2 Crônicas 18
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs VC
1 Jehosafat, king bilong Juda, i gat planti mani samting na ol man i givim biknem long em. Orait na em wantaim Ahap, king bilong Israel, i stretim tok bai pikinini man bilong Jehosafat i ken maritim pikinini meri bilong Ahap, bai tupela kantri i ken sindaun gut wantaim.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Bihain long sampela yia i go pinis, orait Jehosafat i go long taun Samaria bilong lukim Ahap. Orait na Ahap i tokim ol wokman na ol i kilim planti sipsip na bulmakau na mekim bikpela kaikai, bilong King Jehosafat wantaim ol lain i bin kam wantaim em. Long wanem, Ahap i gat tingting bilong askim Jehosafat long go helpim em long pait long taun Ramot long distrik Gileat.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Orait na Ahap i tokim Jehosafat olsem, “Mi laik go pait bilong kisim taun Ramot. Yu inap kam wantaim mi, o nogat?” Na Jehosafat i bekim tok olsem, “Mi redi tasol long bihainim laik bilong yu. Na ol soldia bilong mi i redi tasol long helpim yu.
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Tasol pastaim yumi mas painimaut laik bilong Bikpela long dispela samting yumi laik mekim.”
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Orait na Ahap i singautim ol profet i kam. I gat 400 profet i kamap na Ahap i askim ol olsem, “Inap long mipela i go pait long kisim bek taun Ramot, o nogat?” Na ol i bekim tok olsem, “I orait, yu ken i go. God bai i helpim yu na bai yu win.”
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Tasol Jehosafat i askim Ahap olsem, “I gat narapela profet bilong Bikpela i stap, o nogat? Sapos i gat, yumi mas askim em long painimaut laik bilong Bikpela.”
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Na Ahap i tokim em olsem, “I gat wanpela profet i stap, nem bilong en Mikaia, pikinini bilong Imla. Tasol mi no save laikim tru dispela man, long wanem, em i no save mekim wanpela gutpela tok profet long mi. Oltaim em i save tok long samting nogut i mas kamap long mi.” Tasol Jehosafat i tokim em, “Yu no ken mekim kain tok olsem.”
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Orait na King Ahap i singautim wanpela ofisa bilong en i kam na i tokim em olsem, “Yu go kwik na bringim Mikaia, pikinini bilong Imla, i kam long mi.”
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 King Ahap wantaim King Jehosafat i bilas long klos king na tupela i sindaun i stap long sia king bilong tupela. Ol i bin putim sia king bilong tupela ausait long bikpela dua bilong banis bilong taun Samaria, long wanpela stretpela hap graun we ol man i save rausim ol bun samting bilong wit na kisim kaikai bilong en. Na ol profet i wok long autim tok profet klostu long tupela king.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Sedekaia, pikinini man bilong Kenana, em i wanpela bilong ol dispela 400 profet. Em i bin kisim hap ain na wokim samting olsem kom bilong bulmakau. Na nau em i putim long het bilong en na i kam tokim Ahap olsem, “Bikpela i tok, bai yu pait long ol Siria na winim ol. I olsem yu sutim ol long ol dispela kom i go i go inap long yu pinisim ol tru.”
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Na ol arapela profet tu i mekim wankain tok. Ol i tok olsem, “Yu go pait long Ramot, na bai yu kisim taun. Bikpela bai i helpim yu na bai yu win tru.”
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Dispela ofisa, Ahap i bin salim i go bilong kisim Mikaia, em i bringim Mikaia i kam. Na taim tupela i wokabaut yet long rot, ofisa i tokim Mikaia olsem, “Olgeta profet i tok, king bai i winim pait. Olsem na yu tu yu mas mekim wankain pasin na givim gutpela tok long king.”
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Tasol Mikaia i tokim ofisa olsem, “Long nem bilong Bikpela i stap oltaim, mi tok tru long yu, wanem tok God bilong mi i givim mi, em tasol bai mi autim.”
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Taim Mikaia i go kamap long King Ahap, orait king i askim em, “Mikaia, inap long mipela i go pait long kisim bek taun Ramot, o nogat?” Na Mikaia i laik tok bilas long king na i tok olsem, “I orait, yu ken i go pait, na bai yu kisim taun. God bai i helpim yu na bai yu win.”
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Tasol Ahap i tokim em, “Maski giaman. Oltaim mi save tokim yu long autim trupela tok tasol long nem bilong Bikpela. Wanem taim bai yu harim tok?”
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Orait na Mikaia i tokim Ahap olsem, “Mi lukim pinis ol ami bilong Israel i stap nabaut long ol maunten olsem ol sipsip i no gat wasman. Na mi harim Bikpela i tok, dispela ol man i no gat hetman bilong ol. Ol i ken lusim pait na i go bek long ples bilong ol na i stap gut.”
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 King Ahap i harim dispela tok na em i tokim King Jehosafat olsem, “Em nau, mi tokim yu pinis. Dispela profet i no save mekim gutpela tok long mi. Oltaim em i save tok long ol samting nogut tasol i mas kamap long mi.”
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Tasol Mikaia i skruim tok olsem, “Orait nau mi laik yu putim yau gut, na bai mi tokim yu long ol samting Bikpela i bin soim mi. Mi bin lukim Bikpela i sindaun long sia king bilong en long heven, na olgeta ensel i sanap klostu long en.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 Na Bikpela i askim ol olsem, ‘Husat bai i trikim Ahap na bai em i go long Ramot na i dai long pait?’ Na ol wan wan ensel i autim tingting bilong ol long Bikpela.
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 Ol i mekim olsem i stap na wanpela spirit i go klostu long Bikpela na i tok, ‘Mi bai go na trikim em.’ Na Bikpela i askim em, ‘Bai yu go na trikim em olsem wanem?’
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 Orait spirit i tokim Bikpela olsem, ‘Bai mi go na mekim ol profet bilong Ahap i giamanim em.’ Na Bikpela i tokim dispela spirit olsem, ‘Yu ken i go na trikim em, na bai em i bilipim tok bilong yu.’”
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 Na Mikaia i tok stret long Ahap olsem, “Bikpela i laik yu mas bagarap, olsem na em i salim dispela spirit i kam na i mekim ol profet bilong yu i trikim yu pinis.”
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Profet Sedekaia, pikinini bilong Kenana, i harim Mikaia i autim dispela tok long Ahap, na em i go klostu long Mikaia na solapim wasket bilong en, na i tok, “Spirit bilong Bikpela i lusim mi olsem wanem na i go long yu na givim dispela tok long yu?”
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Na Mikaia i bekim tok bilong Sedekaia olsem, “Bihain bai ol birua i kam winim yumi Israel na bai yu yet i ranawe i go hait insait long rum bilong wanpela haus. Na long dispela taim tasol bai yu save, Bikpela yet i givim dispela tok long mi na mi bin autim.”
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Orait King Ahap i tokim wanpela ofisa bilong en olsem, “Holimpas Mikaia na kisim em i go long Emon, namba wan kiap bilong taun, na long pikinini bilong mi, Joas.
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Na yu mas givim dispela tok bilong mi long tupela, ‘Mi laik yutupela i mas putim dispela man long rum gat. Na givim em liklik bret na wara tasol, inap pait i pinis na mi kam bek.’”
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Na Mikaia i tokim Ahap gen olsem, “Sapos yu no painim bagarap na yu kam bek, orait ating Bikpela i no bin givim dispela tok long mi.” Na Mikaia i tok moa olsem, “Yupela olgeta lain manmeri, harim gut dispela tok.”
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Orait bihain Ahap, king bilong Israel, na Jehosafat, king bilong Juda, i kisim ol soldia na i go pait long ol Siria long taun Ramot long distrik Gileat.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Taim pait i no kirap yet, Ahap i tokim Jehosafat olsem, “Long taim yumi go long pait, bai mi senisim klos king na putim arapela klos, bai ol birua i no ken luksave long mi. Tasol yu mas putim bilas bilong king.” Olsem na King Ahap i putim arapela klos na tupela i go long pait.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Taim pait i no kirap yet na king bilong Siria i singautim ol kepten bilong ol soldia i save sanap long karis na pait, na i tokim ol olsem, “Yupela i mas pait long king bilong Israel tasol, na yupela i no ken pait long ol arapela man.”
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Na long taim ol i pait, ol dispela kepten i lukim King Jehosafat na ol i ting em i King Ahap bilong Israel. Na ol i go bilong pait long em, tasol Jehosafat i singaut strong, na God, Bikpela i helpim em na i no larim ol i go pait long em.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Nau ol kepten i save olsem, em i no king bilong Israel. Olsem na ol i lusim em.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Ol soldia i wok long pait yet na wanpela soldia bilong Siria i taitim banara na sutim spia i go long hap bilong ol Israel. Na spia i kisim Ahap stret long wanpela hap bilong bodi klos pait i no haitim em gut. Na Ahap i tokim draiva bilong karis bilong en olsem, “Mi bagarap pinis. Tanim karis kwik na lusim ples bilong pait.”“Mi bagarap pinis. Tanim karis kwik na lusim ples bilong pait.”|alt="17" src="LO" size="span" ref="18.33"
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Tasol ol soldia bilong Siria na Israel i pait strong moa, na Ahap i no inap lusim ples bilong pait. Em i sindaun long karis bilong en na i lukluk i go long ol Siria inap long apinun tru. Na long taim san i go daun, em i dai.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.