞌ tamoaan. Eteh se keh nö maꞌ peöꞌ, ko vaman a non neoꞌ, pareꞌ vavatet rakah non a soe peöꞌ, eꞌ se kon en po toꞌtoꞌ tamoaan, pareꞌ hikta se haraꞌ hah non o maë me o manoe.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Eöꞌ to soe moaan ke voh eoꞌ peöm, eöm to ep voh em peöꞌ a taëën to taneꞌ maꞌ pa vöön va kin, ivëhkëk, eöm to hikta iu vaman a nem neoꞌ.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 A napan kurus rakah varih ne Tamön to heꞌ vahik voh en pee peöꞌ, kee nö ee maꞌ manih peöꞌ. A teꞌ to nö maꞌ peöꞌ, eöꞌ to hikta antoen noꞌ a veo eah. Ahik, eöꞌ se öt eoꞌ peꞌ.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Suk ataeah, eöꞌ to taneꞌ voh maꞌ manuh pa vöön va kin, paröꞌ hikta onöt noꞌ a suk o iu koman peöꞌ. Eöꞌ to taneꞌ voh maꞌ pa vöön va kin marën a suk o iu pa teꞌ vëh to vanö voh a maꞌ neoꞌ köꞌ nö maꞌ.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ko iu pa teꞌ vëh to vanö a maꞌ neoꞌ, köꞌ kunah taneꞌ maꞌ pa vöön va kin to teꞌ va non manih, eöꞌ to hikta se varakah noꞌ ta pah teꞌ va pa napan varih neꞌ to heꞌ voh a neoꞌ. Eöꞌ se kunkuin eoꞌ pee po poen no oeh se hik. Ee se sun kurus ee po vahutët pe Sosoenën.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Ko iu pe Tamön to teꞌ va non manih, a napan varih to ep voh ee peöꞌ e Koaꞌ peꞌ, pare vaman a soe peöꞌ, ee to kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan. Ko poen no oeh se hik, eöꞌ se kunkuin hah eoꞌ pee, kee toꞌtoꞌ hah ee.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 O Jiuꞌ to pënton e Ieesuꞌ to soe pan eꞌ a taëën va pa vööv va kin to kunah maꞌ manih po oeh, pare heve ov ee peꞌ ko vaato me ee peꞌ.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Pare soe ee pan, “A teꞌ vaꞌih e Ieesuꞌ e koaꞌ pe Jeosëp, ke ea varih to nat vavih rakah e no pe tamaneah pen sinaneah. Vahvapoꞌnih keꞌ soe pan eꞌ to taneꞌ maꞌ pa vöön va kin?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Ke Ieesuꞌ piun a soe pee, pareꞌ soe pan, “Suk öm a soe peöꞌ, paröm koe a vakihkiuh me a neoꞌ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 E Tamön a paeh ro to vanö voh a maꞌ neoꞌ köꞌ nö maꞌ. Ka hikta pah teꞌ to onöt non a nö maꞌ manih peöꞌ po kokoman koman peꞌ. Ahik, e Tamön se heꞌ eah o kokoman, pareꞌ me maꞌ eah manih peöꞌ. Ko poen no oeh se hik, eöꞌ se kunkuin taneꞌ hah eoꞌ peꞌ po vapeepe, keꞌ kon en po toꞌtoꞌ.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 A soe to kiun non manih po Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe to teꞌ va non manih pan,
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 A hikta pah teꞌ to ep voh non pe Tamön, a teꞌ varoe kovëh to teꞌ me voh non poan to nö voh en maꞌ, eꞌ varoe kuru to nat non poan. A teꞌ pamëh ivëh, eöꞌ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, eteh to teꞌ me non o vaman, pareꞌ vaman a no neoꞌ, eꞌ to kon en po toꞌtoꞌ tamoaan.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Eöꞌ koman rakah a taëën va po toꞌtoꞌ tamoaan.
48 Eu sou o pão da vida.
49 A kën sipuineöm to ëën voh o manaꞌ manuh pa moeh upin, ivëhkëk, ee to mëtmët voh ee.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ivëh ka taëën vëh to kunah taneꞌ voh maꞌ pa vöön va kin, etereh to ëën a taëën pamëh, ee to hikta antoen ne a mët.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Eöꞌ a taëën va po toꞌtoꞌ tamoaan to kunah taneꞌ voh maꞌ pa vöön va kin. Etereh to ëën a taëën pamëh ee to hikta onöt ne a mët, ee se kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan. Ka taëën pamëh eꞌ a sionineoꞌ nöꞌ se heꞌ a napan kurus va po oeh vëh, kee kon taneꞌ o toꞌtoꞌ tamoaan manih peꞌ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ko Jiuꞌ pënton a soe vaꞌih, pare taneo ee pa vaato vasukaꞌ me e Ieesuꞌ, pare to soe ee pan, “Vahvanih ka teꞌ vëh se makën a ra pa sionineah?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, eöm se keh hikta ëën a sionineoꞌ e Koaꞌ Te Pa Napan Kurus, me eöm se keh hikta kaak o eraꞌ peöꞌ, eöm hikta onöt nem a kon o toꞌtoꞌ vamaman.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 O teꞌ varih to ëën a sionineoꞌ, pare kaak o eraꞌ peöꞌ ee to kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan. Ko poen no oeh vëh se hik, eöꞌ se kunkuin hah eoꞌ pee, kee kon hah ee pa ma toꞌtoꞌ pee.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 A sionineoꞌ eꞌ a taëën vamaman, ko eraꞌ peöꞌ eꞌ o kaak vamaman.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ko teꞌ varih to ëën a sionineoꞌ, ko kaak o eraꞌ peöꞌ, ee to teꞌ e ne manih peöꞌ, köꞌ teꞌ e noꞌ manih pee.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 E Tamön toꞌtoꞌ tamoaan vëh e Sosoenën, to vanö voh a maꞌ neoꞌ köꞌ teꞌ me noꞌ o toꞌtoꞌ tamoaan manih po kikis peꞌ. Ivëh, keteh to ëën a sionineoꞌ, eꞌ se kon en po toꞌtoꞌ tamoaan manih po kikis peöꞌ.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Eöꞌ to hikta teꞌ va noꞌ manih, pa taëën vëh no a kën sipuineöm to ënëën voh ne pa moeh upin. Ee to ëën voh a taëën pamëh, ivëhkëk, ee to mëtmët ee. Ke eöꞌ vaꞌih, eöꞌ a taëën to kunah taneꞌ maꞌ manuh pa vöön va kin. Ketereh to ëën a taëën pamëh ee se kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Manih pa koman a vöön va Kapaneam ne Ieesuꞌ to teꞌ non nën, pareꞌ vavaasis non a napan pa ma soe poë varih pa koman a iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 O vamomhë peo to pënton a soe pe Ieesuꞌ ka ma upöm soe va ee manih pan, “O vavaasis vaꞌih to parin a hivaꞌ. Eteh to onöt non a pënton a soe vaꞌih, ko nat vamaaka a pusuneah, pareꞌ vatet?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nat en pa ma vamomhë peꞌ to vaiihi suk e ne pa soe peꞌ. Ivëh neꞌ to soe suk ke raoe pan, “O vavaasis vëh miröꞌ kës e non pa ma vaman peöm?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Eꞌ se poꞌ teꞌ vah va non nih pa ö nöm se ep a neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se peah hah manuh pa vöön neꞌ to taneꞌ voh maꞌ?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 A Tuvuh Vasioꞌ ivëh to heꞌheꞌ non sih a napan o toꞌtoꞌ tamoaan. Ko sionin hikta onöt non a heꞌ o toꞌtoꞌ tamoaan manih pa teꞌ. Manih pa soe nöꞌ to vavaasis a noꞌ neöm, a Tuvuh Vasioꞌ koman to vakikis non o vavaasis peöꞌ.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ivëhkëk, a ma papaeh teꞌ to teꞌ nö ne manih peöm, ee to hikta vaman a ne neoꞌ.”
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Ivëh, ne Ieesuꞌ to soe suk va i raoe manih pan “Ivaꞌih a tah nöꞌ to koman voh noꞌ, paröꞌ soe pan, ‘Ahikta pah teꞌ to antoen non a nö maꞌ manih peöꞌ, pa ö ne Tamön se keh hikta vanö maꞌ poan, keꞌ nö maꞌ peöꞌ.’”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 E Ieesuꞌ to sosoe va ko non manih, ko upöm vamomhë peo peꞌ nö vakëkëh këh ee peꞌ, pare hikta teꞌ vaꞌpeh hah me ne poë.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 E Ieesuꞌ to hi en pa havun me ra poa vamomhë peꞌ pan, “Eöm me kuru to kehkeh këh e nem peöꞌ oh?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Ke Saëmon Pitaꞌ piun a soe peꞌ, pareꞌ soe pan, “Topoan, emöm se keh këh a oah pamöm nö ko teꞌ vaꞌpeh me poꞌ nem eteh? Emöm to hikta iu këh a nom oah, suk ataeah, a soe varoe ko pën ivëh to heꞌ a no möm o toꞌtoꞌ tamoaan.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Emöm to vaman e nem pën, pamöm nat e nem pën a Teꞌ a Vivihan to taneꞌ voh maꞌ manuh pe Sosoenën.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Ke Ieesuꞌ piun a havun me ra poa vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ to kon voh eoꞌ peöm a havun me ra poa vamomhë peöꞌ, vahvapoꞌnih ka paeh va peöm tavus en a oraꞌ hat?”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 E Ieesuꞌ to sosoe non a soe vaꞌih suk e sunaiꞌ e Saëmon va Iskariot vëh e Jiutas. E Jiutas eꞌ a paeh va pa havun me ra poa vamomhë peꞌ. Amot neꞌ se vikuh en pe Ieesuꞌ manih pa koreera napan varih to hat ov e ne poë, kee ip vamët ee peꞌ.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.