2 Coríntios 1

Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Quit Pablo, Dios quilacsacni̱t laqui̱mpi̱ nacli̱taxtuy xapóstol, usu xtalakachá̱n Jesucristo laqui̱mpi̱ cani̱huá̱ nacán li̱chihui̱nán xtalacapa̱stacni; Quit, chu̱ Timoteo ti̱ tzokma̱ yuma̱ carta, cca̱xakatli̱laca̱ma̱chá̱n xli̱pacs huixín hua̱nti̱ li̱pa̱huaná̱tit Jesús, chu̱ macxtum lakataquilhpu̱tayá̱tit c-xaca̱chiqui̱n Corinto, chu̱ na̱ chuná̱ xli̱pacs nata̱laní̱n hua̱nti̱ huilakó̱ la̱ntla̱ xli̱ca̱tlanca c-xatiyat Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Clacasquín pi̱ Quintla̱tican Dios, xa̱hua̱ Quimpu̱chinacan Jesucristo caca̱lakalhamán, chu̱ caca̱ma̱xquí̱n tla̱n latáma̱t ankalhí̱n.
2 Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Caxani̱li̱huayá̱ capa̱xcatcatzi̱nihu xli̱tla̱n Dios xtla̱t Quimpu̱chinacan Jesucristo, sa̱mpi̱ hua̱ Quintla̱ticán hua̱nti̱ li̱pe̱cua̱ quinca̱lakalhamaná̱n, chu̱ na̱ ankalhí̱n quinca̱ma̱xqui̱má̱n ta̱ktziyajni, chu̱ ta̱kpuhuantí̱n c-quilatama̱tcán.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,
4 Dios quinca̱ma̱aktziyajá̱n acxni̱ talakaputzi̱ya̱hu laqui̱mpi̱ na̱ chuná̱ nama̱aktziyaja̱hu a̱makapitzí̱n hua̱nti̱ li̱puhuama̱kó̱, chu̱ na̱ nalakalhamanko̱ya̱hu xta̱chuná̱ la̱ntla̱ xlá̱ quinca̱lakalhamani̱tán.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Sa̱mpi̱ cacatzí̱tit pi̱ hua̱ la̱ntla̱ quin xataxajni quinca̱lakchá̱n tapa̱tí̱n caj xpa̱lacata Cristo, pus na̱ chuná̱ caj xpa̱lacata̱ Cristo Dios quinca̱ma̱xqui̱yá̱n ta̱ktziyajni, chu̱ tahuixca̱ní̱n.
5 Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Xli̱ca̱na̱ lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ quin talakaputzi̱ya̱hu, chu̱ cli̱pa̱ti̱ma̱hu caj xpa̱lacata huixín nakalhi̱yá̱tit tapa̱xuhuá̱n c-milatama̱tcán, chu̱ tla̱n nama̱laktaxti̱yá̱tit mili̱stacnacán, xta̱chuná̱ la̱ntla̱ Dios quinca̱ma̱xqui̱yá̱n ta̱ktziyajni̱ laqui̱mpi̱ nackalhi̱ya̱hu li̱tlihuaka, pus na̱ chuná̱ chú̱ quin tla̱n cca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱tlihuaka, chu̱ ta̱ktziyajni, chu̱ tapa̱xuhuá̱n laqui̱mpi̱ ni̱ nataxlajuani̱yá̱tit, chu̱ nata̱yaniyá̱tit acxni̱ pala tú̱ kalhi̱yá̱tit nahuán mintalakaputzi̱tcán.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Quin luhua cli̱pa̱xuhuaya̱hu la̱ntla̱ huixín aksti̱tum huili̱ni̱tántit mintaca̱najlacán, chu̱ ma̱squi ccatzi̱ya̱hu pi̱ lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ napa̱ti̱yá̱tit na̱ xta̱chuná̱ la̱ntla̱ quin cpa̱ti̱ni̱tahu, na̱ tancs ccatzi̱ya̱hu pi̱ Dios naca̱ma̱xqui̱yá̱n tapa̱xuhuá̱n, chu̱ ta̱ktziyajni.
7 e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Nata̱laní̱n, quit clacasquín pi̱ huixín xcatzí̱tit xpa̱lacata tapa̱tí̱n tu̱ quintica̱akspulán antá̱ c-xatiyat Asia. Xli̱ca̱na̱ pi̱ lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ quinca̱li̱ma̱pa̱ti̱ni̱cán hasta nia̱lh lay xacpa̱ti̱ya̱hu, xa̱huachí̱ hasta xacpuhuama̱hu pi̱ ma̱x nia̱lh xastacná̱ cactitaxtuhu antá.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;
9 Pus chí̱ quin xacpuhuana̱hu pi̱ ma̱x antiyá̱ xquinca̱lakcha̱ná̱n nacni̱ya̱hu, hua̱mpi̱ xli̱pacs hua̱ntu̱ antá̱ quinca̱akspulán tancs cli̱stacta̱yahu pi̱ ni̱ lay tú̱ ctlahuaya̱hu quiacstucán, hua̱mpi̱ xma̱n hua̱ Dios nacli̱pa̱huana̱hu hua̱nti̱ hasta tla̱n ma̱lakastakuani̱ko̱y ni̱ní̱n ca̱li̱ní̱n hua̱ lapi̱ chuná̱ lacasquín.
9 portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Chu̱ xli̱ca̱na̱ huá̱ quinca̱makta̱yán acxni̱ lhu̱hua̱ hua̱nti̱ xquinca̱makni̱putuná̱n, chu̱ cli̱pa̱huana̱hu pi̱ ankalhí̱n quinca̱lakma̱xtumá̱n nahuán ma̱squi tí̱ xquinca̱makni̱putuná̱n.
10 o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,
11 Hua̱mpi̱ ankalhí̱n caxakatlí̱tit Dios caj quimpa̱lacatacán; chu̱ lapi̱ lhu̱hua̱ hua̱nti̱ naquinca̱makta̱yayá̱n c-mioracioncán xpa̱lacata naquinca̱makta̱yayá̱n Dios, na̱ chuná̱ lhu̱hua̱ hua̱nti̱ napa̱xcatcatzi̱niko̱y acxni̱ xli̱pacs nacatzi̱ko̱y pi̱ xli̱ca̱na̱ huá̱ quinca̱makta̱yani̱tán nahuán.
11 ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Quin ckalhi̱ya̱hu tapa̱xuhuá̱n sa̱mpi̱ ccatzi̱ya̱hu pi̱ aksti̱tum, chu̱ lacatzaj clatama̱ni̱tahu u̱nú̱ ca̱tuxá̱huat, chu̱ niucxni̱ tí̱ cakskahuiko̱ni̱tahu, hua̱mpi̱ hasta xali̱huacajcu huixín c-milaksti̱pa̱ncán la̱ntla̱ huixín catzi̱yá̱tit. Hua̱mpi̱ ma̱squi luhua tancs chú̱ clama̱hu, ni̱ caj quiacstucán quintalacapa̱stacnicán cli̱catzi̱ni̱tahu pi̱ chuná̱ naclatama̱ya̱hu, hua̱mpi̱ hua̱ Dios quinca̱ma̱catzi̱ní̱n, chu̱ quinca̱lakalhamán laqui̱mpi̱ chuná̱ tancs, chu̱ aksti̱tum nacli̱pa̱huana̱hu, chu̱ naclatama̱ya̱hu.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.
13 Chu̱ na̱ chuná̱ c-quincarta̱, niucxni̱ tú̱ cca̱ma̱tze̱kniyá̱n quintalacapa̱stacni̱ laqui̱mpi̱ chuná̱ tla̱n nacca̱li̱akskahuimi̱yá̱n, hua̱mpi̱ pacs hua̱ntu̱ li̱kalhtahuakayá̱tit quintachihuí̱n, luhua chuná̱ clacasquín naakata̱ksá̱tit pi̱ huá̱ luhua quintalacapa̱stacna, chu̱ ckalhkalhi̱y pi̱ ankalhi̱ná̱ chuná̱ naakata̱ksá̱tit quintachihuí̱n.
13 Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;
14 Hua̱mpi̱ ma̱squi lakachuní̱n ni̱ pacs akata̱ksá̱tit quintalacapa̱stacna, cpuhuán pi̱ quili̱pa̱huaná̱tit, chu̱ pacs ca̱najlayá̱tit hua̱ntu̱ cca̱li̱ta̱kalhchihui̱naná̱n, chu̱ huá̱ cli̱pa̱xuhuay, sa̱mpi̱ chuná̱ huij nahuán hua̱ntu̱ lacxtum nali̱pa̱xcatcatzi̱niya̱hu Quimpu̱chinacan Jesús acxni̱ namín xli̱maktuy, caj xpa̱lacata̱ tu̱ tlahuani̱t quimpa̱lacata, xa̱hua̱ mimpa̱lacatacán.
14 como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Chu̱ cumu xaccatzi̱y pi̱ naca̱najlayá̱tit hua̱ntu̱ nacca̱li̱ta̱kalhchihui̱naná̱n, yama̱ quilhtamacú̱ acxni̱ cqui̱lahu c-Macedonia, luhua xacli̱lhca̱ni̱t pi̱ maktuy nacca̱ti̱lakapaxia̱lhnaná̱n.
15 E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;
16 Quit xacpuhuani̱t pi̱ pu̱lana̱ huixín nacca̱ti̱lakapaxia̱lhnaná̱n acxni̱ nacán c-Macedonia, chu̱ acxni̱ nacqui̱taspita̱ nacca̱ti̱laktaxtupalayá̱n xli̱maktuy laqui̱mpi̱ chuná̱ huixín tla̱n naquimakta̱yayá̱tit, chu̱ naquinca̱ma̱xqui̱yá̱tit hua̱ntu̱ nacmaclacasquín c-tiji̱ acxni̱ chú̱ nacán c-Judea.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado à Judéia.
17 Hua̱mpi̱ cumu ni̱ cca̱lakanchá̱n, xamaktum pala napuhuaná̱tit pi̱ quit ni̱ cma̱kantaxti̱y hua̱ntu̱ cli̱ta̱yay, usu pala cli̱kalhti̱nán, chu̱ a̱li̱sta̱lh ni̱ ctlahuaputún, ma̱x napuhuaná̱tit pi̱ caj luhua chuná̱ ccatzi̱y cca̱li̱kalhakama̱nán.
17 Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não?
18 Stalanca catzi̱y Dios pi̱ quin ni̱ chuná̱ ckalhchihui̱nana̱hu pala nacuana̱hu “Tla̱n”, chu̱ a̱li̱sta̱lh chú̱ nia̱lh cma̱kantaxti̱ya̱hu hua̱ntu̱ cli̱ta̱yaya̱hu.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,
19 Sa̱mpi̱ quin cmacasta̱laya̱hu yama̱ Jesucristo hua̱nti̱ Silvano, Timoteo, chu̱ quit cli̱akchihui̱nana̱hu, xli̱ca̱na̱ pi̱ hua̱ Xkahuasa Dios, chu̱ xlá̱ ni̱tú̱ ma̱lacnu̱y hua̱ntu̱ ni̱ catima̱kantáxti̱lh.
19 porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Sa̱mpi̱ xlá̱ ma̱kantáxti̱lh xli̱pacs hua̱ntu̱ Dios xquinca̱ma̱lacnu̱nini̱tán. Huá̱ xpa̱lacata li̱huana̱hu “Amén”, usu “Chuná calalh” acxni̱ c-xtucuhuiní̱ cli̱ma̱xqui̱ya̱hu ca̱cni̱ Dios c-quioracioncán, sa̱mpi̱ catzi̱ya̱hu pi̱ pacs nama̱kantaxti̱y.
20 Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.
21 Pus huatiyá̱ chú̱ yuma̱ Dios hua̱nti̱ quin, chu̱ huixín quinca̱lacsacni̱tán laqui̱mpi̱ nali̱pa̱huana̱hu, chu̱ nalacscujniya̱hu, chu̱ hua̱nti̱ tla̱n naquinca̱ma̱aksti̱tumi̱li̱niyá̱n quilatama̱tcán.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,
22 Na̱ quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán cspíritu Santo la̱ xali̱ucxílhti̱t, usu sello tu̱ quinca̱li̱lhca̱huili̱ni̱tán laqui̱mpi̱ pacs nacatzi̱cán pi̱ huá̱ tapaksi̱niya̱hu, chu̱ xlá̱ lama̱ c-quinacu̱cán laqui̱mpi̱ namakcatzi̱ya̱hu tzinú̱ yama̱ tlanca tapa̱xuhuá̱n hua̱ntu̱ xaacchá̱n naquinca̱ma̱xqui̱ya̱chá̱n a̱li̱sta̱lh.
22 o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.
23 Hua̱mpi̱ quit xtucuhuini Dios cli̱quilhán laqui̱mpi̱ naquinca̱najlaniyá̱tit hua̱ntu̱ xpa̱lacata ni̱ naj cca̱li̱lakanchá̱n c-Corinto laqui̱mpi̱ ni̱ caj nacca̱makali̱puhuaná̱n.
23 Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;
24 Hua̱mpi̱ ni̱ tipuhuaná̱tit pi̱ acxni̱ nacca̱lakana̱chá̱n caj luhua xafuerza̱ nacca̱huanile̱mputuná̱n la̱ntla̱ luhua nali̱pa̱huaná̱tit Dios, sa̱mpi̱ ccatzi̱y pi̱ huixín aya tlihuaklh huili̱ni̱tántit, huata quin caj cca̱makta̱yaputuná̱n c-mintaca̱najlacán laqui̱mpi̱ aksti̱tum nalatapa̱yá̱tit, chu̱ nakalhi̱yá̱tit tapa̱xuhuá̱n.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.