João 11

Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Yuma̱ lactzumaján Marta, chu̱ María macá̱nilh tachihuí̱n Jesús laqui̱mpi̱ chuná̱ nahuanicán:
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Acxni̱ Jesús chuná̱ huaniko̱ca̱ yuma̱ tachihuí̱n, xlá̱ chuná̱ huá̱:
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesús luhua xlakalhamanko̱y Marta, chu̱ xta̱lá, chu̱ Lázaro,
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 hua̱mpi̱ acxni̱ huanica̱ pi̱ ta̱tatlay xlá̱ tamakaxtakchacú̱ aktuy quilhtamacú̱ yama̱ lacatum anta̱ni̱ xuí̱.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Xma̱n hua̱ acxni̱ ti̱táxtulh yuma̱ aktuy quilhtamacú̱, huaniko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t:
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Huaniko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t:
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jesús chuná̱ huaniko̱lh:
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Hua̱mpi̱ yama̱ hua̱nti̱ latama̱y ca̱tzi̱sní fuerza̱ akchakxa, sa̱mpi̱ luhua ca̱poklhua, chu̱ tzanka̱niy xkakánat tu̱ nali̱lacahua̱nán.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 A̱li̱sta̱lh Jesús chuná̱ huaniko̱lh:
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 — ausente —
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 — ausente —
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 pus huá̱ xpa̱lacata Jesús luhua lacatancs huaniko̱lh:
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Chu̱ quit luhua cli̱pa̱xuhuay pi̱ ni̱ antá̱ xacuilachá̱ acxni̱ xlá̱ ni̱lh laqui̱mpi̱ chú̱ huixín naucxilhá̱tit hua̱ntu̱ naca̱makta̱yayá̱n a̱tzinú̱ tla̱n naquinca̱najlaniyá̱tit. Hua̱mpi̱ la̱nchuj tuncán caahu lakata̱yaya̱hu.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Cha̱nchu̱ cha̱tum xli̱ma̱kalhtahuaka̱t Jesús hua̱nti̱ xuanicán Tomás, chu̱ xli̱ma̱pa̱cuhui̱ko̱y Dídimo, chuná̱ huaniko̱lh a̱makapitzi̱n xta̱li̱ma̱kalhtahuáka̱t:
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Acxni̱ huanica̱ Marta pi̱ xchima̱ Jesús c-chiqui, xlá̱ lacapala̱ alh pa̱xtoka, hua̱mpi̱ María antá̱ tamakáxtakli̱ c-chiqui.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Acxni̱ lákcha̱lh anta̱ni̱ xyá̱ Jesús, Marta chuná̱ huánilh:
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Hua̱mpi̱ ma̱squi chuná, ccatzi̱ycú̱ pi̱ xli̱pacs hua̱ntu̱ csquini̱ Dios, nama̱xqui̱yá̱n.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesús chuná̱ huánilh:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Marta chuná̱ kálhti̱lh:
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Cha̱nchu̱ acxnitiyá̱ Jesús chuná̱ huánilh:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Chu̱ xli̱pacs yama̱ hua̱nti̱ lamajcú̱ xastacná, chu̱ pala li̱pa̱huán quintachihuí̱n, quit nacma̱xqui̱y xasa̱sti latáma̱t laqui̱mpi̱ nia̱lh ucxni̱ catíni̱lh. Chi̱nchu̱ huix, ¿pi̱ quinca̱najlaniya̱ cahuá̱ hua̱ntu̱ quit cli̱ta̱chuhi̱nani̱tán! —huánilh Jesús.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Xlá̱ chuná̱ kálhti̱lh:
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Acxni̱ tihua̱ yumá̱, Marta lacapala̱ alh tasaniy xta̱la María, chu̱ chuná̱ tze̱k huánilh:
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Acxni̱ chuná̱ kaxmatko̱lh huanica̱, María lacapala̱ tá̱yalh, chu̱ lákalh Jesús.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Sa̱mpi̱ ni̱ xa̱tanu̱ya̱chá̱ ca̱chiquí̱n, huata xlá̱ antacú̱ xlaya̱ anta̱ni̱ xta̱tanoklhni̱tanchá̱ Marta.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Cha̱nchu̱ judíos hua̱nti̱ xminko̱ni̱t lakata̱yako̱y laqui̱mpi̱ nama̱aktziyajko̱y, acxni̱ ucxilhko̱lh pi̱ luhua lacapala̱ xtaca̱xta̱qui̱ni̱t María, na̱ xtaxtuni̱t, xlacán sta̱laniko̱lh, sa̱mpi̱ xpuhuanko̱y pi̱ ma̱x caj xama̱ tasay anta̱ni̱ xma̱acnu̱cani̱t xta̱lá.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Acxni̱ cha̱lh María anta̱ni̱ xyá̱ Jesús, xlá̱ lakatatzokóstalh c-xlacatí̱n, chu̱ chuná̱ huánilh:
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Acxni̱ Jesús úcxilhli̱ pi̱ tzúculh tasay María, xa̱hua̱ yama̱ lactali̱pa̱hu judíos hua̱nti̱ macxtum xlakminko̱ni̱t, xlá̱ luhua li̱pe̱cua̱ makcátzi̱lh c-xnacú̱, ta̱li̱puhuanko̱lh, na̱ aklituánalh.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 A̱li̱sta̱lh chuná̱ kalhasquinko̱lh:
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Tzúculh ktasay Jesús.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Makapitzi̱n judíos hua̱nti̱ antá̱ xlaya̱kó̱, chuná̱ tzúculh huanko̱y:
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Hua̱mpi̱ makapitzí̱n chuná̱ xuampalako̱y:
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Anta̱ni̱ xma̱acnu̱cani̱t Lázaro caj xlacahuaxcani̱t lacapá̱n, chu̱ antá̱ xli̱lakatalacani̱t tlanca chíhuix. Chú̱ pi̱ chunatá̱ Jesús luhua xli̱puhuama̱, antá̱ xlá̱ talacatzúhui̱lh,
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 chu̱ chuná̱ huaniko̱lh hua̱nti̱ xlayakó̱:
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Hua̱mpi̱ Jesús huánilh:
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Huata nia̱lh tí̱ aklhu̱huá̱tnalh, chu̱ ma̱pa̱nu̱ko̱lh yama̱ chíhuix. Jesús láca̱lh c-akapú̱n, chu̱ chuná̱ huánilh xDios:
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Quit ccatzi̱y pi̱ xa̱li̱ankalhí̱n quinkaxpatniya, chu̱ tlahuaya̱ hua̱ntu̱ csquiniyá̱n, hua̱mpi̱ huá̱ xpa̱lacata cli̱xakatli̱má̱n laqui̱mpi̱ yuma̱ li̱lhu̱hua̱ ti̱ yunú̱ ya̱kó̱ nakaxmatko̱y, chu̱ naca̱najlako̱y pi̱ xli̱ca̱na̱ huix quimacatani̱ta.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Acxni̱ xuanko̱ni̱ttá̱ yama̱ tachihuí̱n, pixtlanca̱ chuná̱ quilhánilh yama̱ ni̱n:
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Cha̱nchu̱ hua̱nti̱ yuma̱ xni̱ni̱t taxtuchi, chunatiyá̱ la̱ntla̱ tima̱acnu̱ca̱ li̱huana̱ li̱tamaksnattama̱ni̱t lacti̱tzu̱ lháka̱t, la̱ntla̱ c-xmacaní̱n hasta xtuhuaní̱n, chu̱ c-xlacán na̱ xtalakatlapani̱t. Jesús chuná̱ huaniko̱lh:
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Puschí̱ lhu̱hua̱ judíos ti̱ xanko̱ni̱t lakapaxia̱lhnán María, lhu̱hua̱ hua̱nti̱ ca̱najlánilh Jesús acxni̱ xlacán ucxilhko̱lh la̱ ma̱lakastakuáni̱lh Lázaro ca̱li̱ní̱n.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Hua̱mpi̱ makapitzí̱n hua̱nti̱ ucxilhko̱lh hua̱ntu̱ xlani̱t lacapala̱ lakanko̱lh fariseos, chu̱ huaniko̱lh hua̱ntu̱ xtlahuani̱t Jesús.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Xli̱pacs fariseos, chu̱ xanapuxcun pa̱lijni̱ la̱ma̱stokko̱lh chu̱ tzucuko̱lh li̱chihui̱nanko̱y xatú̱ natlahuaniko̱y Jesús, na̱má̱ huanko̱lh:
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Lapi̱ quin ni̱tú̱ nahuana̱hu, chu̱ caj chunatiyá̱ namakaxtaka̱hu calatama̱ka̱lh, a̱tzinu̱ luhua lhu̱hua̱ ti̱ nali̱pa̱huanko̱y, chu̱ yama̱ ma̱paksi̱nani̱n romanos naminko̱y laqui̱mpi̱ naquinca̱lakpaklhnikoyá̱n tlanca quintemplo̱cán, chu̱ naquinca̱ma̱sputu̱caná̱n quin judíos, sa̱mpi̱ xlacán napuhuanko̱y pi̱ caj ta̱la̱lacatahuacama̱ko̱hu.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Hua̱mpi̱ cha̱tum hua̱nti̱ antá̱ xta̱tamakstokko̱ni̱t, huanicán Caifás huatiyá̱ hua̱nti̱ xapuxcu pa̱li̱ xli̱hui̱ yama̱ ca̱ta, huata xlá̱ chuná̱ huaniko̱lh:
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 sa̱mpi̱ xali̱huaca̱ tla̱n cani̱lh yuma̱ cha̱tum chixcú, chu̱ ni̱ huá̱ xli̱pu̱tum judíos xala yuma̱ tíyat nani̱ya̱hu.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Hua̱mpi̱ Caifás ni̱ huá̱ xacstu xtalacapa̱stacni ma̱squi chuná̱ chihuí̱nalh, sa̱mpi̱ cumu huá̱ xapuxcu pa̱li̱ xli̱hui̱ acxni̱ yama̱ ca̱ta, ma̱squi ni̱ xcatzi̱y huá̱ xtalacapa̱stacni Dios tia̱li̱ma̱catzi̱ní̱nalh, sa̱mpi̱ xli̱ca̱na̱ pi̱ Jesús namakni̱cán laqui̱mpi̱ chuná̱ xma̱n judíos nali̱lakma̱xtuko̱y.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Hua̱mpi̱ na̱ catzi̱ya̱hu pi̱ ni̱ caj xpa̱lacatacan hua̱nti̱ judíos, huata na̱ huá̱ xpa̱lacatacán xli̱pacs xlakskata̱n Dios hua̱nti̱ ma̱squi nacaxani̱cahuá̱ xtahuilako̱lh c-xli̱ca̱tlanca̱ ca̱tuxá̱huat, laqui̱mpi̱ chuná̱ ma̱na huatiya̱ kampu̱tum natlahuako̱y.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Chuná̱ pi̱ hasta acxnitiyá̱ yama̱ quilhtamacú̱ yama̱ xanapuxcun judíos luhua lacxtum li̱catzi̱ko̱lh, chu̱ tzucuko̱lh putzako̱y la̱ntla̱ natlahuako̱y laqui̱mpi̱ namakni̱ko̱y Jesús.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Huata xlá̱ tatampú̱xtulh c-xatiyat Judea, chu̱ alh lacatzú̱ c-desierto c-aktum actzu̱ ca̱chiquí̱n huanicán Efraín, chu̱ antá̱ xta̱lama̱ko̱chá̱ xli̱ma̱kalhtahuáka̱t, chu̱ nia̱lh siyuj xli̱latama̱niko̱y anta̱ni̱ tzamacán, usu pu̱tum ya̱kó̱ judíos.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Nia̱lh maka̱s aya xtalacatzuhui̱ma̱ xpa̱scuajcan judíos huanicán ta̱kspuntza̱lí̱n, chu̱ luhua lhu̱hua̱ xama̱kó̱ c-Jerusalén laqui̱mpi̱ nama̱kantaxti̱ko̱y hua̱ntu̱ xli̱smani̱ko̱ni̱t; chu̱ makapitzí̱n luhua lacapala̱ xcha̱mputunko̱y xli̱makua ni̱ xa̱lakchá̱n pa̱scua̱ laqui̱mpi̱ nasiculuna̱chakaniko̱cán pacs tu̱ xpasako̱ni̱t xala ca̱tuxá̱huat.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 — ausente —
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 — ausente —
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.