Atos 13

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Topnin i ra napan va po vaman varih pa vöön va Antiök, eꞌ to teꞌ non a ma teꞌ vanënën soe, me o teꞌ vavaasis. E Banabas, ke Simeon a meh ëhnaneah Niker, me e Lusius va pa vöön Saëriniꞌ, ke Manaën, a teꞌ poan a teꞌ sunön e Hëërot, me e Söl.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Ee to teꞌ ne pa taateꞌ hin me vapenpen in a taëën. Ka Tuvuh Vasioꞌ soe ke raoe pan, “Eöm se vateꞌ e Banabas pen Söl pa kiu vëh nöꞌ to vaoe voh raoe pa nok.”
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Ivëh, kee vapenpen e ne pa taëën, pare hinhin ne ko vahoꞌ a koreere manih pe Banabas pen Söl, ko vanö ee pee pon.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 A Tuvuh Vasioꞌ to heꞌ kokoman e Banabas pen Söl, kee nö ne manuh vöön Selusiaꞌ to teꞌ non sinten tahiꞌ. Manih Selusiaꞌ ee pon to tok po paröꞌ, pare nö ee pa to Saëprus.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ee to vos ee vöön Salamis, pare ho ee pa iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ, pare vatvus ee pa soe pe Sosoenën. E Jon Mak to nö vaꞌpeh me raoe, pareꞌ vaꞌaus non raoe pa nok a kiu.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Ee to vatvi vahik ee pa to Saëprus, pare vos ee vöön Pafos. Manih Pafos ee to ep in a pah teꞌ to pikpiuk non pan, eꞌ a teꞌ vanënën soe, eꞌ a to Jiuꞌ, a ëhnaneah e Bajisas. Eꞌ a teꞌ nonok ëtoꞌ.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Eꞌ to teꞌ vaꞌpeh me non a teꞌ susun pa kaman, a ëhnaneah e Sergius Pölus. E Sergius Pölus a teꞌ nat, ko teꞌ me non o kokoman vih, pareꞌ vaoe en maꞌ pe Banabas pen Söl, eꞌ to iu pënton non pa soe pe Sosoenën.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Ivëhkëk, e Bajisas a meh ëhnaneah ‘e Elimas’, po to Grik, eꞌ to iu vöknah non o vavaasis pe Banabas pen Söl pa ö neꞌ se rëh ke o vaman pe Sergius Pölus keꞌ koe a vaman e Ieesuꞌ.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Ke Söl, a meh ëhnaneah e Pöl to puh rakah non pa Tuvuh Vasioꞌ to kuteꞌ rakah non pe Elimas, pareꞌ soe pan,
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 “E susun po oraꞌ hat to teꞌ non pën, kën teꞌ nom pa taateꞌ piuk, a taateꞌ vih totoopin nën to rës e nom, parën mimiröꞌ nom o iu vih pe Sosoenën. Eën pöꞌ to hikta iu rakah nom a taateꞌ vih pamëh?
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 E Sosoenën se vakmis a oah taneo non varuꞌ vamanih, eën se kehoꞌ voh eom pa ma siꞌ poen.” E Pöl to soe va nën, ka varuꞌ vakomanih a matan e Elimas to ununöh en, keꞌ ep vapopoen en. Keꞌ vaiu vah non ta teꞌ se öt pa koreneah, pareꞌ me vataare poan a hanan.
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 E voe susun va pa kaman to ep in a tah vaꞌih to tavus, ko töhkak po vavaasis vih va pe Sunön, pareꞌ vaman en pe Sunön.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 E Pöl me a ma teꞌ nee to pët nönö vah ne, to këh ee pa vöön Pafos, pare tok po paröꞌ ko nö ee Perga pa muhin va Pamfiliaꞌ. Ke Jon Mak këh en pee Pamfiliaꞌ ko nö hah en Jerusalëm.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ee to nö pet ee, to këh ee pa vöön Perga ko nö, pare vos ee vöön Antiök pa muhin va Pisidiaꞌ. Ko Poen Apaapo nee to ho pa iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ, pare ihoꞌ e ne.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Ee to ëh a pah ö po Vavaasis pe Mosës, me a ma kiun po teꞌ vanënën soe, ke susun va pa iuun hinhin soneꞌ hi e Pöl pen Banabas ko soe pan, “Poa kea, emöm to iu a no neöm se heꞌ a soe va pa vaeh o vaman pemöm.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Ke Pöl kë a koren ko sun pareꞌ soe pan, “Eöm a napan va Israël, me a ma meh napan varih to vasunön nem e Sosoenën, pënton a neöꞌ öm.
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 E Sosoenën to eöꞌ a kën sipuura a napan va Israël to teꞌ voh ne a nap aun manih pa muhin va Isip, ke Sosoenën vapeo rakah en pee. E Sosoenën po kikis apuh koman peꞌ, eꞌ to me tavus këh maꞌ raoe a muhin va Isip.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Ka manih pa moeh upin po 40 kirismas a napan va Israël to vatösoe voh i ne e Sosoenën, ivëhkëk, eꞌ to iu vaꞌaus avoeꞌ voh e non pee.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Eꞌ to ip vamët, ko miröꞌ o tönim me o pöök vuteꞌ pa ma vöön va Keenan, pareꞌ heꞌ en pa napan peꞌ, a napan va Israël po oeh kurus pee. Eꞌ to kon a napan va Israël o 450 kirismas pa vaneah o oeh avoes va Keenan.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Vasuksuk neꞌ to vasun a ma teꞌ susunön to matop me a kiiki a pop pa napan va Israël. A taateꞌ pamëh to nö maꞌ, ko öök pa ö ne Samuël a teꞌ vanënën soe to teꞌ non a teꞌ sunön pee.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 E Pöl to vaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “Po poen no a napan va Israël to hin a teꞌ sunön pa matop raoe, e Sosoenën to heꞌ raoe e Söl, e sunaiꞌ e Kis. Eꞌ a teꞌ va po vuteꞌ pe Bënjamin. Eꞌ to teꞌ non a teꞌ sunön pee po 40 kirismas.
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 E Sosoenën to vahik en pe Söl këh a tasun, pareꞌ vateꞌ varuꞌ en pe Devit a teꞌ sunön pa matop a napan va Israël. E Sosoenën to soe ke ra napan pan, ‘E Devit e sunaiꞌ Jësiꞌ, eꞌ a teꞌ nöꞌ to iu rakah noꞌ. Eꞌ se nok a ma tah pa ö nöꞌ to iu va noꞌ.’
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 E Ieesuꞌ a teꞌ va po vuteꞌ pe Devit, ke Ieesuꞌ a teꞌ ne Sosoenën to vateꞌ voh eah pa kon hah a napan va Israël vamanih pa ö ne Sosoenën to soe vaman vavoh.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 E Pöl to vaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “E Ieesuꞌ to meꞌ voh e non pa taneo a kiu peꞌ, e Jon he vanënën ke non pa napan va Israël pa ö se panih a ma taateꞌ hat pee, ko vatet a taateꞌ vih, kee pupui raoe.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 A siꞌ ö hat ke Jon vahik en pa kiu, peꞌ pareꞌ soe ke ra napan pan, ‘Eöm koman nem pan, eöꞌ eteh? Eꞌ hikta teꞌ non pan, eöꞌ ivëh nöm to anoeh voh e nem. Ivëhkëk, pënton öm. A pah teꞌ se suk maꞌ neoꞌ, eöꞌ hikta vih onöt noꞌ pa vaꞌaus eah pa ihan o uris vëh pa poa suꞌ peꞌ.’
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 E Pöl to vaato avoeꞌ e non ko soe pan, “Ea a ma napan va Israël, ea o pus koaꞌ pe Abraham, me eöm a ma meh upöm teꞌ to hikta teꞌ nem pan eöm ro Jiuꞌ to vasunön nem e Sosoenën, a soe pe Sosoenën to teꞌ va non manih pa Soe Vih to soe ka ra, pan e Ieesuꞌ to hehe a ra.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 O teꞌ susun to teꞌ ne Jerusalëm, me a ma napan to hikta nat voh ne a ö ne Ieesuꞌ se kon hah a ra, pare hikta maaka ne a soe voh po teꞌ vanënën soe vëh nee to ëhëh ne po Poen Apaapo. Ee to vateꞌ poë po vahutët ka tah pamëh to vapuh en pa soe voh po teꞌ vanënën soe.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Ee to hikta taum ro ta hat manih peꞌ, nee se voh ip vamët suk poë, ivëh, kee hin a teꞌ susun e Paëlat a ö nee se ip vamët poë.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Ee to nok vahik ee pa ma tah pa ö no teꞌ vanënën soe to kiun suk vavoh manih po Puk Vapenpen. Ee to vöknah këh a kuruse, pare pe ee peꞌ po vapeepe.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Ivëhkëk, e Sosoenën to vatoꞌtoꞌ taneꞌ hah poan po vapeepe.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 A ma poen peo, neꞌ to tavus hah a napan varih neꞌ to taneꞌ me voh maꞌ Galiliꞌ, ko öök maꞌ Jerusalëm. Ee a ma napan to ep voh ne a ma tah poë varih, pare vatvus ne a soe manih pa napan va Israël.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 — ausente —
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 — ausente —
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 E Sosoenën to sosoe suk non a ö neꞌ to vatoꞌ hah Ieesuꞌ pan, eꞌ se vatoꞌ poan keꞌ hikta se mët hah non ko koa. Pareꞌ soe pan,
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 Ka manih po meoh Vaëhëh e Sosoenën to soe vamanih pan,
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 E Pöl to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe pan, “E Devit to vavatet voh non o iu pe Sosoenën, ko mët en, kee pe poë havin a ma supnaiꞌ peꞌ, keꞌ koa en koman koveꞌ.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Ivëhkëk, a teꞌ vëh ne Sosoenën to vatoꞌ taneꞌ po vapeepe, eꞌ to hikta koa voh.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 — ausente —
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Ivëh, köm se matop nem a tah pamëh tomeꞌ tavus a neöm vamanih pa ö no o teꞌ vanënën soe to soe vavoh. Ee to soe vavoh manih pan,
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 ‘Eöm a ma teꞌ varih to vavovoeak me vapikpiuk nem e Sosoenën,
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 E Pöl pen Banabas to tavus këh ee pa iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ, ka ma teꞌ nö maꞌ, pare soe ke raoe pan, “Po moeh Poen Apaapo eöm se nö maꞌ paröm soe vamaaka hah ka möm a ma soe varih nöm to soe ka möm ko vapet o vavaasis pamëh.”
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 A ma napan to tavus vahik ee, pare suk ee pe Pöl pen Banabas. Ka ma napan varih ee o Jiuꞌ, me a ma teꞌ varih to hikta teꞌ pan ee ro Jiuꞌ to panih, ko vavatet ne a ma taateꞌ po Jiuꞌ. E Pöl pen Banabas to vakikis ne raoe pan, ee se teꞌ tamoaan ne paan o ururuan pe Sosoenën.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Po meoh Poen Apaapo a napan kurus va pa vöön pamëh, to nö ee maꞌ pa pënton a soe pe Sosoenën.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Ivëhkëk, o Jiuꞌ varih to hikta vaman ne to ep a nap peo rakah to tönun maꞌ ko kokoman pee hikta teꞌ vih non. Ee to punöꞌ rakah e ne pa vöknah a soe pe Sosoenën, pare soe pan, e Pöl to pikpiuk e non.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Ivëhpëhkëk, e Pöl pen Banabas to eh rakah ee ko soe pan, “O man, emöm se voh heꞌ momoaan a neöm a soe pe Sosoenën, ivëhkëk, eöm to heꞌ tonun voh a soe pamëh. Keꞌ teꞌ va non manih peöm to hikta onöt nem a kon o toꞌtoꞌ tamoaan. Ivëh, kemöm se këh em peöm, pamöm nö em po meoh upöm napan to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ pa heꞌ raoe a soe.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 E Apuh to soe ka möm pan,
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 A ma napan to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ to pënton a soe pamëh ko kokoman pee pah vih rakah en. Kee vaeö rakah ne a Soe Vih pe Sosoenën to ruk raoe, suk e Sosoenën to eöꞌ raoe, kee tavus ee a napan va po vaman to kon o toꞌtoꞌ tamoaan.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Ka napan varih pa muhin pamëh, kon kurus ee pa soe pe Sunön.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Ivëhkëk, o Jiuꞌ varih to hikta vaman ne to kunkuin ee po kokoman po teꞌ susunön varih vöön me ro köövo susunön varih to vaman ne a taateꞌ po Jiuꞌ, kee vakihat me ee pe Pöl pen Banabas. Pare veo tavus këh ee pee pa vöön pee.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Ivëh, ke Pöl pen Banabas sisinuh ee po kusan vëh pa moeere pa matan a napan to vatösoe ne manih vöön Antiök. Pare këh ee pa vöön pamëh, ko nö pet ee manuh vöön Aëkoniam.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Ivëhkëk, ka ma teꞌ varih to vaman ne e Ieesuꞌ manih vöön Antiök, teꞌ rakah me e ne po vaeö, suk a Tuvuh Vasioꞌ to puh non pee.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.