Marcos 12

Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Caj li̱tlanca̱liya̱ Jesús tzucupaj xakatli̱ko̱y tachixcuhuí̱tat, caj li̱ta̱chihui̱nanko̱lh aktum takalhchihuí̱n, chuná̱ huaniko̱lh: “Maktum xuí̱ cha̱tum chixcú, chalh c-xpú̱cuxtu̱ lhu̱hua xali̱chanat uva. Xlá̱ li̱huana̱ tipacánu̱lh, a̱li̱sta̱lh tláhualh aktum tlanca torre anta̱ni̱ natahuacay ti̱ namaktakalha̱ xtachaná̱n. Chu̱ na̱ tláhualh xpu̱chitni̱ laqui̱mpi̱ antá̱ nalakchita̱ xuvas acxni̱ nacha̱y. Ni̱ maka̱s quilhtamacú̱ xlá̱ ma̱sa̱cuani̱ko̱lh makapitzi̱n maktakalhnaní̱n laqui̱mpi̱ huá̱ chú̱ nali̱scujko̱y yuma̱ tlanca xca̱tacuxtu, sa̱mpi̱ xlá̱ alh mákat c-a̱lacatanu̱ ca̱chiquí̱n.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Acxni̱ lákcha̱lh quilhtamacú̱ la̱ntla̱ tzucuy cha̱y, chu̱ lakchitcán uvas, yama̱ xma̱la̱na ca̱tacuxtu̱ ma̱lakácha̱lh cha̱tum xlacscujni̱ pi̱ nasquiniko̱cán hua̱ntu̱ xlakchá̱n xlá̱ nachipay xatachitni uvas.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Hua̱mpi̱ xlacán chipako̱lh, tla̱n akkaximi̱ko̱lh, caj chunatá̱ maca̱mpalako̱lh, chu̱ ni̱tú̱ ma̱xqui̱ko̱lh tachitni.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Yama̱ xma̱la̱na pú̱cuxtu̱ ma̱lakacha̱pá̱ tanuj li̱tum cscujni, hua̱mpi̱ xlá̱ li̱actalami̱ko̱lh chíhuix, ma̱sipa̱ni̱ko̱lh c-xakxe̱ka, chu̱ cala̱huá̱ huaniko̱lh.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Xma̱la̱na ca̱tacuxtu̱ ma̱lakacha̱pá̱ a̱cha̱tum cscujni, hua̱mpi̱ huá̱ yumá̱ makni̱canchá. Na̱ chuná̱ lhu̱hua̱ ma̱lakacha̱palako̱lh cscujní̱n; huí̱ ti̱ makni̱ko̱ca̱, chu̱ makapitzí̱n lakkaximi̱ko̱ca̱.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 “Yama̱ ko̱lutzí̱n a̱huatiyá̱ xakata̱xtunima̱ cha̱stum xcam ti̱ luhua xpa̱xqui̱y, xpuhuán: ‘Pala nacma̱lakacha̱y quinkahuasa, ma̱x nakaxmatniko̱y hua̱ntu̱ nahuaniko̱y.’ Xli̱ca̱na̱ ma̱lakácha̱lh xkahuasa.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Cha̱nchu̱ acxni̱ lakcha̱nko̱lh yama̱ kahuasa, yama̱ xmaktakalhnani̱n xca̱uvasna̱ chuná̱ tzúculh la̱huaniko̱y: ‘Luhua catzi̱ya̱hu pi̱ hua̱ yuma̱ kahuasa̱ ti̱ nachipay pu̱tum yumá̱ hua̱ntu̱ quin li̱scujma̱hu, huata xatlá̱n camakni̱hu laqui̱mpi̱ quin nakalhi̱ya̱hu hua̱ntu̱ xli̱chípat.’
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Pus chipako̱lh, makni̱ko̱lh, chu̱ tiqui̱makanko̱lh c-xquilhapa̱n pú̱cuxtu.”
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Jesús kalhasquinko̱lh hua̱nti̱ xkaxmatnima̱kó̱: “¿Tú̱ chú̱ huixín puhuaná̱tit natlahuay yama̱ xma̱la̱na pú̱cuxtu? Pus hua̱ yuma̱ xama̱la̱ná̱ namín, chu̱ namakni̱ko̱y yuma̱ ni̱ lacuan xmaktakalhnaní̱n, chu̱ xlá̱ nama̱cui̱ntajli̱ko̱y xpu̱chaná̱n tanuj maktakalhnaní̱n.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 “Huixín ¿pi̱ hasta ni̱ a̱li̱kalhtahuaka̱yá̱tit ma̱squi hua̱ yumá̱ la̱ntla̱ tatzokni̱t xtachihui̱n Dios c-Li̱kalhtahuaka? Lacatum chuná̱ tatzokni̱t:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Hua̱mpi̱ hua̱ Quimpu̱chinacan Dios hua̱nti̱ laclhca̱ni̱t pi̱ chuná̱ naqui̱taxtuy
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Puschí̱ xlacán xchipaputunko̱y Jesús sa̱mpi̱ xakata̱ksko̱ni̱t pi̱ caj kas chuná xlacsacni̱t yuma̱ takalhchihuí̱n laqui̱mpi̱ nali̱ma̱lacahua̱ni̱ko̱y. Hua̱mpi̱ cumu li̱lhu̱hua̱ xlaya̱kó̱ tachixcuhuí̱tat hua̱nti̱ xca̱najlako̱ni̱t xtachihuí̱n, pus pe̱cuaniko̱lh, chicá̱ pala nasi̱tzi̱niko̱y, huata xatlá̱n caj makaxtakko̱lh, chu̱ anko̱lhá.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Cha̱nchu̱ tima̱lakacha̱naniko̱ca̱ makapitzi̱n fariseos, xa̱hua̱ ti̱ xta̱ta̱ya̱ko̱y rey Herodes, laqui̱mpi̱ nakalhputzako̱y c-xtachihuí̱n la̱ntla̱ nama̱makuasi̱ko̱y.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Acxni̱ lakchinko̱lh, chuná̱ kalhasquinko̱lh:
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Jesús xcatzi̱y pi̱ caj xkalhputzama̱kó̱, chu̱ chuná̱ huaniko̱lh:
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Puschí̱ li̱minica̱ okxtum tumi̱n; acxni̱ úcxilhli̱ Jesús kalhasquinko̱lh:
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Jesús huaniko̱lh:
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 A̱li̱sta̱lh anko̱lh ta̱chihui̱nanko̱y Jesús makapitzi̱n saduceos. Yuma̱ chixcuhuí̱n huanko̱y pi̱ xli̱stacna cha̱tum ni̱ catilakastakuánalh acxni̱ nani̱y, pus huá̱ xpa̱lacata̱ li̱kalhasquinko̱lh:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 —Ma̱kalhtahuaka̱ná, hua̱ Moisés quinca̱makaxtaknini̱tán aktum li̱ma̱paksí̱n, palapi̱ cha̱tum chixcú̱ nani̱y, na̱ nani̱makán xpusca̱t, chu̱ ni̱tú̱ kalhi̱ko̱y xcamancán, tla̱n huatiya̱ cha̱tum xta̱lá̱ nata̱tapu̱chuhuay xya̱stá, chu̱ nakalhi̱ko̱y xcamancán laqui̱mpi̱ ni̱ nalaksputa̱yay xtucuhuini xta̱lá̱ hua̱nti̱ ni̱lh.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Maktum xuilakó̱ kalhatujun lakkahuasán li̱nata̱lán; xapuxcu̱ tapu̱chúhualh, chu̱ ni̱ li̱maka̱s ni̱lh, hua̱mpi̱ ni̱ kalhi̱ko̱lh xcamancán.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Xli̱cha̱tuy xta̱lá̱ ta̱tapu̱chúhualh xya̱sta, chu̱ ni̱ li̱maka̱s quilhtamacú̱ xlá̱ na̱ ni̱pá̱, chu̱ ni̱mpala huá̱ ta̱kálhi̱lh camán. Na̱ chuná̱ akspúlalh xli̱kalhatutu.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Cha̱nchu̱ pu̱tum xli̱kalhatujuncán, pacs ta̱tapu̱chuhuako̱lh yama̱ pusca̱t, chu̱ ni̱ pala cha̱tum ta̱kálhi̱lh camán. Cha̱nchu̱ ni̱ li̱maka̱s yama̱ pusca̱t na̱ ni̱lh.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Chi̱nchu̱ acxni̱ xli̱stacnacán nalakastakuananko̱y ca̱li̱ní̱n, ¿xatí̱ ya̱ chixcú̱ xpusca̱t nahuán, pus pacs ta̱tapu̱chuhuako̱lh xkalhatujuncán?
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Jesús kalhti̱ko̱lh:
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Sa̱mpi̱ acxni̱ ni̱ní̱n lakastakuananko̱y ca̱li̱ní̱n, pacs chixcuhuí̱n, xa̱hua̱ lacchaján, nia̱lh tí̱ catitapu̱chuhuako̱lhcú, sa̱mpi̱ nali̱taxtuko̱y caj xta̱chuná̱ la̱ntla̱ xángeles Dios hua̱nti̱ huilako̱chá̱ c-akapú̱n.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Chu̱ hua̱ xpa̱lacata, lapi̱ nalakastakuananko̱y ni̱ní̱n, usuchí̱ ni̱ nalakastakuananko̱y, ¿pi̱ ni̱ akata̱ksá̱tit la̱ntla̱ huamputún Li̱kalhtahuaka̱ hua̱ntu̱ tzokli̱ Moisés acxni̱ xlá̱ la̱ntla̱ ta̱chihuí̱nalh Dios c-pu̱kalhtum huátzapu, acxni̱ xaclhcuta̱yama̱, chuná̱ huánilh: ‘Quit xDios Abraham, xa̱hua̱ xla Isaac, chu̱ xla Jacob.’
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Antá̱ huamputún pi̱ hua̱nti̱ lama̱kó̱ xastacná̱ ca̱tuxá̱huat, chu̱ hua̱nti̱ aya ni̱ko̱ni̱t, lacxtum la̱mpala xastacnacú̱ lama̱kó̱, sa̱mpi̱ Dios ni̱ hua̱ xDioscán ni̱ní̱n, huata hua̱nti̱ lama̱kó̱ xastacná.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Cha̱tum xma̱kalhtahuaka̱nacan judíos, xlá̱ xkalhakaxmatma̱ la̱ntla̱ xta̱la̱huanima̱kó̱ Jesús yama̱ chixcuhuí̱n, chu̱ cumu akáta̱ksli̱ pi̱ tla̱n xkalhti̱nani̱t, na̱ laktalacatzúhui̱lh laqui̱mpi̱ nakalhputzay, chuná̱ kalhásquilh:
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Jesús kálhti̱lh:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Huá̱ capa̱xqui, chu̱ cali̱pá̱huanti̱ Mimpu̱china Dios xli̱pacs minacú̱, xli̱pacs mili̱stacna, xli̱pacs mintalacapa̱stacni, chu̱ xli̱pacs mili̱tlihuaka.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Chi̱nchu̱ hua̱ xli̱pu̱lactuy hua̱ntu̱ na̱ caj xta̱chuná, chuná̱ huan: ‘Calakalhámanti̱ a̱makapitzí̱n minta̱tama̱lacatzucún la̱ntla̱ huix acstulakalhamancana.’ Hua̱ la̱ntla̱ yuma̱ kampa̱tuy li̱ma̱paksí̱n, ni̱ anán a̱pu̱lactum hua̱ntu̱ tlak xlacasquinca, usu hua̱ntu̱ Dios lacasquín nama̱kantaxti̱ya̱hu.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Yama̱ xma̱kalhtahuaka̱na judíos huánilh Jesús:
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Pus na̱ luhua xli̱ca̱na̱ pi̱ luhua quili̱pá̱xqui̱t Dios xli̱pacs quinacú̱, xli̱pacs quintalacapa̱stacni, xli̱pacs quili̱stacna, chu̱ xli̱pacs quili̱tlihuaka. Pus hua̱nti̱ tlahuay yuma̱ pu̱lactuy li̱ma̱paksí̱n c-xlatáma̱t, a̱tzinú̱ makapa̱xuhuay Dios ni̱ xahua̱ xli̱pacs li̱ca̱xtlahuá̱n tu̱ nahuili̱nicán, usu li̱ma̱jiní̱n tu̱ lhcuyunicán yuma̱ c-tlanca templo.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Acxni̱ káxmatli̱ Jesús la̱ntla̱ aksti̱tum kálhti̱lh yama̱ chixcú, chuná̱ huánilh:
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Antacú̱ xlama̱ Jesús c-templo, chu̱ tzucupaj ma̱siyuniko̱y xtachihui̱n Dios ti̱ xminko̱ni̱t, chu̱ chuná̱ kalhasquinko̱lh:
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Sa̱mpi̱ maktum huatiya David acxni̱ ma̱puhuá̱ni̱lh Espíritu Santo, chuná̱ tzokli̱ c-libro xla Salmos xpa̱lacata Cristo, huá̱:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Pus ¿lá̱ntla̱ chú̱ tla̱n napuhuaná̱tit pi̱ hua̱nti̱ namín Cristo xquilhtzúcut nahuán rey David acxni̱ huatiya David xca̱cni̱naniy, xli̱ma̱pa̱cuhui̱y Quimpu̱chiná?
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 La̱ntla̱ makcatzi xta̱chihui̱nama̱kó̱ tachixcuhuí̱tat, chuná̱ huanipalako̱lh: “Skálalh catahuilátit, ni̱ naca̱akskahuimi̱yá̱n yama̱ mima̱kalhtahuaka̱nacán hua̱nti̱ ma̱siyuy xli̱ma̱paksi̱n Moisés. Luhua lakati̱ko̱y la̱ntla̱ pu̱latama̱ko̱y laccha̱lhma̱nxlhaka̱tcán, chu̱ na̱ lakati̱ko̱y pi̱ pacs naca̱cni̱nanicán anta̱ni̱ naxakatli̱pa̱xtokko̱cán c-tiji.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Acxni̱ anko̱y c-templo lacasquinko̱y nali̱kalhi̱ko̱cán tlak lacuan pu̱táhui̱lh anta̱ni̱ natahuilako̱y, chu̱ na̱ chuná̱ tlahuako̱y anta̱ni̱ huí̱ pu̱pa̱scua̱.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Chu̱ hua̱nti̱ ni̱makanko̱cani̱t lacchaján akskahuimaklhti̱ko̱y xchiccán, chu̱ laqui̱mpi̱ ni̱tí̱ mat nacatzi̱y la̱ntla̱ xta̱yatcán, caj maclhca̱tlahuako̱y laclhma̱n xoracioncán. Hua̱mpi̱ ni̱ pala tzinú̱ catzi̱ko̱y pi̱ hua̱ xlacán ti̱ tlak li̱huacá̱ nali̱pa̱ti̱ko̱y xta̱kastacya̱huan Dios.”
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Maktum Jesús xuí̱ lacatzú̱ anta̱ni̱ huilakó̱ xpu̱muju̱can limosna c-tlanca templo. Xlá̱ caj xucxilhma̱kó̱ la̱ntla̱ tachixcuhuí̱tat xmuju̱ma̱kó̱ tumi̱n, chu̱ lacricujni̱ xmuju̱ko̱y luhua lhu̱hua̱tna̱ xtumi̱ncán.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Caj li̱tlanca̱liya̱ chilh cha̱tum puni̱ni̱ pusca̱t, luhua xli̱ca̱na̱ li̱ma̱xkan xuani̱t, chu̱ c-aktum caja xlá̱ múju̱lh okxtuy tumi̱n xla cobre, ni̱tú̱ xtápalh xuani̱t.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Jesús tasaniko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t laqui̱mpi̱ na̱ naucxilhko̱y. Chuná̱ huaniko̱lh:
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Pus xlacán ma̱sta̱ko̱ni̱t hua̱ntu̱ aya xakata̱xtuniko̱ni̱t, hua̱ xlá̱ la̱ntla̱ xca̱tali̱má̱xka̱t pacs ma̱sta̱ko̱ni̱t hua̱ntu̱ xkalhi̱y pala xli̱huá̱yalh.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.