Hebreus 6
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NVT
1 Huachá̱ xpa̱lacata quit cca̱li̱huaniyá̱n pi̱ catahuixca̱ní̱tit, chu̱ nia̱lh ta̱jí̱ xma̱n huá̱ luhua cali̱aclatapá̱tit yuma̱ xtachihuí̱n Cristo hua̱ntu̱ luhua pu̱lh ctica̱ma̱siyunín acxni̱ a̱cu li̱pa̱huántit, huata cali̱taxtútit xta̱chuná̱ la̱ntla̱ hua̱nti̱ aya stacko̱ni̱t, chu̱ ni̱ lacasquinko̱y pi̱ maklhu̱hua̱ nama̱siyuniko̱cán hua̱ntu̱ ni̱ tuhua̱ talacapa̱stacni̱ laqui̱mpi̱ tla̱n naakata̱ksko̱y. Ni̱ ankalhí̱n huá̱ nakalhasquini̱naná̱tit xpa̱lacata hua̱ntu̱ luhua huaniputún naca̱najlaniya̱hu, usu tu̱ luhua mili̱tlahuatcán laqui̱mpi̱ tla̱n nali̱pa̱huaná̱tit Cristo, usu la̱ntla̱ li̱huana̱ nalakmakaná̱tit hua̱ntu̱ naquinca̱ma̱laktzanka̱ya̱huayá̱n ca̱li̱ní̱n, sa̱mpi̱ hua̱ tamá̱ luhuata tla̱n catzi̱yá̱tit.
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 Nia̱lh huá̱ luhua nali̱lakaputzayá̱tit pala tla̱n, usu ni̱ tla̱n ta̱kmununi̱tántit, usu la̱ntla̱ luhua naca̱li̱acchipacán macán yumá̱ hua̱nti̱ a̱cu̱ li̱pa̱huama̱kó̱ Cristo usu la̱ntla̱ luhua lakastakuanán ni̱ní̱n, usu la̱ntla̱ caxani̱li̱huayaj xtihua̱ nama̱pa̱ti̱ni̱ko̱cán tachixcuhuí̱tat caj xpa̱lacata hua̱ntu̱ ni̱tlá̱n tlahuako̱ni̱t.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Huata quit cpuhuani̱t, pala Dios lacasquín, nacca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n tanuj talacapa̱stacni̱ hua̱ntu̱ na̱ mili̱catzi̱tcán, chu̱ naca̱ma̱aksti̱tumi̱li̱yá̱n c-milatama̱tcán.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Lacatancs cca̱huaniyá̱n pi̱ hua̱nti̱ aya maklhti̱nanko̱lh cxkakanat Dios c-xtalacapa̱stacni, chu̱ makcatzi̱ko̱lh xli̱tlihuaka̱ c-xlatama̱tcán xa̱huá̱ yuma̱ tapa̱xuhuá̱n hua̱ntu̱ makcatzi̱y cha̱tum hua̱nti̱ li̱latama̱y Espíritu Santo,
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 chu̱ na̱ chuná̱ ma̱tla̱ni̱ko̱ni̱t pi̱ xli̱ca̱na̱ hua̱ntu̱ huan yuma̱ xtaluloktat xtachihui̱n Dios, chu̱ na̱ cha̱pa̱xuhua̱na̱ xucxilhlacacha̱ma̱kó̱ yuma̱ li̱pa̱xuhu latáma̱t hua̱ntu̱ Dios ma̱lacnu̱y naquinca̱ma̱xqui̱yá̱n c-akapú̱n.
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 Hua̱mpi̱ cha̱tum hua̱nti̱ chuna̱ xma̱lacnu̱nicani̱t, lapi̱ a̱li̱sta̱lh lakmakán, chu̱ nia̱lh li̱pa̱huán, ¿pá̱ tla̱n cahuá̱ a̱maktum namakaca̱najli̱palacán laqui̱mpi̱ chunatiyá̱ nali̱pa̱huán Cristo? Xli̱ca̱na̱ pi̱ ni̱ lay, sa̱mpi̱ yumá̱ hua̱nti̱ ma̱squi tancs kaxmatni̱t hua̱ntu̱ xtalulóktat hua̱mpi̱ lakmakán, xlá̱ xta̱chuná̱ la̱ acstupakaxtokohuacaputunko̱y xCam Dios c-cruz, chu̱ li̱pe̱cua̱ ma̱ma̱xani̱ma̱ c-xlacati̱ncan li̱lhu̱hua.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Xta̱chuná̱ li̱taxtuy la̱ntla̱ aktum pú̱cuxtu, tla̱n muntapu tíyat, hua̱ntu̱ li̱huana̱ lakchu̱huay chúchut acxni̱ min se̱n, chu̱ lapi̱ cha̱tum chana̱ná̱ chan xli̱chánat, chu̱ lhu̱hua̱ lana̱nán xli̱ca̱na̱ pi̱ Dios li̱pa̱xuhuay.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Hua̱mpi̱ pala tama̱ tíyat xma̱n huá̱ ma̱pulhuy lacli̱xcajnit lhtucu̱ni̱tuhuá̱n, usu xpu̱patzi̱ya̱ hua̱ntu̱ ni̱tú̱ xlakasi sa̱mpi̱ ni̱ maclacasquinko̱y hua̱nti̱ pu̱scujma̱kó̱, xli̱ca̱na̱ pi̱ Dios ni̱ li̱pa̱xuhuay tama̱ tíyat huata maktum pi̱ lakmakán, chu̱ mini̱niy nalaclhcuyuhuili̱cán.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Nata̱laní̱n, ma̱squi xli̱ca̱na̱ pi̱ quit chuná̱ cca̱huanimá̱n, hua̱mpi̱ stalanca ccatzi̱y pi̱ Dios ca̱lacsacni̱tán, chu̱ aksti̱tum li̱pimpá̱tit milatama̱tcán laqui̱mpi̱ tla̱n nalakchipiná̱tit miakapu̱taxtutcán.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Chuná̱ cca̱huaniyá̱n sa̱mpi̱ Dios tla̱n catzi̱y, chu̱ xlá̱ niucxni̱ catipa̱tzánka̱lh xli̱pacs yuma̱ lacuan mintatlahucán hua̱ntu̱ tlahuani̱tántit, chuná̱ la̱ntla̱ huixín lakalhamanko̱ni̱tántit makta̱yako̱ni̱tántit xli̱pacs yama̱ minata̱laní̱n hua̱nti̱ na̱ li̱pa̱huanko̱y Quimpu̱chinacán, chu̱ chunacú̱ makta̱yapa̱kó̱tit.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Hua̱mpi̱ clacasquín pi̱ chunatiyá̱ aksti̱tum cama̱kantaxtí̱tit lacuan mintatlahucán cha̱tunu cha̱tunu̱ hasta la̱ntla̱ anta̱ni̱ naqui̱ta̱yay milatama̱tcán, laqui̱mpi̱ chuná tla̱n nakantaxtuy hua̱ntu̱ kalhkalhi̱huilátit.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Quin ni̱ clacasquina̱hu nalaclata̱yayá̱tit c-lacuan tatlahu, chu̱ aksti̱tum mintaca̱najlacán, huata cakanti̱nikó̱tit xlatama̱tcán yuma̱ minata̱lancán hua̱nti̱ aksti̱tum li̱pa̱huanko̱lh Cristo, chu̱ caj xpa̱lacata xtaca̱najlacán aya namaklhti̱nanko̱yachá̱ yuma̱ akapu̱táxtut hua̱ntu̱ ma̱lacnu̱niko̱cani̱t.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Yuma̱ maka̱n quilhtamacú̱ acxni̱ Dios tima̱lacnú̱nilh Abraham pi̱ huí̱ hua̱ntu̱ nama̱xqui̱y, xtucuhuiní̱ ma̱n li̱ma̱lacatancsli̱ pi̱ nama̱kantaxti̱y, huá̱ chuná̱ li̱tláhualh sa̱mpi̱ ni̱tí̱ anán a̱tanuj Dios hua̱nti̱ tlak talí̱pa̱hu laqui̱mpi̱ huá̱ nali̱quilhán, sa̱mpi̱ caj xma̱n huá̱ xacstu lama̱ xastacna Dios.
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 Huá̱ xpa̱lacata chuna̱ na̱má̱ huánilh: “Xli̱ca̱na̱ pi̱ quit nacsiculana̱tlahuayá̱n, chu̱ nacma̱xqui̱yá̱n cha̱tum minkahuasa, chu̱ nacma̱paclhayan, li̱pe̱cua̱ nacma̱lhu̱hui̱niko̱yá̱n ti̱ a̱li̱sta̱lh nalacachinko̱y minquilhtzúcut.”
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Abraham akpuhuánti̱lh, li̱pa̱xuhu xkalhkalhi̱ma̱ hasta acxni̱ lákcha̱lh quilhtamacú̱ la̱ntla̱ maklhtí̱nalh hua̱ntu̱ Dios xma̱lacnu̱nini̱t nama̱xqui̱y.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Acxni̱ cha̱tum chixcú̱ huí̱ tu̱ li̱ta̱yay nama̱kantaxti̱y, xli̱ca̱na̱ pi̱ huá̱ li̱quilhán hua̱nti̱ a̱tzinú̱ tlak talí̱pa̱hu ni̱ xahua la̱ntla̱ xlá, chu̱ hua̱nti̱ li̱quilhán Dios laqui̱mpi̱ nama̱kantaxti̱y hua̱ntu̱ li̱ta̱yay, xli̱ca̱na̱ pi̱ ni̱ caj li̱aksani̱nama̱.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Dios stalanca xma̱siyuniputunko̱y hua̱nti̱ xlacsacko̱ni̱t pi̱ pacs nama̱kantaxti̱y hua̱ntu̱ xlá̱ xma̱lacnu̱niko̱ni̱t, chu̱ ni̱mpala pu̱lactum caj chunatá̱ nalakpali̱y, chu̱ laqui̱mpi̱ nali̱ma̱lulokniko̱y, pus ma̱n xtucuhuiní̱ li̱quílhalh pi̱ nama̱kantaxti̱y.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Xli̱ca̱na̱ pi̱ Dios ni̱ lay catilakpáli̱lh hua̱ntu̱ aya li̱ta̱yani̱t pi̱ nama̱kantaxti̱y sa̱mpi̱ ni̱ aksani̱nán, chu̱ xli̱pacs quin hua̱nti̱ ankalhí̱n putzama̱hu pi̱ huá̱ naquinca̱makta̱yayá̱n, kalhi̱ya̱hu tlanca tapa̱xuhuá̱n hua̱ntu̱ quinca̱ma̱akpuhuanti̱yá̱n laqui̱mpi̱ ni̱ namacpuhuana̱hu huata ankalhí̱n kalhkalhi̱ti̱ma̱hu naquinca̱ma̱xqui̱yá̱n hua̱ntu̱ quinca̱ma̱lacnu̱nini̱tán.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Tancs kalhkalhi̱ti̱ya̱hu pi̱ Cristo naquinca̱ma̱akapu̱taxti̱yá̱n, chu̱ yuma̱ takalhkalhi̱tí̱n xta̱chuná̱ aksti̱tum huili̱ni̱t quili̱stacnacán la̱ntla̱ yama̱ tlihuaka tasí̱ hua̱ntu̱ li̱chi̱cán tzinca ancla xla li̱cá̱n laqui̱mpi̱ lacatum natahuilay pu̱tacutnu, chu̱ ni̱ natalacxija; chu̱ yama̱ tasí̱ antá̱ tancs mini̱tanchá̱ c-akapú̱n c-pu̱lactum xasa̱ntujlani c-xtemplo̱ Dios tu̱ huilachá̱ antá.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Na̱ antá̱ lactanu̱ni̱tanchá̱ Cristo acxni̱ cha̱lh c-akapú̱n laqui̱mpi̱ antá̱ xlá̱ xa̱li̱ankalhí̱n quinca̱pa̱lacachihui̱nama̱chá̱n nahuán c-xlacati̱n Dios, sa̱mpi̱ chuná̱ li̱lhca̱huili̱ni̱t Dios pi̱ Cristo nakalhi̱y xtascujut tlanca tali̱pa̱hu quimpa̱lijcán caxani̱li̱huayá̱ xtihua̱, xta̱chuná̱ la̱ntla̱ xkalhi̱y xtascújut yama̱ xamaka̱n pa̱li̱ huanicán Melquisedec.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.