Marcos 7

Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maktum tilaktalacatzuhui̱ko̱lh Jesús makapitzi̱n fariseos, xa̱hua̱ xma̱kalhtahuaka̱nani̱n judíos, xlacán xminko̱ni̱tanchá̱ c-Jerusalén.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Cumu aya xmakskalama̱kó̱ laqui̱mpi̱ nata̱ksko̱y hua̱ntu̱ nali̱ya̱huako̱y, ucxilhko̱lh pi̱ makapitzi̱n xli̱ma̱kalhtahuáka̱t, acxni̱ xua̱yanko̱y, ni̱ xmakachakanko̱y la̱ntla̱ xli̱smani̱ko̱ni̱t judíos xli̱ca̱cni̱naniko̱y Dios, huá̱ xpa̱lacata tzucúcaj li̱aksanko̱cán.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Sa̱mpi̱ hua̱ fariseos, xa̱hua̱ xli̱pacs Judíos, xli̱smani̱ko̱ni̱t xquilhtiyako̱y la̱ntla̱ xminti̱lhani̱tanchá̱ lactzu̱ lactzu̱ xtahuilatcán xamaka̱n xnatla̱tnacán. Acxni̱ xlacán xua̱yanko̱y, pu̱lh tla̱n namacatahuacako̱y chúchut caj la̱mpala cali̱macasiculana̱tlahuacán laqui̱mpi̱ mat xlakachixcuhui̱ko̱y Dios.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Na̱ acxni̱ xqui̱tama̱huananko̱y c-pu̱tama̱huán, ni̱ catihua̱yanko̱lh pala ni̱ pu̱lh nali̱makachakanko̱y tzinú̱ chúchut. Na̱ lhu̱hua a̱makapitzí̱n xtahuilatcán anán tu̱ tiquilhtiyako̱lh nali̱makaxtakko̱y, na̱ chuná̱ pala xpu̱kotnucán, usu cxa̱lujcán, usu chu̱ xpu̱scujnicán xla li̱cá̱n, cu̱ hasta ma̱squi xpu̱tamacán.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Makapitzi̱n fariseos, chu̱ xma̱kalhtahuaka̱nacan judíos lakminko̱lh Jesús, chu̱ kalhasquinko̱lh:
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Jesús chuná̱ kalhti̱ko̱lh:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Pus luhua xli̱ca̱na̱ pi̱ ni̱tu̱ xtápalh ma̱squi quili̱ma̱xqui̱ko̱y ca̱cni,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Sa̱mpi̱ huixín lakmakaná̱tit xli̱ma̱paksi̱n Dios la̱ntla̱ sta̱laniyá̱tit caj xtahuilatcan chixcuhuí̱n, chu̱ na̱maj chú̱ lakchaka̱pi̱ko̱yá̱tit mimpu̱kotnucán, chu̱ mixalujcán, xa̱hua̱ tu̱ maclacasquiná̱tit mimpu̱kotnucán, chu̱ lhu̱hua̱ a̱makapitzi̱ catu̱hua̱ xta̱chuná̱ huixín tlahuayá̱tit.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Na̱ huaniko̱lh:
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Maká̱n quilhtamacú̱ Moisés chuná̱ ma̱puhuá̱ni̱lh Dios catzoklhi̱ xli̱ma̱paksí̱n: ‘Capa̱xqui, chu̱ calakalhámanti̱ mintla̱t, chu̱ mintzí. Pala cha̱tum nata̱la̱tlahuay xtla̱t, usu xtzi, chu̱ pala naxcajua̱xakatli̱y, tamá̱ luhua mini̱niy pi̱ maktum cani̱lh.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Hua̱mpi̱ chi̱nchu̱ kalhtum ma̱luloká̱tit pi̱ ni̱ tlahuay talakalhí̱n acxni̱ pala tú̱ qui̱tzanka̱niko̱y mintla̱tcán, usu lacasquín namakta̱yako̱yá̱tit, chu̱ huixín chuná̱ nahuaniko̱yá̱tit: ‘La̱nchú̱ ni̱ lay cca̱makta̱yayá̱n ma̱squi xacca̱makta̱yaputún, sa̱mpi̱ xli̱pacs hua̱ntu̱ ckalhi̱y actzú̱, pacs huá̱ cma̱lacnu̱nini̱t Dios pi̱ nacli̱ca̱cni̱naniy, chu̱ huá̱ chú̱ nacma̱xqui̱y.’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Acxni̱ chuná̱ huixín huaná̱tit, luhua lacatancs huamputuná̱tit pi̱ nia̱lh niucxni̱ catimakta̱yátit mintla̱tcán, usu hua̱ mintzicán.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Chuná̱ huixín ni̱tú̱ xtapalh tlahuayá̱tit xli̱ma̱paksi̱n Dios hua̱ntu̱ huan la̱ntla̱ nala̱makta̱yayá̱tit, caj xpa̱lacata li̱smani̱ni̱tántit tlahuayá̱tit makapitzi̱n talacapa̱stacni̱ hua̱ntu̱ mini̱tanchá̱ xtahuilatcan minatla̱tnacán. Na̱ lhu̱hua̱ catu̱huá̱ ná̱ yuma̱ xta̱chuná̱ ni̱tla̱n tapuhuá̱n kalhi̱yá̱tit.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Acxni̱ la̱nchuná̱ huaniko̱lh fariseos, tasaniko̱lh chú̱ xli̱pacs li̱lhu̱hua̱ pi̱ catalacatzuhui̱ko̱lh, chu̱ chuná̱ huaniko̱lh:
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Huixín catzi̱yá̱tit hua̱ntu̱ huay cha̱tum, an hasta c-xpu̱lacni, chu̱ ni̱ lakla̱kalhi̱niy xli̱stacna, hua̱ntu̱ lakla̱kalhi̱niy xli̱stacna hua̱ntu̱ mina̱chá̱ c-xpu̱lacni xnacú̱.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 ¡Lapi̱ huixín kalhi̱yá̱tit mintake̱ncán pus li̱huana̱ cakaxpáttit laqui̱mpi̱ naakata̱ksá̱tit hua̱ntu̱ cca̱ma̱akata̱ksni̱putuná̱n!
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 A̱li̱sta̱lh acxni̱ Jesús tapa̱nu̱niko̱lh li̱lhu̱hua, na̱ ta̱tanu̱ko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t c-xchic, xlacán tikalhasquinko̱lh xatú̱ xuaniputún yama̱ takalhchihuí̱n tu̱ xli̱xakatli̱ko̱ni̱t.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Cha̱nchu̱ huaniko̱lh:
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 sa̱mpi̱ ni̱ antá̱ cha̱n c-xnacú̱, hua̱mpi̱ ma̱n antá̱ c-xpa̱lu̱hua, chu̱ a̱li̱sta̱lh makampalay c-xcajuá̱lat.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Cha̱nchu̱ chuná̱ huanipalako̱lh:
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Sa̱mpi̱ antá̱ mina̱chá̱ c-xpu̱lacni, c-xnacu̱ cha̱tum, chuná̱ pala ni̱ lacuán tapuhuá̱n; antá̱ puhuán la̱ntla̱ nalakamaklhti̱y xpusca̱t achatum, la̱ntla̱ naxakatli̱y tanuj pusca̱t, usu chixcú, chu̱ la̱mákni̱t, la̱ntla̱ nakalha̱nán,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 chu̱ la̱ntla̱ naaksani̱nán, usu nalakcatzán catu̱huá̱ tu̱ ni̱ xlá, naquiclhcatzaniy a̱chatum, usu nasitziniy, chu̱ catu̱huá̱ tu̱ ni̱ lacuan tapuhuá̱n.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Pacs hua̱ na̱ yumá̱ tu̱ ni̱tla̱n talacapa̱stacni̱ mina̱chá̱ c-xnacú, chu̱ ma̱xcajua̱li̱niy xli̱stacna c-xlacati̱n Dios.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Ni̱ li̱maka̱s, taca̱xta̱qui̱chá̱ antá, tíalh latapu̱li̱y lacatzú̱ ca̱chiquí̱n huanicán Tiro chu̱ Sidón. Maktum acxni̱ tánu̱lh c-chiqui̱ anta̱ni̱ namaktahuilay, ti̱ni̱ cacátzi̱lh tipuhua̱, hua̱mpi̱ ni̱ lay tátze̱kli.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 — ausente —
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 — ausente —
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Hua̱mpi̱ Jesús chuná̱ kálhti̱lh:
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Hua̱mpi̱ yama̱ pusca̱t akáta̱ksli̱ tu̱ xuaniputún, chu̱ chuná̱ kálhti̱lh:
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Jesús chuná̱ huánilh:
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Puschí̱ yama̱ pusca̱t, lacapala̱ alh c-xchic, chu̱ acxni̱ cha̱lh, xli̱ca̱na̱ ma̱nóklhulh xtzuma̱t, nia̱lh xkalhi̱y cspiritu akskahuiní, lacastalanca xuani̱t, chu̱ clhtatama̱ c-xpu̱tama.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Jesús acxni̱ taxtupá̱ c-xatiyat Tiro, antá̱ alh c-xatiyat Sidón, a̱li̱sta̱lh pacs lakatza̱lako̱lh makapitzi̱n lactzu̱ ca̱chiquí̱n hua̱ntu̱ xuí̱ c-Decápolis (hua̱ yuma̱ tachihuí̱n huamputún: “Akca̱hu Chuchutsipi̱”), chu hasta tícha̱lh c-xquilhtu̱n ta̱kaya̱huaná̱ c-xtapaksi̱n Galilea.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Antá̱ li̱minica̱ Jesús cha̱tum akata̱pa̱ko̱ko, squinica̱ li̱tlá̱n pi̱ nahuili̱niy xmacán c-xokspú̱n laqui̱mpi̱ napacsa.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Jesús lacatanu̱ tá̱alh yama̱ chixcú̱ anta̱ni̱ ni̱ luhua lhu̱hua̱ xlaya̱kó̱ chixcuhuí̱n laqui̱mpi̱ ni̱tí̱ naucxilhko̱y. Antá̱ akamá̱nu̱lh lactzu̱ xmacán c-xtaká̱n; a̱li̱sta̱lh chujli, chu̱ huilí̱nilh xchújut csi̱máka̱t.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Láca̱lh c-akapú̱n, jalhpá̱ni̱lh, chu̱ chuná̱ huánilh: “¡Efata!” (yuma̱ c-xatachihui̱n arameo huamputún: “¡Catakáxmatli̱ cmintaká̱n!”)
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Tuncán akahuá̱nalh, li̱kaxmatko̱lh xtaka̱n yama̱ chixcú, xa̱hua̱ csi̱máka̱t tatlá̱ni̱lh, chu̱ tla̱n tzúculh chihui̱nán.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Pacs cha̱tunu̱ hua̱nti̱ xma̱pacsay Jesús xuaniko̱y pi̱ ni̱ nali̱chihui̱nanko̱y, hua̱mpi̱ la̱ntla̱ ca̱x chuná̱ xuaniko̱y, huata ca̱x xlacán xli̱chihui̱nanko̱y.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Xli̱pacs ti̱ xcatzi̱ko̱ni̱t hua̱ntu̱ xtlahuako̱y Jesús, lanaj xlacahuanko̱y, chu̱ chuná̱ xuanko̱y: “Catu̱huá̱, pacs tla̱n ma̱tla̱ni̱y, chu̱ hasta ma̱squi ko̱koní̱n, pacs tla̱n ma̱chihui̱ni̱ko̱y, chu̱ akata̱paní̱n ma̱akatla̱ni̱ko̱y.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.