Atos 7

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ke Susun po Teꞌ Ësës heꞌ hi e Stivin pan, “A soe vëh teꞌ man e non ha?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Ke Stivin piun pareꞌ soe pan, “Kën kea me kën taman, pënton a neoꞌ öm pa tah nöꞌ se soe. Moaan voh o maaka pe Sosoenën to tavus voh e sipuura Abraham pa ö neꞌ to teꞌ non pa muhin va Mësopotemiaꞌ, momoaan in a nö peꞌ manuh pa vöön Haran.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 E Sosoenën to soe ke Abraham pan,
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Ke Abraham këh en pa muhin va Kaldiaꞌ, ko nö en manuh Haran. Ke taman e Abraham mët, ke Sosoenën vanö en maꞌ peꞌ manih po oeh vëh nöm to teꞌ nem kuru.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 E Sosoenën to hikta heꞌ voh e Abraham to oeh neꞌ se vaneah koman non, ahik oah rakah. Ivëhkëk, e Sosoenën to soe vaman voh a ö seꞌ heꞌ en peꞌ, ko oeh vaneah non peꞌ me a ma koaꞌ peꞌ varih se suk maꞌ poë. E Abraham to hikta vataman avoeꞌ voh non tah pah koaꞌ, ke Sosoenën soe a soe vëh.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 E Sosoenën to soe ke voh e Abraham pan,
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ivëhkëk amot, Eöꞌ, e Sosoenën se vateꞌ a napan varih po vahutët.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Ke Sosoenën heꞌ en pe Abraham pa taateꞌ vapeepe a ö kokoaan vamanih po vatom poan peꞌ ke Sosoenën. Ivëh, ke Abraham pe a ö kokoaan pe sunaiꞌeah Aësak murin o pöh nënkikiu. Ke Aësak pe a ö kokoaan pe sunaiꞌeah Jekop. Ke Jekop peepe en pa ma ö kokoaan pa havun me a poa koaꞌ oeteꞌ peꞌ, ee varih to tavus voh a havun me a poa sipuura.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 A kën sipuura a ma kea pe Jeosëp to puhioꞌ voh poë, pare vavoen ee peꞌ po meoh upöm napan, keꞌ nö en manuh muhin va Isip pa kiu akuk. Ivëhkëk, e Sosoenën to teꞌ vaꞌpeh me e non peꞌ.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 E Sosoenën to vaꞌaus e Jeosëp pa ma punis peꞌ. Ko poen neꞌ to vaato me e Përo, e Sosoenën to heꞌ e Jeosëp o nat vih, ivëh, ke Përo iu vi rakah e non peꞌ. Pareꞌ vasun e Jeosëp a teꞌ to vovoh non pa kaman va Isip, me a iuun pe Përo neꞌ to matop non.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 O maë o pöh apuh to tavus manuh pa muhin va Isip, me manih pa muhin va Keenan, ka napan kon a punis apuh ka kën sipuura hikta ö nee se voh kon a taëën.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ke Jekop pënton a ö no a taëën to teꞌ non manuh Isip, ko vanö en pa ma koaꞌ oeteꞌ peꞌ. Ka kën sipuura nö ee manuh Isip, eꞌ a nö vamomoaan.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Ivëhkëk, a vapöök nö pee, e Jeosëp to vataare ea vamanih peꞌ e kea pee. Ke Përo nat en pee a ma kea pe Jeosëp.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Ke Jeosëp vanö en pa soe pa ö ne tamaneah Jekop, me o pus koaꞌ peꞌ se nö maꞌ manih Isip. Ee kurus to onöt ne o 75 teꞌ.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Ke Jekop me a ma teꞌ peꞌ nö ee Isip, pare teꞌ ne nën ko mët ee.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Kee teꞌ hah ee maꞌ pa sioniire, ko pe ee po vapeepe vëh ne Abraham to voen taneꞌ voh pa ma koaꞌ pe Hemoꞌ manuh Sekem.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 E Stivin to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “O poen to tavus vatët en pa ö ne Sosoenën to soe vaman vavoh manih pe Abraham, suk a napan va Israël to se peo rakah ee manih Isip.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Ka meh teꞌ tavus en a teꞌ sunön manih Isip, a teꞌ pamëh to hikta nat non e Jeosëp.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 A teꞌ sunön pamëh to vatomore ke voh a napan pea, pareꞌ hat rakah ke voh non a kën sipuura. Eꞌ to rës rakah voh non a ma koaꞌ sosoneꞌ vahuh varuꞌ po Jiuꞌ, pareꞌ vi tavus këh voh raoe a vöön, pan ee se mët.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Manih po poen pamëh a mu Jiuꞌ to vahuh en pe Mosës e koaꞌ ep vavih po epep pe Sosoenën. A poa manot to matop ne Mosës pa iuun pee pa kukön sivö.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Ee to me këh ee peꞌ pa iuun pee, pare këh ke ee maꞌ peꞌ. Ke semon Përo ep in e Mosës, pareꞌ me en peꞌ, ko vaꞌpuh poan vamanih pe koaꞌ peꞌ.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 E Mosës to apuh ko nö en pa siku, ko kon rakah en po nat vih pa ma taateꞌ va Isip, pareꞌ teꞌ non a teꞌ vih me a teꞌ susun.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 E Mosës to teꞌ non o 40 kirismas, pareꞌ iu nö non pa ep pa kën poaneah, a napan va Israël.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 E Mosës to nö, pareꞌ ep in a to Isip to ipip non a teꞌ va Israël, pareꞌ vaꞌaus en peꞌ, ko ip vamët en pa to Isip.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 E Mosës to koman non pan, a kën poaneah, a napan va Israël se nat e ne pa ö ne Sosoenën se vaꞌaus raoe, ko me tavus këh raoe a nohnoh va Isip pa koren e Mosës, ivëhkëk, ee to hikta nat ne pa tah pamëh.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 O meoh poen ne Mosës to tavus a poa to Israël to vavapus ne, pareꞌ iu ki non raoe, pan ee se koe a vapus. Eꞌ to soe ke raoe pan, ‘Eöm a poa tom kea, eöm vavapus suk nem ataeah?’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Ivëhkëk, a teꞌ vëh to taneo po vapus to toon ke e Mosës, pareꞌ soe pan,
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Eën to iu ip vamët e nom peöꞌ vamanih pa ö nën to ip va in a to Isip nopoen, ha?’ Eks 2:14
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 E Mosës to tënan a soe vëh, pareꞌ rusin en manuh pa muhin va Midian. Eꞌ to vaen en pa vöön pamëh, ko vatvus en pa poa koaꞌ oeteꞌ.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 O 40 kirismas to oah ee, ka ankeroꞌ pe Sosoenën tavus e Mosës koman o tëkrea to susun taneꞌ non pa vu veovöön manih pa moeh upin, sinten a Tope Saënaëꞌ. Ivëhkëk, o tëkrea pamëh to hikta ësës non a vu veovöön
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 E Mosës to ep in a tah pamëh, ko pah toksean rakah en, pareꞌ huk vatët en pa ep. Ivëhkëk, eꞌ to tënan e Sosoenën to soe pan,
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Eöꞌ e Sosoenën pa kën sipuneöm,
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Ke Sunön soe ke Mosës pan,
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Eöꞌ to ep vahik eoꞌ pa ma taateꞌ hat
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 E Mosës a teꞌ no a napan va Israël to rës voh. Ee to hi voh poë pan,
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 E Mosës to nok voh a ma tah vatoksean manih Isip, pareꞌ me tavus këh a möm a muhin va Isip, me eꞌ to vaphan a möm pa Tahiꞌ Ereraꞌ, pareꞌ meeme vah ka no möm pa moeh upin komön o 40 kirismas.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 E Mosës a teꞌ to soe ke voh a napan va Israël pan,
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 E Mosës to vatönun me voh a napan me a kën sipuura manuh pa moeh upin. Eꞌ to teꞌ vaꞌpeh me voh non a kën sipuura. Po poen ne Mosës to peah pa tope, ka ankeroꞌ heꞌ voh e Mosës a soe va po toꞌtoꞌ, kuru vëh na to teꞌ me no.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Ivëhkëk, a kën sipuura to rës voh e ne pa pënton a soe peꞌ, pare heꞌ tonun in poë ko iu nö hah voh e ne Isip.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Ee to soe ke voh e Aron pan,
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Manih po poen pamëh a napan to nës ee pa tah nöꞌnës va pa purmakaöꞌ, pare ës a ma tah vamanih po heꞌ pee manih pa tanöꞌ nës. A napan to vaënëën vaeö suk a ma tah nee to nok pa koreere.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Ivëh, ke Sosoenën heꞌ tonun en pee, pan ee se hinhin ne a ma vesun varih pa akis vamanih pa ö no teꞌ vanënën soe to kiun vavoh komön o Puk Vapenpen, pareꞌ soe pan,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Eöm to vavaateꞌ vah voh nem a topa vasioꞌ teꞌteꞌ vah pe sosoenën Molëk,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 E Stivin to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Moaan voh a kën sipuura to teꞌ voh ne pa moeh upin, manih po poen pamëh ee to eok voh a topa vasioꞌ teꞌteꞌ vah pe Sosoenën. Ee to eok rakah vamanih pa ö ne Sosoenën to vataare vavoh in e Mosës.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 A kën sipuura to öt taneꞌ pa ma tamëëre a taateꞌ va pa eok a topa vasioꞌ teꞌteꞌ vah pe Sosoenën, pare nö vaꞌpeh me voh a iuun po poen ne Josuaꞌ to kon a muhin pa meh napan. E Sosoenën to veo a napan këh o oeh, kee vaneah varuꞌ e ne. O vu eok iuun pamëh to öök voh po poen ne Devit to teꞌ non.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 E Devit to ep vamanin pa epep pe Sosoenën, ivëh, ke Devit hinhin non e Sosoenën a ö neꞌ se voh vaonöt ke poan a eok a Iuun Hinhin Apuh.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Ivëhkëk, e Solomon ivëh to eok voh pa Iuun Hinhin Apuh.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Ivëhkëk, e Sosoenën to teꞌ oah rakah e non, eꞌ to hikta teꞌ non koman a iuun eok po teꞌ vamanih pa ö no teꞌ vanënën soe to soe vavoh,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “E Sosoenën to soe pan,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Eöꞌ koman to nok voh a ma tah kurus varih.’” Ais 66:1-2
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 E Stivin to vatvus avoeꞌ e non pa soe, pareꞌ soe pan, “Eöm o teꞌ papön vatösoe paröm hikta vaman nem a soe pe Sosoenën. Eöm to teꞌ va nem manih pa kën sipuineöm to vatösoe voh ne a Tuvuh Vasioꞌ.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 A teꞌ vanënën soe teꞌ voh no a kën sipuineöm to hikta nok vahat voh? Ivëhkëk, ee to ip vamët vahik voh ee pa ma teꞌ teꞌteꞌ soe pe Sosoenën moaan voh to vatvus ne a ma soe va pa teꞌ vëh e Ieesuꞌ no a taateꞌ peꞌ totoopin. Ke eöm vahoꞌ eah pa koreera nap hat, kee ip vamët voh ee peꞌ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Eöm o teꞌ rakah to pënton voh nem pa taateꞌ pe Sosoenën no a ankeroꞌ to heꞌ voh, ivëhkëk, eöm to hikta vavatet nem a soe pamëh.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 O Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ to tënan ne po vahutët pe Stivin, ee to heve vörep pare vakuskus rivon suk e ne peꞌ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Ivëhkëk, e Stivin to puh rakah non pa Tuvuh Vasioꞌ, pareꞌ ta peah na pa vöön va kin, ko ep in na o maaka pe Sosoenën, ke Ieesuꞌ sun non pa papmatö pe Sosoenën.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Ke Stivin soe pan, “Ep öm. Eöꞌ to ep na a vöön va kin to nö vakëh ke Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus sun non pa papmatö pe Sosoenën.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Ivëh, kee taoa suntan, pare sunpip a ma tenëëre pa koreere ko pët vavaveo ko öt ee pe Stivin.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Ee to rëh tavus këh poë a vöön, pare tösvös in poë. A ma teꞌ voh varih to vateꞌ voh a hat manih peꞌ, to ihan a ma ohop pee, pare vahoꞌ manih pa havin a teꞌ sekaꞌ, a ëhnaneah e Söl.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Ee to ipip ne e Stivin po vös eꞌ he hinhin va non manih pan, “Ieesuꞌ eën e Sunön, kon nös a apeneoꞌ.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Eꞌ to vatokon ko kokoeꞌ vaꞌpuh oah en ko soe pan, “Sunön, eën se nat nom piun a hat vëh manih pee.” Eꞌ to soe va nën, ko mët en.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.