Atos 27

Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Acxni̱ xlacca̱xlacani̱ttá̱ pi̱ nama̱lakacha̱cán Pablo c-Italia anta̱ni̱ huí̱ Roma, chu̱ pi̱ quin ti̱ nacsokli̱ya̱hu, Pablo chu̱ makapitzí̱n tachí̱n macama̱sta̱ko̱ca̱ c-xmacan cha̱tum capitán xuanicán Julio hua̱nti̱ xtapaksi̱niko̱y pu̱lactum tropa̱ hua̱nti̱ xli̱ma̱pa̱cuhui̱ko̱cán Batallón del emperador.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Cpu̱ahu c-aktum pu̱tacutnu̱ hua̱ntu̱ xmini̱tanchá̱ c-aktum ca̱chiquí̱n huanicán Adramitio, yama̱ pu̱tacutnu̱ lacatzucu̱ naán la̱ntla̱ natiyati̱lhay xtacuca̱ c-akatunu ca̱chiquí̱n tu̱ xuí̱ xquilhtu̱n ta̱kaya̱huaná c-Asia. Na̱ antá̱ lacxtum xquinca̱ta̱amá̱n quinta̱lacan Aristarco xala c-Tesalónica̱ hua̱ntu̱ ma̱paksi̱y Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Li̱cha̱lí̱ chú̱ ccha̱hu c-Sidón, chu̱ capitán Julio tzúculh ta̱la̱lé̱n Pablo hasta má̱xqui̱lh talacasquín pi̱ natacuta̱ c-pu̱tacutnu, chu̱ nalakapaxia̱lhnanko̱y xamigos hua̱nti̱ xuilakó̱ yama̱ ca̱chiquí̱n, chu̱ laqui̱mpi̱ na̱ xlacán nata̱qui̱ko̱y hua̱ntu̱ xma̱xqui̱putunko̱y.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Acxni̱ ctaca̱xpalahu c-Sidón, ni̱ maka̱s li̱pe̱cua̱ tzúculh u̱nán c-ta̱kaya̱huaná, chu̱ lacatanu̱ xle̱ma̱ca̱ quimpu̱tacutnucán, pus laqui̱mpi̱ u̱n ni̱ ta̱ji̱ naquinca̱lakasnokti̱yá̱n anta̱ni̱ ni̱ xacamputuna̱hu, acxni̱ ccha̱hu c-isla de Chipre luhua lacatzú̱ c-xquilhtu̱n yama̱ tíyat cli̱tamakspitui,
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 chu̱ chuná̱ tzaj cti̱punataxtuya̱hu ta̱kaya̱huaná̱ tu̱ huí̱ c-xpa̱xtu̱n xatiyat huanicán Cilicia, chu̱ a̱li̱sta̱lh c-xpa̱xtu̱n xatíyat huanicán Panfilia, pus takalaná̱ ccha̱hu c-aktum ca̱chiquí̱n huanicán Mira hua̱ntu̱ ma̱paksi̱y xatiyat Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Antá̱ capitán Julio ma̱nóklhulh aktum pu̱tacutnu̱ hua̱ntu̱ xmini̱tanchá̱ c-Alejandría, chu̱ xama̱ c-Italia. Pus lacapala̱ antá̱ pu̱tum quinca̱muju̱cán laqui̱mpi̱ huá̱ nacpu̱ana̱hu hasta c-Italia.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Chunatá̱ la̱ntla̱ ctitaca̱xui̱ c-Mira luhua lacatzucu̱ tzúculh tla̱huaán quimpu̱tacutnucán c-chúchut sa̱mpi̱ xquinca̱ta̱la̱lactlahuamá̱n u̱n. Fuerza̱ aklhu̱hua quilhtamacú̱ cmakapalahu, chu̱ takalana̱ ccha̱hu c-xpa̱xtu̱n xatíyat tu̱ huanicán Gnido. Hua̱mpi̱ cumu u̱n chunacú̱ quinca̱le̱ná̱n anta̱ni̱ ni̱ xacamputuna̱hu ni̱ lalh ctachokohu antá, ti̱tum cahu c-Isla de Salmón, chu̱ cli̱tamakspitui; a̱li̱sta̱lh chú̱ ccha̱hu c-aktum isla huanicán Creta.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Antá̱ luhua tuhua̱ xactacutma̱hu lacatzú̱ c-xtanquilhtú̱n hasta ccha̱hu c-aktum ca̱chiquí̱n huanicán Buenos Puertos, lacatzú̱ xta̱pakxtokui̱ yama̱ ca̱chiquí̱n xuanicán Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Luhua aklhu̱hua quilhtamacú̱ xacmakapalani̱tahuá̱ la̱ntla̱ xaclama̱hu c-Buenos Puertos, hua̱mpi̱ chunacú̱ luhua li̱makacuá̱ nahuán pala nactaju̱palaya̱hu c-pu̱tacutnu, chu̱ nacma̱tla̱huani̱ya̱hu c-ta̱kaya̱huaná sa̱mpi̱ aya xlakcha̱ni̱t quilhtamacú̱ ca̱lonkni acxni̱ luhua li̱makacuá̱ napa̱tacutcán c-ta̱kaya̱huaná. Huá̱ xpa̱lacata Pablo chuná̱ stacya̱huako̱lh hua̱nti̱ xpuxcunko̱ni̱t c-pu̱tacutnu:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 —Quit lacatancs cca̱huaniyá̱n, lapi̱ fuerza̱ natlahuaniya̱hu naana̱hu, ni̱tlá̱n catiqui̱táxtulh sa̱mpi̱ luhua li̱makacuá̱ chú̱, sa̱mpi̱ xalán nalaktzanka̱y pu̱tacutnu, chu̱ xli̱pacs tacuca hua̱ntu̱ antá̱ taju̱ma̱, chu̱ natalakaputzi̱ya̱hu, hasta ma̱x quilatama̱tcán nama̱laktzanka̱ya̱hu lapi̱ namu̱xtuya̱hu.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Hua̱mpi̱ capitán Julio ni̱ ma̱tlá̱ni̱lh hua̱ntu̱ huánilh Pablo, huata huá̱ a̱tzinú̱ kalhakaxmatko̱lh hua̱ntu̱ xquilhuama̱kó̱ xpu̱china pu̱tacutnu, chu̱ capitán hua̱nti̱ xtascújut nama̱tla̱huani̱y.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Xlacán fuerza̱ xcha̱mputunko̱y c-aktum ca̱chiquí̱n xuanicán Fenice, sa̱mpi̱ antá̱ ni̱ luhua ta̱lhmá̱n xtanakamín ta̱kaya̱huaná acxni̱ u̱nán, ma̱squi xli̱ca̱na̱ pi̱ na̱ huatiyá̱ Isla de Creta. Xpe̱cuanko̱y pi̱ ni̱ tla̱n anta̱ni̱ xcha̱nko̱ni̱t sa̱mpi̱ caj maktum nalactlahuaniko̱y u̱n xpu̱tacutnucán la̱ntla̱ u̱n li̱pe̱cua̱ xnakali̱mín ta̱kaya̱huana̱, chu̱ huata antá̱ xtamakaxtakputunko̱ya̱chá̱ c-Fenice xli̱makua nati̱taxtuko̱y xaquilhtamacu̱ ca̱lonkni.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Ni̱ li̱maka̱s xpuhuanko̱y pi̱ tla̱ná̱ naampalako̱y, sa̱mpi̱ xuncli̱ tlihuaka ún, chu̱ xtasiyuy pi̱ luhua tla̱n natahuilay quilhtamacú̱, lacapala̱ tzucúcaj ma̱acxtuko̱cán lháka̱t hua̱ntu̱ li̱snoklé̱n pu̱tacutnu, chu̱ tzúculh tla̱huán lacatzú̱ c-xquilhtu̱n chúchut yama̱ c-Isla de Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Hua̱mpi̱ ni̱ pala mákat xacana̱hu acxni̱ tahuilachi̱ li̱pe̱cua̱ u̱n, chu̱ quimpu̱tacutnucán tzucúcaj le̱ncán c-xpu̱naita̱t ta̱kaya̱huaná.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Hua̱nti̱ xma̱tla̱huani̱ma̱kó̱ pu̱tacutnu̱ tzaksako̱lh xma̱chokoputunko̱y, hua̱mpi̱ ni̱ ma̱tla̱ni̱ko̱lh, sa̱mpi̱ luhua li̱pe̱cua u̱n, pus huata ma̱xqui̱ko̱lh quilhtamacú̱ pi̱ caquinca̱lé̱n u̱n anta̱ni̱ xlacasquín.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Acxni̱ cma̱makspitui̱ aktum actzu̱ isla huanicán Clauda ccha̱hu lacatum anta̱ni̱ ni̱ luhua xta̱chuná̱ xu̱nama̱, hua̱mpi̱ ma̱squi chuná takalana̱ cma̱huacahu c-pu̱tacutnu̱ yama̱ páklha̱t huanicán salvavidas hua̱ntu̱ caj xuatale̱ncán.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 A̱li̱sta̱lh chú̱ makapitzi̱n scujní̱n li̱huana̱ tzucuko̱lh li̱lacchi̱ko̱y tasí̱ yama̱ pu̱tacutnu̱ laqui̱mpi̱ ni̱tú̱ nalaniy, chu̱ pi̱ aya xcatzi̱ko̱y pi̱ u̱n antá̱ xquinca̱li̱má̱n anta̱ni̱ luhua pacs xtamacxtumi̱tahuilani̱t muntzaya̱ c-xlaquita̱t chúchut, pus xpe̱cuanko̱y chicá̱ pala antá̱ tancs natalaknu̱tahuilay, chu̱ nalaktzanka̱y pu̱tacutnu, huata lacapala̱ ma̱tu̱tzuhui̱ko̱lh yama̱ lháka̱t hua̱ntu̱ xli̱snoklé̱n u̱n laqui̱mpi̱ ma̱squi caquinca̱xuatalé̱n u̱n, hua̱mpi̱ nia̱lh xta̱chuná̱ xli̱takosú̱n naán pu̱tacutnu.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Li̱cha̱lí̱ acxni̱ xkakachá, chunacú̱ li̱pe̱cua̱ xu̱nama̱, chu̱ pi̱ xpe̱cuama̱ko̱lhá, makapitzí̱n tzucuko̱lh maca̱nko̱y c-chúchut xli̱pacs hua̱ntu̱ lactzinca tacuca̱ hua̱ntu̱ xtaju̱ma̱ c-pu̱tacutnu.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Chu̱ na̱ chuná̱ li̱tu̱xama̱ acxni̱ ucxilhko̱lh pi̱ ni̱ xtacacsma̱ ta̱kaya̱huaná, chuna li̱tum maca̱mpalako̱lh c-chúchut yama̱ xmaclacasquinatcán hua̱ntu̱ xli̱scujko̱y, chu̱ hua̱ntu̱ na̱ xma̱tzinqui̱ni̱t pu̱tacutnu.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Luhua aklhu̱hua quilhtamacú̱ xaclataju̱ma̱hu c-chúchut, ni̱tú̱ tasíyulh chichiní, ni̱ pala hua̱ stacu, chu̱ li̱pe̱cua̱ cpa̱ti̱ni̱tahu luhua tlanca u̱ni̱la̱sé̱n, xli̱pacs quin xacpuhuana̱hu pi̱ nia̱lh cactita̱yacha̱hu c-tíyat, chu̱ aktum xaccatzi̱ya̱hu pi̱ antá̱ pu̱tum nacni̱ya̱hu.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Cha̱nchu̱ pi̱ aklhu̱huata quilhtamacú̱ xaclama̱hu la̱ntla̱ ni̱tú̱ tapa̱xuhuá̱n xacua̱yama̱hu, pus maktum quilhtamacú̱ Pablo chuná̱ huaniko̱lh:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Hua̱mpi̱ chu̱ nia̱lh cali̱puhuántit, sa̱mpi̱ ni̱ pala cha̱tum quin xli̱pacs hua̱nti̱ mima̱hu yuma̱ c-pu̱tacutnu, ni̱tú̱ catilanihu, ma̱squi xli̱ca̱na̱ xlá̱ pi̱ hua̱ quimpu̱tacutnu̱cán nalaclako̱y.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Sa̱mpi̱ ca̱tzi̱sní̱ quintasiyúnilh cha̱tum xángel yama̱ xta̱stum Dios hua̱nti̱ quit cli̱pa̱huán, chu̱ cscujnanima̱.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Xlá̱ chuná̱ quihuánilh: ‘Pablo, ni̱ capé̱cuanti, sa̱mpi̱ xlacasquinca̱ nachipina̱ c-Roma laqui̱mpi̱ nama̱kalhapali̱yá̱n emperador, chu̱ caj mimpa̱lacata̱ Dios nalakma̱xtuko̱y laqui̱mpi̱ ni̱ nani̱ko̱y tama̱ chixcuhuí̱n hua̱nti̱ huix lacxtum ta̱taju̱pa̱kó̱ c-pu̱tacutnu.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Pus hua̱ yuma̱ xpa̱lacata, quit cca̱li̱huaniyá̱n pi̱ catahuixca̱ní̱tit, chu̱ nia̱lh cape̱cuántit, sa̱mpi̱ quit cli̱pa̱huán Dios, chu̱ cca̱najlay pi̱ chuná̱ nakantaxtuy hua̱ntu̱ quihuánilh xángel.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Ma̱squi ca̱ta xli̱takalana̱ natacuta̱cha̱hu c-xquilhtu̱n chúchut c-aktum isla, hua̱mpi̱ ni̱tu catilanihu.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Aya xle̱ma̱ xli̱aktuy semana la̱ntla̱ xaclataju̱ma̱hu c-chúchut, sa̱mpi̱ u̱n lacatum lacatum xle̱n quimpu̱tacutnucán xta̱chuná̱ la̱ aktum li̱kamá̱n antá̱ yama̱ c-ta̱kahuahuaná anta̱ni̱ huanicán Adriático, ma̱x pala ca̱ta̱ncánat xuani̱t acxni̱ makapitzi̱n scujní̱n catzi̱ko̱lh pi̱ aya xaccha̱ma̱hu c-xquilhtu̱n ta̱kaya̱huaná.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Lacapala̱ maca̱nko̱lh kantum tasí̱ c-xtampu̱n chúchut laqui̱mpi̱ nacatzi̱ko̱y la̱ntla̱ xli̱pu̱lhmá̱n, xkalhi̱y puxamacu̱cha̱xán metro xli̱pu̱lhmá̱n. Caj actzú̱ tla̱huampá̱ pu̱tacutnu, maca̱mpalako̱lh, chu̱ xkalhi̱y puxamacha̱xan metro xli̱pu̱lhmá̱n.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Makapitzi̱n scujní̱n lacapala̱ maca̱nko̱lh kanta̱ti kalhxtóka̱t xla li̱cá̱n hua̱ntu̱ xli̱ma̱chokocán pu̱tacutnu, sa̱mpi̱ xpe̱cuanko̱y pala xamaktum pu̱tacutnu̱ ras naqui̱talacahuacay c-chíhuix, chu̱ xa̱huachí̱ caj u̱cú caxkakalhá̱ xpuhuanko̱y, hasta chuná̱ csquinima̱kó̱ li̱tlá̱n Dios.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Makapitzi̱n scujní̱n xtza̱laputunko̱y laqui̱mpi̱ ni̱tú̱ naakspulako̱y, chu̱ lacatzucu̱ tzucuko̱lh ma̱acti̱ko̱y yama̱ actzu̱ bote hua̱ntu̱ tla̱n xpu̱cha̱ncán hasta c-xquilhtú̱n, hua̱mpi̱ ni̱tí̱ xcatzi̱y hua̱ntu̱ xtlahuama̱kó̱ sa̱mpi̱ xuanko̱y pi̱ caj xtachi̱huili̱ma̱kó̱ pu̱tacutnu.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Hua̱mpi̱ Pablo ucxilhko̱lh, chu̱ lacapala̱ lákalh capitán Julio xa̱hua̱ xtropa̱, chu̱ chuná̱ huaniko̱lh:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Puschí̱ lacchucuko̱lh tropa̱ xatasí̱ hua̱ntu̱ xli̱ma̱cti̱ma̱ca̱ bote, chu̱ hasta c-chúchut pakx taju̱chá.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Acxni̱ chu̱ aya spalh xca̱xkakako̱y, Pablo chuná̱ huaniko̱lh yama̱ chixcuhuí̱n:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Pus huá̱ chí̱ xpa̱lacata, cca̱li̱squiniyá̱n li̱tlá̱n pi̱ nahua̱yaná̱tit, laqui̱mpi̱ chuná̱ nali̱kalhi̱yá̱tit li̱tlihuaka̱ nali̱laktaxtuyá̱tit. Nia̱lh tú̱ cali̱puhuántit, sa̱mpi̱ tancs cca̱huaniyá̱n pi̱ hasta ni̱ pala kantum miacchixitcán catima̱laktzanká̱tit.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Acxni̱ Pablo chuná̱ huanko̱lh yumá̱, tíyalh mactum caxtala̱nchu̱, pa̱xcatcatzí̱nilh Dios xlí̱huat, lakchákalh tzinú̱, chú̱ c-xlacati̱ncán tzúculh hua̱yán.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Xa̱makapitzí̱n fuerza̱ na̱ akpuhuanti̱ko̱lh, chu̱ pu̱tum cua̱yahu.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Aktuy ciento a̱tutumpuxamacu̱cha̱xán xackatzi̱ya̱hu xli̱pacs hua̱nti̱ xactaju̱ma̱hu yama̱ c-pu̱tacutnu.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Acxni̱ chu̱ ckalhkasui, makapitzí̱n scujní̱n tzucuko̱lh tamakaju̱ko̱y c-ta̱kaya̱huaná̱ trigo̱ tu̱ xli̱mincán pi̱ nata̱ctu̱ju̱y tzinú̱ xli̱tzinca.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Acxni̱ chu̱ tituncúhuilh, ni̱tí̱ lakapásnalh xaní̱ luhua xactaxtuni̱tancha̱hu yama̱ c-tíyat, hua̱mpi̱ na̱ tuncán cucxilhui̱ pi̱ xuí̱ lacatum ca̱cucujnu̱ c-xquilhtú̱n, acxtum catzi̱ko̱lh pi̱ cama̱lacatzuhui̱ca̱ laqui̱mpi̱ antá̱ napu̱pa̱tacutko̱y c-pu̱tacutnu.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Tuncán lacchucuko̱lh tasí̱ tu̱ xli̱tachi̱ni̱t yama̱ lactzinca katxtóka̱t xla li̱cá̱n hua̱ntu̱ li̱ma̱chokocán pu̱tacutnu, chu̱ antá̱ akxtakju̱ko̱ca̱ c-xtampu̱n chúchut, tlak ma̱ta̱lhma̱ni̱ko̱ca̱ yama̱ lháka̱t hua̱ntu̱ xli̱ma̱tla̱huani̱cán pu̱tacutnu, chu̱ u̱n lacapala̱ tzúculh snoklé̱n c-xquilhtu̱n ta̱kaya̱huaná.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 La̱ntla̱ xtalacatzuhui̱ma̱ quimpu̱tacutnucán c-xquilhtú̱n, caj xamaktum acxni̱ lhkan quinca̱toklhle̱nín chúchut lacatum anta̱ni̱ xtakampu̱stoka̱ chúchut, luhua ca̱lujua; xquincan pu̱tacutnu̱ tzúculh laktzanka̱y ca̱muntzayá̱n, chu̱ nia̱lh lay xtatzuhuaji̱y, chi̱nchu̱ c-xtanká̱n tzúculh talactucxtama̱y caj la̱ntla̱ xli̱tlihuaka xqui̱kaxima̱chi̱ chúchut.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Yama̱ tropa̱ xmakni̱putunko̱y xli̱pacs pa̱ti̱naní̱n laqui̱mpi̱ ni̱ natza̱lako̱y acxni̱ natacutko̱ya̱chá̱ c-ta̱kaya̱huaná.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Cha̱nchu̱ capitán Julio xlakma̱xtuputún Pablo pi̱ ni̱ namakni̱cán, xlá̱ ni̱ lacásquilh namakni̱ko̱cán yama̱ tachí̱n, huata li̱ma̱paksí̱nalh pi̱ hua̱nti̱ tla̱n paxtahuacananko̱y, lacapala̱ cataju̱ko̱lh c-chúchut laqui̱mpi̱ pu̱lh huá̱ nacha̱nko̱y c-xquilhtu̱n ta̱kaya̱huaná, chu̱ nata̱yako̱ya̱chá̱ c-tíyat.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Chi̱nchu̱ na̱ chuná huá̱ pi̱ hua̱nti̱ ni̱ lay xquihua̱tnanko̱y, na̱ cataju̱ko̱lh, chu̱ capu̱tacutko̱chá̱ xatalactucxni páklha̱t, usuchí̱ catu̱huá̱ tu̱ nata̱ksko̱y xatalactucxtama̱n pu̱tacutnu; pus chuná̱ yamá̱ ctacutcha̱hu c-xquilhtu̱n pupunú, pacs claktaxtuhu, chu̱ ni̱tú̱ clanihu.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.