Mateus 18
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NTLH
1 Na̱ acxnitiyá̱ chú̱ yama̱ quilhtamacú̱ xli̱ma̱kalhtahuáka̱t Jesús laktalacatzúhui̱lh, chu̱ na̱má̱ kalhasquinko̱lh:
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Jesús tasánilh cha̱tum actzu̱ kahuasa, c-xíta̱t yá̱hualh,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 chu̱ na̱má̱ huaniko̱lh:
3 e disse:
4 Hua̱mpi̱ hua̱nti̱ a̱tzinú̱ xlakasi nali̱taxtuy c-xasa̱sti xtapaksi̱t Dios hua̱ yumá̱ ti̱ ni̱tú̱ putzama̱ la̱ntla̱ talí̱pa̱hu nahuán, huata kalhi̱y xtalacapa̱stacni̱ xta̱chuná̱ la̱ntla̱ yuma̱ hua̱nti̱ ni̱tú̱ xlakasi actzu̱ kahuasa.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Chi̱nchu̱ hua̱nti̱ pa̱xqui̱y, chu̱ tla̱n nacatzi̱niy cha̱tum actzu̱ kahuasa̱ caj xpa̱lacata̱ catzi̱y pi̱ quit cpa̱xqui̱y, pus luhua xta̱chuná̱ cli̱maxtuy pi̱ quit quimpa̱xqui̱ma̱, chu̱ tla̱n quincatzi̱nima̱.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 “Na̱ caxati̱cahuá̱ ti̱ xma̱lacatiji̱ni̱ko̱lh c-ni̱tla̱n tiji̱ na̱ yuma̱ lactzu̱ camán hua̱nti̱ aya quili̱pa̱huanko̱y, hua̱ yuma̱ chixcú̱ huata xali̱huaca̱ tla̱n xuá̱ xli̱makua̱ ni̱ a̱ma̱tlahui̱nán tala̱kalhí̱n, xpixchi̱huacaca̱ aktum tlanca xachihuix molino, chu̱ lkan xmaca̱nca̱ c-xtampu̱n chúchut c-ta̱kaya̱huaná.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Luhua xli̱ca̱na̱ pi̱ ni̱ pala tzinú̱ tla̱n la̱ntla̱ lama̱hu ca̱tuxá̱huat, sa̱mpi̱ catu̱huá̱ anán pacs li̱laktzanka̱ta̱yacán. Luhua chuná̱ xli̱ankalhí̱n huij nahuán, hua̱mpi̱ ¡koxutá̱ hua̱ yama̱ chixcú̱ hua̱nti̱ nama̱tzuqui̱y tu̱ nali̱laktzanka̱ta̱yako̱y a̱makapitzí̱n!
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 “Pus huá̱ xpa̱lacata cca̱li̱huaniyá̱n pi̱ lapi̱ hua̱ mimacán, usu mintantú̱n nama̱tlahui̱yá̱n tala̱kalhí̱n, huata xatlá̱n caca̱acti, chu̱ mákat camákanti; sa̱mpi̱ a̱tzinu̱ li̱huaca̱ tla̱n tantu̱stulu, usu pakastulu̱ nalakcha̱na̱chá̱n li̱pa̱xuhu latáma̱t hua̱ntu̱ xa̱li̱ankalhí̱n nakalhi̱ya, ni̱ xahua̱ xaacchá̱n nakalhi̱ya̱ kantuy mimacán, chu̱ kantuy mintuhuán namacapincana̱ c-lhcúya̱t anta̱ni̱ niucxni̱ catímixli.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Chi̱nchu̱ hua̱ lapi̱ hua̱ milakastapu̱ ma̱tlahui̱yá̱n tala̱kalhí̱n, calacpi̱ma̱xtuca, na̱ mákat camákanti, sa̱mpi̱ xali̱huaca̱ tla̱n caj aktum milakastapu̱ nakalhi̱ya̱ nalakcha̱na̱chá̱n yama̱ li̱pa̱xuhu latáma̱t hua̱ntu̱ xa̱li̱ankalhí̱n nakalhi̱ya, ni̱ xahua̱ acchá̱n nakalhi̱ya̱ aktuy milakastapu̱ lapi̱ antá̱ chú̱ namacapincana̱ c-pu̱pa̱tí̱n c-lhcúya̱t.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 “Ca̱na̱ huixín, niucxni̱ tilakmakaná̱tit na̱ yumá̱ lactzu̱ camán hua̱nti̱ aya quili̱pa̱huanko̱ni̱t ma̱squi ni̱ pala tú̱ xlakasicán tasiyuko̱y, sa̱mpi̱ quit lacatancs cca̱huaniyá̱n pi̱ xlacán kalhi̱ko̱y cha̱tunu xángeles hua̱nti̱ maktakalhma̱kó̱, chu̱ antá̱ xlacán c-akapú̱n ankalhí̱n pa̱lacachihui̱nama̱kó̱ c-xlacati̱n Quintla̱tican Dios.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Xa̱hua̱ quit na̱ clakalhamanko̱y sa̱mpi̱ huá̱ cli̱mini̱t nacma̱laktaxti̱ko̱y hua̱nti̱ aya xaktzanka̱ta̱yako̱ni̱t u̱nú̱ ca̱tuxá̱huat.
11 [Porque o
12 “Pus lapi̱ huí̱ ti̱ cha̱tum chixcú̱ kalhi̱y aktum ciento xcalhni̱lu̱, chu̱ pala xamaktum namakatzanka̱y tantum, ¿tú̱ huixín puhuaniyá̱tit natlahuay? Quit cpuhuán pi̱ lapi̱ xli̱ca̱na̱ pa̱xqui̱y namakaxtakko̱y a̱makapitzí̱n ta̱tipuxamacu̱naja̱tza̱ pi̱ xacstucán naputxua̱yanko̱y ca̱tuhuá̱n laqui̱mpi̱ lacapala̱ naán putzay yama̱ koxuta calhni̱lu̱ hua̱ntu̱ makatzanka̱ni̱t, chu̱ ni̱ catitáspitli̱ hasta acxni̱ nata̱ksa.
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Chu̱ lapi̱ fuerza̱ naqui̱ta̱ksa̱ luhua tlak nali̱pa̱xuhuay sa̱mpi̱ tasíyulh yama̱ tantum xcalhni̱lu̱ hua̱ntu̱ xmakatzanka̱ni̱t, chu̱ ni̱ luhua xta̱chuná̱ catili̱pa̱xuhuako̱lh a̱makapitzí̱n xcalhni̱lu̱ tu̱ ni̱tú̱ xtzanka̱ko̱ni̱t.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Pus na̱ chuná̱ chú̱ Mintla̱ticán hua̱nti̱ huilachá̱ c-akapú̱n, xlá̱ ni̱ lacasquín ni̱ pala cha̱tum na̱ yuma̱ lactzu̱ camán naaktzanka̱y hua̱nti̱ quit quili̱pa̱huanko̱y ma̱squi luhua ni̱tú̱ xlakasi tasiyuy.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 “Na̱ chuná̱ lapi̱ cha̱tum minta̱ca̱najlani̱ hua̱nti̱ tlahuanini̱tán hua̱ntu̱ ni̱tlá̱n, luhua lacati̱tum cata̱chihuí̱nanti̱ xacstu, chu̱ cahuani̱ pi̱ luhua cui̱ntaj catláhualh sa̱mpi̱ ni̱tlá̱n tu̱ tlahuanini̱tán. Lapi̱ xlá̱ nakaxmatniyá̱n tu̱ huix nahuaniya, pus chú̱ qui̱taxtuy pi̱ huix aya tla̱n nali̱kalhi̱palaya̱ minta̱lá̱ a̱maktum.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Chí̱ hua̱ palapi̱ ni̱ cuí̱ntaj natlahuaniyá̱n, chu̱ ni̱ tla̱n natlahuaniyá̱n hua̱ntu̱ huix nahuaniya, pus huix lacapala̱ catasanikó̱ cha̱tum usu kalhatutu testigos hua̱nti̱ na̱ nakaxmatko̱y, chu̱ nama̱lulokko̱y pi̱ xli̱ca̱na̱ tu̱ huix nali̱ta̱chihui̱nana.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Hua̱mpi̱ lapi̱ ni̱ pala chuná̱ nakaxmatniko̱y hua̱ntu̱ xlacán nali̱xakatli̱ko̱y, pus huata chú̱, tuncán cama̱catzi̱ni̱kó̱ minta̱ca̱najlaní̱n acxni̱ nata̱tamacxtupi̱ko̱ya̱ laqui̱mpi̱ xlacán huá̱ naxakatli̱ko̱y. Chu̱ lapi̱ xlá̱ na̱ ni̱tlá̱n natlahuaniko̱y xtachihui̱ncán, pus huata chú̱ huix tla̱n nali̱ma̱xtuya̱ xta̱chuná̱ la̱ntla̱ cha̱tum chixcú̱ hua̱nti̱ nia̱lh luhua li̱pa̱huán usu la̱ntla̱ hua̱nti̱ nia̱lh ca̱ta̱tapaksi̱yá̱n.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 “Quit lacatancs cca̱huaniyá̱n pi̱ hua̱ntu̱ huixín mili̱pu̱tumcán ca̱najlaní̱n nachi̱yá̱tit, usu tla̱n natlahuayá̱tit u̱nú̱ ca̱tiyatna, pus na̱ chuná̱ tachí̱n huilachá nahuán c-akapú̱n; hua̱mpi̱ na̱ chuná̱ hua̱ntu̱ huixín naxcutá̱tit, usu ni̱ tla̱n natlahuayá̱tit u̱nú̱ ca̱tiyatna, na̱ xataxcutni huilachá nahuán c-akapú̱n.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 “Quit lacatancs cca̱huaniyá̱n pi̱ lapi̱ huixín ma̱squi caj mincha̱tuycán luhua lacxtum nali̱catzi̱yá̱tit xpa̱lacata̱ pala tú̱ nasquiniyá̱tit Dios acxni̱ natlahuayá̱tit mioracioncán, xli̱ca̱na̱ pi̱ hua̱ Quintla̱t ti̱ huilachá̱ c-akapú̱n naca̱ma̱xqui̱yá̱n.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Sa̱mpi̱ cani̱huá̱ anta̱ni̱ ma̱squi caj li̱cha̱tuy, usu li̱kalhatutu̱ tamacxtumi̱ko̱y hua̱nti̱ quili̱pa̱huanko̱y, antá̱ quit c-xíta̱t claksti̱pa̱huilakó̱ nahuán.”
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Pedro laktalacatzúhui̱lh Jesús, chu̱ na̱má̱ kalhásquilh:
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Jesús kálhti̱lh:
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 “Yama̱ xasa̱sti xtapaksi̱t Dios hua̱ntu̱ ma̱lacatzuqui̱ma̱ u̱nú̱ ca̱tiyatna, xta̱chuná̱ qui̱taxtuy la̱ntla̱ yama̱ cha̱tum rey hua̱nti̱ tita̱tlahuaputunko̱lh cue̱nta̱ laqui̱mpi̱ nacatzi̱y ni̱nchulá̱ tapa̱hua̱ li̱huilaniko̱lh cscujní̱n.
23 Porque o
24 Aya xtzucuni̱ttá̱ ta̱tlahuako̱y cue̱nta̱ acxni̱ tili̱minica̱ cha̱tum cscujni̱ hua̱nti̱ lhu̱hua tumi̱n tapa̱hua̱ xli̱hui̱.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Hua̱mpi̱ cumu yama̱ chixcú̱ ni̱tú̱ xkalhi̱y hua̱ntu̱ nali̱xoko̱nán, hua̱ yuma̱ Rey li̱ma̱paksí̱nalh pi̱ castá̱ca̱ xta̱chuná̱ la̱ntla̱ cha̱tum tachí̱n, xa̱hua̱ xpusca̱t, chu̱ xcamán, chu̱ pu̱tum la̱ntla̱ tu̱ xkalhi̱y laqui̱mpi̱ pacs chú̱ chuná̱ nali̱xoko̱nanko̱y hua̱ntu̱ xlá̱ xlakahui̱.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Hua̱ yamá̱ scujni̱ lakatatzokóstalh c-xlacati̱n xma̱la̱ná, chu̱ na̱má̱ huánilh: ‘Tla̱ti, csquiniyá̱n caquintlahuani̱ tlanca li̱tlá̱n, Caquinkalhi̱ni̱ tapa̱xuhua̱na̱lé̱n a̱tzinú̱. Quit pacs nacxokoniyá̱n tu̱ clé̱n.’
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Yama̱ Rey lakalhámalh, ma̱tzanka̱nánilh, chu̱ nia̱lh ma̱tá̱ji̱lh hua̱ntu̱ xlakahuilánilh, chu̱ a̱li̱sta̱lh makáxtakli̱ laqui̱mpi̱ caalhá̱ c-xchic.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 “Hua̱mpi̱ caj la̱ntla̱ taxtuchá̱ c-tiji̱ yama̱ scujni̱ xlá̱ ta̱tánoklhli̱ cha̱tum xta̱scujni̱ hua̱nti̱ na̱ xlacle̱niy actzu̱ centavo. Xlá̱ ma̱chókolh chu̱ li̱pixchípalh xmacán, tzúculh pixpitay, chu̱ na̱má̱ huánilh: ‘Chuj tuncán clacasquín caquilakxokoni̱ yama̱ quintumi̱n hua̱ntu̱ quilakahuilani, usuchí̱ naquintilakapasacú̱ xatí̱ quit.’
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Cha̱nchu̱ yama̱ xta̱scujni, lakatatzokóstalh, csquinima̱ li̱tlá̱n huánilh: ‘Caquinkalhi̱ni̱ tapa̱xuhua̱na̱lé̱n, na̱ pacs nacxokoniyá̱n xli̱pacs.’
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Hua̱mpi̱ yama̱ chixcú̱ xlá̱ ni̱ ta̱pá̱ti̱lh, tuncán ma̱tamacanu̱ní̱nalh c-pu̱la̱chi̱n, chu̱ ni̱ makaxtakca̱ hasta acxni̱ afuerza ma̱xoko̱ni̱ko̱lh actzu̱ tumi̱n hua̱nti̱ xlá̱ xle̱niy.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Acxni̱ a̱makapitzi̱n xta̱scujní̱n catzi̱ko̱lh hua̱ntu̱ xlá̱ xtlahuani̱t, xlacán luhua xli̱ca̱na̱ li̱si̱tzi̱ko̱lh, na̱ anko̱lh huaniko̱y xma̱la̱nacán xli̱pacs hua̱ntu̱ xlani̱t.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Acxni̱ chú̱ huaniko̱ca̱, hua̱ yuma̱ Rey tuncán ma̱tasani̱nán chixcú, chu̱ na̱má̱ huánilh acxni̱ lacaquílhni̱lh: ‘Luhua ni̱tla̱n mintá̱yat huix. Xli̱pacs yamá̱ tu̱ xquili̱piniya, pacs cma̱tzanka̱nanín, xpa̱lacata̱ pi̱ quisquini̱ caclakalhamán.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Pus huix na̱ chuná̱ xtilakalhámanti̱ yama̱ koxuta minta̱scujni̱ xta̱chuná̱ la̱ntla̱ quit ckalhi̱nín talakalhamá̱n.’
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Cha̱nchu̱ xma̱la̱ná, pi̱ sí̱tzi̱lh, pus ma̱paksí̱nalh pi̱ cama̱pa̱ti̱ni̱ca̱ hasta ni̱li̱huaya̱ naxokoko̱y hua̱ntu̱ xle̱niy.”
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Acxni̱ Jesús chihui̱nanko̱lh, na̱má̱ huaniko̱lh:
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.