Lucas 16

Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Maktum Jesús li̱xakatli̱ko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t yuma̱ takalhchihuí̱n: “Xuí̱ cha̱tum chixcú, luhua ma̱tamacu̱nú xuani̱t. Hua̱ yuma̱ chixcú̱ xkalhi̱y cha̱tum xapuxcu xtasa̱cua̱ hua̱nti̱ luhua xli̱pa̱huán, chu̱ pacs huá̱ xma̱maktakalhni̱y xli̱pacs hua̱ntu̱ xlá̱ xkalhi̱y. Hua̱mpi̱ maktum áncaj huanicán pi̱ yama̱ xapuxcu xtasa̱cua lhu̱hua̱ antá̱ xakskahuixtunima̱ xtumi̱n.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Pus yama̱ chixcú̱ tasánilh xtasa̱cua, chu̱ chuná̱ huánilh: ‘¿Pa̱ xli̱ca̱na̱ hua̱ntu̱ quihuanima̱ca̱ pi̱ mat huix akskahuixtúpa̱t quintumi̱n? Pus la̱nchú̱ caquima̱xqui̱kó̱ cuenta̱ hua̱ntu̱ xlakáya̱t tascújut mili̱puxcu, chu̱ hua̱nti̱ quilakahuilaniko̱lh, sa̱mpi̱ chú̱ nia̱lh cactima̱xquí̱n tascújut xpa̱lacata huix nacui̱ntajlaya̱ pu̱tum la̱ntla̱ xapuxcu tasa̱cua.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Pus hua̱ chú̱ yuma̱ xapuxcu tasa̱cua, chuná̱ tzúculh puhuán: ‘¿Tú̱ cahuá̱ chú̱ nactlahuay pi̱ huá̱ quima̱la̱ná̱ naquimaklhti̱y quintascújut? Sa̱mpi̱ quit nia̱lh ckalhi̱y li̱tlihuaka pi̱ nacmakcuxtuy, chu̱ na̱ chuná̱ cma̱xanán pala caj nacsquihua̱yanta̱kchokoy.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 ¡Hua̱mpi̱ aya ccátzi̱lh hua̱ntu̱ nactlahuay! Nacta̱lacca̱xlay hua̱nti̱ lakahuilaniko̱lh quima̱la̱ná̱ laqui̱mpi̱ xlacán naquimakta̱yako̱y acxni̱ quit naquimaklhti̱cán yama̱ quintascújut.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Pus chuná̱ xlá̱ tláhualh, chu̱ cha̱tunu cha̱tunu̱ tzúculh tasaniko̱y hua̱nti̱ xlakahuilaniko̱lh xma̱la̱ná. Hua̱nti̱ pu̱lana̱ milh kalhásquilh: ‘¿Ní̱ntla̱ li̱piniya̱ quima̱la̱ná?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Xlá̱ kalhtí̱nalh: ‘Pus quit clakahuilánilh aktum ciento barril aceite.’ Yama̱ xapuxcu tasa̱cua̱ chuná̱ huánilh: ‘Xli̱ca̱na̱ huana, sa̱mpi̱ chuná̱ talhca̱ni̱t c-mirecibo hua̱ntu̱ firmartlahuani̱ta; huata xatlá̱n calácxti̱tti̱ hua̱ntu̱ aya firmartlahuani̱ta, chu̱ tanu̱ catlahua̱ anta̱ni̱ nahuán pi̱ caj íta̱t ciento barril lakahuilani.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 A̱li̱sta̱lh kalhasquimpá̱ a̱cha̱tum: ‘¿Chá̱ huix, ní̱ntla̱ li̱piniya̱ quima̱la̱ná?’ Yama̱ chixcú̱ kalhtí̱nalh: ‘Aktum ciento cúxta̱lh trigo.’ Yama̱ xapuxcu tasa̱cua̱ huánilh: ‘Xli̱ca̱na̱, sa̱mpi̱ huilachá̱ mirecibo, lacapala̱ calácxti̱tti, chu̱ tanu̱ catlahua̱ laqui̱mpi̱ antá̱ nahuán pi̱ caj ta̱tipuxam cúxta̱lh li̱piniya.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Acxni̱ cátzi̱lh xma̱la̱ná hua̱ntu̱ xtlahuama̱, xli̱ca̱na̱ hasta luhua cacs li̱lacahua̱ caj la̱ntla̱ luhua akskálalh tu̱ xtlahuani̱t acxni̱ pútzalh la̱ntla̱ tla̱n nalatama̱y a̱li̱sta̱lh yama̱ akskahuina tasa̱cua. Pus xli̱ca̱na̱ lhu̱hua̱ hua̱nti̱ xala ca̱tuxá̱huat, luhua lakskalalán huanko̱y acxni̱ la̱ntla̱ putzako̱y pala tú̱ ni̱tlá̱n natlahuako̱y hasta luhua makatlajako̱cán hua̱nti̱ luhua aksti̱tum scujma̱kó̱ cxkakanat Dios.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Pus Jesús chuná̱ na̱ huaniko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t: “Cca̱huaniyá̱n pi̱ tla̱n naputzayá̱tit la̱ntla̱ nakalhi̱yá̱tit miamigoscán ti̱ naca̱makta̱yayá̱n hua̱mpi̱ ni̱ chuná̱ hua̱ntu̱ ni̱ aksti̱tum, sa̱mpi̱ lapi̱ hua̱ mintamacú̱n tu̱ kalhi̱yá̱tit yunú̱ ca̱tuxá̱huat, anta̱ni̱ lhu̱hua̱ anán tala̱kalhi̱n, nali̱makta̱yako̱yá̱tit a̱makapitzí̱n, xli̱ca̱na̱ lhu̱hua miamigoscán nakalhi̱yá̱tit ti̱ naca̱maklhti̱naná̱n c-xasa̱sti mimpu̱tahui̱lhcán tu̱ nakalhi̱yá̱tit c-akapú̱n anta̱ni̱ xli̱pa̱án natahuilayá̱tit.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Sa̱mpi̱ hua̱nti̱ ma̱cui̱ntajli̱cán hua̱ntu̱ ni̱ luhua lhu̱hua tamacú̱n usu tascújut, chu̱ pala xlá̱ luhua aksti̱tum cui̱ntaj natlahuay, chuná̱ li̱ma̱siyuy pi̱ tali̱pa̱hu laqui̱mpi̱ acxni̱ nama̱maktakalhni̱cán hua̱ntu̱ luhua lhu̱hua tumi̱n, pus na̱ huá̱ luhua aksti̱tum cui̱ntaj natlahuay; hua̱mpi̱ hua̱nti̱ luhua ni̱ cui̱ntaj tlahuay hua̱ntu̱ ma̱squi ni̱ lhu̱hua tumi̱n hua̱ntu̱ ma̱maktakalhni̱cán, pus na̱ chuná̱ ni̱ li̱huana̱ catimaktákalhli̱ acxni̱ pala nama̱xqui̱cán lhu̱hua xli̱maktakálhat.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Pus pala huixín ni̱ tla̱n maktakalhá̱tit hua̱ntu̱ nama̱cui̱ntajli̱caná̱tit tamacú̱n xala u̱nú̱ ca̱tuxá̱huat ma̱squi hua̱ntu̱ ni̱ luhua lhu̱hua, ¿pa̱ li̱huacá̱ chú̱ tla̱n namaktakalhá̱tit hua̱ntu̱ Dios naca̱ma̱xqui̱yá̱n xtalacapa̱stacni?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Na̱ chuna li̱tum, pala huixín ni̱tlá̱n namaktakalhá̱tit hua̱ntu̱ Dios ca̱ma̱cui̱ntajli̱ni̱tán, chu̱ ni̱ milacán, ¿pi̱ li̱huacá̱ chú̱ naca̱ma̱xqui̱yá̱n hua̱ntu̱ xlá̱ aya laclhca̱huili̱ni̱t pi̱ naca̱ma̱xqui̱yá̱n cha̱tunu̱ huixín?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Huixín catzi̱yá̱tit pi̱ ni̱ pala cha̱tum scujni̱ ma̱tla̱ni̱y nata̱scujko̱y cha̱tuy xma̱la̱ná aktuma quilhtamacú̱, sa̱mpi̱ acxni̱ nakalhakaxmata̱ cha̱tum, huá̱ chú̱ acha̱tum li̱tum juerza nalakmakán; usuchí̱ acxni̱ natlahuaputún hua̱ntu̱ nali̱ma̱paksi̱y cha̱tum, juerza nakalhakaxmatmakán acha̱tum. Pus quit clacasquín luhua li̱huana̱ caakatá̱kstit hua̱ntu̱ cuaniputún: Cha̱tum chixcú̱ ni̱ lay li̱pa̱huán Dios xli̱pacs xnacú̱, chu̱ na̱ huatiya̱ yama̱ quilhtamacú̱ luhua nali̱pa̱huán xtumi̱n pi̱ huá̱ tla̱n catu̱huá̱ nali̱ma̱tla̱ni̱y.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Makapitzi̱n fariseos hua̱nti̱ na̱ antá̱ xlaya̱kó̱, pacs xkaxmatma̱kó̱ hua̱ntu̱ xlá̱ xquilhuama̱, huata tzúculh li̱kalhakama̱nanko̱y Jesús sa̱mpi̱ xlacán luhua xlakati̱ko̱y nakalhi̱ko̱y lhu̱hua tumi̱n.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Huata Jesús chuná̱ huaniko̱lh: “Huixín hua̱nti̱ c-xlacati̱ncan chixcuhuí̱n li̱tasiyuputuná̱tit xta̱chuná̱ la̱ntla̱ hua̱nti̱ luhua lactla̱n chixcuhuí̱n, hua̱mpi̱ Dios pacs lakapasa̱ hua̱ntu̱ xali̱xcájnit huí̱ c-minacu̱cán. Sa̱mpi̱ na̱ luhua mili̱catzi̱tcán pi̱ hua̱ntu̱ huixín puhuaná̱tit pi̱ luhua lhu̱hua xtápalh c-xlaksti̱pa̱ncan tachixcuhuí̱tat, xli̱ca̱na̱ cca̱huaniyá̱n pi̱ Dios ni̱ ucxilhputún, huata xlá̱ lakmakán.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Acxni̱ Juan Bautista ni̱ xa̱ma̱tzuqui̱y xtascújut caj xma̱n hua̱ tla̱n xkalhi̱yá̱tit xli̱ma̱paksi̱n Moises nali̱kalhtahuakayá̱tit, chu̱ nama̱kantaxti̱yá̱tit, chu̱ hua̱ntu̱ xtzokko̱ni̱t c-xlibrojcan xalakmaka̱n profetas; hua̱mpi̱ acxni̱ Juan tzúculh li̱chihui̱nán yama̱ xasa̱sti xtama̱catzi̱ni̱n Dios la̱ntla̱ xlá̱ nama̱tzuqui̱y xasa̱sti xtapaksi̱t ca̱tuxá̱huat, chu̱ acxnitiyá̱ yama̱ quilhtamacú̱ lhu̱hua̱ tachixcuhuí̱tat juerza tzaksama̱kó̱ namaklhti̱nanko̱y yama̱ laktáxtut hua̱ntu̱ xlá̱ ma̱lacnu̱y.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 “Hua̱mpi̱ quit luhua lacatancs cca̱huaniyá̱n pi̱ akapú̱n, chu̱ ca̱tuxá̱huat tla̱n xlaktzánka̱lh, hua̱mpi̱ hua̱ntu̱ xamaká̱n tatzoktahuilani̱ttá̱ xtachihui̱n Dios c-Li̱kalhtahuaka ni̱ pala pu̱lactum caj chunatá̱ catitamakáxtakli̱ pala ni̱ juerza nakantaxtuy.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Pala cha̱tum chixcú̱ makaxtaka̱ xpusca̱t caj xpa̱lacata pi̱ tanu̱ hua̱nti̱ nata̱tapu̱chuhuay, pus tama̱ chixcú̱ tlahuay tlanca tala̱kalhí̱n c-xlacati̱n Dios; chu̱ yama̱ chixcú̱ hua̱nti̱ chú̱ nata̱tapu̱chuhuay yama̱ pusca̱t hua̱nti̱ makaxtakcanit, na̱ chuná̱ luhua lhu̱hua tala̱kalhí̱n tlahuay.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Jesús na̱ huaniko̱lh yuma̱ takalhchihuí̱n: “Maktum xuí̱ cha̱tum chixcú hua̱mpi̱ luhua ma̱tamacu̱nú xuani̱t. Ni̱tú̱ xtzanka̱niy pala tú̱ namaclacasquín, chu̱ hua̱ntu̱ luhua xalacuan lháka̱t xlá̱ xli̱lhaka̱nán, chu̱ ankalhí̱n xtlahuay taca̱tani, hua̱mpi̱ pacs xalacuan lí̱huat hua̱ntu̱ xlá̱ xuakoy.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Chu̱ na̱ antiyá̱ yama̱ ca̱chiquí̱n xlama̱ cha̱tum chixcú hua̱mpi̱ luhua snu̱n li̱ma̱xkan xuani̱t, xlá̱ huanicán Lázaro. Yuma̱ koxuta chixcú̱ xli̱pu̱nu̱y xli̱cha̱tumi̱nica̱ c-xmacni̱ xtzitzi, antá̱ xlá̱ xan tahuilay ca̱tiyatna, c-xtanquilhti̱n xchic yama̱ ma̱tamacu̱nú.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Caj u̱cu tla̱n xli̱kálhkasli̱ xpuhuán hua̱ntu̱ natamakuasa̱ c-xmesa ma̱tamacu̱nú hua̱ntu̱ xlá̱ xkalhxtakmakama̱, hua̱mpi̱ ni̱ pala actzú̱ caj xta̱huacán, pus hasta huata xatlá̱n chichi̱xni̱ xminko̱y macslipiko̱y la̱ntla̱ xka̱lhi̱y xtzitzi.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Cha̱nchu̱ tílalh pi̱ yama̱ koxuta li̱ma̱xkan La̱zaro ni̱lh, huata xángeles Dios luhua li̱pa̱xuhu le̱nko̱lh c-xpa̱xtu̱n Abraham anta̱ni̱ xlá̱ huilachá̱ c-akapú̱n. Chu̱ ni̱ li̱maka̱s quilhtamacú̱ yama̱ ma̱tamacu̱nú̱ na̱ tíni̱lh, chu̱ tima̱acnu̱ca̱.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 “Acxni̱ antá̱ xuilachá̱ c-xpu̱tahui̱lhcan ni̱ní̱n, luhua li̱pe̱cua̱ la̱ntla̱ xpa̱ti̱nama̱, talacayá̱hualh c-akapú̱n, úcxilhli̱ xuí̱ c-xpu̱tahui̱lh Abraham, chu̱ Lázaro antá̱ xuí̱ c-xpa̱xtú̱n.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Acxnicú̱ chú̱ pixtlanca̱ tzúculh ca̱tasay, chu̱ chuná̱ quilhánilh: ‘Tla̱ti Abraham, luhua catlahua̱ li̱tlá̱n, caquinkalhi̱ni̱ talakalhamá̱n, camacatampi̱ Lázaro laqui̱mpi̱ nama̱stajay c-xokspun xmacán, chu̱ na̱ camilh ma̱skahuihui̱y quisi̱máka̱t, sa̱mpi̱ luhua li̱pe̱cua̱ ctatlakajma̱ u̱nú̱ c-lhcúya̱t.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Hua̱mpi̱ Abraham chuná̱ kálhti̱lh: ‘Amigo, luhua xli̱ca̱na̱ calacapá̱stacti̱ pi̱ luhua tla̱n huix xlápa̱t c-mintalatamá̱n, chu̱ ni̱tú̱ xtzanka̱niyá̱n hua̱ntu̱ xmaclacasquina, chi̱nchu̱ yuma̱ koxuta Lázaro luhua xli̱ca̱na̱ xlá̱ ni̱tú̱ xkalhi̱y. Pus la̱nchú̱ xlá̱ luhua li̱pa̱xuhu lama̱, cha̱nchu̱ huix tatlakájpa̱t.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Xa̱hua̱ masqui chuná, huí̱ lacatum pu̱lhmá̱n, luhua ca̱u̱ní̱n hua̱ntu̱ quinca̱stokopitziyá̱n, caj huá̱ xpalacata ni̱ lay anko̱ya̱chá̱ hua̱nti̱ yunú̱ huilakó̱, chu̱ na̱ ni̱ pala hua̱nti̱ huilako̱chá̱ tanú, ni̱ lay minko̱y u̱nú.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Yama̱ chixcú̱ hua̱nti̱ ma̱tamacu̱nú xuani̱t, chuná̱ huanipá̱: ‘Lapi̱ ni̱ lay puhuana̱ hua̱ntu̱ csquiniyá̱n, pus ca̱na̱ caj cama̱lakacha̱pi̱ Lázaro c-xchic quintla̱t,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 sa̱mpi̱ kalhaquitzis ckalhi̱y quinata̱lán, chu̱ clacasquín pi̱ luhua nama̱akata̱ksni̱ko̱y laqui̱mpi̱ xlacán ni̱ naminko̱y u̱nú, sa̱mpi̱ luhua xli̱ca̱na̱ li̱pe̱cua̱ la̱ntla̱ huí̱ tapa̱tí̱n.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abraham chuná̱ kalhti̱pá̱: ‘Xlacán aya kalhi̱ko̱y xli̱ma̱paksí̱n hua̱ntu̱ títzokli̱ Moisés, chu̱ makapi-tzi̱n profetas c-Li̱kalhtahuaka, pus huata xatlá̱n huá̱ cama̱kanta̱xti̱ko̱chá.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Cha̱nchu̱ yama̱ ma̱tamacu̱nú̱ huá̱: ‘Quintla̱tican Abraham, luhua xli̱ca̱na̱ hua̱ntu̱ huix quilhuámpa̱t, hua̱mpi̱ lapi̱ nalakanko̱y hua̱nti̱ aya qui̱taspitni̱ttá̱ ca̱li̱ní̱n, cha̱catzi̱ya̱ xlacán natalakaspitta̱yako̱y, chu̱ nalakpali̱ko̱y xali̱xcajnit xtalacapa̱stacnicán.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 ‘Hua̱ lapi̱ xlacán ni̱ kalhakaxmatniko̱y hua̱ntu̱ tzokko̱ni̱t Moisés, chu̱ xli̱pacs profetas, ¿pi̱ li̱huacá̱ chú̱ nakaxmatniko̱y lapi̱ nalakastakuanán cha̱tum ni̱n ca̱li̱ní̱n?’, kálhti̱lh Abraham.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.