2 Coríntios 12
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NTLH
1 Ma̱squi ccatzi̱y pi̱ ni̱ quimini̱niy pala chuná̱ nacli̱lacapacxa̱ quintascújut hua̱ntu̱ ctitlahuani̱t, hua̱mpi̱ cumu fuerza̱ quili̱tláhuat, huá̱ chú̱ nacli̱chihui̱nán hua̱ntu̱ Quimpu̱chinacan Jesús quili̱ma̱lacahua̱ni̱ni̱t maktum acxni̱ quintasiyúnilh c-talakapalajuán.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 Xli̱akta̱tita ca̱ta̱ la̱ntla̱ quile̱nca̱ c-xli̱quilhmactutu akapú̱n, ni̱ ccatzi̱y lapi̱ xacha̱tumi̱nica̱ quile̱nca̱, usu caj quili̱stacna̱ tile̱nca̱, xma̱n Dios catzi̱y.
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
3 Cumu la̱ cca̱huanimá̱n ni̱ ccatzi̱y la̱ntla̱ luhua quiakspúlalh lapi̱ cha̱tumi̱nica̱ quile̱nca̱, usuchí̱ cmakáxtakli̱ quintiyatli̱hua, sa̱mpi̱ caj xma̱n hua̱ Dios catzi̱y.
3 — ausente —
4 Hua̱mpi̱ ccatzi̱y pi̱ quile̱nca̱ c-aktum ca̱li̱lakati̱t pu̱táhui̱lh anta̱ni̱ huilachá̱ Dios, chu̱ stalanca ckáxmatli̱ lacuan xtachihui̱n Dios hua̱ntu̱ ni̱ cha̱tum chixcú̱ mini̱ni̱y, chu̱ hasta ni̱ lay nali̱chihui̱nán la̱ntla̱ xli̱li̱lakáti̱t, usu xli̱ca̱cni̱ tu̱ kalhi̱y.
4 — ausente —
5 Xli̱ca̱na̱ pi̱ caj xpa̱lacata hua̱ntu̱ Dios quima̱siyunini̱t, chu̱ quima̱kaxmatani̱t tla̱n xacli̱lacápacxli, hua̱mpi̱ ccatzi̱y pi̱ ni̱ chuná̱ quili̱tláhuat, huata acxni̱ cli̱chihui̱nán, usu cli̱lacapacxa̱ hua̱ntu̱ quit ctlahuani̱ttá, caj xma̱n cuan hua̱ntu̱ Dios quili̱makta̱yani̱t acxni̱ xactaxlajuani̱y.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Hua̱mpi̱ lapi̱ xacli̱pacxpútulh la̱ntla̱ Dios quili̱ma̱lacahua̱ni̱ni̱t c-talakapalajuán, ni̱ caj ta̱kuiti̱ xqui̱táxtulh, sa̱mpi̱ hua̱ntu̱ xacuá̱ hua̱ xtalulóktat; hua̱mpi̱ nia̱lh huá̱ nacli̱chihui̱nán sa̱mpi̱ ni̱ clacasquín ta̱jí̱ naquimpuhuaniy caj xpa̱lacata tlanca li̱ca̱cni̱ tu̱ Dios quili̱ma̱lacahua̱ni̱ni̱t, chí̱ hua̱mpi̱ huá̱ cali̱lacapacxca̱ quilakasi̱ hua̱ntu̱ quiucxilhnicán c-quilatáma̱t, usu hua̱ntu̱ quinkaxmatnicán.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Chu̱ laqui̱mpi̱ ni̱ ta̱jí̱ nacli̱tlanca̱catzi̱y xpa̱lacata xli̱tlanca̱ tu̱ quili̱ma̱lacahua̱ni̱ca̱, Dios tla̱n tláhualh nackalhi̱y c-quimacni aktum tacatzanájuat hua̱ntu̱ xta̱chuná̱ li̱scuhuán naquisoka̱li̱y, yuma̱ tapa̱tí̱n hua̱ntu̱ ckalhi̱y xli̱ca̱na̱ pi̱ huá̱ ma̱lacatzuqui̱ni̱t akskahuiní.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Huachá̱ tu̱ maktututá̱ cli̱squinini̱t li̱tlá̱n Quimpu̱chinacan Jesús pi̱ catláhualh li̱tlá̱n caquimaklhti̱lhá̱ tapa̱tí̱n lapi̱ xlá̱ chuná̱ lacasquín.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Hua̱mpi̱ huá̱ quihuánilh: “Clacasquín nacatzi̱ya̱ pi̱ xli̱ca̱na̱ cpa̱xqui̱yá̱n, chu̱ cha̱pa̱xuhua̱na̱ capa̱ti̱ mintali̱puhuá̱n, chu̱ mintacatzanájuat; sa̱mpi̱ quit cli̱ma̱siyuy quili̱tlihuaka c-xlatama̱tcán hua̱nti̱ lacxlajua, chu̱ ni̱ laktlihuakán, hua̱mpi̱ hua̱nti̱ quili̱pa̱huanko̱y.” Huá̱ xpa̱lacata luhua cli̱pa̱xuhuay pi̱ quit xlajua̱ ckalhi̱y quilatáma̱t, sa̱mpi̱ ccatzi̱y pi̱ chuná̱ Dios li̱ma̱siyuma̱ xli̱tlihuaka̱ c-quintaxlajuán.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Ca̱na̱ cli̱pa̱xuhuay pi̱ quit xlajua̱ quilatáma̱t xta̱chuná̱ la̱ntla̱ acxni̱ ccatzi̱y pi̱ ni̱ lay tú̱ ctlahuay quiacstu̱ lapi̱ ni̱ hua̱ Dios naquimakta̱yay, chuná̱ la̱ntla̱ acxni̱ quima̱xcajua̱li̱cán, usu acxni̱ pala tú̱ cmaclacasquima̱, chu̱ ni̱tú̱ ckalhi̱y, chuná̱ pala quimputzasta̱lama̱ca̱, usuchí̱ xli̱pacs yama̱ talakapútzi̱t hua̱ntu̱ quilakchín caj xpa̱lacata cli̱akchihui̱nán xtachihui̱n Cristo, huá̱ xpa̱lacata cli̱huán sa̱mpi̱ acxni̱ luhua a̱tzinú̱ xlajua̱ cmakcatzi̱y c-quilatáma̱t, xli̱ca̱na̱ pi̱ huata acxni̱ tlak lhu̱hua̱ quima̱xqui̱y Dios xli̱tlihuaka.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Xli̱ca̱na̱ pi̱ tla̱ná̱ cli̱ma̱pacxacani̱t quintascújut hua̱ntu̱ quit ctitlahuani̱t xta̱chuná̱ la̱ntla̱ cha̱tum akuití, hua̱mpi̱ pacs huixín quimakstuntlahuátit, sa̱mpi̱ huixín xca̱lakcha̱ná̱n tancs nali̱chihui̱naná̱tit hua̱ntu̱ quit ctili̱scujni̱ttá, hua̱mpi̱ huata ni̱ chuná̱ tlahuátit. Ma̱squi chú̱ puhuaná̱tit pi̱ quit ni̱tú̱ quilakasi, hua̱mpi̱ hua̱ Cristo quilacsacni̱t laqui̱mpi̱ nacli̱taxtuy xapóstol, ni̱ xahuá̱ la̱ntla̱ tama̱ aksani̱naní̱n hua̱nti̱ huixín li̱pa̱huanko̱yá̱tit, chu̱ hua̱nti̱ huanko̱y pi̱ xlacán na̱ apóstoles.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Stalanca talulokni̱t pi̱ xli̱ca̱na̱ quit xapóstol Cristo sa̱mpi̱ xlá̱ lhu̱hua̱ ca̱ma̱xqui̱ko̱ni̱tán xali̱ucxílhti̱t la̱ntla̱ quima̱tlahui̱ni̱t lhu̱hua lactlanca li̱ca̱cni tascújut c-milaksti̱pa̱ncán, chu̱ la̱ntla̱ cca̱pa̱xuhua̱na̱le̱ni̱tán acxni̱ cca̱li̱ma̱lacahua̱ni̱má̱n xli̱tlanca, chu̱ xli̱tlihuaka Dios.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 Caquima̱tzanka̱nanítit lapi̱ cca̱makasi̱tzí̱n, hua̱mpi̱ nacca̱kalhasquiná̱n: ¿pá̱ hua cahuá̱ ni̱ quili̱pa̱huántit caj xpa̱lacata pi̱ quit cma̱tla̱ni̱ni̱t naquili̱makta̱yako̱y actzu̱ tumi̱n hua̱nti̱ a̱lacatanuj xalani̱n nata̱lán laqui̱mpi̱ ni̱tú̱ nacca̱li̱ma̱katzanka̱yá̱n hua̱ntu̱ nacmaclacasquín?
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 Cacatzí̱tit, chú̱ aya ctzucuni̱t taca̱xa̱ laqui̱mpi̱ nacca̱lakana̱chá̱n xli̱maktutu, hua̱mpi̱ na̱ ni̱ pala chú̱ cactica̱li̱ma̱akatzanká̱n hua̱ntu̱ quit nacmaclacasquín cha̱li̱ cha̱lí̱ quintahua̱y. Sa̱mpi̱ lacatancs cca̱huaniyá̱n pi̱ quit ni̱ huá̱ cca̱makputzati̱lhayá̱n hua̱ntu̱ huixín kalhi̱yá̱tit mintumi̱ncán, huata hua̱ huixín cca̱putzati̱lhayá̱n laqui̱mpi̱ aksti̱tum nali̱pa̱huaná̱tit Dios. Sa̱mpi̱ huixín stalanca catzi̱yá̱tit pi̱ hua̱ chixcuhuí̱n makscujtiyako̱y laqui̱mpi̱ nama̱hui̱ko̱y xcamán, chu̱ ni̱ huata huá̱ xacamán namakscujtiyako̱y laqui̱mpi̱ nama̱hui̱ko̱y xtla̱tcán.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Chu̱ caj la̱ntla̱ cpa̱xuhuay cca̱li̱scujá̱n, tla̱n nacca̱li̱ta̱kalhchihui̱naná̱n xtachihui̱n Dios hasta anta̱ni̱ nacqui̱ta̱yay laqui̱mpi̱ huixín li̱huana̱ naakata̱ksá̱tit la̱ntla̱ tla̱n nalakma̱xtuyá̱tit mili̱stacnacán; ma̱squi tancs tasiyuy pi̱ acxni̱ a̱tzinú̱ quit cca̱pa̱xqui̱yá̱n huixín caj quisi̱tzi̱niyá̱tit, chu̱ quilakmakaná̱tit.
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Xli̱ca̱na̱ pi̱ acxni̱ xaclama̱chá̱ c-milaksti̱pa̱ncán, huixín stalanca catzi̱yá̱tit pi̱ ni̱tú̱ cca̱li̱ma̱akatzanká̱n pala hua̱ntu̱ nacmaclacasquín, hua̱mpi̱ makapitzí̱n huanko̱y pi̱ ma̱x chuná̱ ctláhualh laqui̱mpi̱ tla̱n tze̱k nacca̱akskahuimaklhti̱yá̱n hua̱ntu̱ kalhi̱yá̱tit.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Xli̱pacs hua̱nti̱ quit cma̱lakacha̱ko̱ni̱tanchá̱ laqui̱mpi̱ naca̱li̱akchihui̱naniyá̱n xtachihui̱n Dios, ¿a poco na̱ naquihuaniyá̱tit pi̱ xlacán ca̱akskahuimaklhti̱ni̱tán hua̱ntu̱ kalhi̱yá̱tit?
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Xli̱ca̱na̱ pi̱ quit cma̱lakacha̱chá̱ quinta̱lacan Tito, xahua a̱cha̱tum quinta̱lacán hua̱nti̱ na̱ quinca̱makta̱yamá̱n c-quintascujutcán, ¿pá̱ cahuá̱ ca̱akskahuimaklhtí̱n Tito mintumi̱ncán hua̱ntu̱ huixín kalhi̱yá̱tit? Quit ccatzi̱y pi̱ Tito ni̱tú̱ ca̱maklhti̱má̱n, sa̱mpi̱ la̱ Tito cumu la̱ quit, acxtumá̱ cle̱ma̱hu quintalacapa̱stacnicán, chu̱ li̱pa̱xuhu cmakta̱yako̱ya̱hu tachixcuhuí̱tat ma̱squi ni̱tú̱ cma̱ta̱ji̱ko̱ya̱hu.
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Xamaktum puhuaná̱tit pi̱ huá̱ chuná̱ cca̱li̱huanimá̱n laqui̱mpi̱ naquinca̱ta̱pa̱ti̱yá̱tit, usu nacli̱talacatla̱ni̱ya̱hu pala tú̱ cca̱tlahuanini̱tán. Hua̱mpi̱ tancs cca̱huaniyá̱n pi̱ ni̱ huá̱ chuná̱ cli̱chihui̱nama̱, sa̱mpi̱ stalanca catzi̱y Dios, xa̱hua̱ Quimpu̱chinacan Jesucristo pi̱ chuná̱ cca̱huanimá̱n laqui̱mpi̱ tlak aksti̱tum nali̱pa̱huaná̱tit Dios.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Sa̱mpi̱ cmacpuhuán pi̱ acxni̱ nacca̱lakcha̱ná̱n, pala xamaktum ni̱ xactima̱tlá̱ni̱lh la̱ntla̱ lapá̱tit nahuán, chu̱ na̱ ni̱ pala huixín catima̱tla̱ní̱tit nactzucuyá̱n ca̱lacaquilhni̱yá̱n. Quit ni̱tlá̱n cactimakcátzi̱lh lapi̱ la̱akslokopá̱tit nahuán, pala la̱quiclhcatzaniyá̱tit, pala la̱makasi̱tzi̱huilátit nahuán, pala la̱tlanca̱catzi̱niyá̱tit, pala la̱aksampá̱tit, pala la̱lacata̱qui̱pá̱tit, usu pala aklhu̱hua̱tnampá̱tit la̱ntla̱ tanuj tanu̱ tlahuapá̱tit cha̱tum cha̱tum.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Hua̱ palapi̱ makapitzí̱n chunatiyá̱ ni̱ makaxtakma̱kó̱ xali̱xcajnit xlatama̱tcán hua̱ntu̱ xkalhi̱ko̱y, chunatiyá̱ cha̱lhu̱huaxlacchajancán, usu pala chunatiyá̱ huí̱ hua̱nti̱ akkottama̱ma̱kó̱, chu̱ ni̱ a̱talakaspitta̱yaniko̱y li̱xcajua̱lán, chu̱ aklakuá̱ ta̱ktzanka̱ta̱yán, xli̱ca̱na̱ pi̱ acxni̱ nacca̱lakana̱chá̱n li̱pe̱cua̱ la̱ntla̱ naquimakali̱puhuaná̱tit, chu̱ hasta nactasay, chu̱ nacca̱li̱ma̱xananá̱n.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.