Mateus 22

Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱li̱sta̱lh Jesús tzucupaj li̱ta̱kalhchihui̱nanko̱y tanuj takalhchihuí̱n, chu̱ chuna̱ na̱má̱ huaniko̱lh:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “Hua̱ xasa̱sti xtapaksi̱t Dios hua̱ntu̱ ma̱lacatzuqui̱ma̱, luhua xta̱chuná̱ qui̱taxtuy la̱ntla̱ cha̱tum Rey hua̱nti̱ tláhualh aktum tapa̱xuhuá̱n sa̱mpi̱ xma̱pu̱chuhuama̱ xkahuasa.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Xlá̱ ma̱lakacha̱ko̱lh cscujní̱n laqui̱mpi̱ naanko̱y huaniko̱y hua̱nti̱ ma̱catzi̱ni̱ko̱cani̱t pi̱ caminko̱lhá̱ c-pu̱tapu̱chuhu sa̱mpi̱ aya natapu̱chuhuay xkahuasa. Hua̱mpi̱ huata hua̱ yuma̱ chixcuhuí̱n hua̱nti̱ xma̱ca̱tzi̱ni̱ko̱cani̱t nata̱makpa̱xuhuako̱y, ni̱ mimputunko̱lh.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Ma̱lakacha̱palako̱lh a̱maktum a̱makapitzi̱n cscujní̱n laqui̱mpi̱ na̱má̱ nahuaniko̱cán: ‘Cahuanikó̱tit yuma̱ quintama̱ca̱tzi̱ní̱n pi̱ catlahuako̱lh li̱tlá̱n lacapala̱ caminko̱lhá̱ c-taca̱tani, sa̱mpi̱ pacsá xalanitá̱ huí̱. Quit aya cmakni̱ko̱ni̱t quintoro̱, chu̱ xalakkon quintakalhí̱n, xa̱huá̱ aya ca̱xtlahuacani̱t xalacuan lí̱huat.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Hua̱mpi̱ ma̱squi na̱má̱ huaniko̱ca̱, yuma̱ hua̱nti̱ xma̱catzi̱ni̱ko̱cani̱t ni̱ lakachixcuhui̱nanko̱lh, chu̱ ni̱ anko̱lh cpu̱tapu̱chuhu. Cha̱tum alh scuja̱ c-xpú̱cuxtu, cha̱nchu̱ hua̱ a̱cha̱tum pala tú̱ xlacca̱xtlahuama̱.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Cha̱nchu̱ hua̱ a̱makapitzí̱n, caj li̱si̱tzi̱ko̱lh la̱ntla̱ xlakalatla̱huanko̱cán, huata chipako̱lh yuma̱ xlacscujni̱n Rey, tla̱n huili̱niko̱lh, makapitzí̱n hasta makni̱ko̱lh.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Acxni̱ yama̱ Rey cátzi̱lh hua̱ntu̱ xtlahuaniko̱cani̱t xlacscujní̱n, xlá̱ luhua li̱pe̱cua̱ la̱ntla̱ sí̱tzi̱lh. Li̱ma̱paksi̱ko̱lh makapitzí̱n xtropa̱ pi̱ cama̱laksputuko̱lh yuma̱ makni̱naní̱n, chu̱ na̱ calhcuyuniko̱ca̱ xca̱chiqui̱ncán.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 A̱li̱sta̱lh huaniko̱lh makapitzi̱n xlacscujní̱n: ‘Chú̱ luhua xaaccha̱ná̱ huilahu laqui̱mpi̱ natapu̱chuhuay quinkahuasa, chu̱ naca̱taniya̱hu; hua̱mpi̱ hua̱ yumá̱ hua̱nti̱ quit xaclacasquín naquilakminko̱y nia̱lh mini̱niko̱y naminko̱y sa̱mpi̱ caj xpa̱lacata, xali̱xcajnit xtapuhua̱ncán li̱laktzanka̱ta̱yako̱ni̱t.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Pus huá̱ chú̱ tu̱ catlahuátit, capítit ca̱tlanca̱tí̱n, cama̱akpuhuanti̱kó̱tit xli̱pacs hua̱nti̱ nata̱tanoklhko̱yá̱tit, cahuanikó̱tit naminko̱y c-taca̱tani̱ laqui̱mpi̱ namakua̱yanko̱y.’
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Yama̱ lacscujní̱n anko̱lh ca̱tlanca̱tí̱n, chu̱ pu̱tum ma̱stokko̱lh cati̱hua̱ ti̱ ma̱noklhuko̱lh, pacs xa̱huá̱ ti̱ akstitum, chu̱ hua̱nti̱ xaktzanká̱n xlama̱kó̱. Puschí̱ acxni̱ yuma̱ xli̱pacscán tanu̱ko̱lh anta̱ni̱ xca̱tanima̱ca̱ li̱tatzamako̱lh chiqui.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 “Acxni̱ yuma̱ Rey tánu̱lh, alh ucxilhko̱y tama̱ca̱xní̱n hua̱nti̱ xminko̱ni̱t c-taca̱tani, hua̱mpi̱ xlá̱ ni̱ pala tzinú̱ ma̱tlá̱ni̱lh acxni̱ úcxilhli̱ cha̱tum chixcú̱ pi̱ ni̱tú̱ xlhaka̱ni̱t yuma̱ xatla̱n lháka̱t hua̱ntu̱ ma̱xqui̱ko̱ca̱ acxni̱ tanu̱ko̱lh c-pu̱tapu̱chuhu.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Puschí̱ huánilh: ‘Amigo, ¿Lá̱ntla̱ tanu̱ u̱nú, na̱ ni̱ chuná̱ lhaka̱nani̱ta̱ hua̱ la̱ntla̱ talacasquín c-pu̱tapu̱chuhu?’ Hua̱mpi̱ yama̱ chixcú̱ ni̱ cátzi̱lh la̱ntla̱ nakalhti̱nán, chu̱ cacs lacahua̱.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Puschí̱ huaniko̱lh Rey hua̱nti̱ xmacascujní̱n: ‘Cachipátit, na̱ catantu̱chí̱tit, chu̱ capakachí̱tit. Na̱ antá̱ quilhtí̱n ca̱paklhtu̱tá̱ catamacaxtútit laqui̱mpi̱ antacú̱ natasay, chu̱ nala̱li̱xcay xtatzán caj xpa̱lacata̱ pi̱ napa̱ti̱nán.’
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Sa̱mpi̱ lhu̱hua̱ hua̱nti̱ Dios tasaniko̱ni̱t natanu̱ko̱y c-xasa̱sti xtapáksi̱t, hua̱mpi̱ caj lacsacko̱y natanu̱ko̱y hua̱nti̱ xli̱ca̱na̱ ma̱tla̱ni̱ko̱y xtama̱lacnú̱n.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 A̱li̱sta̱lh yuma̱ fariseos macxtum tili̱chihui̱nanko̱lh pi̱ nakalhasquinko̱y Jesús aktum tachihuí̱n laqui̱mpi̱ nali̱putza̱naniko̱y, pala chú̱ huij nahuán hua̱ntu̱ nali̱sta̱huako̱y.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Pus hua̱ntu̱ tlahuako̱lh, ma̱lakacha̱ko̱lh makapitzí̱n hua̱nti̱ xli̱ma̱kalhtahuáka̱t, chu̱ makapitzí̱n hua̱nti̱ xta̱ta̱yako̱y rey Herodes. Acxni̱ xlacán lakcha̱nko̱lh na̱má̱ kalhasquinko̱lh:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Pus clacasquina̱hu pi̱ xquinca̱huani: ¿Pi̱ mini̱niy la̱ntla̱ cmakxoko̱nama̱hu yuma̱ xapuxcu gobierno xala c-Roma, usu ni̱ mini̱niy?
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Hua̱mpi̱ Jesús cátzi̱lh la̱ntla̱ ni̱tla̱n xta̱yatcán pi̱ caj chunata xli̱kalhasquima̱kó̱ laqui̱mpi̱ chuná̱ tla̱n nama̱makuasi̱ya̱huako̱y; huata xlá̱ na̱má̱ huaniko̱lh:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Aver, caquima̱siyunítit yama̱ okxtum tumi̱n xla plata̱ hua̱ntu̱ ca̱ma̱ta̱ji̱caná̱tit xpa̱lacata impuestos.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jesús na̱má̱ kalhasquinko̱lh:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 —Hua̱ tamá̱ xlacapú̱n tlanca ma̱paksi̱na gobierno —kalhti̱nanko̱lh xlacán.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Acxni̱ xlacán kaxmatko̱lh hua̱ntu̱ huaniko̱ca̱, cacs lacahuanko̱lh, chu̱ nia̱lh catzi̱ko̱lh la̱ntla̱ tu̱ nahuaniko̱y Jesús, huata xatlá̱n caj makaxtakko̱lh, chu̱ anko̱lhá.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Na̱ acxni̱ yuma̱ quilhtamacú̱ makapitzi̱n chixcuhuí̱n xuaniko̱cán laktzokqui̱naní̱n lakanko̱lh anta̱ni̱ xuilachá̱ Jesús laqui̱mpi̱ nata̱chihui̱nanko̱y, sa̱mpi̱ hua̱ yuma̱ chixcuhuí̱n xlacán xuanko̱y pi̱ ni̱ xli̱ca̱na̱ lakastakuananko̱y ni̱ní̱n ca̱li̱ní̱n. Pus huá̱ xpa̱lacata̱ na̱má̱ li̱huaniko̱lh:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 —Ma̱kalhtahuaka̱ná, Moisés quinca̱makaxtaknini̱tán aktum li̱ma̱paksí̱n anta̱ni̱ huan pi̱ lapi̱ cha̱tum chixcú̱ nani̱y, chu̱ lapi̱ huí̱ xpusca̱t hua̱nti̱ tita̱tapu̱chúhualh, hua̱mpi̱ ni̱ kalhi̱ko̱lh xcamancán, pus lapi̱ huí̱ chú̱ xta̱la kahuasa yuma̱ chixcú, xlá̱ tla̱n nata̱tahuilay xya̱stá laqui̱mpi̱ chuná̱ huij nahuán xcaman yuma̱ xta̱lá̱ hua̱nti̱ aya ni̱ni̱t.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Pus maktum u̱nú̱ c-quilaksti̱pa̱ncán xuilakó̱ kalhatujun li̱nata̱lán. Hua̱nti̱ xapuxcu̱ tapu̱chúhualh, hua̱mpi̱ ni̱ li̱maka̱s quilhtamacú̱ ni̱lh, chu̱ acstutahui̱ chú̱ pusca̱t.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Hua̱mpi̱ hua̱ yuma̱ xli̱cha̱tuy kahuasa̱ hua̱nti̱ na̱ ta̱tahui̱ yuma̱ pusca̱t xlá̱ na̱ ni̱lh, chu̱ na̱ chuná̱ akspúlalh xli̱kalhatutu, chu̱ pu̱tum li̱takatzi̱ko̱lh xli̱kalhatujuncán pacs li̱nata̱lán, pero pacs ni̱ko̱lh.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Cha̱nchu̱ acxni̱ xli̱pacs ni̱ko̱lh, pus ni̱ maka̱s quilhtamacú̱ na̱ tíni̱lh yuma̱ pusca̱t.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Pus chú̱ caquinca̱huani, acxni̱ chú̱ nalakastakuananko̱y ni̱ní̱n ca̱li̱ní̱n, ¿xatí̱ luhua nata̱tapaksi̱y yuma̱ pusca̱t, sa̱mpi̱ xkalhatujuncán pacs tita̱tahuilako̱lh?
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Jesús kalhti̱ko̱lh:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Acxni̱ Dios nama̱lakastakuani̱ko̱y ni̱ní̱n ca̱li̱ní̱n, pacs chixcuhuí̱n xa̱hua̱ lacchaján nia̱lh catitapu̱chuhuako̱lh sa̱mpi̱ xta̱chuná̱ nali̱taxtuko̱y la̱ntla̱ ángeles hua̱nti̱ huilakó̱ c-akapú̱n.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Xa̱hua̱ huixín luhua mákat aktzanka̱yá̱tit pala ni̱ ca̱najlayá̱tit pi̱ Dios ma̱lakastakuani̱ko̱y ni̱ní̱n ca̱li̱ní̱n sa̱mpi̱ ni̱ akata̱ksá̱tit hua̱ntu̱ huaniputún Li̱kalhtahuaka̱ lacatum anta̱ni̱ na̱má̱ huan Dios:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘Quit xDios Abraham, xDios Isaac, xa̱hua̱ xDios Jacob.’ Antá̱ huamputún pi̱ hua̱nti̱ lama̱kó̱ xastacná̱ ca̱tuxá̱huat, chu̱ hua̱nti̱ aya ni̱ko̱ni̱t lacxtum ta̱huanko̱y xta̱chuná̱ pala xastacnacú̱ lama̱kó̱, sa̱mpi̱ Dios ni̱ huá̱ xDioscan ni̱ní̱n huata hua̱nti̱ lama̱kó̱ xastacná.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Acxni̱ Jesús chihui̱nanko̱lh, hua̱ yuma̱ li̱lhu̱hua̱ ti̱ xkaxmatma̱kó̱ luhua cacs lacahuanko̱lh caj xpa̱lacata xtakalhchihuí̱n hua̱ntu̱ xlá̱ xma̱siyuni̱t, luhua xli̱ca̱na̱ ca̱cni̱naniko̱lh la̱ntla̱ xkalhi̱y xli̱skalala.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Acxni̱ yuma̱ fariseos catzi̱ko̱lh pi̱ xma̱katxtakako̱ni̱t Jesús laktzokqui̱naní̱n xlacán tamacxtumi̱ko̱lh.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Chu̱ macxtum lakanko̱lh Jesús. Cha̱tum xlacán ma̱kalhtahuaka̱ná xuani̱t hua̱nti̱ tla̱n xma̱siyuy hua̱ntu̱ xuamputún xli̱ma̱paksi̱n Moisés, xlá̱ xkalhputzaputún Jesús aktum tachihuí̱n laqui̱mpi̱ pala tú̱ ni̱tlá̱n nahuán chuná̱ chú̱ tla̱n nama̱lacapu̱ko̱y. Xlá̱ na̱má̱ kalhásquilh yuma̱ tachihuí̱n:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 —Ma̱kalhtahuaka̱ná, ¿xaní̱ huí̱ xli̱ma̱paksi̱n Dios hua̱ntu̱ tlak xlacasquinca̱ nama̱kantaxti̱ya̱hu?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Cha̱nchu̱ Jesús huánilh:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Hua̱ yumá̱ hua̱ntu̱ tlak xli̱ma̱kantaxti̱tcán pacs tachixcuhuí̱tat, chu̱ na̱ hua̱ntu̱ xali̱huacá̱ naca̱makta̱yayá̱n ni̱ xahua̱ a̱makapitzí̱n.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Chi̱nchu̱ huá̱ xli̱pu̱lactuy, a̱yuj xta̱chuná̱ huamputún, na̱má̱ huan: ‘Calakalhamankó̱ a̱makapitzí̱n xta̱chuná̱ la̱ntla̱ miacstu̱ lakalhamancana.’
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Hua̱ntu̱ ma̱siyuy yuma̱ caj kampu̱tuy li̱ma̱paksí̱n antá̱ huí̱ xquilhtzúcut la̱ntla̱ xli̱pacs hua̱ntu̱ huamputún xli̱ma̱paksi̱n Moisés xa̱huá̱ hua̱ntu̱ xma̱siyuputuncán c-xlibrojcán xalakmaka̱n profetas.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Xli̱makua antacú̱ xlaya̱kó̱ yuma̱ fariseos,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 Jesús na̱má̱ kalhasquinko̱lh:
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Huata Jesús huanipalako̱lh:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‘Quimpu̱china Dios na̱má̱ huánilh cha̱tum li̱tum ti̱ na̱ Quimpu̱chiná:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 ¿Pus tú̱huan chuná̱ puhuaná̱tit pi̱ Cristo xquilhtzúcut nahuán xamaka̱n rey David, lapi̱ huatiya̱ David ca̱cni̱naniy, chu̱ li̱ma̱pa̱cuhui̱y Quimpu̱chiná?
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Acxni̱ na̱má̱ huaniko̱lh yuma̱ chixcuhuí̱n, ni̱ pala tzinú̱ catzi̱ko̱lh la̱ntla̱ nakalhti̱nanko̱y, la̱ntla̱ alh quilhtamacú̱ nia̱lh tí̱ pala xpuhua̱ tú̱ makcatzi nakalhasquín.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.