Mateus 13
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NVT
1 Huatiya̱ yuma̱ quilhtamacú̱ Jesús táca̱xli̱ c-chiqui, chu̱ táxtulh alh c-xquilhtu̱n ta̱kaya̱huaná. Antá̱ titahui̱ laqui̱mpi̱ chuná̱ nali̱akchihui̱naniko̱y tachixcuhuí̱tat xtachihui̱n Dios.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Hua̱mpi̱ cumu luhua lhu̱hua̱ la̱ntla̱ tamacxtumi̱ko̱lh anta̱ni̱ xlá̱ xuí̱, huata xatlá̱n táju̱lh c-aktum pu̱tacutnu, antá̱ culucs tahui̱, hua̱nchú̱ a̱makapitzí̱n la̱ntla̱ xli̱lhu̱hua̱ antá̱ ta̱yako̱lh c-xquilhtu̱n chúchut laqui̱mpi̱ nakaxmatniko̱y xtachihuí̱n.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Jesús lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ li̱xakatli̱ko̱lh caj takalhchihuí̱n, chu̱ na̱ huaniko̱lh yuma̱ takalhchihuí̱n: “Maktum quilhtamacú̱ cha̱tum chana̱ná̱ alh chán xatalhtzi xli̱chánat.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Cha̱nchu̱ la̱ntla̱ xchana̱nanti̱lhay makapitzi̱n xli̱chánat tama̱ko̱chá̱ c-tiji; caj li̱puntzú̱ minko̱chá̱ lactzu̱ spu̱n, chu̱ sacuaqui̱ko̱lh.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Chi̱nchu̱ makapitzi̱n xli̱chánat tama̱ko̱chá̱ ca̱chihuixni̱ anta̱ni̱ ni̱tú̱ xkalhi̱y tíyat anta̱ni̱ nama̱ti̱ju̱ko̱y xtankáxe̱k. Yama̱ li̱chánat lacapala̱ pulhli̱ sa̱mpi̱ ni̱ lhu̱hua̱ xkalhi̱y tíyat.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Hua̱mpi̱ acxni̱ taxtuchi̱ chichiní, chu̱ li̱pe̱cua̱ tzúculh akchichín, lacapala̱ sca̱cli sa̱mpi̱ ni̱ li̱huana̱ xma̱ti̱ju̱ni̱t xtankáxe̱k.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Makapitzi̱n xli̱chánat tama̱ko̱chá̱ ca̱lhtucu̱ní̱n; yama̱ lhtucú̱n la̱li̱huán stacli, chu̱ ma̱aklankanu̱ko̱lh.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Hua̱mpi̱ huata makapitzi̱n xli̱chánat tama̱ko̱chá̱ c-xatla̱n tíyat, chu̱ acxni̱ stacko̱lh luhua lhu̱hua̱ tahuácalh xalí̱huat; makapitzi̱n tachaná̱n huí̱ tu̱ xkalhi̱y ma̱x pala aktum ciento xtalhtzi caj la̱ntla̱ akatum xaquihui, makapitzí̱n pala tutumpuxam, chu̱ makapitzí̱n ma̱x pala puxamaca̱hu caj la̱ntla̱ akatunu tachaná̱n.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 ¡Lapi̱ huixín kalhi̱yá̱tit mili̱akahua̱ncán pus li̱huana̱ cakaxpáttit laqui̱mpi̱ naakata̱ksá̱tit hua̱ntu̱ cca̱ma̱akata̱ksni̱putuná̱n!”
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Caj li̱puntzú̱ yama̱ xli̱ma̱kalhtahuáka̱t Jesús laktalacatzuhui̱ko̱lh anta̱ni̱ xlá̱ xuí̱, chu̱ na̱má̱ tikalhasquinko̱lh: “¿Tú̱ xpa̱lacata acxni̱ huix ma̱siyuniko̱ya̱ tachixcuhuí̱tat xtachihui̱n Dios caxatu̱cahuá̱ li̱ma̱xtuniko̱ya̱ mintachihuí̱n, sa̱mpi̱ huix catzi̱ya̱ pi̱ tzinú̱ tuhua̱ naakata̱ksko̱y?”
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Cha̱nchu̱ xlá̱ kalhtí̱nalh, huaniko̱lh: “Huixín xli̱ca̱na̱ pi̱ Dios ca̱ma̱catzi̱ni̱putuná̱n, laqui̱mpi̱ naakata̱ksá̱tit la̱ntla̱ xlá̱ lacapa̱stacni̱t nahuili̱y xasa̱sti xtapáksi̱t u̱nú̱ ca̱tiyatna, hua̱mpi̱ hua̱ la̱ntla̱ xli̱pacs hua̱nti̱ ni̱ quista̱laniko̱y, xlacán ni̱ lay akata̱ksko̱y la̱ntla̱ luhua naqui̱taxtuy.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Sa̱mpi̱ hua̱nti̱ li̱tzaksay akata̱ksa̱ yuma̱ xatla̱n talacapa̱stacni, hua̱ntu̱ kalhi̱y ta̱kata̱ksni a̱tzinú̱ nama̱li̱hua̱ca̱nicán, chu̱ a̱tzinú̱ pacs nakalhi̱y; hua̱mpi̱ hua̱nti̱ ni̱ li̱tzaksaputún cacátzi̱lh, pi̱ hua̱ntu̱ kalhi̱y namaklhti̱cán hasta ma̱squi caj xma̱n huá̱ hua̱ntu̱ tzinú̱ ta̱kata̱ksni̱ kalhi̱y.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Pus huachá̱ xpa̱lacata cli̱ma̱xtunikoy caxatu̱cahuá̱ hua̱ntu̱ tzinú̱ tuhua̱ nali̱akata̱ksko̱y acxni̱ quit cli̱xakatli̱ko̱y, laqui̱mpi̱ ma̱squi kaxmatko̱y quintachihuí̱n chunatiya tamakaxtakko̱y la̱mpala ni̱tu̱ kaxmatko̱ni̱t, chu̱ ma̱squi xlacán ucxilhma̱kó̱ hua̱ntu̱ quit cma̱kantaxti̱ma̱, chunatiya tamakaxtakko̱y la̱mpala ni̱tú̱ ucxilhko̱ni̱t.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Pus antá̱ chú̱ c-xlatama̱tcán yuma̱ chixcuhuí̱n li̱kantaxtuy hua̱ntu̱ xamaka̱n quilhtamacú̱ tili̱chihuí̱nalh profeta Isaías acxni̱ na̱má̱ huá̱:
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Xnacu̱can yuma̱ tachixcuhuí̱tat luhua xli̱ca̱na̱ tzaca̱tlako̱ni̱t;
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 “Hua̱mpi̱ luhua ca̱na̱ li̱pa̱xuhu huixín sa̱mpi̱ kalhi̱yá̱tit milakastapucán, chu̱ li̱ucxilhá̱tit hua̱ntu̱ ctlahuay, na̱ kalhi̱yá̱tit mintaka̱ncán, chu̱ li̱kaxpatá̱tit quintachihuí̱n.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Sa̱mpi̱ quit lacatancs cca̱huaniyá̱n pi̱ lhu̱hua̱ profetas, chu̱ lacuan chixcuhuí̱n hua̱nti̱ maka̱n quilhtamacú̱ qui̱latama̱ko̱chi, hua̱ xlacán na̱ luhua xucxilhputunko̱y hua̱ntu̱ huixín la̱nchú̱ ucxilhpá̱tit, hua̱mpi̱ xlacán ni̱ ucxilhko̱lh; na̱ xkaxmatputunko̱y hua̱ntu̱ huixín la̱nchú̱ kaxpatpá̱tit hua̱mpi̱ huata xlacán ni̱ ma̱xqui̱ko̱ca̱ quilhtamacú̱ nakaxmatko̱y.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 “Huixín luhua li̱huana̱ cakaxpáttit, chu̱ caakatá̱kstit hua̱ntu̱ cuani̱t yuma̱ takalhchihui̱n xla cha̱tum chana̱ná:
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Yama̱ li̱chánat hua̱ntu̱ tama̱ko̱chá̱ c-tiji, chu̱ sacuaqui̱ko̱lh lactzu̱ spu̱n, huá̱ cli̱ma̱xtuy caxati̱cahuá̱ ti̱ kaxmatko̱y xtachihui̱n Dios, chu̱ la̱ntla̱ xlá̱ lacasquín nalatama̱ko̱y c-xasa̱sti xtapáksi̱t. Xlacán kaxmatko̱y, hua̱mpi̱ a̱li̱sta̱lh mina̱chá̱ akskahuiní chú̱ ma̱pa̱nu̱niy yama̱ lacuan tachihuí̱n hua̱ntu̱ xchancani̱t c-xnacu̱cán.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Chi̱nchu̱ yama̱ li̱chánat hua̱ntu̱ tama̱ko̱chá̱ ca̱lacchihuixni, huá̱ cli̱ma̱xtuy yama̱ ti̱ kaxmatko̱y xtachihui̱n Dios, xli̱ca̱na̱ luhua aktum tapa̱xuhuá̱n ca̱najlako̱y, lakati̱ko̱y, chu̱ tla̱n tlahuako̱y.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Hua̱mpi̱ cumu ni̱ luhua pu̱lhmá̱n xkalhi̱y xtankáxe̱ka, ni̱ luhua maka̱s makapalako̱y, acxni̱ chú̱ min tu̱ nali̱talactuhuajko̱y, usu huí̱ ti̱ soka̱li̱ko̱y caj xpa̱lacata li̱pa̱huanko̱y xtachihui̱n Dios, tzucuy li̱puhuanko̱y, huata tu̱ xlacán tlahuako̱y xatlá̱n tuncán talacapa̱nu̱ko̱y.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Chi̱nchu̱ yama̱ li̱chánat hua̱ntu̱ tama̱ko̱chá̱ ca̱lhtucu̱ní̱n xlacán huá̱ li̱taxtuko̱y hua̱nti̱ kaxmatko̱y hua̱mpi̱ huata a̱tzinú̱ li̱ta̱katzanka̱ko̱y catu̱huá̱ hua̱ntu̱ caj xala ca̱tuxá̱huat, la̱ntla̱ nakalhi̱ko̱y lhu̱hua tumi̱n, chu̱ la̱ntla̱ li̱pa̱xuhu nalatama̱ko̱y, pus chuná̱ li̱ta̱kskahuitama̱ko̱y pu̱tum hua̱ntu̱ xlacán lakati̱ko̱y, caj chuna̱ na̱má̱ li̱ma̱aklankanu̱ko̱y tu̱ catzi̱ko̱y xtapaksi̱t Dios, ni̱ ma̱xqui̱ko̱y talacasquín ma̱sta̱y xtahuácat c-xlatama̱tcán.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Hua̱mpi̱ yama̱ tachaná̱n hua̱ntu̱ tama̱ko̱chá̱ c-xatla̱n tíyat, huá̱ xlacán li̱taxtuko̱y hua̱nti̱ kaxmako̱y, chu̱ na̱ akata̱ksko̱y xtachihui̱n Dios, xlacán tlahuako̱y hua̱ntu̱ antá̱ li̱ma̱paksi̱ko̱y, tapalhi̱niko̱y, lhu̱hua̱ chú̱ hua̱ntu̱ li̱ma̱siyuko̱y xatahuácat. Makapitzí̱n xta̱chuná̱ yama̱ li̱chánat hua̱ntu̱ ma̱sta̱ko̱lh aktum ciento xtalhtzi caj la̱ntla̱ta akatum, chu̱ makapitzí̱n xta̱chuná̱ la̱ntla̱ ti̱ ma̱sta̱ko̱lh tutumpuxam, chu̱ puxamaca̱hu.”
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Jesús na̱ tili̱xakatli̱ko̱lh yuma̱ takalhchihuí̱n: “Yuma̱ xasa̱sti xtapaksi̱t Dios hua̱ntu̱ ma̱tzuqui̱putún u̱nú̱ ca̱tiyatna, luhua xta̱chuná̱ qui̱taxtuy la̱ntla̱ lacuan li̱chánat hua̱ntu̱ cha̱tum chixcú̱ chálh c-xpú̱cuxtu.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Hua̱mpi̱ acxni̱ tzí̱sualh pacsá clhtatama̱ko̱ca̱, ca̱tzi̱sní̱ tze̱k tanu̱chi̱ cha̱tum hua̱nti̱ csi̱tzi̱niy xpu̱chiná̱ pú̱cuxtu, chu̱ antá̱ xlá̱ tzúculh xpuyumakán catu̱cahuá̱ hua̱ntu̱ ni̱ lacuan tachaná̱n c-xlaksti̱pa̱ncan trigo̱; acxni̱ chuná̱ tlahuako̱lh lacapala̱ alh.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Acxni̱ yama̱ trigo̱ stacli, chu̱ tzúculh tahuacay xtahuácat, na̱ hasta acxnicú̱ tzúculh tasiyuy xani̱ma̱ caj xachunata tuhuá̱n.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Cscujní̱n hua̱nti̱ antá̱ cscujma̱kó̱, lacapala̱ anko̱lh huaniko̱y xma̱la̱nacán: ‘Tla̱ti, lapi̱ caj xlakstu trigo̱ tíchanti̱ yuma̱ c-mipú̱cuxtu, ¿ní̱ chú̱ minchá̱ yama̱ xali̱xcajnit li̱chánat?’
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Xpu̱chiná̱ yama̱ tachaná̱n, na̱má̱ huaniko̱lh: ‘Huá̱ cha̱tum ti̱ luhua quinca̱si̱tzi̱niyá̱n chuná̱ quinca̱tlahuani̱tán.’ Xlacán huanipalako̱lh: ‘¿Lá̱ntla̱ chí̱ Huana? ¿Pi̱ lacasquina̱ pi̱ cana̱hu pulhumakana̱hu tama̱ li̱xcájnit tuhuá̱n?’
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 Hua̱mpi̱ xlá̱ huaniko̱lh: ‘Ni̱ chuná̱ catlahuátit, ¿chá̱mpala xamaktum acxni̱ huixín pulhupá̱tit nahuán tuhuá̱n na̱ napulhuyá̱tit yama̱ trigo̱?
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Huata xatlá̱n lacxtum castacko̱ka̱lh hasta acxni̱ nalakchá̱n quilhtamacú̱ la̱ntla̱ pu̱tum nama̱macxtumi̱cán quintachaná̱n, acxnicú̱ nacuaniko̱y scujní̱n pi̱ xapu̱lh huá̱ napulhuko̱y hua̱ntu̱ ni̱ xatla̱n tuhuá̱n, na̱ tanuj napa̱chi̱cán laqui̱mpi̱ nalaclhcuyuhuili̱cán. Ali̱sta̱lh chú̱ nama̱macxtumi̱cán trigo̱, li̱huana̱ nama̱qui̱cán xlá.’”
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Jesús na̱ tili̱xakatli̱palako̱lh yuma̱ takalhchihuí̱n: “Yama̱ xasa̱sti xtapaksi̱t Dios hua̱ntu̱ ma̱tzuqui̱ma̱ ca̱tiyatna, luhua xta̱chuná̱ qui̱taxtuy la̱ntla̱ staca̱ yama̱ aktum xali̱chanat quihui̱ hua̱ntu̱ huanicán mostaza, acxni̱ cha̱tum chixcú̱ chán c-xpú̱cuxtu.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Xli̱ca̱na̱ pi̱ huá̱ yuma̱ xtalhtzi quihui̱ hua̱ntu̱ tlak luhua actzú̱, acti̱ná̱ la̱ntla̱ xli̱pacs a̱makapitzi̱n tachaná̱n hua̱ntu̱ lactlanca stacko̱y, hua̱mpi̱ ma̱squi chuná, acxni̱ xlá̱ lacapala̱ pun, chu̱ na̱ lacapala̱ tzucuy staca, hasta tlanca quihui̱ huan; chu̱ luhua lhu̱hua̱ kalhi̱y xpakaní̱n, chu̱ hasta lactzu̱ spu̱n hua̱ntu̱ kosko̱y ca̱u̱ní̱n antá̱ xlacán tla̱n tlahuay xma̱sakacán c-xpakaní̱n.”
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Na̱ tili̱xakatli̱palako̱lh yuma̱ aktum li̱tum takalhchihuí̱n, huaniko̱lh: “Huá̱ xasa̱sti xtapaksi̱t Dios hua̱ntu̱ ma̱tzuqui̱ma̱ u̱nú̱ ca̱tiyatna̱ luhua xta̱chuná̱ nata̱kahuani̱y la̱ntla̱ lay actzu̱ levadura acxni̱ cha̱tum pusca̱t ta̱lakuilhapa̱spita̱ xcaxtala̱squítit tu̱ tipú̱lhca̱lh pa̱tutu. Yama̱ levadura lacatzucu̱ tzucuy tlahuay xtascújut hasta acxni̱ ma̱paklhako̱y xli̱pacs xli̱tlanca̱ yama̱ xatalakmun xcaxtala̱squítit.”
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Cha̱nchu̱ Jesús acxni̱ cxakatli̱ko̱y tachixcuhuí̱tat, ankalhí̱n caj catu̱huá̱ xli̱ma̱xtuniko̱y xtakalhchihuí̱n, niucxni̱ tú̱ xli̱xakatli̱ko̱y lapi̱ ni̱ huí̱ tú̱ nali̱ma̱xtuniko̱y.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Pus huá̱ chuná̱ li̱tláhualh laqui̱mpi̱ nama̱kantaxti̱y hua̱ntu̱ tili̱chihuí̱nalh profeta Isaías acxni̱ chuná̱ tzóknu̱lh c-xlibro̱:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Acxni̱ Jesús huaniko̱lh yama̱ chixcuhuí̱n pi̱ caanko̱lhá̱ c-xchiccán, xlá̱ na̱ ta̱anko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t c-chiqui̱ anta̱ni̱ natamakaxtakko̱y. Acxni̱ cha̱nko̱lh, xli̱ma̱kalhtahuáka̱t na̱má̱ huaniko̱lh: “Xtlahua̱ tlanca li̱tlá̱n, xquinca̱huani̱ hua̱ntu̱ ma̱akata̱ksni̱namputún yama̱ xatakalhchihui̱n li̱xcajnit tuhuá̱n hua̱ntu̱ xpulhni̱t c-xlaksti̱pa̱ncan xalacsuan li̱chánat hua̱ntu̱ xchancani̱t c-pú̱cuxtu.”
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Huata xlá̱ na̱má̱ huaniko̱lh: “Yama̱ chixcú̱ hua̱nti̱ chalh xatla̱n li̱chánat, pus huatiya̱ quit Xatalacsacni Chixcú.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Chi̱nchu̱ hua̱ pú̱cuxtu, pus huá̱ la̱ntla̱ xli̱ca̱tlanca̱ ca̱tuxá̱huat. Yama̱ xatla̱n li̱chánat huá̱ li̱taxtuko̱y hua̱nti̱ ca̱najlako̱ni̱t quintachihuí̱n, chu̱ tapaksi̱niko̱y Dios; chi̱nchu̱ hua̱ xali̱xcajnit tuhuá̱n huá̱ xlacán li̱taxtuko̱y hua̱nti̱ tapaksi̱niko̱y akskahuiní.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Chi̱nchu̱ hua̱nti̱ luhua si̱tzi̱niy xpu̱china tachaná̱n, pus huatiya̱ li̱taxtuy akskahuiní. Yama̱ li̱xká̱nat huá̱ huaniputún la̱ntla̱ nasputa̱ xli̱ca̱tlanca̱ ca̱tuxá̱huat; chu̱ yuma̱ xka̱naní̱n hua̱nti̱ namacaminko̱cán laqui̱mpi̱ nama̱macxtumi̱ko̱y hua̱ntu̱ ya̱kó̱ xalí̱xka̱t, pus xlacán hua̱ ángeles.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Na̱ chuná̱ tu̱ ma̱akspuli̱cán ni̱tla̱n tuhuá̱n acxni̱ naxka̱nancán, pu̱lh huá̱ li̱cúxtut pulhucán, li̱huana̱ ma̱macxtumi̱cán, chu̱ lhcuyucán, pus na̱ chuná̱ chú̱ naqui̱taxtuy acxni̱ nasputcán ca̱tuxá̱huat.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Quit Xatalacsacni Chixcú̱ nacma̱lakacha̱ko̱y quiángeles laqui̱mpi̱ nama̱macxtumi̱ko̱y xli̱pacs yama̱ chixcuhuí̱n hua̱nti̱ ma̱tlahui̱ko̱y tala̱kalhí̱n a̱makapitzí̱n, chu̱ xli̱pacs hua̱nti̱ luhua lacli̱xcájnit xtapuhua̱ncán.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Xlacán antá̱ natamacapu̱ko̱cán c-tlanca lhcúya̱t laqui̱mpi̱ antá̱ natasako̱y, chu̱ nama̱lacsa̱ni̱ko̱y xtatzancán caj xpa̱lacata xtapa̱ti̱ncán.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Chi̱nchu̱ yamá̱ hua̱nti̱ tlahuako̱ni̱t hua̱ntu̱ xatla̱n tatlahu c-xlatama̱tcán xlacán li̱pe̱cua̱ la̱ntla̱ namacaxkaka̱nanko̱ya̱chá̱ c-xpu̱ma̱paksi̱n Quintla̱tican Dios xta̱chuná̱ la̱ntla̱ chichiní. ¡Lapi̱ huixín kalhi̱yá̱tit mili̱akahua̱ncán pus li̱huana̱ cakaxpáttit laqui̱mpi̱ naakata̱ksá̱tit hua̱ntu̱ cca̱ma̱akata̱ksni̱putuná̱n!
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 “Hua̱nti̱ huacu kaxmata̱ pi̱ li̱chihui̱nancán xasa̱sti xli̱ma̱paksi̱n Dios, chu̱ luhua lakati̱y, pus xlá̱ luhua xta̱chuná̱ li̱taxtuy la̱ntla̱ yama̱ chixcú̱ hua̱nti̱ ta̱ksa̱ aktum lhu̱hua tumi̱n, pacs xla oro, hua̱ntu̱ xma̱acnu̱cani̱t c-aktum pú̱cuxtu. Acxni̱ cátzi̱lh pi̱ chuná, huata xlá̱ lacapala̱ ma̱acnu̱palay, chá̱pa̱xuhua̱na̱ taspita̱ c-xchic, pacs sta̱ko̱y hua̱ntu̱ xkalhi̱y laqui̱mpi̱ tla̱n chú̱ natama̱huay yama̱ pú̱cuxtu.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 “Na̱ chuna li̱tum yama̱ hua̱nti̱ huacu kaxmata̱ la̱ntla̱ li̱chihui̱nancán xasa̱sti xtapaksi̱t Dios, chu̱ xlá̱ luhua lakati̱y, luhua xta̱chuná̱ qui̱taxtuy la̱ntla̱ cha̱tum chixcú̱ hua̱nti̱ sta̱nán, chu̱ tama̱huanán, chu̱ putzatla̱huán lacuan perlas, hua̱mpi̱ hua̱ntu̱ luhua xli̱ca̱na̱ xalacuán.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Hua̱mpi̱ lapi̱ chú̱ naqui̱ta̱ksa̱ aktum hua̱ntu̱ luhua xatlá̱n, chu̱ xlá̱ tancs catzi̱y pi̱ hua̱ yumá̱ luhua xatapala̱xla, huata lacapala̱ taspita̱ c-xchic, sta̱ko̱y pacs la̱ntla̱ tu̱ kalhi̱y laqui̱mpi̱ tla̱n chú̱ natama̱huay yama̱ xatla̱n perla.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 “Yama̱ xasa̱sti xtapaksi̱t Dios na̱ luhua xta̱chuná̱ naqui̱taxtuy la̱ntla̱ tza̱lh acxni̱ muju̱cán c-ta̱kaya̱huaná, chu̱ ti̱pa̱lhu̱hua̱ caxatu̱cahua̱ squi̱ti, pacs pu̱chipacán.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Acxni̱ chú̱ tatzamay tza̱lh la̱ntla̱ lhu̱hua squi̱ti̱ xtaju̱ni̱tanchá, yama̱ squi̱ti̱naní̱n, xuatacutuko̱y c-xquilhtu̱n chúchut, antá̱ chú̱ xlacán culucs lakatahuilako̱y tzucuy lacsacko̱y squi̱ti. Hua̱ntu̱ xalacuan squi̱ti̱ li̱huana̱ pu̱ma̱qui̱ko̱y pakxu, chu̱ hua̱ntu̱ ni̱ xalacuán, ni̱ le̱nko̱y, huata caj makanko̱y.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Pus na̱ chuná̱ naqui̱taxtuy acxni̱ nasputa̱ ca̱tuxá̱huat, naminko̱ya̱chá̱ ángeles c-akapú̱n laqui̱mpi̱ nama̱pa̱pitziko̱cán hua̱nti̱ lacli̱xcájnit li̱catzi̱ko̱y c-xlaksti̱pa̱ncán hua̱nti̱ lacuán xtapuhua̱ncán.
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 Huá̱ chú̱ yamá̱ hua̱nti̱ luhua lacli̱xcájnit kalhi̱ko̱y xtapuhua̱ncán, pus huá̱ namaca̱nko̱cán c-lhcúya̱t laqui̱mpi̱ antá̱ nama̱lacsa̱ni̱y, usu nala̱li̱xcay xtatzancán caj xpa̱lacata yama̱ li̱pe̱cua tapa̱tí̱n.”
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesús na̱má̱ kalhasquinko̱lh hua̱nti̱ cxakatli̱ma̱kó̱:
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Huata xlá̱ na̱má̱ huanipalako̱lh:
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Acxni̱ Jesús ma̱katspútulh yuma̱ takalhchihuí̱n tíalh a̱lacatanu̱.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Cha̱nchu̱ antá̱ cha̱lh luhua c-xca̱chiquí̱n anta̱ni̱ xlá̱ cstacni̱t. Antá̱ chú̱ tzúculh li̱akchihui̱nán xtapaksi̱t Dios c-xpu̱kalhtahuakacan judíos hua̱ntu̱ xuí̱ antá, chu̱ la̱ntla̱ xli̱lhu̱hua̱ ti̱ xkaxmatnima̱kó̱, caj cacs xli̱lacahuanko̱y xtachihuí̱n, pus na̱má̱ xuanko̱y:
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Pus hua̱ yumá̱ hua̱ xkahuasa José ti̱ xuacna xuani̱t, chi̱nchu̱ xtzi, huanicán María, xa̱huá̱ na̱ lakapasko̱ya̱hu xnata̱lán huaniko̱cán Santiago, José, Simón, xa̱hua̱ Judas.
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Chu̱ na̱ chuná̱ makapitzi̱n xnata̱lan lactzumaján, na̱ antá̱ u̱nú̱ huilakó̱, luhua lakapasko̱ya̱hu. Pus ¿tí̱ chi̱nchu̱ ma̱xqui̱ni̱t cahuá̱ xli̱skalala hua̱ntu̱ xlá̱ quinca̱ma̱siyuniyá̱n?
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Puschí̱ caj xpa̱lacata̱ pi̱ xta̱chiqui̱ncán ni̱ xli̱ca̱najlaniko̱y. Huata Jesús na̱má̱ huaniko̱lh:
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Pus caj xpa̱lacata yumá̱ ni̱ lhu̱hua̱ li̱tlahuako̱lh lactlanca li̱ca̱cni̱ c-xlaksti̱pa̱ncán sa̱mpi̱ xlacán ni̱ xli̱pa̱huanko̱y.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.