Lucas 14
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NVT
1 Cha̱nchu̱ tílalh pi̱ aktum quilhtamacu̱ li̱jáxat, Jesús alh makua̱yán c-xchic cha̱tum xapuxcu fariseo; hua̱mpi̱ makapitzi̱n li̱tum fariseos xmakskalama̱kó̱ pala nama̱pacsanán yama̱ quilhtamacú̱.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Pus antá̱ lacatzú̱ xlakahui̱ Jesús cha̱tum chixcú ti̱ xkalhi̱y tzalhua tajátat, chu̱ xli̱cha̱tumi̱nica̱ c-xmacni xcunko̱ni̱t.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Jesús xcatzi̱y hua̱ntu̱ xlacán xpuhuama̱kó̱, chu̱ chuná̱ kalhasquinko̱lh fariseos, chu̱ laktzokni̱naní̱n hua̱nti̱ antá̱ xlatanu̱ma̱kó̱:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Hua̱mpi̱ yama̱ fariseos cacs tahuilako̱lh, nia̱lh chihui̱nanko̱lh. Puschí̱ xlá̱ li̱macchípalh xmacán yama̱ ta̱tatlá, acxni̱ tuncán xlá̱ pacsli. A̱li̱sta̱lh huánilh pi̱ caalhá̱ c-xchic.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Cha̱nchu̱ yama̱ fariseos chuná̱ huanipalako̱lh:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Hua̱mpi̱ xlacán ni̱ catzi̱ko̱lh la̱ntla̱ nakalhti̱nanko̱y.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Acxni̱ Jesús ucxilhko̱lh makapitzí̱n hua̱nti̱ minko̱ni̱t makua̱yanko̱y, la̱ntla̱ xlacán xlacsacma̱kó̱ xalacuan pu̱táhui̱lh anta̱ni̱ xya̱huacani̱t mesa, xlá̱ ma̱xqui̱ko̱lh aktum tastacya̱hu, chuná̱ huaniko̱lh:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 —Quit luhua lacatancs cca̱huaniyá̱n, acxni̱ huixín naca̱tasanicaná̱tit laqui̱mpi̱ napiná̱tit c-aktum pu̱makca̱tani anta̱ni̱ tapu̱chuhuama̱ca̱, huix ni̱ calacán camaktahuila̱ anta̱ni̱ huilako̱lh xalacuan pu̱táhui̱lh, sa̱mpi̱ chá̱ pala xamaktum nachín cha̱tum li̱tum hua̱nti̱ tlak li̱lakapascán, usu kalhi̱y xca̱cni̱ ni̱ xahua̱ huix.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Yama̱ chixcú̱ hua̱nti̱ tasanini̱tán nalakpina, aya namina̱chá̱n huaniyá̱n: ‘Catlahua̱ li̱tlá̱n cata̱ya la̱ntla̱ huila, chu̱ cama̱xqui̱ milactáhui̱lh u̱ma̱ cha̱tum li̱tum ti̱ na̱ ctasanini̱t.’ Cha̱nchu̱ huix cha̱ma̱xaná̱ nata̱yaya, juerza napina lactahuilaya̱ hua̱ntu̱ a̱huatiyá̱ huilachá̱ lactáhui̱lh c-xka̱n.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Huata xatlá̱n acxni̱ xtasanica̱ c-pu̱makca̱tani, capit, hua̱mpi̱ antá̱ catahuila̱ hua̱ntu̱ mákat huilako̱chá̱ lactáhui̱lh laqui̱mpi̱ acxni̱ namín hua̱nti̱ huanini̱tán pi̱ nalakpina̱ c-pu̱makca̱tani, chu̱ chuná̱ nahuaniyá̱n: ‘Amigo, catlahua̱ li̱tlá̱n, catalacatzuhui, chu̱ calacán catahuila̱ anta̱ni̱ huí̱ tlak tla̱n lactáhui̱lh.’ Pus huata huix na̱ luhua tali̱pa̱hu nali̱ma̱xtuko̱yá̱n hua̱nti̱ huilakó̱ c-pu̱hua̱y.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Hua̱ chuná̱ cca̱li̱huanimá̱n sa̱mpi̱ hua̱nti̱ caj xacstu putzama̱ la̱ntla̱ nama̱tlanqui̱cán xalán ni̱ maka̱s tama̱ma̱xani̱y, chu̱ ma̱tu̱tzuhui̱cán; huata hua̱nti̱ ni̱tú̱ putzama̱ ma̱squi caj la̱ntla̱ ni̱tu̱ xlakasi li̱taxtuma̱, huata huá̱ chú̱ luhua tali̱pa̱hu li̱taxtuy a̱li̱sta̱lh.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Chu̱ yama̱ xapuxcu fariseo hua̱nti̱ xtasanini̱t nalakán c-xchic, chuná̱ má̱xqui̱lh tastacya̱hu:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Hua̱mpi̱ acxni̱ huix natlahuaya̱ taca̱tani, xatlá̱n huá̱ cahuanikó̱ hua̱nti̱ li̱ma̱xkaní̱n, hua̱nti̱ ni̱ lay scujko̱y, hua̱nti̱ luntuní̱n, xa̱hua̱ xli̱pacs hua̱nti̱ lakatzí̱n lama̱kó̱.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Chuna chí̱ Dios aktziyaj nama̱latama̱ni̱yá̱n; sa̱mpi̱ ni̱ lama̱ xlacán catixoko̱nanikó̱n, hua̱mpi̱ Dios ucxilhmá̱n, chu̱ huá̱ nama̱xqui̱yá̱n mintaskahu acxni̱ nalakchá̱n yama̱ quilhtamacú̱ la̱ntla̱ xlá̱ nama̱lakastakuani̱ko̱y ca̱li̱ní̱n xli̱pacs xcamán hua̱nti̱ tla̱n xtapuhua̱ncán.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Cha̱tum chixcú̱ hua̱nti̱ antá̱ macxtum xta̱huilakó̱ c-pu̱hua̱y, acxni̱ chuná̱ kaxmatko̱lh yuma̱ tachihuí̱n, chuná̱ huánilh Jesús:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Hua̱mpi̱ Jesús chuná̱ kálhti̱lh, usu huánilh aktum caj takalhchihuí̱n:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Acxni̱ aya accha̱ná̱ xuí̱ xtahua̱y, ma̱lakacha̱naniko̱lh xlacscujni, pi̱ naancán huaniko̱cán hua̱nti̱ ma̱catzi̱ni̱ko̱cani̱t pi̱ lacapala̱ caminko̱lhá̱ sa̱mpi̱ pacsá xalanitá̱ xuí̱ tahua̱y.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Hua̱mpi̱ hua̱nti̱ qui̱laklako̱ca̱ tzucuko̱lh talhta̱ni̱ko̱y, pacs tzucuko̱lh squinko̱y xma̱tzanka̱nanicacán. Cha̱tum hua̱nti̱ xakasiya̱ lakcha̱nca̱ chuná̱ huá̱: ‘Luhua xli̱ca̱na̱ cahuanipi̱ pi̱ catláhualh li̱tlá̱n caquima̱tzanka̱nánilh, hua̱mpi̱ a̱cu ctamá̱hualh aktum pú̱cuxtu, pus la̱nchú̱ xlacasquinca̱ nacán ucxilha.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Cha̱tum li̱tum chuná̱ huampá̱: ‘Puntzujcú̱ ctama̱huako̱lh pu̱quitzis quintoro̱, la̱nchú̱ nacán li̱tzaksako̱y nacucxilha̱ pala tla̱n lakuaxnanko̱y, luhua hasta csquiniyá̱n pi̱ caquima̱tzanka̱nani sa̱mpi̱ ni̱ lay cana̱chá.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Cha̱nchu̱ a̱cha̱tum chuná̱ huampá̱: ‘Luhua ctapu̱chuhualhcú̱, chu̱ xli̱ca̱na̱ ni̱ lay chú̱ clakana̱chá̱n, pus caquima̱tzanka̱nani.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Acxni̱ táspitli̱ lacscujni, pacs huánilh xma̱la̱ná̱ la̱ntla̱ huanicanchá. Yama̱ xma̱la̱ná̱ tla̱n sí̱tzi̱lh, chu̱ chuná̱ huánilh xlacscujni: ‘Lacapala̱ capimpi̱ c-xli̱ca̱tlanca ca̱chiquí̱n, chu̱ ca̱tlanca̱tijni, chu̱ ma̱squi ca̱lhka̱na̱tijni, na̱ cali̱tankó̱ li̱ma̱xkaní̱n, chu̱ ti̱ ni̱ lay scujko̱y, chu̱ lu̱ntu̱ní̱n, chu̱ lakatzi̱ní̱n.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Caj li̱puntzú̱ acxni̱ yama̱ xlacscujni qui̱táspitli, chuná̱ huánilh xma̱la̱ná: ‘Tla̱ti, chuná̱ chú̱ ctláhualh la̱ntla̱ huix quihuani, hua̱mpi̱ luhua lhu̱huacú̱ tzanka̱y hua̱nti̱ tla̱n xua̱yanko̱lh.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Yama̱ xma̱la̱ná̱ chuná̱ huanipá̱ xlacscujni: ‘Pus capimpalapi̱ ca̱tijí̱n, chu̱ c-xquilhapa̱n ca̱chiquí̱n, ma̱squi anta̱ni̱ caj actzu̱ tiji, chu̱ juerza caca̱huanítit a̱makapitzi̱n cati̱huá̱ ti̱ nata̱ksko̱ya̱ pi̱ caminko̱lh laqui̱mpi̱ chuná̱ pacs nali̱tahuilako̱cán xli̱ca̱tlanca c-quínchic.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Sa̱mpi̱ xli̱ca̱na̱ cca̱huaniyá̱n pi̱ nia̱lh clacasquín ni̱ pala cha̱tum hua̱nti̱ quit xapu̱lana̱ ctima̱catzi̱ni̱ko̱lh pi̱ caquilakminko̱lh, chu̱ nia̱lh catihuako̱lh yuma̱ quintahua̱y hua̱ntu̱ quit la̱nchiyú̱ cca̱xtlahuani̱t.’
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Maktum acxni̱ luhua lhu̱hua̱ csta̱lanima̱kó̱ Jesús c-tiji, Jesús huata maktum xlá̱ lacatancs huaniko̱lh:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Lapi̱ huí̱ ti̱ luhua quista̱laniputún, chu̱ quilacscujni nahuán, luhua xli̱cátzi̱t pi̱ lapi̱ ni̱ aktum catzi̱y pi̱ tlak naquilakcatzán ni̱ xahua̱ xtla̱t, chu̱ xtzi, usu xpusca̱t, usu xcamán, usu xnata̱lán, usu hasta catu̱huá̱ tu̱ tla̱n xkálhi̱lh c-xlatáma̱t, ni̱ lay catili̱tánu̱lh la̱ quili̱ma̱kalhtahuáka̱t.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Chu̱ hua̱nti̱ ni̱ aktum catzi̱y cha̱li̱ cha̱lí̱ nalé̱n xcruz, chu̱ naquista̱laniy, xlá̱ ni̱ lay li̱tapu̱lhca̱y la̱ quili̱ma̱kalhtahuáka̱t.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Huata pu̱lana̱ tla̱n calacapá̱stacli̱ hua̱nti̱ quista̱laniputún, na̱ luhua xta̱chuná̱ qui̱taxtuy acxni̱ cha̱tum chixcú̱ tlahuaputún aktum tlanca xchic, huata pu̱lana̱ natahuilay laqui̱mpi̱ natlahuay xcuenta̱ pala namakaacchá̱n xtumi̱n hua̱ntu̱ nali̱ma̱akasputuy.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Huá̱ chuná̱ li̱tlahuay laqui̱mpi̱ ni̱ a̱li̱sta̱lh acxni̱ aya ma̱pulhuni̱ttá nahuán xpá̱tzaps nia̱lh lay catima̱akaspútulh, chu̱ xli̱pacs hua̱nti̱ naucxilhko̱y caj nali̱kalhkama̱nanko̱y.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Chuná̱ nahuanko̱y: ‘Tama̱ chixcú, luhua tla̱n tima̱tzúqui̱lh xpá̱tzaps, hua̱mpi̱ chú̱ nia̱lh lay ma̱akasputuy xchic.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Chu̱ na̱ chuna li̱tum pala cha̱tum gobierno nata̱tlahuacán guerra, chu̱ mima̱ cha̱tum gobierno a̱lacatanuj xalá, ¿tú̱ pu̱lana̱ tla̱n nalacapa̱staca̱ lapi̱ tla̱n nali̱makatlajay caj akca̱hu mi̱lh tropa̱ hua̱ntu̱ xlá̱ kalhi̱y, sa̱mpi̱ hua̱nti̱ mima̱ xlá̱ li̱mín akpuxam mi̱lh?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Chu̱ lapi̱ xlá̱ lacatancs nacatzi̱y pi̱ ni̱ lay catimakatlájalh, pus acxni̱ makatcú̱ mima̱chá nahuán hua̱nti̱ mímaj lacata̱qui̱y tasi̱tzi, huata a̱ma̱ gobierno namaca̱nko̱y xlacscujni̱ laqui̱mpi̱ naancán huanicán hua̱nti̱ mima̱: ‘Huata xatlá̱n caláclalh tasi̱tzi, acxtum calacca̱xlahu, chu̱ ni̱ cala̱si̱tzi̱nihu.’
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Puschí̱ na̱ chuná̱ chú̱ huixín hua̱nti̱ xli̱ca̱na̱ quista̱laniputún, pu̱lana̱ lacatancs cacatzí̱tit pi̱ hua̱nti̱ ni̱ namakaxtaka̱ hua̱ntu̱ kalhi̱y u̱nú̱ nac ca̱tiyatna, pus ni̱ lay li̱tapa̱cuhui̱y luhua xli̱ca̱na̱ quili̱ma̱kalhtahuáka̱t.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Huixín catzi̱yá̱tit pi̱ mátzat, luhua tla̱n sa̱mpi̱ li̱ma̱sko̱ka̱nancán, hua̱mpi̱ hua̱ lapi̱ tama̱ mátzat cspútnilh xli̱skoko, nia̱lh tú̱ catili̱laca̱, ¿lá̱ntla̱ cahuá̱ chú̱ natili̱ma̱skoka̱nancán?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Pus nia̱lh tí̱ tu̱ li̱lay, ni pala ma̱squi luhua tíyat nia̱lh xuay, usu abono. Pus pi̱ nia̱lh tú̱ li̱lacán, luhua lacatancs pi̱ caj namakancán. ¡Huixín hua̱nti̱ li̱kaxpatpá̱tit mintake̱ncán, luhua caakatá̱kstit quintachihuí̱n!”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.