1 Tessalonicenses 2
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs ARA
1 Nata̱laní̱n, huixín luhua catzi̱yá̱tit pi̱ acxni̱ quin cca̱qui̱lakchá̱n ni̱ luhua caj chunatá̱ cqui̱lacha̱hu.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ma̱squi xli̱ca̱na̱ pi̱ xapu̱lana̱, cumu la̱ huixín catzi̱yá̱tit, pi̱ makchiya̱ xquinca̱li̱kalhkama̱nani̱tán, chu̱ xquinca̱si̱tzi̱nini̱tán c-xaca̱chiqui̱n Filipos, Dios quinca̱ma̱xquí̱n li̱tlihuaka̱ pi̱ tla̱n nacca̱li̱akchihui̱naniyá̱n yama̱ xtachihui̱n Jesús tu̱ ma̱sta̱y laktáxtut, ma̱squi xli̱ca̱na̱ pi̱ na̱ chuná̱ lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ cpa̱ti̱hu.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Huá̱ chuná̱ cli̱huán sa̱mpi̱ lacatancs xaccatzi̱y hua̱ntu̱ xacli̱akchihui̱nama̱, ni̱ huá̱ pala caj xacaktzanka̱ni̱tahu, ni̱ pala cha̱tum tí̱ caj xacakskahuiputuna̱hu, usu xacma̱ca̱najli̱ko̱hu hua̱ntu̱ ni̱ xli̱ca̱na̱.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Hua̱mpi̱ huata hua̱ Dios ti̱ pacs lakapasniko̱y xnacu̱can chixcuhuí̱n quinca̱li̱lacsacni̱ pi̱ nacli̱akchihui̱nana̱hu yama̱ li̱pa̱xuhu xtachihuí̱n hua̱ntu̱ ma̱sta̱y laktáxtut. ¡Pus huá̱ xpa̱lacata quin cli̱akchihui̱nana̱hu xtachihuí̱n! Acxni̱ quin cli̱chihui̱nana̱hu, ni̱ huá̱ chuná̱ cli̱huana̱hu laqui̱mpi̱ nacmakapa̱xuhuako̱ya̱hu cati̱hua̱ chixcú, huata hua̱ Dios cmakapa̱xuhuama̱hu hua̱nti̱ catzi̱y pacs hua̱ntu̱ cpuhuama̱hu.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Sa̱mpi̱ chuná̱ la̱ntla̱ huixín stalanca catzi̱yá̱tit pi̱ niucxni̱ xactzucún ca̱li̱akskahuiyá̱n lacuan tachihuí̱n, chu̱ na̱ chuná̱ Dios quima̱lulokná̱ pi̱ niucxni̱ xacputzahu la̱ntla̱ tla̱n nacca̱li̱maktlajayá̱n mintumi̱ncán.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Na̱ ni̱ xacputzaya̱hu pala tí̱ naquinca̱ma̱pacxako̱yá̱n, ni̱ pala huixín, chu̱ na̱ ni̱ pala a̱tanuj chixcuhuí̱n.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Ma̱squi xli̱ca̱na̱ tla̱n xactica̱ma̱tlahuí̱n hua̱ntu̱ quin xactica̱li̱ma̱paksí̱n caj xpa̱lacata̱ pi̱ quit xapóstol Cristo, hua̱mpi̱ huata ni̱ chuná̱ ctlahuahu, huata tzatata̱ cli̱taxtuhu xta̱chuná̱ la̱ lactzu̱ camán c-milaksti̱pa̱ncán, xta̱chuná̱ cli̱taxtuhu la̱ cha̱tum pusca̱t hua̱nti̱ ma̱n cui̱ntajtlahuako̱y, ma̱hui̱ko̱y, chu̱ makastacko̱y xcamán sa̱mpi̱ lakcatzanko̱y.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Pus na̱ chuná̱ chú̱ quin luhua li̱pe̱cua̱ la̱ntla̱ cca̱lakpa̱xqui̱yá̱n, hasta pala chuná̱ tla̱n xtiqui̱táxtulh ni̱ caj xma̱n huá̱ xactica̱li̱kalhchihui̱nán xtachihui̱n Dios hua̱mpi̱ na̱ xactimacama̱sta̱hu quilatama̱tcán caj mimpa̱lacatacán caj la̱ntla̱ cca̱lakcatzaná̱n. ¡Kalhtum cca̱huaniyá̱n pi̱ luhua cca̱lakalhamaná̱n!
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Nata̱laní̱n, huixín stalanca catzi̱yá̱tit la̱ntla̱ quin xacmakscujma̱hu laqui̱mpi̱ natasiyuti̱lhay hua̱ntu̱ nacli̱hua̱yana̱hu; xacscuja̱hu ca̱cuhuiní, chu̱ ca̱tzi̱sní̱ laqui̱mpi̱ ni̱tí̱ caj chunatá nacca̱ma̱makatzanka̱ni̱yá̱n la̱ntla̱ cca̱li̱akchihui̱nanín xtachihui̱n Dios.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Stalanca catzi̱y Dios, xa̱hua̱ huixín pi̱ hua̱ntu̱ aksti̱tum clatama̱ni̱tahu c-milaksti̱pa̱ncán hua̱nti̱ li̱pa̱huaná̱tit Cristo laqui̱mpi̱ ni̱tí̱ tú̱ naquinca̱li̱huaniyá̱n.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Na̱ chuná̱ huixín catzi̱yá̱tit pi̱ ankalhí̱n cca̱ma̱akpuhuanti̱ni̱ni̱tán, chu̱ pala tí̱ xli̱puhuama̱, cca̱ma̱koxumixini̱tán xta̱chuná̱ la̱ntla̱ cha̱tum chixcú̱ ma̱koxumixiko̱y acxni̱ li̱puhuanko̱y xcamaná̱n.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Quin ankalhí̱n cca̱li̱ma̱lacatancsani̱tán pi̱ hua̱ntu̱ aksti̱tum calatapá̱tit xta̱chuná̱ la̱ntla̱ xli̱latama̱tcán hua̱nti̱ xlakskata̱n Dios, sa̱mpi̱ xli̱ca̱na̱ pi̱ huá̱ ma̱n ca̱lacsactasanini̱tán laqui̱mpi̱ hua̱ lacxtum namakamaklhti̱naná̱tit hua̱ntu̱ ca̱ma̱lacnu̱niyá̱n naca̱ma̱xqui̱yá̱n c-xaca̱li̱pa̱xuhu xtapáksi̱t hua̱ntu̱ nahuili̱y.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Huá̱ xpa̱lacata quin ankalhí̱n cpa̱xcatcatzi̱niya̱hu Dios hua̱ntu̱ xlá̱ tlahuani̱t c-milatama̱tcán, sa̱mpi̱ acxni̱ huixín kaxpáttit yama̱ xtachihui̱n Dios hua̱ntu̱ quin cca̱li̱akchihui̱nanín, li̱pa̱xuhu kaxpáttit la̱ntla̱ mini̱niy kaxmatcán xtachihui̱n Dios, chu̱ ni̱ chuná̱ puhuántit pala caj xtachihui̱ncan cati̱hua̱ chixcú. Chu̱ xli̱ca̱na̱ pi̱ hua̱ xtachihui̱n Dios sa̱mpi̱ stalanca tasiyuy hua̱ntu̱ tlahuay xtascújut c-milatama̱tcán hua̱nti̱ li̱pa̱huaná̱tit.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Nata̱laní̱n, acxni̱ huixín xca̱li̱putzasta̱lamá̱n mili̱ta̱chiquicán caj xpa̱lacata cumu li̱pa̱huaná̱tit Jesús, xli̱ca̱na̱ pi̱ luhua pa̱ti̱nántit, xta̱chuná̱ ca̱akspulán la̱ntla̱ akspulako̱lh yama̱ nata̱laní̱n hua̱nti̱ na̱ li̱pa̱huanko̱y Jesús, chu̱ huilakó̱ c-xatiyat Judea, sa̱mpi̱ xlacán na̱ huá̱ xputzasta̱lama̱kó̱ tama̱ xli̱ta̱chiquican judíos.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Pi̱ huatiya li̱tum tama̱ judíos hua̱nti̱ makni̱ko̱lh Quimpu̱chinacan Jesús, chu̱ xamaka̱n quilhtamacú̱ na̱ chuná̱ xmakni̱ko̱ni̱tanchita̱ xalakmaka̱n profetas hua̱nti̱ Dios xmacaminko̱y ca̱tuxá̱huat, chu̱ hua̱ chú̱ quin na̱ quinca̱putzasta̱lama̱kó̱n. Xlacán ni̱ pala tzinú̱ makapa̱xuhuama̱kó̱ Dios, chu̱ luhua li̱pe̱cua̱ si̱tzi̱niko̱y xli̱pacs a̱makapitzi̱n tachixcuhuí̱tat hua̱nti̱ ni̱ ca̱najlako̱y tu̱ xlacán ca̱najlako̱y.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Hua̱ chuná̱ cli̱huán sa̱mpi̱ acxni̱ quin cli̱akchihui̱naniko̱ya̱hu xtachihui̱n Jesús yama̱ hua̱nti̱ ni̱ judíos laqui̱mpi̱ na̱ nalakma̱xtuko̱y xli̱stacnacán, xlacán quinca̱lactlahuaniyá̱n, chu̱ ni̱ ma̱tla̱ni̱ko̱y nacta̱li̱kalhchihui̱nanko̱y. Hua̱mpi̱ caj xma̱n xacstucán xma̱akstokuili̱ma̱kó̱ xtala̱kalhi̱ncán sa̱mpi̱ huá̱ chú̱ aya lakcha̱ni̱t quilhtamacú̱ la̱ntla̱ Dios lakmaca̱ma̱kó̱ yama̱ tlanca tapatí̱n hua̱ntu̱ xlacán mini̱niko̱y nali̱pa̱ti̱nanko̱y.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Nata̱laní̱n, ma̱squi cca̱tamakatli̱ni̱n, ankalhí̱n cca̱lacapa̱stacmá̱n, chu̱ la̱ntla̱ ama̱ quilhtamacú̱ cca̱ucxilhlaca̱ma̱chá̱n xli̱pacs quinacu̱cán, chu̱ luhua ca̱x cpuhuahu pi̱ tuncán xacca̱lakampalá̱n.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 La̱ntla̱ maklhu̱hua̱ ctipuhua̱ pi̱ nacca̱lakana̱chá̱n, chu̱ a̱makapitzi̱n nata̱laní̱n na̱ xamputunkoya̱chá, hua̱mpi̱ akskahuiní̱ lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ ni̱tlá̱n quinca̱ma̱akspulí̱n laqui̱mpi̱ chuná̱ naquinca̱ma̱chokoyá̱n, chu̱ ni̱ lay cancha̱hu.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Huá̱ xpa̱lacata cli̱huán, ¿xatí̱ yama̱ hua̱nti̱ quin luhua xacmacama̱sta̱ko̱hu c-xlacati̱n quimpu̱chinacán xta̱chuná̱ la̱ntla̱ aktum li̱ca̱xtlahuá̱n hua̱ntu̱ quin luhua nacli̱pa̱xuhuaya̱hu? ¡Xli̱ca̱na̱ pi̱ huixín tamá̱ hua̱nti̱ li̱pa̱xuhu nacmacama̱sta̱ya̱hu acxni̱ namín xli̱maktuy Quimpu̱chinacan Jesucristo!
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Xli̱ca̱na̱ pi̱ huixín tamá̱ hua̱nti̱ quin luhua xcatzi̱t cli̱pa̱xuhuaya̱hu la̱ntla̱ cscujma̱hu mimpa̱lacatacán.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.