Atos 1

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Eöꞌ e Luk to kiun ka nös oah Tiopiras, eën a teꞌ apuh.
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo que Jesus começou, não só a fazer, mas a ensinar,
2 Eöꞌ to kiun suk rakah a pop pe Ieesuꞌ pa taneo, keꞌ öök maꞌ po poen ne Sosoenën to me hah en peꞌ manuh pa vöön va kin. Momoaan in a peah peꞌ eꞌ to vavaasis a ma teꞌ varih neꞌ to vateꞌ, pareꞌ vëhnan raoe o aposol peꞌ. Pa vaꞌaus pa Tuvuh Vasioꞌ eꞌ to soe ke raoe a ma tah nee se nonok ne.
2 até ao dia em que foi recebido em cima, depois de ter dado mandamentos, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 Vasuksuk in a kamis me a mët peꞌ, eꞌ to nok a ma tah peo to vataare non raoe pan, eꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ e non. O aposol to epep voh ne e Ieesuꞌ komön o 40 poen. Ke Ieesuꞌ vaato me non raoe suk a Matop Vih pe Sosoenën.
3 aos quais também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas e infalíveis provas, sendo visto por eles por espaço de quarenta dias e falando do que respeita ao Reino de Deus.
4 Po poen neꞌ to vaënëën me non raoe, eꞌ to soe ke raoe pan, “Nat nem këh a vöön Jerusalëm, eöm se anoeh nem o heꞌ vëh va pa Tuvuh Vasioꞌ ne Tamön to soe vaman voh a ö neꞌ se heꞌ a maꞌ neöm pa ö nöꞌ to soe vavoh ka neöm.
4 E, estando com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, que (disse ele) de mim ouvistes.
5 E Jon Tövapupui to pupui voh a ma napan pa ruen, ka hikta ma poen peo to teꞌ ne nöm se kon a pupui manih pa Tuvuh Vasioꞌ.”
5 Porque, na verdade, João batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Manih po poen pamëh o aposol to tönun pa Tope Öliv, pare hi poë pan, “Apuh, kuru eën se pöꞌ ununun hah eom po vakum va Israël, ha?” Ee to hi, suk ee to koman ne pan, e Ieesuꞌ to se kon hah këh a matop pa Kaman va Room ko heꞌ a napan va Israël.
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntaram-lhe, dizendo: Senhor, restaurarás tu neste tempo o reino a Israel?
7 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eꞌ hikta teꞌ non pan, eöm se nat nem po poen me a potan, e Tamön koman to vateꞌ maꞌ, pareꞌ matop non.
7 E disse-lhes: Não vos pertence saber os tempos ou as estações que o Pai estabeleceu pelo seu próprio poder.
8 Ivëhkëk, a Tuvuh Vasioꞌ se nö maꞌ manih peöm ko vakikis a neöm pa vatvus a soe peöꞌ manih Jerusalëm, me pa moeh Jiutiaꞌ, me pa moeh Samëriaꞌ, me po oeh avoes.”
8 Mas recebereis a virtude do Espírito Santo, que há de vir sobre vós; e ser-me-eis testemunhas tanto em Jerusalém como em toda a Judeia e Samaria e até aos confins da terra.
9 E Ieesuꞌ to soe vahik a soe pamëh, kee ep e ne peꞌ to peah. Ka unöh koaan en peꞌ, kee hikta ep hah i ne na poë.
9 E, quando dizia isto, vendo-o eles, foi elevado às alturas, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Eꞌ to nö en kee kuteꞌ suk e ne na, ka varuꞌ vakomanih a poa teꞌ to sun vaꞌpeh me e ne pee, ee to ohop ne a ma ohop kakaare.
10 E, estando com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles se puseram dois varões vestidos de branco,
11 Ka poa teꞌ soe ke raoe pan, “Topa voe va Galiliꞌ, suk ataeah, köm kuteꞌ nem na akis? E Ieesuꞌ vëh ne Sosoenën to me këh a neöm manuh pa vöön va kin, eꞌ se hah va en maꞌ manih pa ö nöm to ep va nem eah to nö.”
11 os quais lhes disseram: Varões galileus, por que estais olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi recebido em cima no céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 Ka ma aposol hah ee Jerusalëm to këh ee maꞌ pa Tope Öliv, a ö pamëh to hikta teꞌ varo non.
12 Então, voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, o qual está perto de Jerusalém, à distância do caminho de um sábado.
13 Ee to vos Jerusalëm, ko ho ee pa iuun nee to teꞌ ne, e Pitaꞌ, ke Jon, ke Jëmis, ke Ëndruꞌ, ke Filip, ke Tömas, ke Batromioꞌ, ke Matiu, ke Jëmis e sunaiꞌ Apias, ke Saëmon a teꞌ va po vakum nee to pokaꞌ ne Selöt, me e Jiutas e sunaiꞌ Jëmis.
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde habitavam Pedro e Tiago, João e André, Filipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Tamoaan a ma teꞌ poë varih to teꞌ vatönun ne, pare hinhin ne sih. A ma köövo to teꞌ vaꞌpeh me ne raoe, e Mariaꞌ sinan e Ieesuꞌ, me a ma kea pe Ieesuꞌ.
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração e súplicas, com as mulheres, e Maria, mãe de Jesus, e com seus irmãos.
15 A ma siꞌ poen to oah ee, ko teꞌ varih to vaman ne a soe pe Ieesuꞌ to öt o ihoꞌ, a napan to onöt va ne manih po 120 teꞌ. Ke Pitaꞌ sun, pareꞌ heꞌ a soe.
15 E, naqueles dias, levantando-se Pedro no meio dos discípulos (ora a multidão junta era de quase cento e vinte pessoas), disse:
16 E Pitaꞌ to soe pan, “Kën kea, a soe to teꞌ non po Puk Vapenpen to tavus vaman en, moaan voh no a Tuvuh Vasioꞌ to soe voh manih pa rivon e Devit. E Devit to soe suk voh e Jiutas pan, eꞌ a teꞌ vëh to vovoh non pa napan marën a öt e Ieesuꞌ.
16 Varões irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 E Jiutas a teꞌ vavoh po vakum pea, eꞌ to kon voh a kiu marën a vaꞌaus a ma meh teꞌ to teꞌ ne a punis.”
17 porque foi contado conosco e alcançou sorte neste ministério.
18 A moniꞌ ne Jiutas to kon suk a hat neꞌ to nok voh no teꞌ ësës heꞌ to öt, ko voen a ö oeh. E Jiutas to oot ko vuꞌ en po oeh nee to voen ka ma kakomaneah tësvak ee ko tavus kurus ee maꞌ.
18 Ora, este adquiriu um campo com o galardão da iniquidade e, precipitando-se, rebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 A ma napan kurus to teꞌ ne Jerusalëm to tënan a tah vaꞌih, ka manih po to pee, ee to vëhnan a ö oeh pamëh “Akëltamaꞌ”, to soe va non manih pan, “Oeh va po Eraꞌ.”
19 E foi notório a todos os que habitam em Jerusalém, de maneira que na sua própria língua esse campo se chama Aceldama, isto é, Campo de Sangue.
20 Ke Pitaꞌ soe vamanih pan, “A soe vëh nee to kiun voh po Puk Vaëhëh eꞌ to teꞌ va non manih pan,
20 Porque no Livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu bispado.
21 Ivëh, pa vapuh a soe, ea se vateꞌ ta pah teꞌ manih komön o vakum pea to teꞌ vaꞌpeh me a rora taneo no maꞌ po poen ne Ieesuꞌ to nönö vah me voh a rora.
21 É necessário, pois, que, dos varões que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus entrou e saiu dentre nós,
22 A teꞌ to teꞌ vaꞌpeh me voh a rora po poen ne Jon to pupui voh non e Ieesuꞌ, keꞌ nö no maꞌ, ko antoen po poen ne Sosoenën to me peah hah e Ieesuꞌ. A teꞌ pamëh to ep voh non a ma tah me a sun hah pe Ieesuꞌ, eꞌ se vavaasis me a soe tavus a ma tah poë varih.”
22 começando desde o batismo de João até ao dia em que dentre nós foi recebido em cima, um deles se faça conosco testemunha da sua ressurreição.
23 Ee to vateꞌ ee pa poa teꞌ, e Jeosëp Basabas, pareꞌ teꞌ non o meoh ëhnan, e Jastus. Ka meh teꞌ, e Matias.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Pare hin va ee manih pan, “Apuh, eën to nat nom o kokoman po teꞌ kurus.
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, conhecedor do coração de todos, mostra qual destes dois tens escolhido,
25 Eën se vataare a möm a paeh va pa poa teꞌ varih nën to vateꞌ pa kon a kiu aposol, keꞌ panih non e Jiutas to mët ko nö en pa vöön pa nap hat.”
25 para que tome parte neste ministério e apostolado, de que Judas se desviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Kee soe vaonöt poꞌ ee pe Matias se vakorot en po havun me a paeh aposol.
26 E, lançando-lhes sortes, caiu a sorte sobre Matias. E, por voto comum, foi contado com os onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.